• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wielki komtur

    Przeczytaj także...
    Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.Oboźny – urząd, funkcja związana z zakładaniem obozów wojskowych, harcerskich itp., ich zaopatrzeniem oraz utrzymywaniem w nich porządku.
    Wielki mistrz zakonu krzyżackiego (niem. der Hochmeister) – oficjalny tytuł zwierzchnika zakonu krzyżackiego w latach 1198-1929.

    Wielki komtur, arcykomtur (niem. Großkomtur) – zastępca wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego w zarządzaniu państwem. Na wypadek niebezpieczeństwa, pod nieobecność wielkiego mistrza, miał prawo dysponowania siłami zbrojnymi zakonu. Podczas pokoju zarządzał arsenałami, produkcją amunicji, magazynami zbożowymi, a w czasie wojny pełnił rolę oboźnego i głównego intendenta armii. Podlegał mu transport lądowy i wodny. Był też jednym z dwóch urzędników, którzy obok wielkiego mistrza piastowali klucze do skrzyni, w której była zamknięta pieczęć zakonu. Pomocnikiem wielkiego komtura był wicekomtur (inaczej mały komtur).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stefan M. Kuczyński: Wielka Wojna z Zakonem Krzyżackim w latach 1409–1411, WIH, Warszawa 1980, s. 68, ​ISBN 83-11-06262-5​.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.674 sek.