• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wenus paleolityczna

    Przeczytaj także...
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.Wenus z Lespugue – figurka paleolitycznej Wenus datowana na pomiędzy 26 000 a 24 000 lat p.n.e., znaleziona w 1922 w jaskini Rideaux, Lespugue (Haute-Garonne) u podnóża Pirenejów przez René de Saint-Périera (1877-1950). Figurka ma około 150 mm wysokości a zrobiona jest z kości słoniowej. Została uszkodzona podczas wydobycia.
    Kultura oryniacka (40-20 tys. lat temu) - kultura narzędzi odłupkowych i klingowych, a także kościanych i rogowych, rozwijająca się w Europie, Azji, Afryce Północnej; w Polsce na południu (koło Krakowa) i południowym zachodzie (Śląsku). Szerzycielem kultury jest Homo sapiens sapiens. W tym okresie pojawiają się pierwsze przedmioty ozdobne, figurki kobiece znane dziś pod określeniem paleolitycznej Wenus, malarstwo jaskiniowe, kult grzebania zmarłych i pierwsze trwałe domostwa.

    Wenus paleolityczna – ogólne określenie niewielkich, kilkunastocentymetrowych posążków kobiecych, odnajdowanych na stanowiskach archeologicznych od Europy Zachodniej do Syberii (m.in. Willendorf, Galgenberg, Dolní Věstonice, Brassempouy), pochodzących z okresu górnego paleolitu.

    Dolní Věstonice (niem. Unter Wisternitz) – wieś i gmina na Morawach w Czechach. Położona jest 10 km na północ od Mikulova, u podnóża Wzgórz Pawłowskich, na południowym brzegu zbiorników wodnych Nové Mlýny II i Nové Mlýny III. Niemal całą wschodnią część gminy zajmują tworzone tam od niespełna trzystu lat winiarnie.Wenus z Hohle Fels (lub Wenus z Schelklingen, Venus vom Hohlen Fels) to paleolityczna Wenus czyli figurka nagiej kobiety, znaleziona w wrześniu 2008 w jaskini Hohle Fels (co w języku szwabsko-niemieckim oznacza "dziurawa skała") koło Schelklingen, około 15 km na zachód od Ulm, Badenia-Wirtembergia, południowo-zachodnie Niemcy.

    Wspólną cechą figurek jest uwydatnienie zewnętrznych (trzeciorzędowych) cech płciowych kobiety (piersi, brzuch, uda) przy jedynie schematycznie zaznaczonych innych częściach ciała.

    Nazwa posążków nawiązuje do posągu Wenus z Milo, gdyż podobnie jak ta rzeźba, figurki Wenus paleolitycznych w zasadzie pozbawione są kończyn górnych.

    Zobacz też[]

  • Wenus z Berechat Ram
  • Wenus z Brassempouy
  • Wenus z Dolních Věstonic
  • Wenus z Galgenbergu
  • Wenus z Hohle Fels
  • Wenus z Laussel
  • Wenus z Lespugue
  • Morawska Wenus
  • Wenus z Petřkovic
  • Wenus z Savignano
  • Wenus z Tan-Tan
  • Wenus z Willendorfu
  • Kultura magdaleńska
  • Kultura oryniacka
  • Wenus z Petřkovic (cz.: Petřkovická venuše albo Landecká venuše) – figurka paleolityczna Wenus datowana na ok. 23 000 lat p.n.e. (kultura grawecka). Została znaleziona przez archeologa Bohuslava Klimę 14 lipca 1953 w granicach miasta Ostrawa na Śląsku w Czechach.Kultura magdaleńska – jedna z kultur późnego paleolitu, występująca w Europie zachodniej i środkowej. Nazwa wywodzi się od miejscowości La Madeleine, w departamencie Dordogne we Francji.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Syberia (ros. Сибирь, Sibir’) – kraina geograficzna w północnej Azji, wchodząca w skład Rosji, położona między Uralem na zachodzie, Oceanem Arktycznym na północy, działem wód zlewisk Oceanu Arktycznego i Spokojnego na wschodzie, oraz stepami Kazachstanu i Mongolii na południu. W ujęciu historycznym (oraz potocznym w Rosji) do Syberii należy również rosyjski Daleki Wschód.
    Cechy płciowe - właściwości organizmu (genetyczne, anatomiczne i fizjologiczne) związane z jego zdolnością do rozrodu.
    Wenus z Brassempouy – miniaturowe (3,5 cm wysokości) popiersie kobiety wykonane z kości słoniowej, datowane pomiędzy 31 000 a 24 000 lat p.n.e. (górny paleolit). Została znaleziona w jaskini Grotte du Pape niedaleko miejscowości Brassempouy we Francji. Aktualnie przechowywana w zbiorach muzeum Musée des Antiquités nationales w Saint-Germain-en-Laye.
    Wenus z Galgenbergu – figurka paleolitycznej Wenus, odkryta 23 września 1988 roku podczas prowadzonych pod kierownictwem Christine Neugebauer-Maresch ratunkowych prac wykopaliskowych na terenie paleolitycznego obozowiska Galgenberg koło Stratzing w powiecie Krems-Land w Dolnej Austrii. Uznawana jest za najstarszy znany przykład sztuki figuralnej na świecie (jeśli nie uwzględni się kilku dyskusyjnych znalezisk z obszaru Bliskiego Wschodu).
    Wenus z Dolních Věstonic (cz. Věstonická Venuše) – paleolityczna Wenus, czyli figurka nagiej kobiety, datowana na 29 000 – 25 000 lat p.n.e. (kultura grawecka). Ta figurka, wraz z kilkoma znalezionymi w pobliżu, jest najstarszą znaną ceramiką na świecie.
    Wenus z Tan-Tan – figurka o ludzkich kształtach, uznawana przez część naukowców za jeden z najstarszych zabytków wytworzonych przez człowieka.
    Afrodyta z Melos (gr. Ἀφροδίτη τῆς Μήλου) lepiej znana jako Wenus z Milo – marmurowa rzeźba z okresu hellenistycznego z ok. 130–100 r. p.n.e., najsłynniejsze przedstawienie bogini Wenus. Jest eksponowana w Luwrze.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.