• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Walewscy herbu Kolumna

    Przeczytaj także...
    Heroldia – urząd, zwykle monarszy, czasem państwowy lub prywatny, zajmujący się administrowaniem tytułami szlacheckimi – gromadzący i sprawdzający informacje o nadaniach tytułów, nobilitacjach, indygenatach, gromadzący wizerunki herbów wraz nazwiskami rodów, którym herby te są przypisane, oraz dbający o poprawność tych herbów. W wielu krajach, zwłaszcza obecnie np. w Wielkiej Brytanii, heroldie zajmują się nie tylko herbami rodowymi, ale i herbami, godłami i flagami korporacji, firm, organizacji i innych osób prawnych.14 września jest 257. (w latach przestępnych 258.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 108 dni.
    Bogumił Gabriel Walewski herbu Kolumna (zm. 4 maja 1814 roku) – cześnik sieradzki w 1793 roku, poseł sieradzki na Sejm Czteroletni.

    Walewscy – polski ród szlachecki herbu Kolumna, wywodzący się z Walewic w ziemi łęczyckiej, gdzie pojawiają się w r. 1382. Ród wydał 15 senatorów (1574–1795), 1 senatora Królestwa Polskiego (1819–1831), 4 kawalerów Orderu Orła Białego, 4 kawalerów Orderu Krzyża Virtuti Militari w okresie napoleońskim i 2 w okresie powstania listopadowego 1830–1831, 1 kawalera maltańskiego i 3 kanoniczki warszawskie. Prawo do tytułu hrabiowskiego i nazwiska „Colonna Walewski” posiadała linia polska wygasła po mieczu w 1944 (potomkowie Wincentego Walewskiego (1785–1819), którego bratem był bezpotomnie zmarły Aleksander Colonna-Walewski (1778–1845), prezes Heroldii Królestwa Polskiego) na podstawie tytułu rosyjskiego z 21.4./2.5.1838. Tytuł hrabiowski otrzymał również od swego naturalnego ojca cesarza Francuzów Napoleona I Aleksander Colonna-Walewski (1810–1868), syn Marii Walewskiej z domu Łączyńskiej, formalnie żony szambelana Anastazego Walewskiego. Autorem monografii rodu Walewskich h. Kolumna pozostającej w rękopisie jest Sławomir Leitgeber. W pracy źródłowej Elżbiety Sęczys „Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861” zamieszczono spis osób i rodzin z rodu Walewskich uznanych prawnie przez Heroldię Królestwa Polskiego za szlachtę.

    Adam Walewski herbu Kolumna (zm. w 1638 roku) – kasztelan sieradzki w 1638 roku, kasztelan łęczycki w latach 1628-1638, podkomorzy sieradzki w latach 1617-1628, chorąży mniejszy sieradzki w latach 1616-1617, skarbnik sieradzki w latach 1607-1615, dworzanin królewski. Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe "dziedzictwo") – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.

    Przedstawiciele[ | edytuj kod]

  • Adam Walewski – kasztelan
  • Adam Walewski – kasztelan rozpierski
  • Aleksander Walewski – miecznik województwa sieradzkiego
  • Aleksander Colonna-Walewski (senator)17781845, prezes Heroldii Królestwa Polskiego.
  • Aleksander Colonna-Walewski (syn Napoleona)18101868, polityk francuski, naturalny syn Napoleona I
  • Bogumił Gabriel Walewski – cześnik sieradzki w 1793 roku, poseł województwa sieradzkiego na Sejm Czteroletni w 1790 roku
  • Jan Walewski – właściciel dóbr ziemskich, polityk, adwokat, przedsiębiorca
  • Marcin Walewski (zm. 1761) – podkomorzy sieradzki
  • Michał Walewskiwojewoda sieradzki
  • Wincenty Colonna Walewski – (1841–1896) hrabia, weteran Powstania styczniowego
  • Władysław Walewski – współautor Słownika geograficznego Królestwa Polskiego
  • Zygmunt Walewski – kasztelan rospierski, starosta wartski
  • Jakub Walewski-Ogrodnik – ostatni żyjący przedstawiciel rodu
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Lenczewski Tomasz, Genealogie rodów utytułowanych w Polsce, t. 1, Warszawa 1996–1997, s. 207–212.
    2. Informacje o książce „Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861”. www.szlachta.org. [dostęp 14 września 2008].
    3. Sadok Barącz, Pamiątki jazłowieckie, Lwów, 1862, s. 145. [dostęp 2017-03-01]
    4. Teodor Żychliński: Złota księga szlachty polskiej. T. 5. Poznań: 1883, s. 378.
    5. Władysław Walewski

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Konarski Szymon, Armorial de la noblesse titree polonaise, Paris 1958, s. 336–338.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Walewski – nazwisko
  • Aleksander Florian Józef Colonna-Walewski (ur. 4 maja 1810 w Walewicach, zm. 27 września 1868 w Strasburgu) – polski i francuski hrabia, od 1866 książę, polityk, dyplomata, dziennikarz, powstaniec listopadowy, w latach 1855–1860 minister spraw zagranicznych Cesarstwa Francji i w tej roli sygnatariusz traktatu paryskiego kończącego wojnę krymską, w latach 1860–1863 minister kultury i sztuki Francji, marszałek Zgromadzenia Narodowego. Tomasz Bogumił Lenczewski (ur. 28 grudnia 1960 r. w Łodzi) – polski genealog i heraldyk, prawnik kanonista i antykwariusz. Kontynuator genealogii rodów utytułowanych w Polsce (po Jerzym Sewerynie Hr. Dunin-Borkowskim i Edwardzie Borowskim). Autor kilkudziesięciu artykułów z zakresu najnowszej historii Polski i nauk pomocniczych historii (głównie genealogii i biografistyki) m.in. w: "Zeszytach Historycznych", "Karcie", "Marsie", "Genealogisches Handbuch des Adels" i "Rzeczpospolitej".




    Warto wiedzieć że... beta

    Aleksander Colonna-Walewski (ur. 18 marca 1778, zm. 27 kwietnia 1845) – prezes Heroldii Królestwa Polskiego, członek Rady Stanu Królestwa Polskiego od 14 kwietnia 1833, senator-kasztelan Królestwa Polskiego od 1819, skreślony z listy senatorów 20 lipca 1831, poseł z powiatu krakowskiego departamentu krakowskiego na sejmy w 1811 i 1812 oraz w Królestwie Polskim w 1818. Cesarsko-rosyjski rzeczywisty radca stanu i senator, członek rosyjskiej Rady Państwa i prezes Heroldii Królestwa Polskiego.
    Order Virtuti Militari (łac. Męstwu wojskowemu – (cnocie) dzielności żołnierskiej) – najwyższe polskie odznaczenie wojskowe (order), nadawane za wybitne zasługi bojowe. Jest najstarszym orderem wojskowym na świecie, spośród nadawanych do chwili obecnej. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 roku w celu uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej w obronie Konstytucji 3 Maja. Dewiza orderu brzmi: Honor i Ojczyzna
    Sejm Czteroletni (Sejm Wielki) – sejm zwołany 6 października 1788 za zgodą cesarzowej Rosji Katarzyny II w Warszawie, obradujący do 29 maja 1792 pod węzłem konfederacji pod laską marszałka konfederacji koronnej Stanisława Małachowskiego i mający na celu, w zamyśle organizatorów, przywrócenie pełnej suwerenności i przyspieszenie rozwoju gospodarczego Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Od grudnia 1790 roku obradował w podwojonym składzie.
    Województwo sieradzkie (łac. Palatinatus Siradiensis) – jednostka terytorialna Korony Królestwa Polskiego, później Rzeczypospolitej Obojga Narodów istniejące w latach 1339–1793, tworząca prowincję wielkopolską, obejmująca powierzchnię 9 700 km², posiadająca 4 powiaty. Siedzibą wojewody był Sieradz, a sejmiki ziemskie odbywały się w Szadku.
    Miecznik (mieczownik) – w średniowiecznej Polsce nazwa dworskiego urzędnika, zawiadującego zbrojownią panującego i noszącego przed nim miecz będący oznaką jego władzy wojskowej.
    Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.
    O. Sadok Wincenty Fererjusz Barącz (ur. 29 kwietnia 1814 w Stanisławowie, zm. 2 kwietnia 1892 w Podkamieniu) – polski Ormianin, dominikanin, znany galicyjski historyk i kronikarz.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.