• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Waikato - rzeka

    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.
    Poniższa tabela przedstawia największe rzeki Australii i Oceanii ułożone według długości rzeki głównej. Mniejszą czcionką wymienione są ważniejsze dopływy tych rzek.

    Waikato – najdłuższa rzeka Nowej Zelandii, znajduje się na Wyspie Północnej. Jej długość wynosi 425 km. Swoje źródła ma na stokach wulkanu Ruapehu, następnie przepływa przez jezioro Taupo, po czy uchodzi estuarium do Morza Tasmana w pobliżu miejscowości Port Waikato. Głównym dopływem jest rzeka Waipa. Waikato przepływa między innymi przez Hamilton.

    Ruapehu (Mt. Ruapehu) – czynny wulkan na Wyspie Północnej w Nowej Zelandii, wysokość 2 797 m n.p.m. Od 2 000 m n.p.m. leży stała pokrywa śnieżna. W kraterze znajduje się jezioro, które stale paruje. Stąd wzięła się nazwa wulkanu, w języku maoryski "Ruapehu" znaczy Wybuchające Jezioro.Źródło – naturalny, skoncentrowany, samoczynny wypływ wody podziemnej na powierzchnię Ziemi. W hydrobiologii strefa źródliskowa określana jest nazwą krenal, dzielący się na eukrenal (źródło właściwe) i hypokrenal (strefę odpływu źródła), natomiast organizmy je zamieszkujące to krenon.

    Od 2002 rzeka jest również częścią sieci wodociągowej regionu Auckland, zapewniając średnio 37 000 m³ wody każdego dnia. Na Waikato znajdują się elektrownie wodne. Rzeka żeglowna jest do miasta Hamilton.

    Elektrownia wodna (fachowo hydroelektrownia przepływowa) – zakład przemysłowy zamieniający energię potencjalną wody na elektryczną. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Rzeki Australii i Oceanii
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Rivers (ang.). Watercare. [dostęp 2017-12-12].
    2. Waikato, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-12-12].
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Stok – "nachylona powierzchnia stanowiąca element form rzeźby powierzchni Ziemi, na którym pod wpływem siły ciężkości i czynników atmosferycznych rozwijają się procesy rzeźbotwórcze zwane procesami stokowymi; zasięg występowania procesów stokowych wyznacza górną i dolną granicę stoku; materiał zwietrzelinowy usuwany ze stoku jest odkładany u jego podstawy (stok usypiskowy) lub na spłaszczeniach stokowych; na rozwój i kształt stoku wpływa jego budowa litologiczna oraz klimat; badania rozwoju stoku są jednym z podstawowych zadań geomorfologii, mają też duże znaczenie dla gleboznawstwa (erozja gleby) i rolnictwa (rodzaj i kierunek upraw)." Synonimem stoku, jednak o znaczeniu nierównoważnym, jest zbocze. Termin stok ma dwa znaczenia – szersze i węższe. W znaczeniu ogólnym, używanym zwłaszcza w geologii dynamicznej, oznacza każdą nachyloną powierzchnię terenu, między kulminacją a podnóżem. W węższym znaczeniu tak nazywa się powierzchnię nachyloną formy wypukłej. W odniesieniu do form wklęsłych bardziej odpowiedni jest termin zbocze. W geografii, w podręcznikach szkolnych i akademickich (w tym z zakresu geomorfologii) mówi się na przykład o stokach góry, ale o zboczach doliny lub kotliny.




    Warto wiedzieć że... beta

    Estuarium (z łaciny aestuarium ‘droga morska’) – poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich.
    Hamilton (maor. Kirikiriroa), miasto w Nowej Zelandii, położone na Wyspie Północnej, nad rzeką Waikato. Ok. 100 tys. mieszkańców (czwarte co do wielkości miasto w tym kraju).
    Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².
    Taupo – największe, niewysychające jezioro Oceanii, znajduje się w Nowej Zelandii, położone w centrum Wyspy Północnej, na płaskowyżu wulkanicznym na wysokości 350 m n.p.m.
    Auckland - region administracyjny na nowozelandzkiej Wyspie Północnej, zajmujący pierwsze miejsce w kraju pod względem ludności, a często uznawany także za najzamożniejszą część Nowej Zelandii. Populacja wynosi ok. 1,34 mln mieszkańców (2006), a powierzchnia 6 059 km. Rdzeń regionu stanowi miasto o takiej samej nazwie wraz ze swoją aglomeracją.
    Wyspa Północna (ang. North Island, maoryski Te Ika-a-Māui) – jedna z dwóch głównych wysp Nowej Zelandii (druga to Wyspa Południowa). Powierzchnia wyspy wynosi 115 778 km² co daje jej 14 miejsce na świecie. Jest to wyspa kontynentalna. Najwyższym punktem wyspy jest wulkan Ruapehu, który wznosi się na wysokość 2797 m n.p.m..
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.832 sek.