• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Władcy Brandenburgii

    Przeczytaj także...
    Jan I Askańczyk (ur. 1213, zm. 10 września 1266) – margrabia brandenburski, założyciel Landsberga (Gorzowa), syn Albrechta II, brat m.in. Ottona III, założyciel starszej linii askańskiej, zwanej joannicką.Fryderyk II Wielki, Friedrich II von Hohenzollern (ur. 24 stycznia 1712 w Berlinie, zm. 17 sierpnia 1786 w Poczdamie) – król Prus w latach 1740-1786. Pod jego rządami Prusy stały się jednym z najpotężniejszych państw europejskich.
    Otto IV ze Strzałą, niem. Otto IV. mit dem Pfeil (ur. ok. 1238, zm. 1308) – margrabia brandenburski na Stendal od 1266 (wraz z braćmi) z dynastii askańskiej.

    Fryderyk Wilhelm I (ur. 14 sierpnia 1688 w Berlinie, zm. 31 maja 1740 w Poczdamie), od 1713 roku król w Prusach, twórca militarnej potęgi Prus.Henryk I bez Ziemi, niem. Heinrich I. ohne Land (ur. ok. 1260–1266, zm. 1318) – margrabia Landsbergu od 1291, margrabia brandenburski na Stendal od 1294 (wraz z braćmi i bratankami) z dynastii askańskiej.

    Margrabiowie ]

  • 965-978 Thietmar
  • 965-985 Dietrich
  • 978-993 Hodo
  • 993-1003 Lotar
  • 1003-1009 Werner
  • 1009-1018 Bernard I
  • 1018-1045 Bernard II
  • 1045-1056 Wilhelm
  • 1056-1057 Lotar Udo I
  • 1057-1082 Lotar Udo II
  • 1082-1087 Henryk I
  • 1087-1106 Lotar Udo III
  • 1106-1114 Rudolf I
  • 1114-1128 Henryk II
  • 1128-1130 Lotar Udo IV
  • 1130-1144 Rudolf II
  • 1130-1134 Konrad I Plötzkau
  • ]

  • 1134-1157 Albrecht I Niedźwiedź
  • Margrabiowie Brandenburgii (1157-1356)[]

    ]

  • 1157-1170 Albrecht I Niedźwiedź
  • 1170-1184 Otto I (syn)
  • 1184-1205 Otto II Szczodry (syn)
  • 1205-1220 Albrecht II (brat)
  • 1220 - podział Marchii między synów Albrechta II

    Święte Cesarstwo Rzymskie (łac. Sacrum Romanum Imperium lub Sacrum Imperium Romanum (S.I.R.) od 1254, niem. Heiliges Römisches Reich, potocznie (od 1441) łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, niem. Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation) – nazwa państwa stanowiącego kontynuację cesarstwa zachodniorzymskiego, odwołująca się zarówno do idei jak i kształtu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy. Składało się formalnie z rdzenia którym było Królestwo Niemieckie oraz z równoprawnych mu formalnie Królestwa Włoch (de facto do 1648) i Królestwa Burgundii (od 1032, de facto do 1378).Otto II z Brandenburgii zwany Szczodrym (ur. po 1147, zm. 4 lipca 1205) – trzeci margrabia Brandenburgii od 1184 do 1205.

    Linia na Salzwedel[]

  • 1220-1267 Otto III (syn, 1258 podział, Salzwedel)
  • 1267-1268 Jan III (syn)
  • 1267-1298 Otto V Długi (brat)
  • 1267-1300 Albrecht III (Brandenburgia) (brat)
  • 1280-1286 Otto VI Mały (brat, abdykował, zm. 1303)
  • 1298-1308 Herman (syn Ottona V)
  • 1308-1317 Jan V (syn)
  • Linia na Stendal[]

  • 1220-1266 Jan I Askańczyk (syn Albrechta II, Stendal od 1258)
  • 1266-1281 Jan II (syn)
  • 1266-1304 Konrad (brat)
  • 1266-1308 Otto IV ze Strzałą (brat)
  • 1291-1297 Otto VII (syn Konrada)
  • 1294-1318 Henryk I bez Ziemi (syn Jana I)
  • 1304-1305 Jan IV (syn Konrada)
  • 1304-1319 Waldemar Wielki (brat, od 1317 Salzwedel)
  • 1318-1320 Henryk II Dziecię (syn Henryka bez Ziemi)
  • ]

  • 1320-1351 Ludwik I (syn cesarza Ludwika IV)
  • 1351-1356 Ludwik VI Rzymianin (brat)
  • W 1356, na mocy Złotej Bulli, Brandenburgia została jednym z elektoratów, a jej władcy zaczęli nosić tytuł elektora i arcykomornika Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

    Zygmunt Luksemburski (Luksemburczyk), (ur. 14 lub 15 lutego 1368 w Norymberdze, zm. 9 grudnia 1437 w Znojmie) – elektor (margrabia) brandenburski od 1378, król węgierski od 1387, niemiecki od 1411, książę Luksemburga od 1419, król włoski od 1431, Święty Cesarz Rzymski od 1433, król czeski od 1419 (objął władzę w 1436).Albrecht III (ur. ok. 1250, zm. 1300) – margrabia brandenburski na Salzwedel (wraz z braćmi) od 1267 z dynastii askańskiej.

    Elektorzy Brandenburgii (1356-1806)[]

    Wittelsbachowie (1356-1373)[]

  • 1356-1366 Ludwik VI Rzymianin
  • 1366-1373 Otto V Leniwy (brat)
  • ]

  • 1373-1378 Karol IV (cesarz)
  • 1378-1388 Zygmunt (syn, cesarz, abdykował)
  • 1388-1411 Jodok z Moraw (brat)
  • 1411-1415 Zygmunt (ponownie, abdykował, zm. 1437)
  • ]

  • 1411-1440 Fryderyk I (brat Jana III burgrabiego Norymbergi, od 1415 elektor)
  • 14401463 Fryderyk Gruby (syn, tylko margrabia, w Starej Marchii i Prignitz)
  • 1440-1470 Fryderyk II Żelazny (brat, Średnia i Nowa Marchia, abdykował zm. 1471)
  • 1470-1486 Albrecht III Achilles (brat)
  • 1486-1499 Jan Cycero (syn)
  • 1499-1535 Joachim I Nestor (syn)
  • 15351571 Jan (syn, tylko margrabia, Nowa Marchia)
  • 1535-1571 Joachim II Hektor (brat, Stara i Średnia Marchia, Prignitz)
  • 1571-1598 Jan Jerzy (syn)
  • 1598-1608 Joachim Fryderyk (syn)
  • 1608-1620 Jan Zygmunt (syn, od 1618 książę pruski)
  • 1620-1640 Jerzy Wilhelm (syn)
  • 1640-1688 Fryderyk Wilhelm Wielki Elektor" (syn)
  • 1688-1701 Fryderyk III (syn, od 1701 król pruski- patrz niżej)
  • W 1701 r. Fryderyk III został królem Prus i włączył Brandenburgię do Królestwa. Królowie Prus do 1806 byli nadal elektorami Rzeszy jako margrabiowie Brandenburgii:

    Konrad (I) (ur. ok. 1240, zm. 1304) – margrabia brandenburski na Stendal od 1266 (wraz z braćmi) z dynastii askańskiej.Marchia Północna (niem. Nordmark) powstała po podziale Marchii Wschodniej dokonanym w 966 przez cesarza Ottona I i obejmowała północną jej część. W 1134 cesarz Lotar III nadał ją w lenno Albrechtowi Niedźwiedziowi. Pierwszą zdobyczą Marchii na prawym brzegu Łaby stała się Ziemia Przegnica (Prignitz). Po śmierci władcy Stodoran Przybysława Henryka w roku 1150, Albrecht Niedzwiedź przyłączył na stałe ten obszar do swego państwa. Od tej pory nazwa słowiańskiej Brenny została zmieniona na Brandenburg, stając się ośrodkiem marchii askańskiej. Około 1157 roku z ziem Marchii Północnej i podbitych ziem słowiańskich utworzył Marchię Brandenburską. W jej granicach pierwotne terytorium Marchii Północnej nazwano Starą Marchią.
  • 1701-1713 Fryderyk I
  • 1713–1740 Fryderyk Wilhelm I
  • 1740–1786 Fryderyk II Wielki
  • 1786–1797 Fryderyk Wilhelm II
  • 1797–1806 Fryderyk Wilhelm III
  • Nadprezydenci Brandenburgii (1815-1945)[]

    Przypisy

    1. Barbara Szymczak, Fryderyk Wilhelm, 2006,s. 8, 40.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Karol IV Luksemburski (ur. 14 maja 1316 w Pradze, zm. 29 listopada 1378 tamże) – syn i następca Jana Luksemburskiego oraz Elżbiety, córki króla Wacława II, siostry króla Wacława III – z dynastii Przemyślidów. Margrabia Moraw od 1334, hrabia Luksemburga 1346–1353, król rzymski od 1346, król czeski od 1346 jako Karol I, Święty Cesarz Rzymski od 1355, margrabia Brandenburgii 1373-1378. Na chrzcie otrzymał zwyczajowe u Przemyślidów imię Wacław, ale przy bierzmowaniu przyjął imię Karol.
    Fryderyk I Hohenzollern (ur. 11 lipca 1657 w Królewcu, zm. 25 lutego 1713 w Berlinie) – od 1688 roku elektor Brandenburgii (jako Fryderyk III) z dynastii Hohenzollernów, od 1701 roku pierwszy pruski król, jako "König in Preußen" (nieuznawany przez Rzeczpospolitą).
    Salzwedel, Hansestadt Salzwedel - miasto powiatowe w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, siedziba powiatu Altmarkkreis Salzwedel. Leży nad rzeką Jeetzel.
    Wittelsbachowie – jedna z najstarszych dynastii niemieckich. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich: Bawarii, Palatynacie Reńskim oraz przejściowo w Brandenburgii. Trzykrotnie zdobywali tron władców Niemiec, jednak nie zdołali go utrzymać w swej rodzinie. Zasiadali także przejściowo na tronach kilku państw europejskich: Szwecji, Danii, Węgier, Czech, Holandii, Grecji. Współcześnie, od 1919 roku uznawani przez jakobitów za prawowitych królów Anglii, Szkocji i Irlandii.
    Ludwik VI Rzymianin (ur. 7 maja 1328 w Rzymie - zm. między 11 listopada 1364 i 27 lutego 1365 w Berlinie). Jako Ludwik VI był księciem Górnej Bawarii, a jako Ludwik II margrabią i pierwszym elektorem Brandeburgii.
    Albrecht Niedźwiedź, Albert I Brandenburski (ur. ok. 1100, zm. 18 listopada 1170) – od 1134 margrabia Marchii Północnej, w latach 1138-1142 także książę Saksonii z dynastii askańskiej.; ok. 1157 utworzył Marchię Brandenburską z ziem Marchii Północnej i podbitych ziem słowiańskich.
    Elektorzy Rzeszy, Książęta Elektorzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego (łac. electores - wyborcy; niem. Kurfürsten - od staroniemieckiego słowa kuri - wybór) – książęta Rzeszy uprawnieni do udziału w elekcji cesarskiej, podczas której wybierano Świętego Cesarza Rzymskiego. Każdy elektor stał na czele feudalnego państwa - Elektoratu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.098 sek.