• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Vozka - Wysoki Jesionik



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Červenohorské sedlo (niem. Roter Berg, Roter Berg Sattel, pol. Czerwonogórskie Siodło) – przełęcz (1013 m n.p.m.) na Morawach, w Czechach, w paśmie Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), pomiędzy szczytami gór Červená hora i Velký Klínovec. Oddziela Masyw Keprníka (czes. Keprnická hornatina) od Masywu Pradziada i Wysokiej Holi (czes. Pradědská hornatina). Prowadzi przez nią droga krajowa nr 44 – bardzo kręta, która w zimie może być nieprzejezdna.Grzbiet górski – obszar położony wzdłuż linii grzbietowej łączący znaczące szczyty i przełęcze danego pasma górskiego (formacji górskiej).

    Vozka (historyczna nazwa niem. Fuhrmannstein) – szczyt (góra) o wysokości 1377 m n.p.m., będący grupą skalną w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (cz. Hrubý Jeseník), w północno-wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich, na Morawach, w obrębie gminy Loučná nad Desnou, oddalony o około 2 km na południowy zachód od szczytu góry Keprník.

    Klif mrozowy – stromy fragment stoku (załamanie) na zboczu góry, powstały w wyniku wietrzenia mrozowego (niwacji). ogranicza od góry terasę krioplanacyjną. Powstaje w wyniku działania procesów peryglacjalnych.Punkt geodezyjny - punkt wchodzący w skład osnowy geodezyjnej, którego położenie na ziemi zostało określone współrzędnymi geodezyjnymi względem przyjętego układu odniesienia.

    Charakterystyka[ | edytuj kod]

    Lokalizacja[ | edytuj kod]

    Jest ósmym co do wysokości (po szczytach: Pradziad (cz. Praděd), Vysoká hole, Petrovy kameny, Keprník, Kamzičník, Velký Děd i Velký Máj) szczytem Wysokiego Jesionika i drugim w Masywie Keprníka (cz. Keprnická hornatina), leżącym na jego bocznym odgałęzieniu (grzbiecie). To góra z charakterystycznym mierzącym około 7 m wysokości skaliskiem na szczycie, z tego względu jest dobrze rozpoznawalna w tej części Wysokiego Jesionika.

    Ślęża (łac. Monte Silentii XIII w., w latach 1945-1948 Sobótka, niem. Zobtenberg – dokładne tł. Góra Sobótka) – najwyższy szczyt Masywu Ślęży i całego Przedgórza Sudeckiego, wznoszący się na wysokość 718 m n.p.m. Mimo niewielkiej wysokości bezwzględnej, masyw ma imponujący wygląd ze względu na znaczną wysokość względną (ponad 500 m). Ślęża należy do Korony Gór Polski, Korony Sudetów Polskich i Korony Sudetów.Hotel – obiekt wchodzący w skład infrastruktury turystycznej, w którym świadczone są odpłatnie usługi noclegowe (przede wszystkim krótkookresowe).

    Vozka jest górą bardzo rozległą. Z północy ograniczona dolinami potoków Jeleniego i Klepáčskiego oraz przełęczą w kierunku góry Keprník położoną na wysokości 1301 m n.p.m., od wschodu doliną potoku Hučivá Desná o nazwie Japonská zahrada i od południa trzema przełęczami: w kierunku góry Spálený vrch-SV, w kierunku góry Polom i Volską louką oraz północną częścią potoku Poniklý p.

    Infrastruktura turystyczna – są to wszelkiego rodzaju obiekty oraz urządzenia turystyczne, które mają na celu służenie przyjeżdżającym na dany obszar turystom - zaspokajaniu ich potrzeb związanych z bierną oraz aktywną turystyką.Diabeł (gr. διάβολος diábolos – oskarżyciel, oszczerca) – w judaizmie i chrześcijaństwie ogólna nazwa złych, upadłych aniołów; inne określenia: szatan, demon.

    Około 2 km na północny zachód od szczytu, przy ścieżce, znajduje się niewielki kamienny pomnik upamiętniający pobyt w tym rejonie cesarzowej Austrii Elżbiety Bawarskiej (Sisi), która przebywała i nocowała w pobliskiej chacie Jelení bouda, leżącej na stoku góry Keprník.

    Szczyt[ | edytuj kod]

    Skalisko szczytowe góry Vozka
    Grupa skalna na połaci szczytowej góry Vozka
    Widok ze skaliska szczytowego góry Vozka na szczyty gór: Malý Děd, Pradziad, Petrovy kameny, Vysoká hole, Kamzičník, Velký Máj, Jelení hřbet i Dlouhé stráně

    Na połaci szczytowej znajduje się grupa skalna, ze skaliskiem szczytowym, który jest wybitnym punktem widokowym na otaczające szczyty i pasma górskie. Przy korzystnych warunkach pogodowych rozciągają się dalekie perspektywy m.in. w kierunku gór: Śnieżka (cz. Sněžka), Śnieżnik (cz. Králický Sněžník) czy Ślęża. Połać szczytowa pokryta jest świerkami oraz m.in. bardzo popularną rośliną występującą niemalże na całym obszarze Wysokiego Jesionika, którą jest czarna jagoda. Na szczycie nie ma punktu geodezyjnego. Dojście do szczytu następuje z biegnącego przez grupę skalną zielonego szlaku turystycznego Szlak zielony , z możliwością przejścia ze skrzyżowania turystycznego U Vozky lub ze skrzyżowania o nazwie Sedlo pod Vřesovkou. Ze skrzyżowania U Vozky, położonego około 170 m na północny zachód od szczytu biegnie miejscami – z uwagi na podmokły teren – deskowy chodnik, a przy skaliskach szczytowych założono drewniane barierki. Jest możliwość wejścia od strony tego skrzyżowania na skalisko szczytowe, ale trzeba zachować ostrożność w poruszaniu się po nim. Poza szczytowym skaliskiem, w odległości około 250 m na zachód od szczytu występują jeszcze dwa inne odosobnione skaliska.

    Potok – niewielki ciek wodny o wartkim nurcie, płynący w terenie o znacznych deniwelacjach. Jest wodą płynącą, zwykle w korycie wyerodowanym w skałach. Charakteryzują go duże spadki zwierciadła wody i burzliwy nurt. W Polsce potokami nazywane są przeważnie cieki płynące w górach i na wyżynach. Cechą potoków górskich są spadki koryt od 5% do 30%, a potoków wysokogórskich nawet do 80% i więcej. Na wyżynach, potoki charakteryzują się spadkami od 5% do 10%. Zlewnia potoku zwykle nie przekracza 100 km². Podłoże w potokach wysokogórskich stanowią lite skały, niżej głazy, następnie kamienie przemieszane ze żwirem, a jeszcze niżej żwir i wreszcie piasek i muł.Jelení hřbet (niem. Hirschkamm) – szczyt o wysokości 1367 m n.p.m. w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), w Czechach, w Sudetach Wschodnich, na Morawach.

    Geologia[ | edytuj kod]

    Pod względem geologicznym góra Vozka należy do jednostki określanej jako kopuła Keprníka i zbudowana jest ze skał metamorficznych: ciemnych gnejsów i łupków łyszczykowych o niejednolitej strukturze, czasami zawierających brązowe fenokryształy staurolitu, sterczące z nadwietrzałej powierzchni skał. W niektórych miejscach pojawiają się żyły i soczewki wypełnione białym kwarcem i różowym andaluzytem.

    Pomnik – w architekturze, dzieło rzeźbiarskie lub rzeźbiarsko-architektoniczne, posąg, obelisk, płyta itp., wzniesione dla upamiętnienia osoby lub zdarzenia historycznego.Miejscowość – w Polsce w ujęciu ustawowym jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany odróżniający się od innych miejscowości odrębną nazwą, a przy jednakowej nazwie, odmiennym określeniem ich rodzaju. Natomiast w celach statystycznych, przy ustalaniu wykazu nazw miejscowości oraz nazw ich cześci integralnych przyjęto, że terminem tym określa się każde skupisko ludności, niezależnie od liczby zabudowań i gęstości zabudowy i liczby ludności; przy czym miejscowość musi się odróżniać od innych skupisk (szczególnie sąsiednich) odrębną nazwą urzędową, a przy nazwie identycznej, odmiennym określeniem skupiska (np. wieś, kolonia, osada itp.).

    Występują tu terasy krioplanacyjne oraz progi skalne: klify mrozowe, powstałe w plejstocenie, w mroźnym klimacie peryglacjalnym. W partiach szczytowych wierzchnia warstwa skał jest dość rozluźniona, aby u podnóża przekształcić się w skalne rumowisko.

    Wody[ | edytuj kod]

    Na stoku zachodnim góry mają swoje źródła potoki: Hučava i Jelení p. oraz Hučivá Desná na stoku wschodnim. Ponadto w odległości około 1,1 km na zachód od szczytu na wysokości około 1175 m n.p.m. występuje źródło o nazwie Studánka U Hášovy chaty.

    Legenda związana ze skaliskiem szczytowym[ | edytuj kod]

    Legendarne skalisko na szczycie góry Vozka

    Ze skaliskiem szczytowym związana jest legenda nawiązująca do nazwy góry Vozka, czyli w polskim tłumaczeniu: Woźnica. Według tej legendy skalisko to przypomina kształtem powóz z zaprzęgiem i woźnicą. Otóż w czasach głodu woźnica ten wiózł bochenki chleba. Kiedy rozpętała się burza, a powóz ugrzązł w błocie, zły duch podpowiedział mu, aby rzucał on bochenki pod koła, aby powóz mógł po nich jechać. Tak też zrobił, a karą za ten czyn było to, że skamieniał wraz z powozem.

    Velký Děd (pol. Wielki Dziad, niem. Großer Vaterberg) – szczyt o wysokości 1379 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1408 m n.p.m.) w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), w Czechach, w Sudetach Wschodnich, oddalony o około 1,5 km na zachód od szczytu góry Pradziad (czes. Praděd).Andaluzyt – rzadki minerał należący do grupy krzemianów. Jego nazwa pochodzi od Andaluzji (Hiszpania), gdzie po raz pierwszy minerał ten znaleziono (Delametherie 1789 r.).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Biegi narciarskie (także: biegi płaskie, dla odróżnienia od całkowicie innej dyscypliny zimowej – biegów zjazdowych) – sport zimowy popularny w krajach z rozległymi zaśnieżonymi terenami, głównie w północnej Europie oraz Kanadzie. Popularność tego sportu szybko rośnie także w Stanach Zjednoczonych, Rosji i krajach Europy Środkowej.
    Gmina (od niem. Gemeinde – komuna, społeczność) – wspólnota samorządowa osób zamieszkujących określone terytorium.
    Szlak rowerowy — trasa wycieczkowa dla rowerzystów, oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi. Zgodnie z normami znakowania PTTK, szlaki rowerowe oznaczone są białymi kwadratami z czarnym symbolem roweru i paskiem koloru szlaku (szlaki krajowe), lub literą R i numerem szlaku (szlaki międzynarodowe). Można jednak spotkać w terenie oznaczenia nie trzymające się tych norm (zwłaszcza starsze szlaki) np. biały kwadrat z symbolem roweru w kolorze szlaku. Ze względu na częstsze niż w przypadku szlaków pieszych umieszczanie oznakowania na drogach publicznych, znaki szlaków rowerowych uznane zostały za dodatkowe znaki drogowe, uzyskując symbole R-1, R-1a, R-1b, R-2, R-2a i R-3.
    Petrovy kameny (niem. Peterstein, potoczna nazwa polska Kamienie Piotrowe) – szczyt o wysokości 1446 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1438 m n.p.m.), będący grupą skalną w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), w Czechach, w Sudetach Wschodnich, na historycznej granicy Śląska i Moraw, oddalony o około 1650 m na południe od szczytu góry Pradziad (czes. Praděd), leżący na jego głównym grzbiecie (grzebieniu), pomiędzy szczytami Pradziad i Vysoká hole.
    Legenda (łac. legenda – to co powinno być przeczytane) – gatunek literacki będący opowieścią posługującą się elementami niezwykłości oraz cudowności, w szczególności o życiu świętych i męczenników. Często osnuta na wątkach ludowych i apokryficznych; rozpowszechniona w średniowieczu. Pierwotnie przekazywana ustnie, następnie zapisywana. Przykładem jest Legenda o świętym Aleksym czy legendy arturiańskie.
    Chata Jiřího na Šeráku (niem. Georgschutzhaus auf der Hochschar) – całoroczne schronisko turystyczne w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (czes. Hrubý Jeseník), w północno wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich. Położone na głównym grzbiecie Masywu Keprníka (czes. Keprnická hornatina) na wysokości 1323 m n.p.m., na stoku góry Šerák, oddalone o około 150 m na północny wschód od szczytu.
    Klimat peryglacjalny – klimat występujący na przedpolu współczesnych lodowców i lądolodów oraz w przeszłości geologicznej. Obecnie klimat taki występuje na przykład na obrzeżach Grenlandii czy przedpolu lodowców Spitsbergenu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.113 sek.