• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Warzecha - Tatry

    Przeczytaj także...
    Giewont – masyw górski w Tatrach Zachodnich o wysokości 1894 m n.p.m. i długości 2,7 km. Jego główny wierzchołek, Wielki Giewont, jest najwyższym szczytem w Tatrach Zachodnich położonym w całości na terenie Polski.Mały Bacug, Mały Bacuch – strome północno-zachodnie zbocza Grzybowca w Tatrach Zachodnich, opadające spod przełęczy Bacug do Małej Dolinki, będącej górną częścią Doliny Strążyskiej. Od orograficznie lewej strony sąsiaduje z Wielkim Bacugiem, zaś od prawej strony znajduje się żleb Warzecha. Dawniej wypasano tutaj owce i bydło, a przez górali zbocza te zwane był Bacuchem, Bacufem, Bacukiem. Według Mariusza Zaruskiego nazwa Bacug pochodzi od niemieckiego słowa Bahnzug. Na początku XVI wieku prowadzili bowiem tutaj i w okolicach Giewontu prace niemieccy górnicy. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej prawidłowa nazwa to Bacuch, lecz jej pochodzenie nie jest znane. Obecnie jest to rejon zalesiony i niedostępny turystycznie. Dawniej przez żleb Warzecha prowadził najkrótszy turystyczny szlak z Zakopanego na Giewont.
    Podhale – region kulturowy w południowej Polsce u północnego podnóża Tatr, w dorzeczu górnego Dunajca z wyłączeniem obszarów leżących na prawym brzegu Białki i prawym brzegu Dunajca, poniżej ujścia Białki. Podhale zajmuje środkową część Kotliny Podhala, na południu wkracza w Tatry.

    Warzechażleb opadający z przełęczy Bacug (1502 m n.p.m.) pomiędzy Małym Giewontem a Grzybowcem w Tatrach Zachodnich. Żleb ten opada do Małej Dolinki pod Giewontem (górne odgałęzienie Doliny Strążyskiej). Jest stromy, ale możliwy do przejścia. Dawniej prowadził nim turystyczny szlak na Giewont, obecnie zamknięty. Żleb jest suchy i ma trawiaste dno, obydwa jego zbocza porasta górnoreglowy las świerkowy. Dawniej był mniej zarośnięty i był wypasany (tereny Hali Giewont). Obecnie stopniowo zarasta. Zbocze Grzybowca po jego orograficznie lewej stronie nosi nazwę Mały Bacug.

    Żleb (kuluar) – wklęsła forma rynnowa ukształtowania terenu górskiego. Jest to szerokie i korytowate wcięcie o różnej głębokości w stoku czy ścianie. Powstaje wskutek wietrzenia mechanicznego oraz erozyjnego działania gruzu skalnego, wód opadowych, roztopowych i lawin. Żleby mają niewyrównane dno o profilu zbliżonym do litery V.Mały Giewont – szczyt w masywie Giewontu w Tatrach Zachodnich, leżący pomiędzy Doliną Małej Łąki a Doliną Strążyską. Dawniej nazywany był także Giewoncikiem. W najwyższym punkcie, odległym ok. 420 m w prostej linii od głównego szczytu Giewontu (zwanego Wielkim Giewontem) osiąga on wysokość 1735 m n.p.m.

    Nazwa żlebu pochodzi od drewnianej łyżki – warzechy, która dawniej na Podhalu służyła do mieszania w kotle i nabierania, np. żentycy.

    Bibliografia[]

    1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.


    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});

    Dolina Strążyska – dolina w polskich Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy Doliną ku Dziurze a Doliną za Bramką.Regiel górny - piętro roślinne usytuowane powyżej regla dolnego a poniżej piętra kosodrzewiny, czyli poniżej górnej granicy lasu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mała Dolinka – jedna z dwóch górnych odnóg (zachodnia) Doliny Strążyskiej położonych ponad wodospadem Siklawica. Od wschodniej strony opadają do niej zbocza Styrżnika, od zachodu Małego Bacuga i Wielkiego Bacuga, od południa cały horyzont przesłaniają potężne ściany Giewontu. Do górnych odnóg Małej Dolinki uchodzą 3 wielkie żleby: Żleb Szczerby, Żleb Kirkora i Warzecha.
    Przełęcz Bacug, przełęcz Bacuch (1502 m) – przełęcz w Tatrach Zachodnich pomiędzy Małym Giewontem (1728 m) i Grzybowcem (ok. 1515 m). Górale używali nazw Bacuch, Bacuf, Bacuk, jednakże nie oznaczała ona u nich przełęczy, lecz leżące na północ od niej zbocza Grzybowca od strony Doliny Strążyskiej, tzw. Wielki Bacug i Mały Bacug. Według Mariusza Zaruskiego prawidłowa jest nazwa Bacug. Na początku XVI w. prowadzili bowiem tutaj i w okolicach Giewontu prace niemieccy górnicy (niem. słowo Bahnzug). Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej prawidłowa nazwa to Wielki Bacuch, pochodzenie nazwy jest nieznane. Na niektórych mapach przełęcz jest opisana jako Bacug, na innych Bacuch.
    Sarnia Skała – szczyt o wysokości 1377 m n.p.m. w pasie reglowym Tatr Zachodnich, między Doliną Białego a Doliną Strążyską.
    Żentyca, żętyca (gwar. zyntyca, zintyca, zimbora) – serwatka z mleka owczego, ściętego podpuszczką, otrzymywana przy wyrabianiu oscypków i bundzu z mleka owczego.
    Tatry Zachodnie (514.52; słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry, niem. Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra, węg. Liptói-Tátra) – największa, zachodnia część Tatr położona w Polsce i na Słowacji. Nazwa rozpowszechniła się w polskiej literaturze dopiero po 1868, dawniej używano także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.
    Grzybowiec – wzniesienie reglowe w Tatrach Zachodnich pomiędzy Małym Giewontem, od którego oddzielone jest przełęczą Bacug i Łysankami. Od południowej strony jego zbocza opadają do Doliny Małej Łąki, od strony północnej (tzw. Wielki Bacug i Mały Bacug) do Doliny Strążyskiej i Doliny Grzybowieckiej. Od leżącego na północ od niego wzniesienia Łysanek oddzielony jest Przełęczą w Grzybowcu.
    Hala Giewont – dawna hala pasterska w polskich Tatrach. Obejmowała tereny Doliny Strążyskiej, Doliny Białego i dolną część Dolina Bystrej (Kalatówki, Kalackie Koryto i zbocza Krokwi). Pierwszymi jej właścicielami byli sołtysi z miejscowości Szaflary. Przywileje te otrzymali oni od króla Zygmunta III Wazy w 1605 r. jako salasse dictis sub monte Gewont, czyli szałasy pod górą Gewont. Inne dokumenty z 1669 i 1676 podają nazwę hale Giewont Strążyskami zwane. Później hale te miały nazwę Hala Strążyska-Białe-Kalatówki. Z czasem, gdy na Podhalu znacznie przybyło ludzi i owiec, hala ta rozpadła się na trzy oddzielne, wypasane przez różnych baców. Były to: Hala Strążyska, Hala Białe i Hala Kalatówki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.