• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Władcy Rosji

    Przeczytaj także...
    Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) – grupa ludów tureckich z Europy wschodniej oraz północnej Azji.Kalendarz juliański – kalendarz słoneczny opracowany na życzenie Juliusza Cezara przez astronoma greckiego Sosygenesa i wprowadzony w życie w roku 709 AUC (45 p.n.e.) jako kalendarz obowiązujący w państwie rzymskim. Obowiązywał w Europie przez wiele stuleci, np. w Hiszpanii, Portugalii, Polsce i Włoszech do 1582, w Rosji od 1700 do 1918 (wcześniej stosowano kalendarz bizantyjski, w którym rok zaczynał się 1 września), a w Grecji aż do 1923. Kalendarz juliański został zastąpiony przez kalendarz gregoriański w roku 1582; do dzisiaj jednak niektóre Kościoły wciąż posługują się tym kalendarzem aby podkreślić swoją odrębność.
    Wielka smuta (ros. Смутное время) – okres kryzysu Carstwa Rosyjskiego w latach 1598-1613, wywołany uzurpacją tronu carskiego, połączoną z interwencją wojsk polskich i szwedzkich.

    Ruś Włodzimiersko-Suzdalska (ros. Владимиро-Су́здальская Русь) - kraina historyczna w Rosji, położona w międzyrzeczu Oki i Wołgi. Od północy graniczy z Rusią Nowogrodzką, od zachodu ze Smoleńszczyzną i Rusią Wierchowską, od południa z Riazańszczyzną i Muromszczyzną, od wschodu z terytoriami zamieszkałymi przez ludność ugrofińską (Mordwini, Maryjczycy, Udmurci, Komi-Permiacy). Głównymi ośrodkami politycznymi Rusi Włodzimiersko-Suzdalskiej były kolejno: Rostów, Suzdal, Włodzimierz nad Klaźmą, Twer i Moskwa.Carstwo Rosyjskie (ros. Русское царство, "Carstwo Ruskie") – oficjalna nazwa Rosji w latach 1547–1721. Carstwo Rosyjskie obejmowało tereny od wschodniej Europy poprzez północną część Azji po Ocean Spokojny. Carstwo było kontynuacją Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, istniejącego w latach 1328–1547. W 1547 roku odbyła się koronacja wielkiego księcia moskiewskiego Iwana IV Groźnego na „cara Wszechrusi”, co dało początek Carstwu Rosyjskiemu. W 1721 Piotr I przyjął tytuł cesarza-imperatora, dając tym samym początek Imperium Rosyjskiemu. Carowie rosyjscy nadal jednak używali (do 1917 roku) tytułów m.in. wielkich książąt włodzimierskich, twerskich i moskiewskich.

    Wielkie Księstwo Kijowskie (882–1169)[edytuj kod]

     Osobny artykuł: Władcy Rusi Kijowskiej.

    Wielkie Księstwo Włodzimierskie (1169–1328)[edytuj kod]

    W 1169 Andrzej I Bogolubski opanował Kijów uzyskując tym samym tytuł wielkiego księcia. Odmiennie od swoich poprzedników, również ojca, nie przeniósł do tego miasta swej stolicy lecz po złupieniu Kijowa osadzał tam swoich krewnych jako podległych książąt. Centrum swego księstwa pozostawił Włodzimierz, który odtąd stał się stolicą wielkiego księstwa.

    Iwan I, książę moskiewski, przejął władzę we Włodzimierzu nad Klaźmą i uzyskał od Tatarów, zgodę na przyjęcie tytułu wielkiego księcia w 1328.Kijów (ukr. Київ, Kyjiw, ros. Киев, Kijew) – stolica i największe miasto Ukrainy, nad rzeką Dniepr. Był miastem królewskim Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

    Rurykowicze[edytuj kod]

    Wielkie Księstwo Włodzimierskie i Moskiewskie (1328–1547)[edytuj kod]

    Iwan I, książę moskiewski, przejął władzę we Włodzimierzu nad Klaźmą i uzyskał od Tatarów zgodę na przyjęcie tytułu wielkiego księcia w 1328.

    Rurykowicze[edytuj kod]

    Carstwo Rosyjskie (1547–1721)[edytuj kod]

    Rurykowicze (1547–1598)[edytuj kod]

    Dynastia Godunowów (1598–1605)[edytuj kod]

    Okres wielkiej smuty – władcy z różnych rodów (1605–1613)[edytuj kod]

    Romanowowie (1613–1762)[edytuj kod]

    Imperium Rosyjskie (1721–1917)[edytuj kod]

    W 1721 Piotr I przyjmuje tytuł cesarza (imperatora).

    Włodzimierz (ros. Влади́мир, Władimir) – miasto obwodowe, w Rosji, nad Klaźmą (dopływ Oki). Około 346 tys. mieszkańców (2010).Iwan I Kalita (ur. ok. 1288, zm. 31 marca 1340 w Moskwie) – władca ruski, od 1325 książę moskiewski, syn Daniela, pierwszego księcia Moskwy, wnuk Aleksandra Newskiego z dynastii Rurykowiczów.

    Romanowowie (dom Holstein-Gottorp-Romanow) (1762–1917)[edytuj kod]

    Pretendenci do tronu (od 1924)[edytuj kod]

    Zobacz też[edytuj kod]

  • historia Rosji
  • Książęta moskiewscy
  • Rosyjskie caryce i cesarzowe
  • premierzy Rosji
  • prezydenci Rosji
  • Uwagi

    1. Pierwsza data według kalendarza juliańskim/druga według gregoriańskiego
    2. Współwładczyni od 1724, samodzielnie rządy od śmierci męża w 1725
    3. Aleksandr Mienszykow sprawował realną władzę w kraju w imieniu cesarzowej Katarzyny I
    4. Ernest Jan Bühren sprawował realną władze w kraju w imieniu cesarzowej Anny, a po jej śmierci został regentem Iwana VI w 1740.
    5. według innych źródeł ur. 28 stycznia 1693
    6. W 1823 roku zrezygnował z praw do tronu rosyjskiego, przysługujących mu na wypadek śmierci starszego brata. Przyczyną rezygnacji był ślub w 1820 z polską hrabianką Joanną Grudzińską. Akt rezygnacji był utrzymywany w tajemnicy. Niemniej w 1825, po śmierci Aleksandra I, Mikołaj wysłał jednak do niego wiadomość wzywającą do wstąpienia na tron, tytułując go cesarzem Konstantym I. Konstanty odmówił wtedy ponownie, pozostając w Warszawie. Formalnie od 27 listopada do 14 grudnia 1825 był cesarzem Rosji. Nigdy nie objął tronu.
    7. Data według kalendarza juliańskiego. W kalendarzu gregoriańskim jest to 15 marca.
    8. Data według kalendarza juliańskiego. W kalendarzu gregoriańskim jest to 16 marca.
    9. Jego pierwszeństwo do korony można kwestionować – przed nim w linii sukcesji była siostra Mikołaja II – Ksenia Romanowa (kobiety w takich sytuacjach miały prawo do tronu), a po niej, jej synowie. Dopiero po nich w sukcesji był Cyryl. Ponadto Michał II zrzekając się praw do tronu powierzył wybór cesarza rosyjskiemu parlamentowi.
    10. Nieuznawana przez Stowarzyszenie Rodziny Romanowów.
    11. właściwie Jerzy Michajłowicz Romanow-Holstein-Gottorp-Hohenzollern.
    Wielkie Księstwo Moskiewskie (ros. Великое княжество Московское, łac. Magnus Ducatus Moscuensis; potocznie pol. Moskwita, łac. Moscovia lub Muscovia) – państwo ruskie istniejące w latach 1328-1547, ze stolicą w Moskwie. Wielkie Księstwo Moskiewskie było kontynuacją Księstwa Moskiewskiego (1213-1328), które zostało podniesione do rangi wielkiego księstwa w 1328 roku, w wyniku unii personalnej Wielkiego Księstwa Włodzimierskiego i Księstwa Moskiewskiego oraz przeniesienia stolicy wielkiego księstwa z Włodzimierza do Moskwy.Stowarzyszenie Rodziny Romanowów (ros. Объединение членов рода Романовых, Objedinienije czlenow roda Romanowych, ang. The Romanoff Family Association) – organizacja społeczno-polityczna działająca w Rosji i na całym świecie, składająca się wyłącznie z morganatycznych potomków członków Domu Romanow-Holstein-Gottorp, a więc osób, które zgodnie z prawem dynastycznym nie mają praw do tytułów, funkcji i dóbr dziedziczonych w rodzinie wyższego stanem przodka.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Romanowowie (ros. Романовы) – ród rosyjski, dynastia carów, potem cesarzy rządzących Rosją od 1613 do 1917 roku. Spowinowacony z rodem Rurykowiczów osobą Nikity Romanowicza Zacharyna, szwagra Iwana IV Groźnego.
    Rosja jest państwem położonym na dwóch kontynentach. Była zamieszkiwana przez plemiona indoeuropejskie oraz azjatyckie.
    Andrzej I Bogolubski (ros. Andriej Juriewicz Bogoliubskij) (ur. ok. 1111 – zm. czerwiec 1174 w Bogoliubowie koło Włodzimierza) – wielki książę włodzimierski. Syn Jerzego Dołgorukiego.
    Kalendarz gregoriański – kalendarz słoneczny wprowadzony w 1582 przez papieża Grzegorza XIII bullą Inter gravissimas; kalendarz juliański zreformowany przez Luigiego Lilio; w Polsce stosowany od roku wprowadzenia.
    Aleksandr Daniłowicz Mienszykow hrabia 1702, (ros. Александр Данилович Меншиков) (ur. 6/16 listopada 1673 Moskwa, zm. 12/23 listopada 1729 m. Bieriozow, obecnie Bieriozowo k. Tiumienia) – rosyjski książę 1707 i feldmarszałek, generalissimus 1727 bliski współpracownik cara Piotra I Wielkiego. Podczas III wojny północnej zwyciężył Szwedów w bitwie pod Kaliszem, brał udział w bitwie pod Połtawą. Przyczynił się do wyniesienia Katarzyny I na tron po śmierci Piotra w 1725. Popadł w niełaskę w 1727.
    Ernest Jan Biron, Ernest Jan Biren, właśc. Ernest Jan Bühren (łot. Ernests Johans Bīrons, niem. Ernst Johann von Biron, ros. Эрнст Иоганн Бирон) (ur. 23 listopada 1690 w Kalnciems, zm. 29 grudnia 1772 w Mitawie) – hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, książę Kurlandii i Semigalii w latach 1737-1741 i 1763-1769, pan Wolnego Państwa Stanowego Sycowa od 1734, faworyt i doradca polityczny carycy Anny Iwanowny, po jej śmierci w 1740 roku regent Cesarstwa Rosyjskiego w zastępstwie małoletniego cara Iwana VI.
    30 grudnia 1922 dotąd niezależna Rosyjska FSRR weszła w skład ZSRR jako jedna z wieli jego republik związkowych. Centralny Komitet Wykonawczy stracił większość formalnych kompetencji na rzecz Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR

    Reklama