• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Warunki odniesienia

    Przeczytaj także...
    Protokół wzorcowania – wewnętrzny dokument laboratorium pomiarowego, tworzony w trakcie wzorcowania, zawierający zapisy dotyczące konkretnego wzorcowania przyrządu pomiarowego (wzorca pomiarowego lub próbki) i umożliwiający jego ewentualne powtórzenie w tych samych warunkach pomiarowych, przy tych samych nastawach i w identycznych punktach pomiarowych.Natężenie pola magnetycznego – wielkość wektorowa charakteryzująca pole magnetyczne, w ogólnym przypadku określana z użyciem prawa Ampère’a wzorem:
    Warunki standardowe (STP, ang. standard temperature and pressure) – ściśle określona temperatura i ciśnienie otoczenia, które stanowią rodzaj punktu odniesienia do rozmaitych obliczeń fizykochemicznych. Obecnie obowiązującą definicją Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) są:

    Warunki odniesienia – zbiór wartości, określonych ze znaną niepewnością, jakie powinny posiadać wielkości wpływające na wynik pomiaru.

    Wielkość wpływająca to każda wielkość lub czynnik, poza mierzoną wielkością, które mogą oddziaływać na wynik pomiaru. Rodzaj wielkości wpływających zależy od rodzaju wielkości mierzonej. Mogą to być np. temperatura, wilgotność, ciśnienie atmosferyczne, natężenie pola elektrycznego, natężenie pola magnetycznego, przyspieszenie ziemskie itp. Niektóre wielkości (np. temperatura czy wilgotność) są często zależne od obserwatora i mogą być regulowane podczas pomiaru. Inne – niezależne (np. przyspieszenie ziemskie) – mogą być jedynie zmierzone, a ich wpływ powinien być uwzględniony w wyniku pomiaru.

    Przyrząd pomiarowy (narzędzie miernicze) – urządzenie, układ pomiarowy lub jego elementy, przeznaczone do wykonania pomiarów samodzielnie lub w połączeniu z jednym lub wieloma urządzeniami dodatkowymi. Również wzorce miary (etalony), wzorce inkrementalne i materiały odniesienia są traktowane jako przyrządy pomiarowe.Temperatura – jedna z podstawowych wielkości fizycznych (parametrów stanu) w termodynamice. Temperatura jest związana ze średnią energią kinetyczną ruchu i drgań wszystkich cząsteczek tworzących dany układ i jest miarą tej energii.

    Warunki odniesienia przyjmowane podczas wzorcowania albo legalizacji przyrządu pomiarowego mogą być ustalone w wymaganiach metrologicznych, normach lub procedurach pomiarowych.

    W polskiej dokumentacji pomiarowej (protokół wzorcowania i świadectwo wzorcowania) zamiast terminu warunki odniesienia używa się częściej terminu warunki środowiskowe. Zwykle termin ten zawężony jest tylko dla temperatury i wilgotności odniesienia, w której wykonywane były pomiary (patrz zapisy umieszczone w przykładowym świadectwie wzorcowania).

    Wzorcowanie - ogół czynności ustalających relację między wartościami wielkości mierzonej wskazanymi przez przyrząd pomiarowy a odpowiednimi wartościami wielkości fizycznych, realizowanymi przez wzorzec jednostki miary wraz z podaniem niepewności tego pomiaru.Ciśnienie atmosferyczne – stosunek wartości siły, z jaką słup powietrza atmosferycznego naciska na powierzchnię Ziemi (lub innej planety), do powierzchni, na jaką ten słup naciska (por. ciśnienie). Wynika stąd, że w górach ciśnienie atmosferyczne jest niższe, a na nizinach wyższe, ponieważ słup powietrza ma różne wysokości.

    Zobacz też[]

  • warunki standardowe
  • warunki normalne



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Norma – dokument będący wynikiem normalizacji i standaryzujący jak najszerzej pojętą działalność badawczą, technologiczną, produkcyjną, usługową.
    Pomiar – według współczesnej fizyki proces oddziaływania przyrządu pomiarowego z badanym obiektem, zachodzący w czasie i przestrzeni, którego wynikiem jest uzyskanie informacji o własnościach obiektu.
    Wymagania metrologiczne – dokument lub przepis określający sposoby użytkowania i sprawdzania przyrządu pomiarowego oraz ich cechy i sposoby konstrukcji zapewniające określoną dokładność pomiarów w obecności zmieniających się w szerokim zakresie czynników zewnętrznych. Wymagania są formułowane przez międzynarodowe lub krajowe organizacje metrologiczne, w Polsce przez Główny Urząd Miar.
    Legalizacja – zespół czynności obejmujących sprawdzenie, stwierdzenie i poświadczenie dowodem legalizacji, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania metrologiczne.
    Niepewność pomiaru – pojęcie z zalecanego od 1993 r. przez międzynarodowe organizacje standaryzacyjne sposobu wyznaczania wyniku pomiaru zwanego rachunkiem (teorią) niepewności i oznaczające parametr związany z wartościami (serią) pomiaru danej wielkości fizycznej w stałych warunkach, które można w uzasadniony sposób przypisać wartości mierzonej, i charakteryzujący ich rozrzut w przedziale, wewnątrz którego można z zadowalającym prawdopodobieństwem usytuować wartość wielkości mierzonej. Niepewność pomiaru wynika z tego, że zawsze jest on niedokładny, co nie wynika z niedoskonałości aparatury i zmysłów obserwatora, ale jest nieodłączną cechą takiej operacji.
    Świadectwo Wzorcowania (ang. Calibration Cerificate, niem. Kalibrierzertifikat) - oficjalny dokument wydawany zwykle przez narodowe instytuty metrologiczne (w Polsce: Główny Urząd Miar), organy administracji miar (w Polsce: Główny Urząd Miar, okręgowe urzędy miar i obwodowe urzędy miar), akredytowane lub nieakredytowane laboratoria pomiarowe (wzorcujące), zawierający wyniki wzorcowania przyrządu pomiarowego i poświadczający, że wzorcowany przyrząd spełnia określone wymagania metrologiczne.
    Warunki normalne – ściśle określone temperatura i ciśnienie otoczenia, które stanowią rodzaj punktu odniesienia do niektórych obliczeń fizykochemicznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.