• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wielopolscy

    Przeczytaj także...
    Zygmunt Andrzej Wielopolski hrabia, a od 1877 margrabia Gonzaga Myszkowski (jako ordynat pińczowski) (ur. 30 stycznia 1833 w Krakowie – zm. 27 lutego 1902 w Berlinie) – polski arystokrata, polityk konserwatywny o orientacji prorosyjskiej, wielki łowczy, syn margrabiego Aleksandra Wielopolskiego i Pauliny Apolonii Potockiej, brat Józefa Wielopolskiego.Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i graf, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami.
    Alfred Feliks hr. Wielopolski (ur. 19 października 1905 w Chroberzy, Kielce, zm. 24 maja 1996 w Szczecinie) – polski historyk prawa i gospodarki, prof. zw. Politechniki Szczecińskiej, specjalista w dziedzinie nauk politycznych i ekonomicznych.
    Herb Starykoń

    Wielopolscyhrabiowie, polski ród magnacki herbu Starykoń. Wielopolscy doszli w XVII i XVIII wieku do wielu znacznych urzędów i majątków. Żyją do dnia dzisiejszego.

    Pieskowa Skała – osada na terenie wsi Sułoszowa, w granicach jednego z trzech jej sołectw, położona w Dolinie Prądnika nieopodal Krakowa, na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego, znana przede wszystkim z zamku o tej samej nazwie.Aleksander Wielopolski herbu Starykoń (ur. 13 marca 1803 w Sędziejowicach, zm. 30 grudnia 1877 w Dreźnie) – polski polityk, hrabia, margrabia Gonzaga-Myszkowski, XIII ordynat pińczowski.

    W 1656 roku Wielopolscy pochodzący od Jana Wielopolskiego z Pieskowej Skały otrzymali tytuł hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, od 1729 roku ordynaci pińczowscy z rodu Wielopolskich używali papieskiego tytułu margrabiów na Mirowie, który razem z nazwiskiem odziedziczyli po Gonzagach Myszkowskich. Wielopolscy wchodzili w związki małżeńskie z Tarłami, Lubomirskimi, Jabłonowskimi, Potockimi, Mniszchami, Sułkowskimi.

    Kasper Wielopolski (zm. 1636) – Podstarości biecki (1590), sędzia grodzki biecki (1592), podsędek ziemski krakowski (1597), sędzia ziemski krakowski (1605), podkomorzy krakowski (1623). Twórca podstawy majątkowej i politycznej gałęzi klęczańskiej rodu Wielopolskich. Majątek pomnażał pożyczając pieniądze okolicznej szlachcie, bezwzględny w egzekwowaniu należności, niejednokrotnie przejmował obciążone dobra. Na ów majątek składały się dobra dziedziczne z kluczem kobylańskim na czele, oraz dzierżone w województwie krakowskim królewszczyzny, nadto kompleks wsi dokupionych do wniesionej przez jego żonę w posagu wsi Stempiny, oraz klucz majątków w okolicy Wiśnicza. Czynny uczestnik życia politycznego swojego województwa. Poseł na zjazd opozycji w Lublinie (1606), poseł na sejm (1609) i (1631), dwukrotnie wybrany marszałkiem sejmiku proszowskiego (1630). W czasie rokoszu Zebrzydowskiego opowiedział się po stronie dworu królewskiego.Franciszek Wielopolski (ur. 1732, zm. 1809) – marszałek nadworny koronny 1767-1773, ordynat pińczowski, uczestnik konfederacji barskiej (1768-1772), właściciel wielu nieruchomości i gruntów w Krakowie.

    Przedstawiciele rodu[]

  • Elżbieta Bobola z Wielopolskich
  • Aleksander Wielopolski
  • Alfred Wielopolski
  • Franciszek Wielopolski
  • Franciszek Wielopolski (starszy)
  • Jan Wielopolski (kanclerz)
  • Jan Wielopolski (starszy)
  • Józef Stanisław Wielopolski
  • Kasper Wielopolski
  • Zygmunt Wielopolski
  • Bibliografia[]

  • Jerzy Sewer Dunin Borkowski, Almanach błękitny: genealogia żyjących rodów polskich, 1908. str 974
  • Zobacz też[]

  • Chroberz
  • Książ Wielki
  • Pieskowa Skała
  • Ordynacja Pińczowska
  • Franciszek Wielopolski (ur. w 1658 roku – zm. w 1732 roku) – hrabia, założyciel Węgierskiej Górki, starosta generalny krakowski w latach 1688-1732, wielkorządca krakowski od 1708, wojewoda sieradzki od 20 lutego 1720, krakowski od 15 czerwca 1728.Józef Stanisław Gonzaga-Myszkowski-Wielopolski herbu Starykoń (ur. 1777, zm. 13 kwietnia 1816 w Wiedniu) – współwłaściciel miasta Wielkie Oczy od 1802 do śmierci, XII ordynat pińczowski. Hrabia na Pieskowej Skale i Żywcu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Myszkowscy – polski ród magnacki herbu Jastrzębiec. Znana od co najmniej XV w., kiedy w źródłach dotyczących dworu oświęcimskiego pojawia się Mikołaj Myszkowski (zm. 1482), być może spokrewniona z rodziną Rytwiańskich. Według herbarza Uruskiego protoplasta rodu był bratem arcybiskupa gnieźnieńskiego Wojciecha Jastrzębca. Szczyt znaczenia rodu przypada na II połowę XVI w., gdy biskupem krakowskim był prawnuk Mikołaja, Piotr Myszkowski, dzięki któremu ogromnie wzrósł majątek rodziny. Siedzibami rodu były kolejno zamek w Mirowie, Książ Wielki (gdzie wznieśli pałac Mirów), a wreszcie Pińczów (początkowo jego dzielnica Mirów, założona przez Myszkowskich). W 1602 bratanek Piotra Zygmunt Myszkowski utworzył ordynację pińczowską oraz przyjął dodatkowe nazwisko Gonzaga, dzięki zaadoptowaniu przez Wincentego Gonzagę, księcia Mantui. Wkrótce uzyskał też tytuł margrabiowski.
    Mirów – dzielnica Pińczowa w województwie świętokrzyskim, położona na wschód od centrum miasta. Na przełomie XVI i XVII wieku samodzielne miasto.
    Jan Wielopolski herbu Starykoń (ur. 1630, zm. 15 lutego 1688) – kanclerz wielki koronny, podkanclerzy koronny, poseł na Sejm.
    Książ Wielki – wieś gminna w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Książ Wielki.
    Magnateria polska – najwyższa warstwa szlachty w Rzeczypospolitej Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, odpowiadająca średniowiecznemu możnowładztwu i spełniająca rolę arystokracji.
    Elżbieta Bobola herbu Leliwa - (Elżbieta z Wielopolskich, herbu Starykoń), (1520 - ok. 1615) – według ks. J. Poplatka; babka św. Andrzeja Boboli, dziedziczka miejscowości koło Krosna.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.