Wektor PAC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wektor PAC – sztuczny chromosom wyprowadzany z faga P1.

Chromosom – forma organizacji materiału genetycznego wewnątrz komórki. Nazwa pochodzi z greki, gdzie χρῶμα (chroma, kolor) i σῶμα (soma, ciało). Chromosomy rozróżniano poprzez wybarwienie. Pierwszy raz terminu tego użył Heinrich Wilhelm Waldeyer w roku 1888.Wektor genetyczny – wykorzystywana powszechnie w inżynierii genetycznej, niewielka cząsteczka DNA (taka jak plazmid czy DNA wirusów), służąca wprowadzeniu żądanej sekwencji DNA do komórki. Stosując odpowiednie wektory można spowodować wydajną ekspresję genów w nich zawartych (wektory ekspresyjne) lub integrację sekwencji przenoszonej na wektorze do genomu biorcy (np. wektory retrowirusowe), jak również przeprowadzić klonowanie genu (wektor klonujący). Takie wektory służą do wprowadzania obcego DNA do komórek i utrzymywania go w kolejnych podziałach komórkowych. Istnieją także wektory bifunkcjonalne (wahadłowe), które mogą egzystować w co najmniej dwóch odmiennych organizmach (np: w drożdżach i bakteriach).

Wielkość: 19,5 kpz. Istnieje możliwość wprowadzenia insertu o długości powyżej 140 kpz (do 150 kpz). Zaletą wektora PAC jest duża pojemność i stabilność insertów, dzięki czemu jest stosowany do tworzenia bibliotek genomowych.

Poprawienie wydajności i precyzji klonowania uzyskano poprzez usunięcie fragmentu wypełniającego P1, a w jego miejsce, w pozycji rozpoznawanej przez BamHI, wprowadzenie sekwencji Puc. Przeglądanie biblioteki przez subklonowanie i losowe sekwencjonowanie powoduje zwiększenie frakcji klonów. Gospodarz stosowany dla tego wektora to E. coli, liczba kopii wektora w gospodarzu – kilka. Wadą wektora jest duży rozmiar utrudniający przeglądanie biblioteki za pomocą tzw. shotgun sequencing.

Subklonowanie – przeniesienie fragmentu DNA z jednego wektora do drugiego; subklonowanie wykorzystuje się do szczegółowego zbadania uprzednio sklonowanego krótkiego rejonu, większego fragmentu DNA lub do przeniesienia genu do wektora, który umożliwi jego ekspresję w komórkach danego gatunku.Biblioteka genomowa (też: bank genów, bank genomowy) – to kolekcja klonów (zazwyczaj bakterii), która jako całość zawiera co najmniej jedną kopię każdej sekwencji DNA obecnej w genomie organizmu, którego bibliotekę genomową utworzono.




Warto wiedzieć że... beta

Sekwencjonowanie (ang. sequencing) – w biologii ustalanie kolejności elementarnych podjednostek tzw. monomerów w biopolimerach najczęściej kwasach nukleinowych i białkach. Ustalanie budowy złożonych polisacharydów bywa także zaliczane do sekwencjonowania, pomimo ich rozgałęzionej, a niekiedy cyklicznej struktury.

Reklama