• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Welsh Marches

    Przeczytaj także...
    Mercja – jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Od połowy VIII wieku do początków IX wieku było państwem-hegemonem heptarchii. Sąsiadowało z pięcioma państwami heptarchii: od południa z Wessex i Sussex, od wschodu od Essex i East Anglią, od północy z Nortumbrią. Od zachodu przylegało do Walii, a od północy dotykało też Strathclyde.Normanowie (st. nord. Norrmaen, ludzie północy) – określenie stosowane w zachodniej Europie dla określenia mieszkańców Skandynawii w okresie ich ekspansji handlowej i terytorialnej w VIII-XII wieku. Od IX wieku Normanowie na podbijanych terenach tworzyli nowe organizacje państwowe, np. Normandię czy Islandię.
    Herefordshire – hrabstwo ceremonialne i jednolita jednostka administracyjna (unitary authority) w zachodniej Anglii, w regionie West Midlands, położone przy granicy z Walią. Jest to jedno z hrabstw historycznych, a jego początki sięgają średniowiecza. W 1974 roku zostało połączone wraz z sąsiednim Worcestershire w hrabstwo Hereford and Worcester, które funkcjonowało do 1998 roku, gdy hrabstwa ponownie rozdzielono.
    Welsh Marches na tle Anglii i Walii

    Welsh Marches (z ang.Marchie Walijskie”; wal. Y Mers) – kraina historyczna na pograniczu Anglii i Walii. W średniowieczu był to obszar zarządzany przez lordów marchii (Marcher Lords), posiadających znaczną autonomię względem króla Anglii. Odpowiadał on angielskim hrabstwom Herefordshire, Shropshire, Cheshire i Gloucestershire oraz zajmował znaczną część (nawet 2/3) Walii. Współczesne granice krainy są bardzo rozmyte, a termin Welsh Marches używany jest zazwyczaj do terenów w bezpośredniej bliskości granicy angielsko-walijskiej.

    Chester, stolica hrabstwa Cheshire oraz dystryktu Chester w północno-zachodniej części Anglii, w pobliżu granicy z Walią, nad rzeką Dee. Ma 77 040 mieszkańców (2001).Marchia, margrabstwo (łac., niem. mark) – teren przygraniczny Imperium Karolińskiego, a później Świętego Cesarstwa Rzymskiego, zorganizowany jako struktura feudalno-wojskowa. Celem istnienia marchii była ochrona cesarstwa przed najazdami z zewnątrz, dlatego tworzono je na szczególnie zagrożonych odcinkach granic. Pan feudalny marchii – margrabia (markgraf) – podlegał bezpośrednio cesarzowi i miał większy zakres samodzielności, niż hrabia zarządzający hrabstwem w głębi kraju.

    Welsh Marches jest słabo zaludnionym obszarem o wiejskim charakterze, przez wieki będącym miejscem mieszania się kultury angielskiej i walijskiej. Już w epoce żelaza na terenie tym dochodziło do konfliktów Walijczyków z Rzymianami, którzy wznieśli forty w Chester, Gloucester i Caerleon. W VIII wieku Anglosasi zbudowali tzw. wał Offy wytyczający granicę między Mercją a walijskim królestwem Powys. Po przejęciu władzy w Anglii przez Normanów, Wilhelm I Zdobywca ustanowił na tym obszarze marchie (łac. Marchia Wallia), mające oddzielać Walię właściwą (Pura Wallia) od reszty królestwa. Zostały one zlikwidowane w 1535 roku, a w 1542 roku kompetencje administracyjne nad tym obszarem otrzymała Rada Walii i Marchii (Council of Wales and the Marches), funkcjonująca do 1689 roku.

    Shropshire (zwane również Salop) – hrabstwo ceremonialne i jednolita jednostka administracyjna (unitary authority) w zachodniej Anglii, w regionie West Midlands, położone przy granicy z Walią.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. The Welsh Marches (ang.). Ludlow, Shropshire. [dostęp 2013-10-28].
    2. The Welsh Marches (ang.). Visit Mid Wales. [dostęp 2013-10-28].
    3. The Welsh Marches (ang.). The Castles of Wales. [dostęp 2013-10-28].
    4. Joe Goodden: The law and the Welsh language (ang.). BBC, 2012-10-22. [dostęp 2013-10-28].
    5. Phil Carradice: The Council of Wales and the Marches (ang.). BBC, 2012-11-07. [dostęp 2013-10-28].
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Anglosasi – tym mianem określa się rozmaite plemiona, wywodzące się z terenu obecnych Niemiec i Skandynawii, takie jak Anglowie, Sasi i Jutowie. Począwszy od V wieku plemiona te zasiedliły większą część Wysp Brytyjskich. Współczesny język angielski pochodzi od języka, którym Anglosasi posługiwali się 1500 lat temu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.
    Walijczycy (ang. Welsh (people), wal. Cymry) – naród celtycki zamieszkujący głównie Walię (3 mln), Stany Zjednoczone (2 mln) i Anglię (0,6 mln). Tożsamość walijska jest przykładem tożsamości negatywnej, która ukształtowała się w opozycji do tożsamości angielskiej. Znaczną rolę poczucia przynależności narodowej mają: kultura, religia, sport (rugby), język walijski oraz symbole narodowe. W przeciwieństwie do Irlandii i Szkocji w Walii nie rozwinęły się ruchy separatystyczne.
    Cheshire – hrabstwo ceremonialne w zachodniej Anglii, w regionie North West England, położone nad estuariami rzek Mersey i Dee, przy granicy z Walią. Do 2009 roku pełniło funkcję administracyjną jako hrabstwo niemetropolitalne.
    Region – umownie wydzielony obszar, względnie jednorodny, różniący się od terenów sąsiednich cechami naturalnymi bądź nabytymi na przestrzeni dziejów.
    Gloucester – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), ośrodek administracyjny hrabstwa Gloucestershire. Miasto sytuowane w dolinie rzeki Severn około 180 km na zachód od Londynu, port nad rzeką Severn, połączony kanałem żeglownym Gloucester-Sharpnes (długość 26 km) z jej estuarium. Około 123 tys. mieszkańców (2001 r.).
    Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
    Królestwo Anglii (ang. Kingdom of England) – historyczne królestwo w zachodniej Europie, które istniało od 927 do 1707 roku. Zajmowało południową, większą część wyspy Wielka Brytania, na obszarze znanym dziś jako Anglia i Walia. Na północy królestwo graniczyło z Królestwem Szkocji, z którym zostało następnie połączone unią realną jako Królestwo Wielkiej Brytanii na mocy warunków Aktu Unii z 1707 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.783 sek.