• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Waltunk

    Przeczytaj także...
    Karantania − jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone przez osiadłe na terenach dzisiejszej Austrii i Słowenii plemię Karantan. Jego początki są nieznane.Waluk (VII wiek) – jeden z pierwszych zanotowanych w źródłach władców słowiańskich, przywódca ludności zamieszkującej tereny późniejszej Karyntii, uznawany za pierwszego księcia państwa karantańskiego.
    Conversio Bagoariorum et Carantanorum, traktat o "nawróceniu Bawarów i Karyntyjczyków" – spisany po łacinie w Salzburgu ok. roku 870, opisuje życie i działalność prawdopodobnego założyciela Salzburga świętego Ruperta (zm. 710), w szczególności jego pracę misyjną w Bawarii. Dokument przedstawia także działalność biskupów i opatów w archidiecezji w Salzburgu. Zawiera też historię Słowian karynckich.

    Waltunk (Władun?) – władca Karantanii, panujący w latach 772784, wzmiankowany w dziele Conversio Bagoariorum et Carantanorum.

    Został osadzony na tronie w wyniku interwencji bawarskiej, która zakończyła kilkuletni okres anarchii w państwie karantańskim, spowodowany antychrześcijańskim powstaniem ludowym. Nie jest jasne, czy był synem poprzedniego księcia Chotimira, czy narzuconym ludności słowiańskiej niemieckim możnym. Zapoczątkował nową linię władców słowiańskich, którzy dzięki w miarę stabilnej sytuacji wewnętrznej – mimo konieczności uznawania zwierzchności frankońskiej – panowali nad Karantanią przez kilkadziesiąt lat.

    Jerzy Nalepa (ur. 29 lipca 1926 r. w Kraszewicach) – polski historyk, językoznawca, badacz dziejów osadnictwa w Polsce, profesor Uniwersytetu w Lund (Szwecja), członek Polskiej Akademii Umiejętności, od 2007 r. profesor zwyczajny.Słownik starożytności słowiańskich: encyklopedyczny zarys kultury Słowian od czasów najdawniejszych – kilkutomowy słownik, dotyczący dziejów szeroko pojętej Słowiańszczyzny do końca XII wieku.

    Imię Waltunk jest prawdopodobnie tym samym imieniem lub tytułem, które nosił pierwszy władca Karantanii, Waluk.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, s. 114, ​ISBN 83-85719-85-7​.
    2. Słownik starożytności słowiańskich. T. 6. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 303.
    3. Jerzy Strzelczyk: Od Prasłowian do Polaków. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1987, s. 42. ISBN 83-03-02015-3.
    4. Thomas Mack Barker: The Slovenes of Carinthia: a national minority problem. New York: League of OSA, 1960, s. 20.
    5. Henryk Łowmiański: Początki Polski: z dziejów Słowian w I. tysiącleciu. T. 4. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 20.
    6. Jerzy Nalepa: Słowiańszczyzna północno-zachodnia. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 35.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.998 sek.