Walcarka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ręczna walcarka warsztatowa

Walcarka – zespół urządzeń do wykonywania czynności walcowania mający jeden autonomiczny napęd główny, który służy do napędzania walców.

Walcarka Assela - trzywalcowa maszyna służąca do wydłużania tulei grubościennych, uzyskanych na prasie. Ustawienie walców - zbieżne lub rozbieżne (oba typy stosowane).Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Klasyfikacja[ | edytuj kod]

Ze względu na zastosowanie wyróżnia się walcarki do walcowania:

  • na gorąco
  • na zimno
  • rur
  • kształtowników
  • blach
  • łamacze zgorzeliny
  • ciągnące
  • wyginające
  • prostujące
  • chłodzące.
  • Ze względu na sposób walcowania wyróżnia się walcarki okresowe, ciągłe i nawrotne.

    Ze względu na ilość i układ walców wyróżnia się walcarki duo, trio, kwarto, 6-walcowe, 12-walcowe, 20-walcowe, pionowe, poziome, skośne, uniwersalne i inne.

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • walcarka Assela




  • Reklama