• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Warszawski Uniwersytet Medyczny



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Jan Nielubowicz (ur. 28 października 1915 w Warszawie., zm. 2 lutego 2000 w Warszawie) – lekarz polski, współtwórca transplantologii w Polsce, profesor.Wojciech Edward Braksator – polski lekarz, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, w kadencji 2016–2020 prorektor do spraw klinicznych i inwestycji tej uczelni.

    Warszawski Uniwersytet Medyczny – największa polska publiczna uczelnia medyczna; prowadzi kształcenie na 16 kierunkach oraz studia podyplomowe, studia doktoranckie oraz kształcenie ustawiczne (kursy dokształcające i specjalizacyjne). Uczelnia kształci prawie 10 tys. studentów, w tym: prawie 800 obcokrajowców, 470 doktorantów oraz 186 słuchaczy studiów podyplomowych. Kadra dydaktyczno-naukowa liczy prawie 1,8 tys. pracowników, w tym 166 profesorów tytularnych.

    Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium „ogół nauczycieli i uczniów”) – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników. Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.

    Według webometrycznego rankingu uniwersytetów świata (pokazującego zaangażowanie instytucji akademickich w Internecie) ze stycznia 2016 uczelnia – z liczbą cytowań 24 327 – uplasowała się na 1101 miejscu.

    Historia[ | edytuj kod]

    Warszawski Uniwersytet Medyczny jest jedną z najstarszych uczelni medycznych w Polsce. W 2009 uczelnia obchodziła 200-lecie nauczania medycyny w Warszawie.

    Władysław Mazurkiewicz (ur. 23 września 1871 w Kamieniu w pow. owruckim guberni wołyńskiej, zm. 6 sierpnia 1933 w Warszawie) – polski lekarz, profesor farmakognozji i botaniki lekarskiej Uniwersytetu Warszawskiego.Franciszek Mieczysław Czubalski (ur. 30 stycznia 1885 w Przysusze, zm. 8 lutego 1965) w Warszawie – polski lekarz fizjolog.

    Okres rozbiorów Polski[ | edytuj kod]

    Korzenie uczelni sięgają 1809 roku, kiedy to z inicjatywy lekarzy – Augusta Wolffa, Hiacynta Dziarkowskiego, Józefa Czekierskiego i Franciszka Brandta – oraz asesora farmacji, Józefa Celińskiego, powstała Akademia Lekarska.

    W 1816 Akademię Lekarską włączono jako Wydział Lekarski w skład Uniwersytetu Warszawskiego. Uniwersytet funkcjonował do października 1831, kiedy to po powstaniu listopadowym zlikwidowano wszystkie wyższe uczelnie Królestwa Polskiego. Akademickie nauczanie medycyny w Warszawie zostało przerwane na 26 lat, a rozwój naukowy i zawodowy środowiska lekarskiego dbały w tym czasie Warszawskie Towarzystwo Lekarskie oraz Rada Lekarska Królestwa Polskiego.

    Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.Prywatna Szkoła Zawodowa dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego w Warszawie (niem. Private Fachschule für Sanitares Hilfpersonal in Warschau), tzw. Szkoła dr. Jana Zaorskiego – działająca w Warszawie w latach 1941–1944 za zgodą niemieckich władz okupacyjnych placówka edukacyjna będąca formą konspiracyjnej działalności Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Ze względu na założyciela Jana Zaorskiego zwana była też Szkołą Zaorskiego. Wykładowcami byli głównie profesorowie Uniwersytetu Warszawskiego. Łącznie uczelnia kształciła ponad 1900 osób.

    Wybuchy kolejnych epidemii i brak odpowiedniej liczby lekarzy wymusiły na zaborcy podjęcie decyzji o powołaniu uczelni medycznej. Najpierw w 1857 powołano Akademię Medyko-Chirurgiczną, kontynuującą tradycje Wydziału Lekarskiego Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie w 1862 Akademię przyłączono do Szkoły Głównej Warszawskiej jako Wydział Lekarski.

    Janusz Zbigniew Piekarczyk (ur. 1946, zm. 17 września 2009) – polski lekarz, specjalista w zakresie chirurgii stomatologicznej oraz chirurgii szczękowo-twarzowej, profesor nauk medycznych, rektor Akademii Medycznej w Warszawie (1999–2005).Hiacynt Dziarkowski - (ur. 1747, zm. 1828) - polski lekarz, botanik i działacz społeczny. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej (generalny sztabsmedyk armii polskiej). W 1809 jeden z założycieli Akademii Lekarskiej, gdzie pełnił funkcję rektora i wykładowcy, od 1817 profesor patologii i semiotyki na Uniwersytecie Warszawskim. Do jego największych zasług zalicza się rozpowszechnianie szczepienia przeciw ospie w Królestwie Polskim.

    Wzmożona rusyfikacja uczelni po upadku powstania styczniowego przerwała jej działalność. W 1869 powstał Cesarski Uniwersytet Warszawski, w którym obowiązkowym językiem wykładowym zamiast polskiego stał się rosyjski, a miejsce polskich wykładowców zajęli mniej zdolni rosyjscy. Z tych powodów uczelnia była bojkotowana przez patriotyczną młodzież, która na studia medyczne wybierała się do, między innymi, Dorpatu lub Petersburga.

    Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.Powstanie listopadowe, wojna polsko-rosyjska 1830-1831 – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 listopada na 30 listopada 1830, a zakończyło się 21 października 1831. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).

    Okres w II Rzeczypospolitej[ | edytuj kod]

    Odrodzenie warszawskiego kształcenia medycznego stało się możliwe dopiero w początkach I wojny światowej, gdy w 1915 do Warszawy wkroczyli Niemcy. Do najbardziej zaangażowanych organizatorów nowego Uniwersytetu Warszawskiego należał wówczas lekarz i społecznik – Józef Polikarp Brudziński, który został pierwszym rektorem odrodzonego uniwersytetu.

    Farmacja (nauki farmaceutyczne) – nauka o lekach, także ogólna nazwa wszystkich kierunków studiów farmaceutycznych. Nazwa pochodzi ze starożytnego egipskiego: ph-ar-maki znaczącego kto zapewnia bezpieczeństwo .Rozporządzenie – akt normatywny wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Rozporządzenie stanowi jedno ze źródeł prawa powszechnie obowiązującego, obok Konstytucji, ratyfikowanych umów międzynarodowych, ustaw oraz aktów prawa miejscowego.

    Zanim w 1916 powołano samodzielny wydział lekarski, przez pierwsze 10 miesięcy działalności uniwersytetu nauczanie medycyny odbywało się w Oddziale Przygotowawczo-Lekarskim przy Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Pierwszym dziekanem Wydziału Lekarskiego UW został prof. Leon Kryński. Kadrę stanowili profesorowie praktykujący od lat w Warszawie oraz osoby, które przenosiły się z innych ośrodków akademickich, najczęściej z Krakowa i Lwowa. Niektórzy z nich porzucali dotychczasową karierę akademicką i znaczne osiągnięcia, by budować od podstaw warszawską uczelnię. Wśród nich był wybitny polski internista – prof. Antoni Gluziński, przed I wojną światową rektor i dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu we Lwowie.

    Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego – istniejący w latach 1816–1950 (z przerwami) wydział Uniwersytetu Warszawskiego zajmujący się kształceniem w zakresie nauk medycznych. Na jego bazie w 1950 utworzono Akademię Medyczną w Warszawie (w 2008 przekształconą w Warszawski Uniwersytet Medyczny). International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Odrodzony Uniwersytet powołał w swojej strukturze osobny wydział dla kształcenia farmaceutów. Najpierw w 1915 utworzono kursy farmaceutyczne, które od roku akademickiego 1917/1918 przemianowano na Studium Farmaceutyczne. W 1920 Studium to przekształcono w Oddział Farmaceutyczny przy Wydziale Lekarskim. Następnie rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 29 stycznia 1926 przy Uniwersytecie Warszawskim został utworzony pierwszy w Polsce samodzielny Wydział Farmaceutyczny. Jego dziekanem został prof. Władysław Mazurkiewicz.

    Tytus Chałubiński (ur. 29 grudnia 1820 w Radomiu, zm. 4 listopada 1889 w Zakopanem, syn Szymona i Teodozji z Wnorowskich) – polski lekarz, profesor patologii, miłośnik przyrody. Był współtwórcą Towarzystwa Tatrzańskiego i jednym z pierwszych badaczy przyrody tatrzańskiej. Na jego cześć nazwano Wrotami Chałubińskiego jedną z przełęczy w głównej grani Tatr. Popularyzator Zakopanego, w dużym stopniu przyczynił się do rozwoju tej miejscowości. Jeden z prekursorów polskiego klimatolecznictwa; jego staraniem Zakopane zyskało pod koniec XIX wieku status stacji klimatycznej jako kurort wspomagający leczenie chorób płucnych.Pielęgniarstwo – termin używany do różnego rodzaju zadań i działań zawodowych pielęgniarek i pielęgniarzy oraz nauki, wiedzy, techniki i sztuki z tymi czynnościami związanymi.

    W 1920 powołano w Warszawie Państwowy Instytut Dentystyczny kształcący dentystów na poziomie wyższym. Instytutowi, który nie posiadał pełnych praw akademickich, patronował Wydział Lekarski. Kadra naukowa wydziału uzupełniała obsadę nauczycieli akademickich instytutu i była gwarancją wysokiego poziomu nauczania. W 1933 przemianowano tę uczelnię na Akademię Stomatologiczną. Działała ona do 1949, kiedy została włączona jako Oddział Stomatologiczny do Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

    Zdrowie publiczne – nauka zajmująca się zdrowiem na poziomie populacji ludzkiej. Profesor Uniwersytetu Yale, C.-E.A. Winslow, zaproponował w roku 1920 następującą definicję: “zdrowie publiczne jest nauką i sztuką zapobiegania chorobom, przedłużania życia, promowania zdrowia i sprawności fizycznej poprzez zorganizowane wysiłki na rzecz higieny środowiska, kontroli chorób zakaźnych, szerzenia zasad higieny osobistej, organizowania służb medycznych i opiekuńczych w celu wczesnego rozpoznawania, zapobiegania i leczenia oraz rozwijania takich mechanizmów społecznych, które zapewnią każdemu standard życia umożliwiający zachowanie i umacnianie zdrowia".Uczelnie medyczne w Polsce – uczelnie publiczne nadzorowane przez ministra właściwego do spraw zdrowia, wyspecjalizowane w kształceniu w dziedzinach nauk medycznych (lekarze, lekarze dentyści, magistrzy pielęgniarstwa, magistrzy farmacji i inni). Działają jako samodzielne uczelnie (uniwersytet medyczny) lub – w trzech przypadkach – jako część uniwersytetów: bydgoskie Collegium Medicum UMK, krakowskie Collegium Medicum UJ oraz olsztyński Wydział Nauk Medycznych UWM. Poza kształceniem uczelnie medyczne prowadzą prace naukowo-badawcze oraz szpitale kliniczne.

    Kształcenie w czasie II wojny światowej[ | edytuj kod]

    W latach II wojny światowej działał tajny wydział lekarski, realizujący część programu w ramach „Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego” dr. Jana Zaorskiego (niem. Private Fachschule für Sanitares Hilfspersonal Dr. Jan Zaorski). Zajęcia prowadzono w budynkach uniwersyteckich (ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, gmach chemii fizjologicznej i zakładu fizjologii) oraz w warszawskich szpitalach.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Szczęsny Leszek Zgliczyński (ur. 20 listopada 1914 w Lublinie, zm. 2 października 2008 w Warszawie) – polski lekarz radiolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych. W latach 1972–1979 rektor Akademii Medycznej w Warszawie.

    Studenci i lekarze nieśli pomoc rannym i brali udział w walkach podczas powstania warszawskiego. Warszawska medycyna w latach wojny poniosła ogromne straty – z 23 profesorów ocalało tylko jedenastu, poległa także wielka liczba lekarzy, pielęgniarek i studentów.

    Okres powojenny[ | edytuj kod]

    W 1950, z połączenia wydzielonych z Uniwersytetu Warszawskiego Wydziału Lekarskiego i Wydziału Farmaceutycznego oraz Akademii Stomatologicznej, powstała samodzielna Akademia Medyczna w Warszawie. W jej murach kształcili się lub pracowali lekarze, którzy stali się legendami polskiej medycyny: Ludwik Hirszfeld, Tytus Chałubiński, Jan Nielubowicz, Tadeusz Orłowski, Zbigniew Religa.

    August Ferdynand Wolff (ur. 1768 w Lesznie, zm. 6 kwietnia 1846 w Warszawie) – lekarz, współzałożyciel Szkoły Lekarskiej w Warszawie i Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego.Diagnostyka laboratoryjna, analityka medyczna, medycyna laboratoryjna – dyscyplina medycyny, której zadaniem jest określanie składu i parametrów biologicznych i fizykochemicznych krwi lub innych materiałów pobranych od pacjenta. Badanie laboratoryjne prowadzi się in vitro przy użyciu technik mikroskopowych, biochemicznych, immunologicznych, bakteriologicznych, analizy instrumentalnej i służy ustaleniu rozpoznania lub monitorowaniu leczenia.

    22 marca 2008 uczelnia stała się uniwersytetem na mocy ustawy z dnia 23 stycznia 2008 r.

    Poczet rektorów[ | edytuj kod]

    Centrum Dydaktyczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
    Budynek Centrum Biblioteczno-Informacyjnego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
  • Rektorzy Akademii Medycznej w Warszawie
  • 1950–1955: Franciszek Czubalski
  • 1955–1962: Marcin Kacprzak
  • 1962–1972: Bolesław Górnicki
  • 1972–1979: Szczęsny Leszek Zgliczyński
  • 1979–1981: Jerzy Szczerbań
  • 1981–1987: Jan Nielubowicz
  • 1987–1990: Bogdan Pruszyński
  • 1990–1996: Tadeusz Tołłoczko
  • 1996–1999: Andrzej Górski
  • 1999–2005: Janusz Piekarczyk
  • 2005–2008: Leszek Pączek
  • Rektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego:
  • 2005–2008: Leszek Pączek
  • 2008–2016: Marek Krawczyk (II kadencje)
  • od 2016: Mirosław Wielgoś
  •  Z tym tematem związana jest kategoria: Rektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

    Władze uczelni[ | edytuj kod]

    Katedra Dermatologii i Wenerologii przy ul. Koszykowej
    Katedra i Klinika Położnictwa i Ginekologii przy ul. Starynkiewicza
    Największy polski szpital – Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny przy ul. Banacha 1a w Warszawie

    Władze rektorskie

    Józef Polikarp Brudziński (ur. 26 stycznia 1874 w Bolewie, zm. 18 grudnia 1917 w Warszawie) – polski lekarz, pediatra i neurolog, działacz społeczny i polityczny, założyciel, profesor i rektor Uniwersytetu Warszawskiego. Opisał szereg objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (objawy Brudzińskiego). Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i „Przeglądu Pediatrycznego”.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    W kadencji 2016-2020 rektorem uczelni jest prof. dr hab. n. med. Mirosław Wielgoś.

    Prorektorzy:

  • prorektor do spraw studenckich i kształcenia: prof. dr hab. n. med. Barbara Górnicka
  • prorektor do spraw klinicznych i inwestycji: prof. dr hab. n. med. Wojciech Braksator
  • prorektor do spraw personalnych i organizacyjnych: prof. dr hab. n. med. Piotr Małkowski
  • prorektor do spraw nauki i transferu technologii: prof. dr hab. n. farm. Jadwiga Turło
  • prorektor do spraw umiędzynarodowienia, promocji i rozwoju: prof. dr hab. n. med. Lidia Rudnicka
  • Władze dziekańskie

    Bolesław Górnicki - (ur. 5 stycznia 1909 w Sokołówce (Podole) zm. 27 lipca 1998 w Warszawie) – polski lekarz pediatra i historyk medycyny.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
  • dziekan Wydziału Lekarskiego – prof. dr hab. n. med. Marcin Wojnar
  • dziekan Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego – prof. dr hab. n. med. Elżbieta Mierzwińska-Nastalska
  • dziekan Wydziału Farmaceutycznego – prof. dr hab. n. farm. Piotr Wroczyński
  • dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu – dr hab. n. med. Joanna Gotlib
  • dziekan Wydziału Medycznego - dr hab. Dariusz Białoszewski
  • Jan Marceli Zaorski (ur. 6 maja 1887 w Krakowie, zm. 10 marca 1956 w Warszawie) – polski chirurg, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, major lekarz Wojska Polskiego.Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]




    Warto wiedzieć że... beta

    Profesor (z łac. professor) – termin, który może oznaczać: tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym, stanowisko nauczycieli akademickich, tytuł honorowy nadawany w Polsce nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego i ponadgimnazjalnego oraz tytuł zwyczajowy używany w polskim szkolnictwie średnim.
    Farmaceuta - osoba udzielająca usług farmaceutycznych, która ukończyła studia w szkole wyższej na kierunku farmacja.
    Leon Paweł Wawrzyniec Kryński (ur. 20 stycznia 1866, zm. 8 października 1937) polski lekarz chirurg i urolog. Jako jeden z pierwszych lekarzy dokonał wszczepienia moczowodu w jelito grube. W latach 1901-1908 był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego.W 1908 przeniósł się do Warszawy i został ordynatorem szpitala Świętego Ducha. W 1916 zorganizował wydział lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Leon Kryński jest autorem 109 prac z zakresu chirurgii operacyjnej i urologii.
    Andrzej Górski (ur. 11 sierpnia 1946) – polski naukowiec, immunolog, profesor nauk medycznych, wiceprezes Polskiej Akademii Nauk, były rektor Akademii Medycznej w Warszawie.
    Położnictwo - dziedzina medycyny zajmująca się fizjologicznym okresem ciąży, porodu i połogu. Ściśle związana z ginekologią. W starożytności położnictwo opierało się wyłącznie na intuicji. Współczesne położnictwo oparte jest na podstawach naukowych rozpoczętych w XVI w. dzięki pracom, m.in. A. Parégo i jego ucznia J. Guillemea
    Lidia Rudnicka (ur. 19 lutego 1960 w Chicago) – polska dermatolożka i wenerolożka, profesor nauk medycznych. Kierowniczka Kliniki Dermatologii CSK MSWiA, prezeska Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, prorektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
    Marek Krawczyk (ur. 16 lutego 1946 w Pruszkowie) – polski profesor medycyny, nauczyciel akademicki, lekarz, specjalista w dziedzinie chirurgii ogólnej, chirurgii onkologicznej oraz transplantologii klinicznej, członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.044 sek.