• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wielki Kopieniec - Dolina Chochołowska

    Przeczytaj także...
    Dolina Olczyska, dawniej nazywana Olczyskiem – tatrzańska dolina mająca wylot w Jaszczurówce, a górą podchodząca pod szczyt Kopy Magury (1704 m n.p.m.).Kopieńcowy Przechód – położona na wysokości 1205 m przełęcz w zakończeniu północnej grani Trzydniowiańskiego Wierchu, pomiędzy Wielkim Kopieńcem (1257 m) a Małym Kopieńcem (1329 m) w polskich Tatrach Zachodnich. Wschodnie stoki spod przełęczy opadają do dolnej części Doliny Starorobociańskiej, zachodnie do żlebu Krowiniec (często nazywanego Krowim Żlebem), wciętego w północne stoki Trzydniowiańskiego Wierchu. Przełęcz jest całkowicie zalesiona i nie prowadzi przez nią żaden szlak turystyczny.
    Krowiniec – żleb w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Na niektórych mapach opisywany jest jako Krowieniec, przez turystów często nazywany Krowim Żlebem. Wcina się w północne stoki Trzydniowiańskiego Wierchu, pomiędzy Wielki i Mały Kopieniec z jednej strony a grzbiet Ptasińca z drugiej strony. Jest całkowicie zalesiony i prowadzi przez niego szlak turystyczny na Trzydniowiański Wierch. Podejście przez Krowiniec (znaczna cześć podejścia to wysokie schody) uważane jest przez turystów za uciążliwe.

    Wielki Kopieniec lub po prostu Kopieniec (1257 m) – reglowy szczyt w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na przedłużeniu grzbietu Kulawca odchodzącego od Trzydniowiańskiego Wierchu w północnym kierunku, w samym kącie Doliny Chochołowskiej i Doliny Starorobociańskiej. Jego stoki opadają do tych dolin oraz do żlebu Krowiniec (często nazywanego Krowim Żlebem), wciętego w północne stoki Trzydniowiańskiego Wierchu. Na południe od wierzchołka Wielkiego Kopieńca znajduje się przełączka zwana Kopieńcowym Przechodem (1205 m) oddzielająca go od wyżej położonego, ale mniej wybitnego Małego Kopieńca (1329 m).

    Mały Kopieniec (1329 m) – mało wybitny reglowy szczyt w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na przedłużeniu grzbietu Kulawca odchodzącego od Trzydniowiańskiego Wierchu w północnym kierunku. Od grzbietu Kulawca oddzielony jest niewielką przełączką Wyżni Kopieńcowy Przechód (ok. 1320 m). Od północnej strony Mały Kopieniec sąsiaduje z niżej położonym, ale bardziej wybitnym Wielkim Kopieńcem (1257 m). Obydwa Kopieńce oddziela przełęcz Kopieńcowy Przechód (1205 m).Dolina Starorobociańska (Dolina Starej Roboty) – największe, orograficznie prawe odgałęzienie Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich.

    Jest całkowicie zalesiony i nie prowadzą przez niego szlaki turystyczne. Z Polany Chochołowskiej jest widoczny jako zalesiony kopiec u podnóży Kominiarskiego Wierchu.

    W gwarze podhalańskiej kopieńcem nazywa się górę o kształcie podobnym do kopca. W Tatrach jest jeszcze drugi, również reglowy szczyt o tej samej nazwie – Wielki Kopieniec w Dolinie Olczyskiej.

    Bibliografia[]

    1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
    2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    Wielki Kopieniec, Kopieniec Wielki – szczyt o wysokości 1328 m n.p.m., wznoszący się w reglowej partii Tatr Zachodnich, pomiędzy Doliną Olczyską a Dolinką Chłabowską. Od Królowego Grzbietu oddziela go Przysłop Olczyski (ok. 1250 m), od sąsiedniego Małego Kopieńca (1167 m) Przełęcz między Kopieńcami (1109 m). Ma dwa wierzchołki znajdujące się w odległości ok. 200 m od siebie (wyższy jest wschodni).Dolina Chochołowska – najdłuższa i największa dolina w polskich Tatrach, znajdująca się na zachodnim skraju polskich Tatr Zachodnich i stanowiąca orograficznie lewą odnogę doliny Czarnego Dunajca. Zajmuje obszar ponad 35 km² i ma długość ok. 10 km. Jest doliną walną. Administracyjnie leży na terenie wsi Witów.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kulawiec – północny grzbiet Trzydniowiańskiego Wierchu w Tatrach Zachodnich. Na niższym z wierzchołków tego szczytu (1758 m) północna grań Kończystego Wierchu rozdziela się na dwie granie: grań Kulawca dalej biegnącą w tym samym północnym kierunku i grań Ropy odbiegającą w północno-zachodnim kierunku.
    Regiel, regle – lesiste wzniesienia położone po północnej stronie Tatr, poniżej górnej granicy lasu. Wznoszą się ponad Kotliną Zakopiańską, powyżej Drogi pod Reglami.
    Polana Chochołowska – polana w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości 1090–1150 m n.p.m. Jest to największa polana w polskich Tatrach i jedna z największych w całych Tatrach. Dawniej była jednym z głównych ośrodków pasterstwa w Tatrach, wchodziła w skład Hali Chochołowskiej. Była koszona i wypasana, pasiono tutaj owce i bydło. W 1930 r. stało na niej 60 różnego rodzaju budynków; szałasów, szop, stodół z sianem. Służyły one nie tylko celom gospodarczym, ale były również bazą noclegową dla kłusowników, przemytników i taterników. Rzędy z dużych kamieni wyznaczały granice działek własnościowych. Jerzy Mieczysław Rytard pisał o tej polanie w 1923: „Rozległa hala z mnóstwem szałasów i szop, rozbrzmiewająca dzwoneczkami owiec i krów, otoczona potężnymi szczytami, piękna w owiewającym ją pastersko-górskim stroju.”
    Tatry Zachodnie (514.52; słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry, niem. Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra, węg. Liptói-Tátra) – największa, zachodnia część Tatr położona w Polsce i na Słowacji. Nazwa rozpowszechniła się w polskiej literaturze dopiero po 1868, dawniej używano także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.
    Kominiarski Wierch, dawniej nazywany Kominami Tylkowymi – wybitny masyw górski w polskich Tatrach Zachodnich, pomiędzy Doliną Chochołowską i Kościeliską. Jego szczyt ma wysokość 1829 m n.p.m., jest płaski i rozległy, ma powierzchnię ponad 4 ha. Przez pasterzy góralskich nazywany był Pustą Równią.
    Gwara podhalańska – jedna z gwar dialektu małopolskiego, występująca na terenie Podhala. Jest ona jedną z najbardziej żywych gwar w Polsce. Spośród wszystkich gwar małopolskich najbardziej znana i najlepiej zachowana po dzień dzisiejszy. Posiada ona wiele cech wspólnych z innymi gwarami południowej Małopolski, np. z gwarą żywiecką czy sądecką. Najbardziej zbliżone do niej są sąsiednie gwary spiska i orawska. Gwara ta została spopularyzowana na przełomie XIX i XX wieku przez Kazimierza Przerwę-Tetmajera, który wydał cykl opowiadań pt. Na skalnym Podhalu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.