• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Walerian Otwinowski

    Przeczytaj także...
    Komornik sądowy – funkcjonariusz publiczny (niebędący urzędnikiem państwowym), działający przy sądzie rejonowym, zajmujący się w zasadzie wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego. Komornik wykonuje także inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów, m.in. przeprowadza spis inwentarza i sporządza (na zarządzenie sądu lub prokuratora) protokół stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia. Podstawą prawną wykonywania zawodu komornika jest ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.Raków – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Raków. Położona nad rzeką Czarną Staszowską przy zalewie Chańcza w kierunku południowo-wschodnim od Kielc i w odległości 15 km na północny zachód od Staszowa. Dawne miasto, w XVII w stanowiło ważny ośrodek polskiego arianizmu.
    6 października jest 279. (w latach przestępnych 280.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 86 dni.

    Walerian Otwinowski (ur. koniec XVI w., zm. przed 6 października 1642) – poeta polski, tłumacz, dyplomata, żołnierz i członek wspólnoty braci polskich.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Syn komornika bieckiego Jana. Pochodził z drobnej szlachty podgórskiej herbu Trąby, z rodziny o tradycjach literackich. Spowinowacony z Morsztynami; jego braćmi byli: Samuel, Hieronim-Jarosz oraz Aleksander i Piotr, znawcy języków wschodnich. Sekretarz królewski od 1614. Posłował do Turcji w 1619. Wrogo przyjęty przez Turków, opuścił Konstantynopol. Już w roku 1629 występował w źródłach jako zasłużony żołnierz. W czasie bezkrólewia roku 1632 pełnił urząd sędziego kapturowego, a od roku 1635 podczaszego sandomierskiego. Wówczas to pozostawał pod opieką Rafała Leszczyńskiego (zm. 1636). Poseł na sejm ekstraordynaryjny 1635 roku. Zmarł prawdopodobnie przed 6 października roku 1642 (według innych źródeł, nie później niż w roku 1645).

    Sąd kapturowy, kaptur – nadzwyczajny sąd w dawnej Rzeczypospolitej. Sądy były powoływane po ziemiach przez sejmiki kapturowe w czasie bezkrólewia, kiedy to zawieszały swą działalność wszystkie sądy zwykłe, wyrokujące w imieniu władcy. Były dwuinstancyjne – sąd konfederacji generalnej pełnił rolę sądu apelacyjnego. Sądziły kolegialnie i w przyspieszonym trybie przestępstwa przeciw bezpieczeństwu mienia lub osób, porządkowi publicznemu lub skierowane przeciwko Rzeczypospolitej. Po elekcji króla kończyły swą działalność, elekt musiał zaś zatwierdzić wydane przez nie wyroki.Samuel Otwinowski (ur. 1575, zm. po 1650) – orientalista polski, tłumacz, członek wspólnoty braci polskich, przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w 1620 roku.

    Twórczość[ | edytuj kod]

    Pozostawił po sobie opis wierszem wyprawy do Multanu: „Prowadzenie niebezpiecznego ale szczęśliwego wojska w Multanie. Opisanie prawdziwe” (1601). Przetłumaczył dzieła Wergiliusza „Georgicorum albo Ziemiaństwa...” (1614, II. wyd. 1754) i Owidiusza „Metamorphoseon, to jest Przemian...” (1638).

    Podczaszy (łac. subpincerna później pocillator) – urząd dworski i ziemski w dawnej Polsce. Odpowiedzialny był za zarząd trunkami i napojami władcy lub króla, a w późniejszym czasie również deserami, przyprawami korzennymi itp. Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Ważniejsze utwory[ | edytuj kod]

  • Respons (odpowiedź na list wierszowany Jana Andrzeja Morsztyna), ogł. P. Chmielowski J. A. Morsztyn: Poezje, Warszawa 1883, s. 73; przedr. J. Dürr-Durski Arianie polscy w świetle własnej poezji, Warszawa 1948
  • Przekłady[ | edytuj kod]

  • Wergiliusz Georgicorum abo Ziemiaństwa... ksiąg czworo, 1614 (Raków, drukarnia S. Sternacki); wyd. następne w wyd.: P. Wirgiliusza M. Księgi wszystkie, Warszawa 1754
  • Owidiusz Księgi metamorphoseon, to jest przemian, Kraków 1638 (według B. Baranowskiego – Kraków 1626), drukarnia A. Piotrkowczyk
  • Utwory o autorstwie niepewnym[ | edytuj kod]

  • Popielec albo Wstępna Środa, ogł. przez J. Dürr-Durskiego jako utwór W. Otwinowskiego lub J. A. Morsztyna w wyborze: Arianie polscy w świetle własnej poezji, Warszawa 1948; rękopisy: Silva rerum z drugiej połowy XVII w. w posiadaniu wydawcy; Biblioteka Wilanowska nr 35
  • Gadki z Pisma Świętego rythmem pisane, ogł. przez J. Dürr-Durskiego jako utwór W. Otwinowskiego lub J. A. Morsztyna w wyborze: Arianie polscy w świetle własnej poezji, Warszawa 1948; rękopisy: Silva rerum z drugiej połowy XVII w. w posiadaniu wydawcy; Biblioteka Wilanowska nr 35
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Przemysław Paradowski, W obliczu „nagłych potrzeb Rzeczypospolitej”. Sejmy ekstraordynaryjne za panowania Władysława IV Wazy, Toruń 2005, s. 254.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna Gutenberga (1928–1939)
  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego
  • Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut, t. 3 Piśmiennictwo Staropolskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1965, s. 78-79
  • Bracia polscy (zwani również arianami, socynianami, antytrynitarzami) – wspólnota religijna, która wyodrębniła się w latach 1562–1565 z polskiego Kościoła Ewangelicko-Reformowanego, stanowiąca najbardziej radykalny odłam reformacji w Polsce powstały dzięki uchodźcom z południowej i zachodniej Europy (głównie włoscy antytrynitarze), prześladowanych przez katolicką inkwizycję oraz teologów ewangelickich. W 1658 uchwałą sejmu polskiego zostali oskarżeni o popieranie Szwedów podczas Potopu, a następnie zobligowani do przejścia na katolicyzm lub do opuszczenia Polski. Po wygnaniu z Polski kontynuowali działalność przede wszystkim w Siedmiogrodzie i Niderlandach. Ich ostatnie wspólnoty za granicą zanikły w 1803.Sejm ekstraordynaryjny – w Polsce po 1573 r. sejm zwoływany przez króla w razie potrzeby na okres nie dłuższy niż dwa tygodnie. Sejmy zwyczajne na mocy artykułów henrykowskich były zwoływane co dwa lata, a w razie konieczności (np. w wypadku bezpośredniego zagrożenia państwa) król mógł zwołać sejm nadzwyczajny.




    Warto wiedzieć że... beta

    Trąby (Trąbki, Tuba, Tres Tubae, Tria Cornua, Trzy Trąby, Tubae) – polski herb szlachecki o zawołaniach Brzezina i Trąba. Występował głównie w ziemi krakowskiej, łęczyckiej, przemyskiej i na Rusi.
    Owidiusz, Publius Ovidius Naso (43 p.n.e. - 17 lub 18 n.e.) – jeden z najwybitniejszych elegików rzymskich, najbardziej utalentowany poeta epoki Augusta, należący do młodszego pokolenia twórców augustowskich. Syn bogatego ekwity z Sulmony (środkowa Italia). Zrezygnował z kariery urzędniczej i poświęcił się pisarstwu. Znajomy Horacego, przyjaciel Propercjusza. Najbardziej znany z utworów o tematyce miłosnej: Ars amatoria (Sztuka kochania), Amores - Pieśni miłosne, a także poematu epickiego "Metamorfozy". Utwór Sztuka kochania (Ars amandi, Ars amatoria) w 1564 r. trafił do indeksu ksiąg zakazanych.
    Rafał Leszczyński herbu Wieniawa (ur. październik 1579, zm. 29 marca 1636 we Włodawie) – kasztelan wiślicki (1611), kaliski (1618), wojewoda bełski (1619), starosta horodelski (1606), wschowski (1613), hrubieszowski (1633), dubieński, tłumacz i mecenas sztuki.
    Konstantynopol – nazwa Bizancjum nadana miastu przez Konstantyna Wielkiego, który wybrał je na swoją siedzibę; w latach 330–395 stolica cesarstwa rzymskiego; w latach 395–1453 stolica Cesarstwa Bizantyńskiego i Cesarstwa Łacińskiego (1204–1261); stolica państwa osmańskiego w latach 1453–1922.
    Publius Vergilius Maro (ur. 15 października 70 p.n.e., zm. 21 września 19 p.n.e.) – poeta rzymski epoki augustiańskiej, autor Eneidy – eposu narodowego Rzymian.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.726 sek.