• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • WCDMA



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    TD-SCDMATime Division Synchronous Code Division Multiple Access lub UTRA/UMTS-TDD 1.28 Mcps Low Chip Rate (LCR), jest to powietrzny interfejs który jest w telekomunikacji komórkowej UMTS w sieciach w Chinach jako alternatywne rozwiązanie dla W-CDMA. Razem z TD-CDMA, jest także znane jako UMTS-TDD lub IMT 2000 Time-Division (IMT-TD).FDD (ang. Frequency Division Duplex) - sposób zorganizowania dostępu do sieci radiowej polegający na wykorzystaniu w danej komórce (ang. cell) dwóch zakresów częstotliwości - jeden z nich używany jest przez terminale do transmisji w kierunku stacji bazowej, a drugi wykorzystywany jest przez stację bazową do transmisji w stronę terminali.

    WCDMA (wideband code-division multiple access) – technika związana z dostępem do sieci radiowej stosowana w sieciach komórkowych budowanych w standardzie UMTS. Jej specyfikacja opublikowana w 1999 roku stała się podstawą do budowy wielu sieci, które umożliwiały osiągnięcie przepływności danych na poziomie 384 kbit/s (uwzględniona w tej specyfikacji opcja 2 Mb/s nigdy nie została zaimplementowana). Obecnie w wielu sieciach UMTS, na bazie interfejsu WCDMA wprowadza się technikę high-speed packet access (HSPA), która oferuje użytkownikom transfer danych z maksymalną teoretyczną przepływnością 21,6 Mb/s w stronę terminala i 5,6 Mb/s w stronę stacji bazowej (obecnie tylko niektóre sieci oferują taki transfer).

    Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis. TD-CDMA (z ang. Time Division Code Division Multiple Access) to technika używana w sieciach komórkowych 3G wynikająca z połączenia TDD z CDMA. Podstawowym pasmem na jakim działa TD-CDMA w UMTS jest pasmo o szerokości 5 MHz. Pasmo to jest używane do transmisji danych w obie strony jednocześnie przez wielu użytkowników, musi więc być w jakiś sposób dzielone. Podział pasma odbywa sie w dziedzinie czasu czyli za pomocą techniki TDD - każda 10ms ramka zawiera 15 slotów z których każdy może służyć do transmisji "w górę" lub "w dół" sieci. TD-CDMA w połączeniu z WCDMA jest podstawową techniką używana w sieciach komórkowych UMTS. Z tym, że TD-CDMA jest używane w tzw. piko-komórkach tej sieci (o promieniu max ok. 75 m).Przy większych rozmiarach komórki efektywność działania sieci spada ze względu na duże odległości i opóźnienia z tym związane. Wtedy używa się WCDMA.

    Główna idea techniki WCDMA związana jest z użyciem wspólnego kanału transmisyjnego o szerokości 5 MHz dla wielu jednoczesnych transmisji (które są rozpraszane w całym, około pięciomegahercowym paśmie). Dla potrzeb komunikacji operator musi zdefiniować dwa takie zakresy częstotliwości – jeden do transmisji z terminali do stacji bazowej (uplink), drugie dla transmisji ze stacji bazowej w kierunku terminali (downlink) (jeśli operator jest w posiadaniu odpowiednio dużego zakresu częstotliwości, może zdefiniować więcej takich par).

    Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute, ETSI) – niezależny instytut standaryzacyjny. Podstawowym zadaniem ETSI jest opracowywanie norm niezbędnych do stworzenia europejskiego rynku telekomunikacyjnego.Szum termiczny (ang. thermal noise) – zakłócenia wszelkich sygnałów elektrycznych wywoływane zjawiskami termicznymi w ciałach stałych (metalach, półprzewodnikach) i gazach. Za ich powstawanie odpowiada ruch elektronów swobodnych oraz ich oddziaływanie z drgającymi jonami w sieci krystalicznej materiału. Szumy termiczne występują w każdym oporniku niezależnie od technologii wykonania i składu chemicznego.

    Dostęp do sieci radiowej na bazie techniki WCDMA został w roku 1998 zgłoszony przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) jako propozycja do rodziny systemów 3G (IMT-2000) definiowanej przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU). Od roku 1999 specyfikacje rozwijane są przez 3rd Generation Partnership Project (3GPP). Pierwsza sieć komórkowa (FOMA) używająca techniki WCDMA została zbudowana w roku 2001 przez operatora NTT docomo. W drugim kwartale 2009 roku technika ta była wdrożona w 290 sieciach w 120 krajach, dzięki czemu jest to najpopularniejsze rozwiązanie stosowane w sieciach trzeciej generacji.

    World Wide Web [ˌwɜ:ldˌwaɪdˈwɛb] (sieć ogólnoświatowa, światowa rozległa sieć komputerowa), w skrócie WWW lub Web – hipertekstowy, multimedialny, internetowy system informacyjny oparty na publicznie dostępnych, otwartych standardach IETF i W3C. WWW jest usługą internetową, która ze względu na zdobytą popularność bywa błędnie utożsamiana z całym Internetem, szczególnie przez początkujących użytkowników. Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Pojęcie WCDMA stosuje się także jako nazwę standardu sieci komórkowych (sieci WCDMA), które umożliwiają transmisję dzięki użyciu tej techniki.

    Spis treści

  • 1 Użycie terminu WCDMA i pochodnych
  • 1.1 Etymologia terminu WCDMA
  • 1.2 Znaczenie terminu w zależności od kontekstu w jakim został użyty
  • 1.3 Nazwy WCDMA i W-CDMA
  • 1.4 Inne określenia używane dla techniki WCDMA
  • 2 Podstawy
  • 3 Rozwój standardu
  • 3.1 Historia powstania standardu WCDMA
  • 3.2 Obecna sytuacja WCDMA na tle rynku telekomunikacyjnego
  • 3.3 Przyszłość techniki WCDMA
  • 4 Opis transmisji
  • 4.1 Dane
  • 4.2 Radio Link Control
  • 4.3 Kanały logiczne
  • 4.4 Media Access Control
  • 4.5 Kanały transportowe
  • 4.6 Warstwa fizyczna
  • 4.6.1 Kanały fizyczne
  • 4.6.2 Rozpraszanie transmisji we wspólnym kanale radiowym
  • 4.6.3 Ciągi skramblujące
  • 4.6.4 Modulacja
  • 5 Procesy zachodzące w sieci radiowej charakterystyczne dla techniki WCDMA
  • 5.1 Kody ortogonalne i skramblujące jako zasoby sieci radiowej
  • 5.2 Soft/softer handover
  • 6 Zobacz też
  • 7 Przypisy
  • 8 Bibliografia
  • Użycie terminu WCDMA i pochodnych[ | edytuj kod]

    Etymologia terminu WCDMA[ | edytuj kod]

    Technika WCDMA zapewnia poszczególnym terminalom jednoczesny dostęp do medium transmisyjnego dzięki rozproszeniu wszystkich transmisji na wspólne pasmo częstotliwości. Poszczególne transmisje są przetwarzane za pomocą przyznanych im kodów, które umożliwiają odbiornikowi nasłuchującemu na wspólnym kanale radiowym wyodrębnienie danych pochodzących od konkretnego terminala. Metoda ta nazywa się „wielodostępem z podziałem kodowym”. Pierwszym komercyjnie wdrożonym systemem telefonii komórkowej używającym tej metody był standard cdmaOne. W sieciach radiowych, które go stosowały, poszczególne transmisje rozpraszane były na wspólne pasmo o szerokości 1,25 MHz. W porównaniu z tym rozwiązaniem technika WCDMA umożliwia rozpraszanie transmisji na znacznie szersze pasmo (około 5 MHz), co znalazło odzwierciedlenie w nazwie: wideband (szerokopasmowy).

    Long Term Evolution (LTE) – standard bezprzewodowego przesyłu danych będący następcą systemów trzeciej generacji, rozwijany przez konsorcjum 3GPP. Głównymi celami nowego standardu jest zwiększenie możliwości telefonii komórkowej poprzez zwiększenie prędkości przesyłania danych, zmniejszenie opóźnień, zwiększenie efektywności spektralnej łączy radiowych, zmniejszenie kosztów transmisji danych, uproszczenie architektury.3rd Generation Partnership Project (3GPP) - wspólny projekt kilku organizacji standaryzacyjnych mający na celu rozwój systemów telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G.

    Znaczenie terminu w zależności od kontekstu w jakim został użyty[ | edytuj kod]

    WCDMAinUMTS PL.svg

    Standard UMTS został opracowany jako kompletny system telefonii komórkowej. Jego specyfikacje opisują sieć radiową, sieć szkieletową oraz interfejs do warstwy aplikacji oferującej usługi dodane. Częścią tego standardu są techniki umożliwiające przesyłanie danych pomiędzy terminalem a siecią radiową. Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych zaproponował dwie techniki: WCDMA i TD-CDMA, chiński instytut standaryzacyjny CWTS kolejną – TD-SCDMA.

    HSDPA (ang. High Speed Downlink Packet Access) – technologia używana w sieciach komórkowych budowanych w standardzie UMTS umożliwiająca przesyłanie danych z sieci w stronę terminala z teoretyczną przepływnością 21,6 Mbit/s (jest to wartość maksymalna, występująca tylko w niektórych sieciach). Jako pierwszy usługi na bazie HSDPA zaoferowała swoim abonentom amerykańska firma Cingular Wireless na przełomie roku 2005/2006. W lutym 2008 na świecie było już 174 sieci (w 76 krajach), w których można używać tej technologii.WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access) – technika bezprzewodowej, radiowej transmisji danych. Została oparta na standardach IEEE 802.16 i ETSI HiperLAN. Standardy te stworzono dla szerokopasmowego, radiowego dostępu na dużych obszarach. Standardy te określają informacje dotyczące konfiguracji sprzętu tak, aby urządzenia różnych dostawców pracowały na tych samych konfiguracjach, tj. aby wzajemnie ze sobą współpracowały. W 2009 roku pojawiły się informacje, że największe światowe sieci komórkowe rezygnują z tej techniki na rzecz stopniowej migracji do sieci standardu LTE.

    Pierwotnym znaczeniem terminu WCDMA jest technika, sposób w jaki terminale i sieć radiowa komunikują się ze sobą (i to właśnie jest tematem artykułu). Przez pierwsze lata po opublikowaniu specyfikacji, wszystkie sieci UMTS używały techniki WCDMA (również obecnie, wdrożenia techniki TD-CDMA i TD-SCDMA są stosunkowo nieliczne). Termin sieci WCDMA stał się więc synonimem nazwy UMTS.

    Modulator - układ elektroniczny lub optoelektroniczny, który realizuje proces modulacji. Modulator jest urządzeniem o dwóch wejściach: jedno dla sygnału, który nazywa się sygnałem nośnym lub falą nośną (najczęściej, choć niekoniecznie jest to sygnał o wielkiej częstotliwości) oraz drugie wejście dla sygnału modulującego (najczęściej sygnału malej częstotliwości), który bywa również nazywany sygnałem informacyjnym. Na wyjściu modulatora pojawia się sygnał zmodulowany.Komórka w systemach telekomunikacyjnej łączności bezprzewodowej to obszar dominacji sygnału radiowego emitowanego przez jedną stację przekaźnikową. Wielkości komórek są różne, w zależności od zaludnienia i ukształtowania terenu.

    Innym źródłem niejasności związanych z wykorzystaniem terminu WCDMA, są implementacje techniki HSDPA i pokrewnych, które służą polepszeniu transferu danych w sieciach UMTS. Pierwsze specyfikacje standardu UMTS opublikowane przez konsorcjum 3GPP były oznaczone jako Release 99. Technika WCDMA opisana przez nie, określana jest jako WCDMA Release99 lub WCDMA R99. Umożliwia ona między innymi rozmowy, przesyłanie SMSów oraz danych z przepływnością 384 kbit/s lub 2Mb/s. Ta druga opcja nigdy nie została zaimplementowana, ponieważ w międzyczasie pojawiły się nowsze wersje specyfikacji (Release 5 i późniejsze), które zawierały opis techniki HSDPA zwiększającej przepływność danych w stronę terminala. Następne wersje specyfikacji opisywały także technikę HSUPA (lepsza przepływność danych w stronę stacji bazowej).

    Downlink – pasmo częstotliwości, na których stacje bazowe mogą transmitować dane odbierane przez telefony komórkowe.Technologia MIMO (ang. Multiple Input, Multiple Output) – rozwiązanie zwiększające przepustowość sieci bezprzewodowej polegające na transmisji wieloantenowej zarówno po stronie nadawczej, jak i po stronie odbiorczej. Zastosowanie techniki MIMO posiada wiele korzyści, do których należą:

    Obie techniki były związane ze zmianami w istniejącym interfejsie radiowym, działającym dzięki technikom dostępu do sieci, stosowanym w UMTS: WCDMA, TD-CDMA i TD-SCDMA. Ponieważ zdecydowana większość sieci UMTS używa techniki WCDMA, techniki HSDPA i HSUPA (używa się też terminu HSPA w kontekście sieci mających zaimplementowane obie techniki) są zazwyczaj rozszerzeniem/nowszą wersją techniki WCDMA.

    Evolved High Speed Packet Access (HSPA+) - standard bezprzewodowej komunikacji szerokopasmowej zdefiniowany przez konsorcjum 3GPP i opisany w zbiorze dokumentów oznaczonym jako Release 7. Technologia zapewnia mobilny dostęp do internetu z szybkością dosyłową do 42 Mb/s oraz wysyłanie do 11 Mb/s (wersja Dual-Cell HSPA+ wspiera odpowiednio 56Mb/s oraz 22Mb/s). HSPA+ jest ewolucją standardu HSPA, na HSPA składają się natomiast technologie HSUPA (High Speed Uplink Packet Access - szybka transmisja pakietów od klienta) oraz HSDPA (High Speed Downlink Packet Access - szybka transmisja pakietów do klienta).Roaming to mechanizm w bezprzewodowych sieciach telekomunikacyjnych (np. komórkowych lub Wi-Fi), umożliwiającym korzystanie z usług obcych sieci, bądź punktów dostępowych, w momencie gdy abonent znajduje się poza zasięgiem sieci operatora lub dostawcy internetu, z którym podpisał umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych.

    W zależności od kontekstu termin sieci WCDMA przyjmuje różne znaczenia:

  • Często używa się nazwy „sieci WCDMA” dla sieci używających WCDMA Release 99 oraz nazw typu „sieci HSDPA” (HSPA) dla sieci używających nowszej wersji interfejsu WCDMA z zaimplementowaną techniką HSDPA (i HSUPA)
  • termin „sieci WCDMA” może też obejmować wszystkie sieci UMTS wykorzystujące technikę WCDMA opisaną w specyfikacjach Release 99, oraz jej późniejsze wersje wraz z techniką HSDPA (i HSUPA).
  • Nazwy WCDMA i W-CDMA[ | edytuj kod]

    W książkach, dokumentacji technicznej oraz na stronach internetowych dostawców sprzętu telekomunikacyjnego, oprócz nazwy WCDMA można spotkać też formę W-CDMA. Dokument przygotowany przez 3GPP, będący oficjalnym słownikiem terminów używanych w specyfikacjach tworzonych przez to konsorcjum, zawiera formę WCDMA i ona jest też konsekwentnie używana w tym artykule.

    Jednym z najbardziej znanych ciągów binarnych o stosunkowo dobrych wartościach korelacji jest ciąg Golda. Nazwa pochodzi od nazwiska znakomitego badacza dr Roberta Golda. Odkrył on kod Golda, który odegrał ważną rolę w rozwoju Globalnego Systemu Pozycjonowania (GPS) a także w telekomunikacji (rozpraszanie widma w CDMA).Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union, skrót ITU) to najstarsza na świecie organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu.

    Inne określenia używane dla techniki WCDMA[ | edytuj kod]

    Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) przedstawił wymagania IMT-2000 dla rodziny systemów telekomunikacyjnych, które miały zostać globalnymi standardami trzeciej generacji. Jednym z nich stał się standard UMTS wraz z techniką WCDMA. W terminologii ITU, WCDMA była określana jako IMT-2000 CDMA Direct Spread. Nazwa ta nie jest obecnie stosowana poza dokumentami i prezentacjami ITU.

    SMS (ang. Short Message Service) – usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej. Usługa ta jest wprowadzana także do sieci telefonii stacjonarnej.UMTS (ang. Universal Mobile Telecommunications System, pol. Uniwersalny System Telekomunikacji Ruchomej) – najpopularniejszy obecnie standard telefonii komórkowej trzeciej generacji.

    Technika WCDMA jest opisana w specyfikacjach publikowanych przez konsorcjum 3GPP. Dokumenty te nie wspominają wprost o technice WCDMA, lecz o trybie, w jakim organizowany jest dostęp do sieci radiowej. Dla potrzeb transmisji w systemach UMTS dostęp może być zorganizowany na bazie dwóch zakresów częstotliwości (jeden zakres dla przesyłania danych w stronę terminali, drugi dla przesyłania danych w stronę stacji bazowej) – tzw. FDD mode – lub może wykorzystywać jeden zakres częstotliwości (w którym w różnych odcinkach czasu nadają stacja bazowa lub terminale) – tzw. TDD mode.

    Verizon Wireless - największy operator telefonii komórkowej w Stanach Zjednoczonych. Korzysta z sieci CDMA i EV-DO. Obecnie w niektórych większych miastach oferuje dostęp do sieci 4G w technologii LTE. Verizon Wireless jest joint venture Verizon Communications i Vodafone. Siedziba znajduje się w Basking Ridge w stanie New Jersey.Telefonia komórkowa czwartej generacji (4G) - standard telefonii komórkowej, następca 3G. Polega na przesyłaniu dźwięku i danych za pomocą komutacji pakietów opartej na IP. Posiada uproszczoną architekturę sieci szkieletowej oraz polepszoną przepływność w sieci radiowej w stosunku do poprzednich standardów.

    Do zapewnienia transmisji w trybie FDD służy technika WCDMA, a w trybie TDD wykorzystuje się techniki TD-CDMA i TD-SCDMA. Termin FDD jest używany konsekwentnie we wszystkich specyfikacjach w kontekście techniki WCDMA. Oba tryby są wykorzystywane zarówno w systemach UMTS, jak i LTE (w tym drugim systemie w trybie FDD wykorzystywana jest inna technika). Czasami, aby uniknąć niejednoznaczności, używa się pojęcia UTRA FDD dla systemu UMTS (i techniki WCDMA) oraz EUTRA FDD dla systemów LTE.

    CDMA2000 − jest hybrydą 2.5G / 3G, odmiana systemu CDMA, zgłoszonego przez amerykański komitet standaryzacyjny T1P1, a rozwijany przez organizację 3GPP2 (3rd Generation Partnership Project 2). System ten może pracować w bardzo szerokim zakresie częstotliwości, korzysta on zarówno z pasm dotychczas wykorzystywanych przez systemy komórkowe (450, 800, 1700, 1900 MHz) jak również z częstotliwości przeznaczonych dla systemów trzeciej generacji.Polkomtel sp. z o.o. (dawniej Polkomtel S.A.) – polskie przedsiębiorstwo telekomunikacyjne z siedzibą w Warszawie, operator sieci telefonii komórkowej Plus, właściciel marek Sami Swoi i 36.6 (GSM 900/1800 MHz, UMTS 2100 MHz).

    Podstawy[ | edytuj kod]

    Do każdej transmisji w dowolnym systemie radiowym potrzebne jest pewne pasmo częstotliwości (tzw. pasmo przenoszenia) o szerokości tym większej im większa jest przepływność danych z nią związana. Najprostszym sposobem jest przypisywanie dla poszczególnych transmisji odrębnych pasm, nie jest to jednak zbyt dobre rozwiązanie, gdyż operator nie mógłby wykorzystać optymalnie przyznanego mu pasma częstotliwości. Na terenie kontrolowanym przez stację bazową poszczególne pasma przenoszenia muszą być od siebie oddzielone (muszą być zdefiniowane na odpowiednio oddalonych od siebie częstotliwościach) ze względu na interferencje. Dodatkowym problemem jest fakt, ze nawet w sąsiadujących komórkach (ang. cells) muszą być używane różne częstotliwości (na których definiowane są pasma przenoszenia), ponieważ bliskie stacje bazowe zakłócałyby nawzajem swoje transmisje. W systemie GSM problem ten rozwiązano częściowo w ten sposób, ze definiuje się poszczególne pasma przenoszenia (200 kHz) większe niż jest to niezbędne dla transmisji związanej z jedną rozmową i dzieli się je na tzw. szczeliny czasowe (ang. time slots), w których nadawane są ramki danych związane z poszczególnymi transmisjami. Zrealizowana jest idea 8 szczelin, tzn. najpierw nadawana jest ramka danych związana z pierwsza rozmową (lub transmisją danych), potem z drugą, ..., siódmą, ósmą, potem znowu pierwszą itd. (w razie potrzeby dla jednej transmisji można przypisać kilka szczelin i w ten sposób zwiększyć przepływność, kosztem zajęcia zasobów radiowych).

    Przepływność (ang. bit rate lub bitrate) – w telekomunikacji i informatyce: prędkość z jaką sygnał cyfrowy przepływa przez kanał łączności.Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).

    Zupełnie inne podejście zastosowano podczas projektowania interfejsu WCDMA. Dostęp do zasobów radiowych odbywa się na bazie techniki CDMA (technika Direct Sequence Spread Spectrum). Strumień danych, który mógłby być przesyłany w pewnym wąskim pasmie przenoszenia rozprasza się za pomocą specjalnych ciągów nadawanych z przepływnością 3,84 Mczip/s na pasmo o szerokości 4,68 MHz (w praktyce definiuje się dla tego celu 5 MHzowe pasmo, aby zminimalizować interferencje z innymi transmisjami, np. odbywającymi się w sieciach innych operatorów). Ponieważ energia tego sygnału jest rozproszona w tym szerokim paśmie, można tam zmieścić także wiele innych podobnych transmisji, które musiałyby być umieszczone w osobnych pasmach przenoszenia.

    Ameryka – część Ziemi położona na zachodniej półkuli, w skład której wchodzą dwa kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa. Rozciąga się na długości ponad 15 tys. km od Archipelagu Arktycznego po Ziemię Ognistą. Niekiedy na oznaczenie obu Ameryk używa się także określeń Nowy Świat lub półkula zachodnia.Interferencja (łac. inter – między + ferre – nieść) – zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się (superpozycji fal) dwóch lub więcej fal. Warunkiem trwałej interferencji fal jest ich spójność, czyli korelacja faz i częstotliwości.
    WCDMA Spreading.svg

    Okazuje się, że technika ta umożliwia lepsze wykorzystanie zasobów radiowych, które są w posiadaniu operatora:

  • gdyby dla wszystkich transmisji, które za pomocą techniki WCDMA można jednocześnie zmieścić w pasmie 5 MHz, przypisano osobne pasma przenoszenia (nawet używając dodatkowej optymalizacji związanej z techniką TDMA, opisanej powyżej dla systemu GSM) to wraz z odstępami pomiędzy sobą (koniecznymi do uniknięcia interferencji) zajęły by wspólnie szersze pasmo częstotliwości
  • stacje bazowe w sąsiadujących ze sobą komórkach (ang. cells) mogą używać tych samych częstotliwości, co znacznie ułatwia planowanie sieci radiowej i umożliwia lepsze wykorzystanie zasobów radiowych operatorów
  • interfejs WCDMA zapewnia lepszą odporność na zakłócenia (związane z szumem termicznym i interferencjami) niż rozwiązania stosowane w GSM. Możliwe jest zapewnienie odpowiedniej jakości przy nadawaniu sygnału z mniejsza mocą. Np. dla połączeń głosowych w sieciach WCDMA stosunek mocy sygnału (E) do mocy szumu termicznego (N) może być na poziomie 5 dB. W GSM współczynnik E/N musi być utrzymywany na poziomie 9–12 dB.
  • NTT docomo Inc. (jap. 株式会社NTTドコモ Kabushiki-gaisha Enutiti Dokomo) – największy operator telefonii komórkowej w Japonii będący częścią NTT Group założony 14 sierpnia 1991 roku, kiedy to marka docomo wyodrębniła się ze spółki NTT. Nazwa operatora jest skrótem od Do Communications Over the Mobile Network, jednocześnie w języku japońskim "doko-mo" oznacza "wszędzie". Handover (w terminologii amerykańskiej: handoff) – przełączenie połączenia radiowego terminala (telefonu, modemu) z jednej stacji bazowej do innej w czasie, gdy połączenie jest aktywne.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    DSSS (ang. Direct Sequence Spread Spectrum a dokładniej directly carrier-modulated, code sequence module) – bezpośrednie modulowanie nośnej sekwencją kodową.
    QPSK (ang. Quadrature Phase Shift Keying) – modulacja polegająca na dwubitowym kodowaniu transmitowanego sygnału na 4 ortogonalnych przesunięciach fazy.
    Uplink – pasmo częstotliwości, na których telefon komórkowy może transmitować dane odbierane przez stacje bazowe.
    CDMA (ang. Code Division Multiple Access) – metoda dostępu do medium transmisyjnego polegająca na przypisaniu poszczególnym użytkownikom korzystającym z tego samego kanału do przesyłania danych, sekwencji rozpraszających, dzięki którym odbiornik jednoznacznie zidentyfikuje przeznaczoną dla niego transmisję. Transmisja z rozpraszaniem ma charakterystykę podobną do sygnałów szumowych.
    Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.
    Komutacja pakietów – w telekomunikacji sposób transmisji danych polegający na dzieleniu strumienia danych na kawałki (pakiety), a następnie wysyłaniu ich za pomocą łączy komunikacyjnych pomiędzy węzłami sieci. Każdy pakiet podlega osobnemu trasowaniu – może podążać do celu ścieżką niezależną od wcześniejszych pakietów.
    PDCP (ang. Packet Data Convergence Protocol) - protokół związany z kompresją nagłówków pakietów IP - mechanizmem opisanym w dokumentach RFC opublikowanych przez stowarzyszenie Internet Engineering Task Force (IETF). W praktyce jest on wykorzystywany w sieciach komórkowych pracujących w standardach UMTS i LTE do optymalizacji transmisji pakietowej w sieci radiowej. Odpowiedzialne za te standardy konsorcjum 3GPP oprócz funkcji związanej z kompresją (opisanej w dokumentach RFC) definiuje także inne funkcje tego protokołu takie jak szyfrowanie i zapewnianie integralności danych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.062 sek.