Wasyl Nahirnyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wasyl Nahirnyj, ukr. Василь Степанович Нагірний (ur. 11 stycznia 1848 we wsi Hirne w powiecie stryjskim, zm. 25 lutego 1921 we Lwowie) – ukraiński architekt i działacz społeczny.

Olesko (ukr. Олесько) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie buskim, do 1945 r. miasto w Polsce, w województwie tarnopolskim, w powiecie złoczowskim.Ukraińcy (Українці) – naród słowiański mieszkający w Europie Wschodniej, głównie w granicach Ukrainy (także w państwach sąsiednich: w Rosji, Białorusi, Polsce, Słowacji i Mołdawii), zaliczający się do Słowian wschodnich. Ukraińcy są (obok Rosjan i Białorusinów) potomkami Rusinów, zamieszkujących Ruś Kijowską .

Założyciel towarzystw: Sławija, Narodna Torhiwla, Sokił, Zoria, Dnister, Narodna Hostinicia, Towarystwo dla rozwoju ruskoj sztuki. Lista zaprojektowanych przez niego budynków liczy kilkaset obiektów, wśród których znajdują się cerkwie, kaplice, budynki parafialne, budynki użyteczności publicznej i prywatne.

Rada Państwa (niem. Reichsrat) – istniejący w latach 1861–1918 dwuizbowy parlament austriacki, od 1867 obejmujący wyłącznie austriacką część monarchii austro-węgierskiej – tzw. Przedlitawię.Towarzystwo dla Rozwoju Ruskiej Sztuki, ukr. Товариство для розвою руської штуки – pierwsza organizacja ukraińska w Galicji Wschodniej, założona w 1899 we Lwowie. W założeniu miała dbać o rozwój sztuki ruskiej, a w szczególności malarstwa, rzeźbiarstwa i złotnictwa. Jej członkowie mieli mieć możliwość utrzymywania się ze swojej twórczości.

Życiorys[ | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie średniozamożnych gospodarzy – Stepana i Anny z Hryniowskich. Jego matka zmarła, kiedy miał półtora roku. Po powtórnym ożenku ojca, jego opiekunką została babcia ze strony ojca, która była jego opiekunką i doradczynią. Zaszczepiła wnukowi miłość do własnej wiary i narodu.

Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.Nadiatycze (ukr. Надітичі) – wieś na Ukrainie. Należy do rejonu mikołajowskiego w obwodzie lwowskim i liczy 499 mieszkańców.

Lata szkolne[ | edytuj kod]

Po czterech latach uczęszczania do wiejskiej szkoły, ojciec odwiózł go zimą 1859 do szkoły w Stryju, zapisując go na drugi kurs pierwszej klasy. Będąc w I klasie szkoły stracił ojca, i musiał sam się utrzymywać, zarabiając korepetycjami. Po ukończeniu trzech klas szkoły, w 1866 Wasyl wyjechał do Lwowa z zamiarem ukończenia czwartej klasy.

Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych „Dnister” – ukraińska instytucja ubezpieczeniowa, utworzona w 1891 we Lwowie. Jej zamiarem było działanie wśród ludności ruskiej i wspieranie rozwoju ukraińskiego ruchu spółdzielczego.Perehińsko (ukr. Перегінське, Perehinśke) – osiedle typu miejskiego w rejonie rożniatowskim obwodu iwanofrankowskiego, założone w 1292 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Perehińsko w powiecie dolińskim województwa stanisławowskiego. Osiedle liczy 12 272 mieszkańców.

Przyjechawszy do Lwowa, nie mając pieniędzy na utrzymanie, został przyjęty do nowo powstałej bursy, utworzonej przez Narodnyj Dim. Nie mając możliwości wstąpienia do IV klasy, jak planował, zapisał się na kursy pedagogiczne, gdzie uczył się 1 rok. W następnym roku szkolnym wstąpił do IV i V klasy szkoły realnej, i utrzymując się z korepetycji, ukończył ją w 1870.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.

Czasy studenckie[ | edytuj kod]

W 1870 wstąpił jako słuchacz do Akademii Technicznej, gdzie został członkiem towarzystw „Akademicznyj Krużok” i „Drużnyj Łychwar”, stawiając sobie za zadanie połączenie tych organizacji.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Nie dane mu było tego dokonać, ponieważ studiował w akademii tylko jeden rok. W ciągu tego roku udało mu się dostać do prywatnego gimnazjum prof. Trzaskowskiego, gdzie wykładał rachunki i język rosyjski

Zaoszczędziwszy trochę pieniędzy z pracy w gimnazjum, po zakończeniu roku szkolnego, we wrześniu 1871 wyjechał do Zurychu, gdzie zapisał się na kurs przygotowawczy do egzaminów na politechnikę, a w 1872 wstąpił na studia na wydziale budownictwa.

Działalność zawodowa[ | edytuj kod]

Po ukończeniu nauki w Politechnice, w 1875 Nahirnyj pracował dłuższy czas w biurze swojego profesora Stadlera w Zurychu przy tworzeniu różnych projektów konkursowych. Następnie podjął pracę w urzędzie budowlanym w Winterthur, później u prywatnego architekta Szefera w Araw, a następne cztery lata (do 22 sierpnia 1882) w urzędzie budowlanym w Zurychu.

Narodnyj Dim we Lwowie – jedna z nastarszych ukraińskich instytucji kulturalno-oświatowych, utworzona w 1849 we Lwowie dzięki staraniom Głównej Rady Ruskiej, a szczególnie księdza Lwa Treszczakiwśkiego.Tuchla (ukr., ros. Тyxля ) - wieś na Ukrainie w Bieszczadach Wschodnich w rejonie skolskim obwodu lwowskiego. Liczy około 2826 mieszkańców.

Po przyjeździe do Lwowa w jesieni 1882 zajął się projektami cerkwi. Z jego biura wyszły m.in. projekty cerkwi w Perehińsku, Bóbrce, Tuchli, Lisieczyńcach, Nadiatyczach, Ostrowie koło Krystynopola, Sielcu Bieńków, Olesku, Mostach Wielkich, Zawałowie oraz Nowym Lublińcu.

Działalność społeczna i polityczna[ | edytuj kod]

W 1897 bez powodzenia jako przedstawiciel narodowców ruskich (ukraińskich) kandydował na posła (członka Izby deputowanych) do austriackiej Rada Państwa (Reichsratu) w okręgu wyborczym Lwów–Gródek Jagielloński–Jaworów, gdy zwyciężył go kandydat polski Teofil Merunowicz, który otrzymał 315 głosów wyborców z 601.

Mosty Wielkie pol. historyczne Mosty alias Augustów, Mosty, Mostki (ukr. Великі Мо́сти, niem. Groß-Mosty, ros. Великие Мосты, hebr. מוסט רבתי), obecnie miasto na Ukrainie, rejon sokalski, obwód lwowski. Do 17 września 1939 powiat żółkiewski województwo lwowskie w Polsce. Mosty Wielkie leżą obecnie niespełna 45 km od granicy z Polską.Bóbrka (ukr. Бібрка) – miasto na Ukrainie, na Podolu, nad Ługiem, w obwodzie lwowskim, w rejonie przemyślańskim. Bóbrka leży ok. 20 km na zachód od Przemyślan i ok. 30 km na południowy wschód od Lwowa.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Кущак Д., Історія села Люблинець Новий, Львів : Свічадо 2010, s. 17, ​ISBN 978-966-395-408-0​. (ukr.)
  2. Posłowie z kuryi włościańskiej w Galicyi wybrani dnia 16 marca. „Dziennik Krakowski”. 363. s. 1, 18 marca 1897.

Literatura[ | edytuj kod]

  • Dariusz Maciak, Próba porozumienia polsko-ukraińskiego w Galicji w latach 1888-1895, Warszawa 2006, ​ISBN 978-83-235-0276-0
  • Ostrów (ukr. Острів) – wieś na Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego. Położona przy ważnej linii kolejowej Rawa Ruska-Czerwonogród, nad Sołokiją. Wieś liczy około 1850 mieszkańców.Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Nowym Lublińcu – murowana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Nowym Lublińcu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Narodna Torhiwla – ukraińska spółdzielnia spożywcza, założona we Lwowie w 1883 z inicjatywy Wasyla Nahirnego i A. Nyczaja.
    Powiat stryjski - powiat województwa stanisławowskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Stryj. 1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie .
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Czerwonogród, Krystynopol (ukr. Червоноград; do 1953 r. Krystynopol – ukr. Кристинопіль) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, rejon sokalski, 15 km od granicy z Polską, u ujścia Sołokiji do Bugu. Do 17 września 1939 w woj. lwowskim w II RP, następnie do momentu umowy o zmianie granic z 1951 w woj. lubelskim. W latach 1934-51 siedziba polskiej gminy Krystynopol. Dawna rezydencja magnaterii polskiej.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Zawałów - wieś w rejonie podhajeckim obwodu tarnopolskiego, nad Złotą Lipą, założona w 1395 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Zawałów w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego. Wieś liczy 472 mieszkańców.
    Sokił – (ukr. Сокіл, inaczej Ukraińskie Towarzystwo Gimnastyczne "Sokił") - ukraińskie towarzystwo sportowe, założone we Lwowie w Galicji 11 lutego 1894 roku.

    Reklama