• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wampir



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język staro-cerkiewno-słowiański, język s-c-s, język scs, język starobułgarski (scs. Ѩзыкъ словѣньскъ, Językŭ slověnĭskŭ) – najstarszy literacki język słowiański, formujący się od połowy IX wieku i oparty głównie na słowiańskich gwarach Sołunia (dzisiejsze Saloniki). Język s-c-s stał się podstawą literacką języków: bułgarskiego, rosyjskiego, serbsko-chorwackiego w różnych redakcjach. Najbliżej spokrewniony jest ze współczesnym językiem bułgarskim i macedońskim, jakkolwiek literackie postaci tych języków oparte są na innych dialektach i cechują się innymi zasadami gramatycznymi, wynikającymi z przynależności do bałkańskiej ligi językowej.Cykl Patrole – seria rosyjskich powieści fantasy autorstwa Siergieja Łukjanienki, z których pierwsza - Nocny Patrol została wydana w 1998 roku. Kolejnymi powieściami serii są Dzienny Patrol (Nocny Patrol i Dzienny Patrol były opisane w pierwszym polskim wydaniu jako dylogia), Oblicze Czarnej Palmiry, Patrol Zmroku, Ostatni Patrol, Мелкий Дозор (opowiadanie) i Новый Дозор.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Opis[ | edytuj kod]
    Kostium i charakteryzacja wampira

    Wyobrażenia wampira związane były z przekonaniem, że niektórzy zmarli mogą wychodzić z grobów i w różny sposób szkodzić żyjącym, głównie poprzez wypijanie ich krwi. W ten sposób demon odżywia swoje martwe ciało i powstrzymuje proces jego rozkładu. Swoją działalność podejmuje tylko w nocy, gdyż światło słońca jest dla niego zazwyczaj zabójcze. Sypia zwykle w trumnie, często w swej rodowej posiadłości. Jego charakterystycznym znakiem rozpoznawczym są wydłużone kły, sporadycznie zęby przednie (Nosferatu). Trudno jest jednak podać jednolity opis wampira, ponieważ w każdym dziele jego cechy różnią się – np. u Anne Rice wampiry od razu umierają od światła słonecznego, a Drakula po wystawieniu na nie tylko traci swoje moce.

    Alp – legendarna istota. Rodzaj wampira. Jest to tzw. wampir wyższy, przez niektórych nazywany także zmorą. Występuje zwykle pod postacią ludzkiej kobiety, potrafi się polimorfować w zwierzęta takie jak pies czy kot. Spotkać go można zwykle w okolicach wsi. Atakuje tylko nocą podczas pełni. Krew wysysa głównie ze śpiących istot, wgryzając się wstrzykuje w ciało ofiary usypiającą substancję, powodującą koszmary. Pojawia się między innymi w sadze o wiedźminie i Narrenturm Andrzeja Sapkowskiego, jako odmiana wampira (mężczyzna o czarnej skórze i białych włosach), oraz w grze komputerowej Heroes of Might and Magic III.Béla Lugosi, właściwie Béla Ferenc Dezső Blaskó (ur. 20 października 1882, zm. 16 sierpnia 1956) – aktor filmowy pochodzenia węgierskiego, wiązany przede wszystkim ze stworzonym przez siebie klasycznym wizerunkiem wampira Draculi.

    Od czasów romantyzmu wampir stał się popularnym motywem wykorzystywanym w różnych dziedzinach sztuki i rozrywki. Z postaci z wierzeń ludowych, wampir przerodził się w element kultury popularnej, wykorzystywany głównie w filmie – horrorze, ale także komedii. Klasycznymi postaciami wampirów w kulturze popularnej stali się Nosferatu i Drakula; zwłaszcza imię tego drugiego stało się wręcz synonimem wampira. Wampiryzm od czasu romantyzmu łączony był także często z erotyzmem. Współcześnie koncepcja wampira pojawia się również często w publikacjach psychologicznych i ezoterycznych rozwijających koncepcję wampiryzmu emocjonalnego (psychicznego) lub energetycznego. Mianem wampira określa się często seryjnych morderców oraz osoby, które spożywają symboliczną dawkę krwi od dobrowolnych dawców, jest to tak zwany sanguarianizm.

    Gra fabularna (inaczej RPG, z ang. role-playing game, nieraz zwana grą wyobraźni, potocznie erpegiem lub rolplejem) – gra towarzyska oparta na narracji, w której gracze (od jednego do kilku) wcielają się w role fikcyjnych postaci. Cała rozgrywka toczy się zazwyczaj w fikcyjnym świecie, istniejącym tylko w wyobraźni grających. Jej celem na ogół jest rozegranie gry według zaplanowanego scenariusza i osiągnięcie umownie określonych lub indywidualnych celów, przy zachowaniu wybranego zestawu reguł, zwanego mechaniką gry.Pamiętniki wampirów (ang. The Vampire Diaries) – publikowana od 1991 roku seria powieści, której siedem pierwszych części jest autorstwa amerykańskiej pisarki L. J. Smith, zaś autorem kolejnych jest anonimowy autor (ghostwriter). Seria opowiada o nastoletniej dziewczynie zafascynowanej dwoma braćmi wampirami.

    Wizerunek wampira w literaturze i filmie[ | edytuj kod]

    Istnieją znaczne rozbieżności pomiędzy przedstawianymi wizerunkami wampira. Obejmują one prawie wszystkie możliwe aspekty tych istot. Do najważniejszych różnic należą:

    Wygląd[ | edytuj kod]

    Bela Lugosi jako hrabia Dracula, kadr z filmu Dracula, 1931
  • Potworny (Nosferatu, Buffy: Postrach wampirów, Od zmierzchu do świtu),
  • Przeciętny – niezbyt albo w ogóle nie różniący się od ludzi (Blade, Kaznodzieja, Czysta krew, Dracula, Wiedźmin),
  • Olśniewająco piękny (Kroniki wampirów, Dracula 2000, BloodRayne, Pamiętniki wampirów, Świat nocy, Zmierzch).
  • W systemie gry RPG Wampir: Maskarada różne klany przejawiają różne cechy wyglądu (np. Nosferatu są potworni, a Toreadorzy piękni). Tytułowa postać Księżniczki Andrzeja Pilipiuka – Monika Stjepanković (Kuzynki, Księżniczka, Dziedziczki) różni się od najczęściej przedstawianych w literaturze wampirów między innymi tym, że zamiast ostrych zębów posiada ssawkę. W mandze i anime Wampirzyca Karin wampirom kły rosną dopiero, gdy zamierzają kogoś ugryźć. Cassidy z Kaznodziei nie posiada nawet tej wampirzej cechy – swoje ofiary atakuje przy pomocy w pełni ludzkiego zgryzu; jedynym elementem wyróżniającym go spośród śmiertelników są ukrywane za ciemnymi okularami oczy, po których widać jego wiek. W Hellsingu Alucard może przybierać postać każdej istoty, której krew wypił.

    Hellsing Ultimate – anime produkcji japońskiej w reżyserii Tomokazu Tokoro. Oparte jest na popularnej mandze Hellsing autorstwa Kohta Hirano. Wyprodukowano dziesięć odcinków; pierwszy wyemitowano 10 lutego 2006 roku, a ostatni 26 grudnia 2012 roku. W głównych rolach wystąpili Joji Nakata, Fumiko Orikasa i Yoshiko Sakakibara. Muzykę do serii napisał Hayato Matsuo. Muzyka końcowa pierwszych pięciu odcinków została wykonana przez Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie.Co robimy w ukryciu (ang. What We Do in the Shadows) – komedia grozy produkcji nowozelandzkiej z 2014 roku, opowiadająca o grupie wampirów mieszkających w Wellington. Film jest fikcją udającą film dokumentalny (tzw. mockument). Scenariusz napisali, wyreżyserowali film, a także wystąpili w głównych rolach, Jemaine Clement oraz Taika Waititi. Premiera miała miejsce 19 stycznia 2014 roku na Sundance Film Festival, w kinach film pojawił się najwcześniej w Nowej Zelandii – 19 czerwca 2014 roku.

    Zdolności[ | edytuj kod]

    Występują od zupełnie łamiących prawa fizyki (Dracula, Hellsing), poprzez graniczące z niemożliwymi (Kroniki wampirze, Kaznodzieja), po nadludzkie, lecz wytłumaczalne fizycznie (Blade, Zmierzch, Co robimy w ukryciu). Zaliczać się do nich mogą:

  • lewitacja lub latanie,
  • nadzwyczajna siła,
  • teleportacja lub bardzo szybkie przemieszczanie się,
  • przenikanie przez ściany
  • psychokineza,
  • hipnoza,
  • możliwość zamiany w zwierzęta (nietoperza, szczura, wilka itp.) lub substancje
  • niewidzialność
  • czytanie w myślach
  • przewidywanie przyszłości
  • zdolność do manipulacji ludzkimi wspomnieniami, uczuciami (gł. strachem, lękiem) itp.
  • W Wiedźminie niektóre ze zdolności uaktywniają się pod działaniem światła księżyca w pełni. W Drakuli Brama Stokera wampiry posiadają "siłę dwudziestu ludzi", posługują się nekromancją – ma pod władaniem wszystkich zmarłych znajdujących się w pobliżu. Może też stawać się niewidocznym, a także zmieniać się w mgłę. W sadze Zmierzch wampirzy oddech wabi ludzi. Serial telewizyjny Pamiętniki wampirów przedstawia stworzenia te również jako wytrzymałe na ból (gdy żywią się ludzką krwią, prawie go nie odczuwają).

    Mroczna Wieża – najgłośniejszy cykl powieściowy Stephena Kinga, pisany w latach 1970- 2012, uważany przez samego autora za jego magnum opus.Andrzej Pilipiuk (ur. 20 marca 1974 w Warszawie) – polski pisarz i publicysta, laureat nagrody literackiej im. Janusza A. Zajdla za rok 2002. Z wykształcenia archeolog.

    Pochodzenie[ | edytuj kod]

  • Klątwa (Dracula)
  • Ugryzienie innego wampira
  • Zakaźna mutagenna choroba (Blade, Underworld, GUNNM: Last Order)
  • Cecha genetyczna (Księżniczka)
  • Sztucznie stworzone (Hellsing, Cyber City Oedo 808)
  • Osobny gatunek (Wiedźmin, Wampirzyca Karin, Blade)
  • Podobnie jak w niektórych innych utworach o wampirach (np. Wywiad z wampirem) osoba stająca się wampirem od momentu inicjacji przestaje się starzeć. Jeśli wampirem staje się dziecko lub nastolatek, zachowuje ono niedojrzały wygląd (Kroniki wampirze, Co robimy w ukryciu). W cyklu „Nekroskop” wampiry przybyły z wszechświata równoległego. W serialu „Pamiętniki Wampirów”, pierwsze wampiry powstały poprzez zaklęcie czarownicy, pragnącej chronić swoje dzieci przed śmiercią.

    Języki tureckie albo turkijskie (dla wyraźniejszego odróżnienia od języka tureckiego będącego jedynie członkiem całej rodziny) - najliczniejsza podrodzina języków ałtajskich, obejmująca około 140 mln mówiących. Zamieszkują oni obszar Azji Mniejszej (Turcja), Zakaukazia (Azerbejdżan), Azji Środkowej (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Rosja i Chiny) i Syberii (Jakucja), a także Europy Wschodniej (Karaimi, Tatarzy, Baszkirzy, Czuwasze). Dzielą się na następujące grupy: bułgarską (dziś tylko język czuwaski), oguzyjską, kipczacką, karłucką czyli krachanidzką, północnosyberyjską (tylko język jakucki i dołgański) i południowosyberyjską.Alergia (popularnie stosowane synonimy uczulenie, nadwrażliwość) – patologiczna, jakościowo zmieniona odpowiedź tkanek na alergen, polegająca na reakcji immunologicznej związanej z powstaniem swoistych przeciwciał, które po związaniu z antygenem doprowadzają do uwolnienia różnych substancji – mediatorów stanu zapalnego. Może się objawiać łagodnie, jak w przypadku kataru czy łzawienia, aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny i śmierć.

    Krzyżowanie[ | edytuj kod]

    Niektóre źródła pozwalają na ludzko-wampirze krzyżówki, zwane dhampirami (Akademia wampirów, Blade, BloodRayne, Vampire Hunter D , Zmierzch, Castlevania), inne wykluczają ich powstanie (Kroniki wampirze). W filmie Underworld możliwa okazała się hybryda wampira z wilkołakiem. W „Nekroskopie” występują pół-wampiry, obdarzone nieśmiertelnością i niektórymi zdolnościami wampirów, jednakże niezdolne do rozmnażania się. W Zmierzchu ludzko-wampirze hybrydy posiadają nadludzkie umiejętności tj. ostre zmysły, siłę, szybkość, ale trochę słabsze niż u wampirów oraz twardą skórę i znakomitą pamięć, są też nieludzko piękne i blade, po osiągnięciu dojrzałości stają się nieśmiertelne. Potrzebują snu i mogą żywić się jak ludzie.

    Saga o wiedźminie – cykl książkowy (powieściowy) autorstwa Andrzeja Sapkowskiego o dziejach wiedźmina Geralta z Rivii, będący kontynuacją wcześniejszych zbiorów opowiadań tegoż autora: Ostatnie życzenie (z których część wydano wcześniej w tomie Wiedźmin) oraz Miecz przeznaczenia.Demon (stgr. δαίμων daimon – dosłownie ten, który coś rozdziela lub ten, który coś przydziela, także: nadprzyrodzona potęga, dola; łac. daemon) – istoty występujące w wielu wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, które zajmują pozycję pośrednią między bogami a ludźmi, między sferą ziemsko-ludzką, materialną, a sferą boską, czysto duchową; istoty o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej są to nieprzyjazne człowiekowi duchy, związane pierwotnie z pojęciem nieczystości sakralnej.

    Śmiertelność[ | edytuj kod]

    Kadr z filmu Nosferatu, 1922

    Wampiry zazwyczaj nie starzeją się (jeden z wyjątków: A. Pilipiuk, Vlana). Mogą jednak umrzeć na wiele innych sposobów, na przykład:

  • Przebicie kołkiem, zazwyczaj osinowym (np. Dracula),
  • Rozczłonkowanie ich i spalenie (Zmierzch),
  • Wystawienie na światło słoneczne (Wywiad z wampirem, Wampirzyca Karin, Underworld, Kaznodzieja, Królowa Potępionych, Pamiętniki Wampirów),
  • Wypicie przez niego krwi umarłego (Wywiad z wampirem).
  • Emiel Regis wykazuje całkowitą niewrażliwość na ogień. Po odcięciu głowy regeneracja trwała pięćdziesiąt lat, zanim powrócił do formy. W jednym z tomów Kaznodziei pt. Krew i whiskey Cassidy przyznaje, że poza światłem słonecznym nie istnieje żadna skuteczna broń na wampira, a kołek, chociaż sprawia ból, także nie jest w stanie uśmiercić krwiopijcy. W Pamiętnikach wampirów i Kronikach Wampirzych gdy zostanie zabity jeden z pierwotnych wampirów (tych od których pochodzi cały gatunek), giną wszystkie wampiry stworzone z jego krwi.

    Kroniki wampirów – cykl powieści autorstwa Anne Rice, które opowiadają historię wampirów od czasów pierwszej królowej wampirów Akashy do czasów współczesnych. Głównymi bohaterami, na dziejach których koncentruje się fabuła powieści, są: Lestat de Lioncourt, Louis de Pointe du Lac, Armand, David Talbot, Marius de Romanus, Claudia, i Pandora.Wampirzyca Karin (jap. かりん, Karin) – japońska manga napisana i zilustrowana przez Yunę Kagesaki. Manga miała swoją premierę w październikowym numerze magazynu Monthly Shonen Dragon Age w 2003 roku, w którym publikowana była do lutego 2008 roku. Poszczególne rozdziały zostały opublikowane przez wydawnictwo Kadokawa Shoten w czternastu tomach tankōbon. W Polsce manga została wydana przez wydawnictwo Waneko w siedmiu tomach.

    Słabości[ | edytuj kod]

    Srebro[ | edytuj kod]

    Choć częściej przypisywana wilkołakom, niektóre dzieła nadają ją również wampirom (Blade, trylogia: Kuzynki, Księżniczka, Dziedziczki, Hellsing, Czysta krew, Pod osłoną nocy, Co robimy w ukryciu, Mroczne Cienie). W „Nekroskopie” jest tłumaczona jako zwykła alergia. Według niektórych autorów wstręt do srebra (jak również przebicie osinowym kołkiem) ma swoje początki w religii, konkretnie u Judasza Iskarioty, który po zdradzie Chrystusa rozsypał srebro (budzące u niego wstręt) oraz powiesił się na drzewie, z którego wykonywano kołki osinowe.

    Straceni chłopcy (ang. The Lost Boys) – amerykański film fabularny (horror komediowy) z 1987 roku w reżyserii Joela Schumachera.Dziedziczki – powieść fantastyczna dla młodzieży autorstwa Andrzeja Pilipiuka; trzecia część trylogii opowiadającej o losach kuzynek Kruszewskich, Moniki Stiepankowic i mistrza Sędziwoja. Pierwsze wydanie: Fabryka Słów, 2005 rok. Pozostałe części to Kuzynki (2003) i Księżniczka (2004).
    Ekshumacja i palenie zwłok osoby posądzonej o wampiryzm; litografia R.de Moraine`a

    Symbole religijne[ | edytuj kod]

    W niektórych dziełach wampiry przejawiają lęk, fizyczny dyskomfort lub bezpośrednie obrażenia w przypadku kontaktu z symbolami religijnymi, takimi jak krzyże lub woda święcona (Dracula, Buffy: Postrach wampirów, Co robimy w ukryciu, Straceni Chłopcy), w innych wampiry są na nie całkowicie odporne – Kroniki wampirze (w Wampirze Lestacie Lestat i Gabrielle spędzają dzień w krypcie w katedrze), Blade, Pod osłoną nocy, Czysta krew, Karin (Wampirzyca stwierdza tam, że przekonanie o wrażliwości na święte symbole wzięło się stąd, że większość wampirów to ateiści) Wampir: Maskarada (choć w systemie Wampir: Maskarada wampiry i inne stworzenia są wrażliwe na tzw. Prawdziwą Wiarę, bez znaczenia na to jakiego wyznania jest posiadacz Prawdziwej Wiary), Łowcy wampirów, trylogia: Kuzynki, Księżniczka, Dziedziczki (Monika jest osobą wierzącą i regularnie chodzi do cerkwi). Cassidy zostaje potępiony osobiście przez samego Boga, który nazywa go „Bestią”, jednak to nie zmienia jego pogardliwego nastawienia do Kościoła i symboli wiary. W „Zmierzchu” wampiry wierzą w Boga, ale uważają się za potępione, skazane na piekło lub za istoty bez duszy.

    Od zmierzchu do świtu (ang. From Dusk Till Dawn) – amerykański film z 1996 roku wyreżyserowany przez Roberta Rodrigueza, do którego scenariusz napisał Quentin Tarantino. W poszczególnych rolach występują w nim gwiazdy Hollywood – m.in. George Clooney, Harvey Keitel, Quentin Tarantino, Juliette Lewis, Salma Hayek i Cheech Marin.Anne Rice (ur. 4 października 1941 w Nowym Orleanie jako Howard Allen O’Brien) – autorka głównie literatury grozy. Druga córka Irlandczyków, Katherine i Howarda O’Brienów. Autorka bestsellerowego cyklu Kroniki wampirów, który wywarł duży wpływ na subkulturę gotycką. Pisała także pod pseudonimami Anne Rampling oraz A.N. Roquelaure. Żona poety i malarza Stana Rice’a, matka pisarza Christophera Rice’a.

    Światło[ | edytuj kod]

    Nadwrażliwość na światło jest cechą wspólną wszystkich legend o wampirach, jednak w różnych dziełach jest ona w różnym stopniu nasilona, np.:

  • strach przed każdym jaśniejszym oświetleniem (Lestat w Wywiadzie z Wampirem boi się światła elektrycznego),
  • śmierć/oparzenia od bezpośredniego kontaktu ze światłem słonecznym (Kroniki wampirze, Buffy: Postrach wampirów, Wampir: Maskarada, Black Blood Brothers, Mroczne Cienie, Kaznodzieja),
  • osłabienie przez światło słoneczne (Wiedźmin, Pod osłoną nocy, Drakula),
  • zwiększona wrażliwość na słońce (Wampirzyca Karin),
  • zupełna niewrażliwość na słońce (Księżniczka, Legacy of Kain)
  • Zjawisko to jest czasem tłumaczone jako krytyczne uczulenie na ultrafiolet, co pozwala wampirom np. na bezpieczne poruszanie się za dnia dzięki kremom z filtrem UV (Blade, Underworld). W sadze Zmierzch światło nie szkodzi wampirom, ale w jasnym słońcu ich skóra błyszczy, więc, zwłaszcza na południu, nie mogą wychodzić w dzień, aby uniknąć rozpoznania. W sadze Pamiętniki wampirów na wychodzenie na światło pozwalają im specjalne pierścienie, które nie wszyscy posiadają. Bez nich na słońcu płoną. W książkach Anne Rice im wampir jest starszy, tym bardziej odporny jest na słońce (wyjątkiem był Lestat po napiciu się krwi Akashy), dlatego niektóre stare wampiry jak np. Maharet lub Pandora wychodziły czasem na słońce by „nabrać bardziej ludzkich kolorów” (zamiast płonąć, szybko się opalały). W serii „Dary Anioła” światło słoneczne może zabić wampira, chyba że jest tzw. Chodzącym Za Dnia (np. Simon po wypiciu krwi Jace’a).

    Świat nocy (ang. Night World) – seria powieści autorstwa amerykańskiej pisarki L. J. Smith, autorki sagi Pamiętniki wampirów, opowiadająca o dwóch światach - świecie, który wszyscy doskonale znamy i Świecie Nocy, którym rządzą surowe zasady, a miłość oznacza złamanie wszystkich praw.Wilkołak – w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka. Był wtedy groźny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale. Wierzono, że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku lub po ukąszeniu przez innego wilkołaka. Przeistoczenie w wilka było również możliwe dzięki natarciu się specjalną maścią.

    Czosnek[ | edytuj kod]

    W wielu tekstach kultury czosnek (a także, rzadziej, cebula i pieprz) szkodzi wampirom, jednak można zauważyć różnice w jego działaniu:

  • silna awersja do czosnku bądź każdego mocniejszego zapachu (Dracula, Hellsing, Wampirzyca Karin),
  • uczulenie bądź mocne reakcje fizyczne na czosnek (Miasteczko Salem, Nekroskop),
  • natychmiastowa śmierć przy kontakcie z czosnkiem (Blade),
  • brak reakcji na czosnek (Kroniki wampirze, Kaznodzieja).
  • Zagrożenie dla ludzi[ | edytuj kod]

    W tradycji ludowej wampiry zawsze stanowiły śmiertelne zagrożenie dla ludzi, ponieważ piły ich krew, co prowadziło do śmierci człowieka, bądź przemiany w wampira (Wpuść mnie, Miasteczko Salem). W niektórych współczesnych utworach literackich wampiry mogą jednak być przyjazne ludziom, np. poprzez picie zwierzęcej krwi zamiast ludzkiej (Zmierzch, Księżniczka, Kaznodzieja). Niektóre, na przykład Regis, przestają pić krew w ogóle, jeśli mogą sobie na to pozwolić. W serii książek Anne Rice młode wampiry musiały odżywiać się prawie cały czas czując bardzo silny głód, za to stare wampiry mogły żywić się nawet raz na kilkadziesiąt lat. Wampiry mogą też tworzyć z ludzi swoich sług (Co robimy w ukryciu, Drakula).

    Blade (Eric Brooks) – to fikcyjna postać pojawiająca się w amerykańskich komiksach wydawanych przez Marvel Comics. Bohater komiksowy stworzony przez pisarza Marva Wolfmana oraz grafika Gene’a Conlana. Po raz pierwszy pojawił się w komiksie The Tomb of Dracula #10 wydanym w 1973. Słowianie – gałąź ludów indoeuropejskich posługujących się językami słowiańskimi, o wspólnym pochodzeniu, podobnych zwyczajach, obrzędach i wierzeniach. Zamieszkują Europę wschodnią, środkową i południową oraz pas północnej Azji od Uralu po Ocean Spokojny. Stanowią najliczniejszą grupę ludności indoeuropejskiej w Europie.

    Metody ochrony i zapobiegania[ | edytuj kod]

  • chowanie zmarłego (nagła śmierć) z dala od osady / wioski / miasteczka
  • chowanie poronionego płodu (Poroniec) pod murem cmentarza
  • trzykrotne rzucenie ziemi na trumnę
  • rzucanie kamieni na mogiłę lub usypywanie z nich kopca
  • unieruchomienie zwłok przed pochówkiem
  • odcinanie głowy i umieszczanie jej powyżej korpusu ciała
  • przebijanie ciała zmarłego ostrymi przedmiotami
  • umieszczanie w trumnie rozmaitych narzędzi
  • obracanie zmarłego twarzą do ziemi
  • ćwiartowanie zwłok
  • palenie ciała
  • Inne[ | edytuj kod]

    Wampiry z wierzeń bułgarskich miały chrząstkę zamiast kości; w powieści Rafała Dębskiego Kiedy Bóg zasypia pojawia się młody upiór bez kości.

    Zmierzch (ang. Twilight) – książka dla młodzieży o miłości wampira do nastolatki, autorstwa Stephenie Meyer, która została wydana w Polsce 1 stycznia 2007 roku. Jest to pierwsza część serii o tym samym tytule.Erotyka (z greckiego ἔρως, eros – pociąg miłosny) – termin powszechnie rozumiany jako odnoszenie się do stanu lub antycypacji podniecenia seksualnego; natarczywy impuls seksualny, pożądanie lub myśl, a także filozoficzna kontemplacja dotycząca estetyki seksualnego pożądania, zmysłowości i miłości romantycznej.

    W Gospodzie pod Upiorkiem Stanisława Pagaczewskiego cechą szczególną wampira jest głowa trzymana pod pachą.

    Stosunek do wilkołaków[ | edytuj kod]

    W różnych dziełach wampiry mają różny stosunek do wilkołaków, chociaż najczęściej przyjmuje się, że te dwa gatunki są do siebie wrogo nastawione. Czasami jednak współpracują z nimi lub nawet przyjaźnią się (Vlana, Co robimy w ukryciu). Wampiry w „Pamiętnikach wampirów” giną przez ugryzienie wilkołaka.

    Język prasłowiański – należący do rodziny języków indoeuropejskich wspólny prajęzyk dawnych Słowian, z którego później wykształciły się poszczególne języki słowiańskie. Prasłowiańszczyzna w dziejach, to okres trwający około 2000 lat, od początków rozpadu wspólnoty bałto-słowiańskiej (ok. 1500-1300 r. p.n.e.) do rozpadu wspólnoty językowej prasłowiańskiej (VI-VII wiek n.e.). Ostateczny rozpad Prasłowiańszczyzny niektórzy autorzy przesuwają na wieki IX-X przyjmując, że język staro-cerkiewno-słowiański jest pisaną postacią jednego z dialektów prasłowiańskich obszaru bułgarsko-macedońskiego okolic Sołunia IX wieku.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nosferatu – symfonia grozy (niem. Nosferatu, eine Symphonie des Grauens) – niemiecki film grozy z roku 1922 w reżyserii Friedricha Wilhelma Murnaua. Jest to jeden z najważniejszych filmów niemieckiego ekspresjonizmu i jeden z pierwszych horrorów w historii kina. Za kanwę filmu posłużyła nieco zmodyfikowana, ze względu na problemy z prawami autorskimi, fabuła Draculi Brama Stokera. Rolę tytułowego Nosferatu odtwarzał Max Schreck. W Niemczech jego nazwisko było synonimem zła, niektórzy wierzyli nawet, iż jest prawdziwym wampirem.
    Wpuść mnie (szw. Låt den rätte komma in) – szwedzka powieść Johna Ajvidego Lindqvista z 2004 roku. Opowiada o przyjaźni 12-letniego chłopca imieniem Oskar i wampirzycy Eli (jak się później okazuje "wampirzyca" kiedyś nazywała się Eliasz, jeszcze za czasów ludzkiego życia). Akcja utworu rozgrywa się w Blackebergu, przedmieściach Sztokholmu we wczesnych latach 80. XX wieku. Książka przedstawia mroczną stronę człowieka, porusza kwestie przemocy, narkomanii, kradzieży, pedofilii, prostytucji oraz dokonywanych morderstw.
    Ultrafiolet, nadfiolet, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie nadfioletowe (skrót UV) – promieniowanie elektromagnetyczne o długości fali od 10 nm do 400 nm (niektóre źródła za ultrafiolet przyjmują zakres 100–400 nm), niewidzialne dla człowieka. Promieniowanie ultrafioletowe są to fale krótsze niż promieniowanie widzialne i dłuższe niż promieniowanie rentgenowskie. Zostało odkryte niezależnie przez niemieckiego fizyka, Johanna Wilhelma Rittera, i brytyjskiego chemika, Williama Hyde’a Wollastona, w 1801 roku.
    Nieumarli (inne określenia: ożywieńcy, martwiaki) – ogólna kategoria istot z różnego rodzaju mitologii (np. kultu voodoo), przeniesione następnie do światów fantasy. Stwory te są ciałami niegdyś zmarłych istot, u których proces śmierci został zakłócony lub które zostały ożywione za pomocą czarów, rytuałów lub magicznych mikstur. Istoty te powracają do życia w różnej postaci, zależnej od sposobu ich ożywienia.
    Kultura popularna (popkultura, kultura masowa) – charakterystyczny typ kultury powszechnie dostępny i praktykowany (faworyzowany, lubiany) przez "masy", "lud", czyli liczne i szerokie rzesze ludzi, przy tym zasadniczo jest to pojęcie zawężone do obszaru kultury symbolicznej, szczególnie tej związanej z działalnością intelektualną, artystyczną (estetyczną), zabawowo-rozrywkową (ludyczno-rekreacyjną). Kultura popularna oznacza więc zasadniczo tyle co egalitarnie zorientowana sztuka.
    Horror – fantastyka grozy – odmiana fantastyki polegająca na budowaniu świata przedstawionego na wzór rzeczywistości i praw nią rządzących po to, aby wprowadzić w jego obręb zjawiska kwestionujące te prawa i nie dające się wytłumaczyć bez odwoływania się do zjawisk nadprzyrodzonych. Źródła takiego postrzegania horroru związane są bezpośrednio z samym powstaniem literackiego gatunku horroru i zasadniczo do niego się odnoszą. W horrorze filmowym definicja ta ewoluowała na przestrzeni ostatniego stulecia, głównie przez rozkwit kina eksploatacji, które miało miejsce w latach 70. ubiegłego wieku.
    Pod osłoną nocy (ang. Moonlight)– amerykański serial telewizyjny, emitowany przez amerykańską stacje telewizyjną CBS.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.068 sek.