• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Vincenzo Riccati


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Pierre Varignon (ur. 1654 w Caen, zm. 23 grudnia 1722 w Paryżu) – francuski uczony i jezuita. Zajmował się przede wszystkim matematyką i fizyką. Autor prac dotyczących głównie geometrii, hydromechaniki i mechaniki teoretycznej. Podał sposób wykreślny składania sił (wielobok Varignona). Był profesorem w kolegium Julesa Mazarina w Paryżu i Collège de France.Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.
    Luigi Guido Grandi (ur. 1 października 1671 w Cremonie, zm. 4 lipca 1742 w Pizie) – włoski matematyk, filozof, mnich. Zajmował się takimi zagadnieniami jak szereg Grandiego i Lok Agnesi.
    De usu motus tractorii in constructione aequationum differentialium, 1752

    Vincenzo Riccati (ur. 11 stycznia 1707 w Castelfranco Veneto, zm. 17 stycznia 1775 w Treviso) – włoski uczony i jezuita. Zajmował się przede wszystkim matematyką, interesowały go zagadnienia związane z rachunkiem różniczkowym i całkowym oraz funkcje hiperboliczne.

    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Reno jest rzeką w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, najważniejszą po Padzie w tym rejonie kraju. Pod względem długości zajmuje 10. miejsce w kraju.

    Vincenzo był drugim synem włoskiego matematyka Jacopo Riccatiego i Elisabetty dei Conti d'Onigo. Miał siedemnaścioro rodzeństwa z czego jednak tylko dziewiątka dożyła dorosłości. Jego rodzina była majętna i mieszkała w dużej posiadłości mieszczącej się w Castelfranco Veneto, miasteczku leżącym zaledwie około 40 kilometrów od Wenecji. Jacopo był szanowanym obywatelem nie tylko przez wzgląd na swoje osiągnięcia naukowe, ale również dlatego iż brał aktywny udział w życiu swojej społeczności. Dwóch braci Vicenzo również miało swój wkład w europejską kulturę i naukę – Francesco i Giordano, znawca muzyki i architektury. Wydaje się że edukacja Vincenzo zaczęła się jeszcze przed pierwszą szkołą, w domu. W wieku dziesięciu lat Vincenzo wyjechał do Bolonii, gdzie rozpoczął naukę matematyki i filozofii w kolegium jezuickim. Jednym z jego nauczycieli był Luigi Marchenti, wychowanek jezuity Pierre'a Varignona. Po zakończeniu edukacji, w grudniu 1726 roku wstąpił do zakonu jezuitów i rozpoczął pracę w kolegium w Piacenzie jako nauczyciel literatury. W 1729 roku przeniósł się do kolegium w Padwie a potem, w 1734 roku, do kolegium w Parmie. Wykładał tam włoską literaturę i nauczał łaciny. W 1735 roku rozpoczął studia teologiczne. Początkowo studiował w Parmie, następnie kontynuował naukę w Rzymie. W 1739 roku, po ukończeniu studiów, wrócił do Bolonii gdzie zaczął nauczać matematyki w miejscowym kolegiach. Wychował kilku uczonych, między innymi Virgilia Cavinę, Giana Francesca Malfattiego, Giovanniego Antonia Pedevillę, Leopolda Marca Caldaniego, Petronia Caldaniego i Pietra Gianniniego.

    Całka – ogólne określenie wielu różnych, choć powiązanych ze sobą pojęć analizy matematycznej. W artykule rachunek różniczkowy i całkowy podana jest historia ewolucji znaczenia samego słowa całka. Najczęściej przez "całkę" rozumie się całkę oznaczoną lub całkę nieoznaczoną (rozróżnia się je zwykle z kontekstu).Prosta styczna s do krzywej K w punkcie P jest to prosta, która jest granicznym położeniem siecznych sk przechodzących przez punkty P i Pk gdy punkt Pk dąży (zbliża się) do punktu P po krzywej K (zob. rysunek).

    Riccati oprócz pracy dydaktycznej prowadził również własne badania. Zajmował się między innymi kontynuacją prac ojca dotyczących całek i różniczek. Jego podejście było jednak nieco inne. Interesował się przede wszystkim matematyką i fizyką a jego ulubionym przedmiotem badań była analiza, szczególnie jej zastosowanie w rozwiązywaniu problemów mechanicznych. W wyniku tych badań opracował kilka metod rozwiązywania równań różniczkowych, które zawarł w e usu motus tractorii in constructione Aequationum Differentialium Commentarius, wydanym w 1752 roku. Wpływ na jego prace miały dzieła Eulera, ale jego metody wykorzystywał model fizyczny, którego Euler nie rozważał. Praca, mimo niewątpliwych walorów nie przyniosła mu jednak zbyt wielkiego uznania gdyż nie odbiła się szerokim echem w świecie nauki. W 1755 roku Riccati opublikował De natura et proprietatibus quarundam curvarum quae simul cum tractrice generantur, quaeque proinde syntractoriae nominabuntur w której starał się wskazać zależności między punktami które dzieliły styczne traktrysy i ich lokalizację.

    Jacopo Francesco Riccati (ur. 28 maja 1676 w Wenecji - zm. 15 kwietnia 1754 w Treviso) był włoskim matematykiem, znanym jako twórca równania różniczkowego Riccatiego.Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.

    Po za tym Vincezno zajmował się również badaniem funkcji hiperbolicznych w celu rozwiązywania równań sześciennych. Praca dotycząca tego zagadnienia ukazała się w drugiej części Opusculorum ad res physicas et mathematicas pertinentium, wydawanego między 1757 a 1762 rokiem. Riccati rozważał standardowe wzory funkcji hiperbolicznych, ich pochodne i związek z funkcjami wykładniczymi. Użycie po raz pierwszy funkcji hiperbolicznych przypisuje się często Johannowi Heinrichowi Lambertowi. Nie zrobił on jednak tego przed 1770 rokiem, tymczasem prace Riccatiego, na przykład dwie części Institutiones Analytica, wydawane między 1757 a 1767 rokiem, zawierały już wzory dodawania i odejmowania funkcji hiperbolicznych. Institutiones Analytica nie była jednak wyłącznie pracą Riccatiego, napisał ją we współpracy z Girolamem Saladinim. Nie dotyczyła ona tylko funkcji hiperbolicznych. Oprócz tego zawierała ich prace dotyczące zamiany zmiennych w rachunku różniczkowym i całkowym. Autorzy zajęli się także metodami całkowania funkcji trygonometrycznych i hiperbolicznych oraz różami polarnymi, przedstawionymi przez Guida Grandiego. Starali się również rozwiązać jeden z problemów Alhazena, którego wyjaśnienia w tej materii uznawali za niesatysfakcjonujące i opierali się na osiągnięciach Huygensa, które rozwinęli. Ich praca była jednak przede wszystkim poświęcona całką i była jedną z pierwszych tak szeroko traktujących te zagadnienie. Uważa się ją za jeden z najważniejszych tekstów spośród tych które ukazały się przed Institutiones calculi integralis Eulera.

    Równanie sześcienne lub trzeciego stopnia – równanie algebraiczne postaci a x 3 + b x 2 + c x + d = 0 , {displaystyle ax^{3}+bx^{2}+cx+d=0,} gdzie a ≠ 0. {displaystyle a eq 0.} Każde równanie sześcienne o współczynnikach rzeczywistych ma przynajmniej jeden pierwiastek rzeczywisty.Christiaan Huygens (ur. 14 kwietnia 1629 w Hadze, zm. 8 lipca 1695 tamże) – holenderski matematyk, fizyk oraz astronom. Syn Constantijna Huygensa.

    Riccati nie był tylko teoretykiem, niejednokrotnie robił praktyczny użytek ze swojej wiedzy matematycznej i fizycznej. Specjalizował się zwłaszcza w inżynierii hydraulicznej i brał udział w projektowaniu i budowaniu zabezpieczeń przeciwpowodziowych w okolicach Wenecji i Bolonii. Brał również udział w realizowaniu podobnych projektów nad Reno, Padem, Adygą i Brentą.

    Królestwo Sycylii - państwo założone w 1130 przez Rogera II. Obejmowało ono obszary całej wyspy Sycylii i południowej części Półwyspu Apenińskiego z Neapolem.Traktrysa (traktoria lub wleczona) jest to krzywa płaska, wzdłuż której porusza się mały obiekt, wleczony przez ciągnącego po poziomej płaszczyźnie przy pomocy nici o stałej długości. Ciągnący porusza się po linii prostej.

    Za jego życia doszło do konfliktów między zakonem jezuitów a władzami poszczególnych państw, których efektem było wyrzucenie zakonników z Portugalii (w 1759 roku), Francji (w 1764 roku), Hiszpanii i Królestwa Sycylii (w 1767 roku). W 1773 roku papież Klemens XIV rozwiązał zakon jezuitów. Wszystkie szkoły i inne placówki które jezuici posiadali w Bolonii zostały im odebrane a oni sami musieli opuścić miasto. Riccati udał się do Treviso, gdzie mieszkali jego bracia. Jakiś czas później otrzymał ofertę pracy jako wykładowca matematyki na uniwersytecie w Bolonii a później w Pizie, ale każdą z nich odrzucił. Zmarł w Treviso w 1775 roku i został pochowany w rodzinnym grobowcu, obok ojca.

    Funkcje trygonometryczne (etym.) – funkcje matematyczne wyrażające między innymi stosunki między długościami boków trójkąta prostokątnego względem miar jego kątów wewnętrznych.Klemens XIV (łac. Clemens XIV), właściwie Lorenzo Ganganelli OFMConv (ur. 31 października 1705 w Santarcangelo di Romagna, zm. 22 września 1774 w Rzymie) – papież w okresie od 19 maja 1769 do 22 września 1774, franciszkanin konwentualny.

    Przypisy

    Bibliografia[]

  • Mactutor The MacTutor History of Mathematics
  • "Riccati, Vincenzo." Complete Dictionary of Scientific Biography. 2008
  • Math.Info
  • Parma – miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Parma. 174 tys. mieszkańców (2004). Stolica prowincji. Została założona w 183 p.n.e., jako kolonia rzymska. W latach 1545-1860 Parma była stolicą Księstwa Parmy rządzonego przez dynastię Farnese a następnie Burbonów.Abu Ali Hasan Ibn al-Hajsam, Alhazen, Ibn al-Hajtam (965 - 1038) – fizyk islamu. Urodził sił w Al-Basrze w Mezopotamii ale naukową pracę prowadził pod mecenatem Fatymidów w Egipcie. Zajmował się teorią światła, załamywaniem i rozszczepianiem się promieni słonecznych. Opracował matematyczne podstawy optyki. Jego najważniejsze dzieło to Al-Manzir (Optyka). Wytłumaczył proces widzenia, stwierdzając, że widziane przedmioty świecą lub odbijają promienie światła z innego źródła. Wyjaśnił zjawiska brzasku i zmierzchu jako efekt załamania światła słonecznego w atmosferze, gdy Słońce jest mniej niż 19° pod horyzontem. Z badań refrakcji wywnioskował, że atmosfera Ziemi ma skończoną wysokość i oszacował ją na 15 km. Jako pierwszy opisał konstrukcję ciemni optycznej (Camera obscura). Badał również problemy geometrii oraz teorii liczb. Wysunął hipotezę (udowodnioną później przez Eulera) na temat parzystych liczb doskonałych. Rozwiązywał równania diofantyczne przy użyciu chińskiego twierdzenia o resztach oraz twierdzenia Wilsona. Napisał pracę na temat pól powierzchni ograniczonych przez dwa przecinające się okręgi. Używając ich podjął próbę kwadratury koła. Z jego prac korzystali m.in. polski uczony Witelon oraz niemiecki matematyk i fizyk Jan Kepler.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Uniwersytet w Pizie (wł. Università di Pisa) – jeden z najstarszych i jeden z najsłynniejszych włoskich uniwersytetów. Zlokalizowany jest w Pizie (Toskania). Obecnie wraz z dwoma innymi uczelniami wchodzi w skład grupy pizańskich szkół wyższych (wł: Sistema Universitario Pisano). Uczy się tu prawie 52 tys studentów. Co roku mury uczelni opuszcza ponad 11 tys absolwentów. Kierunkiem, którego absolwenci Uniwersytetu w Pizie osiągają najwyższy światowy poziom jest w chwili obecnej przede wszystkim informatyka.
    Johann Heinrich Lambert (ur. 26 sierpnia 1728 w Miluzie, zm. 25 września 1777 w Berlinie) – matematyk, filozof, fizyk i astronom szwajcarski pochodzenia francuskiego.
    Rachunek różniczkowy i całkowy – dział matematyki zajmujący się badaniem funkcji zmiennej rzeczywistej lub zespolonej w oparciu o podstawowe dla tej dyscypliny matematycznej pojęcia pochodnych i całek.
    Królestwo Francji (fr. Royaume de France) – państwo historyczne w Europie, na terenie obecnej Francji, jedno z jej prawno-historycznych poprzedników. Istniało w latach 987-1791.
    Treviso – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Treviso na Nizinie Weneckiej. Treviso stanowi ośrodek administracyjny tejże prowincji.
    Uniwersytet Boloński – jeden z największych uniwersytetów we Włoszech. Najstarszy uniwersytet w zachodnim świecie (rok założenia: 1088), będący modelem dla innych średniowiecznych uniwersytetów. Otrzymał przywileje w 1158 z rąk cesarza Fryderyka I Barbarossy; w XIX wieku komitet historyków pod kierownictwem Giosuè Carducci badając jego genealogię przesunął datę utworzenia do 1088. Uniwersytet Boloński jest historycznie słynny z nauczania prawa kanonicznego i cywilnego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.