VirtIO

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

VirtIO (virtio) – parawirtualizacja urządzeń wejścia-wyjścia w systemie wirtualizowanym.

Parawirtualizacja - technika wirtualizacji, w której wirtualizowany system operacyjny (Gość - ang. Guest, Partycja - ang. Partition lub Domena - ang. Domain) współpracuje ze środowiskiem operacyjnym komputera w zakresie obsługi tych elementów sprzętowych, których obsługa kolidowałaby z działalnością innych środowisk wirtualizowanych.System operacyjny (ang. Operating System, skrót OS) – oprogramowanie zarządzające systemem komputerowym, tworzące środowisko do uruchamiania i kontroli zadań użytkownika.

Definicja[ | edytuj kod]

Parawirtualizacja polega na dostosowaniu systemu operacyjnego do pracy w środowisku wirtualizowanym. Parawirtualizacja urządzeń wejścia-wyjścia polega na zastąpieniu emulacji fizycznych urządzeń wejścia-wyjścia przez możliwość wywołania funkcji hipernadzorcy, który wykona żądaną operację na rzecz systemu goszczonego. Parawirtualizowane są te funkcje, których wykonanie przy współpracy z gospodarzem jest prostsze i zajmuje mniej czasu niż w przypadku emulacji.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Reklama