• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W.K.C. Guthrie

    Przeczytaj także...
    Peterhouse - założony w 1284 roku przez Hugo de Balsham, biskupa Ely. Najstarszy college wchodzący w skład Uniwersytetu Cambridge. Z oryginalnych budynków zachowała się jedynie XIII-wieczna jadalnia.Dulwich College to prywatna, męska szkoła średnia położona w południowym Londynie. Założona została w 1619 roku przez wiktoriańskiego aktora Edwarda Alleyna. Dziś, uczy się w niej około 1500 chłopców w wieku od 2 do 19 lat, (z czego 120 korzysta z internatu), co czyni ją jedną z największych szkół w Wielkiej Brytanii.
    Trinity College – jedno z kolegiów (college) Uniwersytetu w Cambridge w Anglii. Trinity ma więcej studentów niż jakikolwiek inny college w Cambridge bądź Oksfordzie, z około 660 uzupełniającymi, 430 podyplomowymi i około 160 stypendystami. Jest także najbogatszym kolegium Oxbridge o szacunkowych finansach około 700 milionów £ (w 2005), ponadto Trinity College jest ubezpieczony na około 266,5 milionów £ (nie dotyczy to wszystkich aktywów). Trinity uchodzi za czołową w świecie instytucję akademicką o wyjątkowych wynikach edukacji i badań", o finansowych nakładach na jednego studenta około 640,000 £ w 2005, było to ponad dziesięciokrotnie więcej niż przeciętna 63,000 £ wszystkich pozostałych kolegiów Cambridge University.

    William Keith Chambers Guthrie (ur. 1 sierpnia 1906 w Londynie, zm. 17 maja 1981) – szkocki historyk filozofii i badacz kultury starożytnej. Znany przede wszystkim dzięki 6-tomowemu dziełu History of Greek Philosophy.

    Tak jego ojciec Charles Jameson Guthrie, jak i matka pochodzili ze Szkocji. Rodzina Guthriego odznaczała się żarliwą protestancką religijnością. Studiował w Dulwich College, a od 1925 dzięki stypendium w Trinity College w Cambridge. Był wyróżniającym się studentem, zdobył wiele nagród za osiągnięcia naukowe.

    Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty.Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    W 1929 uczestniczył w ekspedycji badawczej do Anatolii i po raz pierwszy zwiedził Grecję. Także w kolejnych latach uczestniczył w badaniach W.M. Calder nad anatolijską epigrafiką, zostając jej asystentem – rezultaty badań zostały opublikowane przede wszystkim w Monumenta Asiae Minoris Antiqua IV (1933). W 1930 został członkiem (bye-fellow) college'u Peterhouse, a w 1932 uzyskała felllowship tego colege'u.

    Werner Wilhelm Jaeger (ur. 30 lipca 1888 w Lobberich, zm. 19 października 1961 w Cambridge, MA) – niemiecki filolog klasyczny. Autor słynnego dzieła "Paideia".Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    W 1935 wydał swoją pierwszą książkę, Orpheus and Greek Religion, traktującą o orfizmie. Powstała ona na fali zainteresowania orfizmem po wydaniu przez Otto Kerna dzieła Orphicorum fragmenta (1922), która na tle tego entuzjazmu odznaczała się wyważeniem oceny znaczenia orfików dla kultury greckiej. Kolejnym jego dziełem było wydanie i przekład dzieła Arystotelesa O niebie (w serii Loeb) – stawiał przy tym wbrew Wernerowi Jaegerowi tezę, że Arystoteles do końca życia podzielał Platońskie przekonanie o boskości ciał niebieskich.

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Sir Oswald Ernald Mosley (ur. 16 listopada 1896, zm. 3 grudnia 1980) - brytyjski polityk i arystokrata z tytułem szóstego baroneta, lider faszystów brytyjskich w latach 30. i 40. XX w.

    W związku z pełnionymi w uniwersytecie funkcjami administracyjnymi doprowadził do tego, że nie odbył się planowany w Cambridge masowy wiec zwolenników Oswalda Mosleya. W czasie drugiej wojny światowej pracował w wywiadzie – w Londynie, St Albans, a od 1943 w Stambule, gdzie przydatna była jego znajomość języka tureckiego. W 1946 powrócił do wykładów, pełniąc różnorodne funkcje akademickie.

    Epigrafika – nauka pomocnicza historii, zajmująca się badaniem napisów (epigrafów), wykonanych na materiale twardym (kamieniu, metalu, drewnie, itp.).Arystoteles (gr. Ἀριστοτέλης, Aristotelēs, ur. 384 p.n.e., zm. 7 marca 322 p.n.e.) – filozof, jeden z trzech, obok Sokratesa i Platona najsławniejszych filozofów starożytnej Grecji. Nazywany też Stagirytą (od miejsca urodzenia), lub po prostu Filozofem (w tekstach średniowiecznych i nowożytnych).

    W latach 1950 wydał The Greek Philosophers from Thales to Aristotle, dzieło o charakterze podręcznikowym, i The Greeks and their Gods, pracę koncentrującą się zwłaszcza na relacji między śmiertelnikami a nieśmiertelnymi bogami w religii greckiej.

    Nad swoim magnum opus, A History of Greek Philosophy, pracował przede wszystkim na emeryturze. Dzieło to zostało zaproponowane przez syndyków Cambrige University Press z racji braku w języku angielskim odpowiednio rozległego podręcznika obejmującego całość historii filozofii starożytnej, gdyż przetłumaczone na angielski dzieło Theodora Gomperza Griechische Denker. Geschichte der antiken Philosophie było już przestarzałe. Guthrie pisał swój podręcznik do śmierci, zdołał doprowadzić go jednak jedynie do Arystotelesa. A History of Greek Philosophy cechuje się znacznymi walorami dydaktycznymi, prezentuje możliwie liczne stanowiska uczonych na poszczególne zagadnienia, starając się przy tym wyrażać poglądy wyważone i pośrednie, przy całej swojej rozległości napisana jest przystępnie, i jako taka do dziś pozostaje jednym z podstawowych podręczników historii filozofii starożytnej.

    Orfizm (Orficyzm) – nurt religijny w starożytnej Grecji powstały w VII wieku p.n.e., związany z kultem Dionizosa, cechujący się wiarą w wędrówkę dusz i ich wyższości nad ciałem.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Wybrane dzieła[]

  • Orpheus and Greek Religion (1935)
  • The Greek Philosophers from Thales to Aristotle (1950)
  • The Greeks and their Gods (1950)
  • Protagoras and Meno (1956) – przekład dialogów Platona
  • In the Beginning (1965)
  • On the Heavens (1969) – przekład
  • The Pre-Socratics: A Collection of Critical Essays (1974)
  • A History of Greek Philosophy, volume I: The Earlier Presocratics and the Pythagoreans (1962)
  • A History of Greek Philosophy, volume II: The Presocratic Tradition from Parmenides to Democritus (1965)
  • A History of Greek Philosophy, volume III: The Fifth-Century Enlightenment, part 1: The Sophists; part 2: Socrates (1971)
  • A History of Greek Philosophy, volume IV, Plato – the Man and his Dialogues: Earlier Period (1975)
  • A History of Greek Philosophy, volume V, The Later Plato and the Academy (1978)
  • A History of Greek Philosophy, volume VI, Aristotle. An Encounter (1981)
  • Bibliografia[]

  • G. E. R. Lloyd, William Keith Chambers Guthrie, 1906–1981, "Proceedings of the British Academy" 68, wersja online
  • Filozofia starożytna – pierwsza epoka filozofii zachodu obejmująca dorobek myślicieli antycznej (starożytnej) Grecji i Rzymu. Początek filozofii starożytnej datuje się na okres działalności Talesa z Miletu (koniec VII w. p.n.e.). Za datę końcową dla filozofii starożytnej przyjmuje się symboliczny kres starożytności (upadek cesarstwa zachodniorzymskiego w roku 476 r. n.e.) lub zamknięcie Akademii Platońskiej w 529 r. n.e. Z końcem filozofii starożytnej rozpoczyna się okres filozofii średniowiecznej.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    O niebie (gr. Περὶ οὐρανοῦ; łac. De caelo) – traktat filozoficzny Arystotelesa z zakresu filozofii przyrody. W Corpus Aristotelicum zajmuje strony od 268a do 314a.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.114 sek.