• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Viminacium - miasto



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Sirmium – starożytne miasto greckie, rzymskie i bizantyjskie nad rzeką Sawą, ważna twierdza broniąca północnej granicy Cesarstwa Rzymskiego, obecnie Sremska Mitrovica na terenie Serbii.Požarevac (serb.-cyrylica Пожаревац, węg. Pozsarevác, niem. Passarowitz) – miasto w północno-wschodniej Serbii, położone pomiędzy trzema rzekami: Dunajem, Wielką Morawą i Mlavą.
    Przypuszczalny wygląd obozu legionowego w Viminacium

    Viminacium – starożytne miasto na prawym brzegu Mławy (dopływu Dunaju), położone o 12 km na północ od serbskiego Pożarevaca, dzisiejszy Stari Kostolac.

    Historia[ | edytuj kod]

    Ważne miasto rzymskie na granicy dunajskiej, usytuowane na wschód od Singidunum (współcześnie Belgrad), powstało na ziemiach plemienia Skordysków jako wielki umocniony obóz legionów (castrum) w pierwszych dziesięcioleciach I wieku n.e. Założenie jego przypisywane jest pierwszym legionom mezyjskim (Legio IV Scythica lub Legio V Macedonica). Prawdopodobnie służyło za główną kwaterę Trajana podczas pierwszej wojny dackiej (101-102 n.e.).

    Ekserga (łac. exergum od gr. εξεργον - "spoza dzieła") albo egzerga (z wymowy fr. exergue) - dolna część pola monety, oddzielona od niego poziomą linią, zwaną cięciwą. Polski termin - odcinek. Najczęściej znajdują się w nim oznaczenia mennicze (np. symbol mennicy, znak emisyjny, cyfra własna itp.) bądź data wybicia danego numizmatu ; rzadziej bywa niewypełniony.Ołów surowy jest głównym produktem procesu wytapiania ołowiu metodami stosowanymi w przemyśle. Ołów surowy zawiera zazwyczaj ok. 99% Pb oraz domieszki, którymi są:

    Za czasów Hadriana podniesione do rangi municypium pod nazwą Municipium Aelium. Pełniło funkcję stołeczną dla prowincji Mezja Górna (Moesia Superior). Za panowania Gordiana III uzyskało status kolonii osadników rzymskich (Colonia Viminacium) i prawo bicia lokalnej monety rozmiennej. W 248 n.e. mogło być główną siedzibą uzurpatora Pakacjana – również ze względu na istnienie jedynej wówczas na tamtym obszarze (panońsko-mezyjskim) mennicy cesarskiej.

    Półwysep Bałkański (Bałkany) – półwysep położony w południowo-wschodniej części Europy. Jego granice wyznacza od zachodu Morze Adriatyckie i Morze Jońskie, od wschodu Morze Czarne i morze Marmara (cieśniny Bosfor i Dardanele), od południowego wschodu Morze Egejskie. Północna granica półwyspu ma charakter umowny. Zgodnie z tradycją przebiega następująco: wzdłuż Dunaju od Morza Czarnego do ujścia Sawy (rejon Belgradu), następnie wzdłuż Sawy do ujścia Kupy (rejon miasta Sisak), następnie wzdłuż Kupy aż do jej źródła (rejon Osilnicy), następnie przekracza pasmo Gorski Kotar przez tzw. Bramę Liburnijską (chorw. i wł. Vrata) na południe od góry Risnjak i dochodzi do Morza Adriatyckiego w rejonie Rijeki. Oprócz tej najpopularniejszej konwencji były i są proponowane inne linie stanowiące granicę między Półwyspem Bałkańskim a resztą kontynentu, np. linia prosta styczna do brzegów Adriatyku i Morza Czarnego, a także linia łącząca Triest z Odesą.Awers i rewers (łac.) to dwie strony jakiegoś zdobionego przedmiotu płaskiego, pokrytego jedno- lub dwustronnie malowidłem, grafiką lub drukiem, zawierającego płaskorzeźbę, wizerunek wykonany metodą rycia, kucia lub zdobionego w jeszcze inny sposób. Oba pojęcia funkcjonują wyłącznie razem, gdy w danym przedmiocie występuje swobodny dostęp do obu jego powierzchni, przy czym jedna z nich jest wyłączną lub główną stroną zawierającą przedstawiane treści.
    Częściowa rekonstrukcja rzymskiego amfiteatru (2015)

    Miejsce stacjonowania dwóch legionów rzymskich (Legio IV Flavia i Legio VII Claudia), także przystań dunajskiej flotylli Rzymian i prawdopodobnie siedziba jej prefekta. Szacuje się, że w obozie stacjonowało 6 tys. żołnierzy, a liczba ludności w towarzyszącej osadzie cywilnej (canabae – odpowiednik późniejszego podgrodzia) wynosiła do 40 tysięcy. Viminacium znane było z eksploatowania w okolicy rud ołowiu i srebra i ożywionego handlu. Dzięki korzystnemu usytuowaniu oraz sąsiedztwu szlaków handlowych i dróg żeglownych mogło również odgrywać szczególną rolę na styku kultur pomiędzy wschodem i zachodem. Miejscowym językiem była łacina, w przeciwieństwie do większości miast południowo-wschodnich prowincji, gdzie panowała greka. Miasto stanowiło liczący się węzeł drogowy, gdyż tamtędy (m. in. z Sirmium do Naissus i do Ratiarii) przebiegała jedna z ważnych na Bałkanach dróg wojskowych (Via Militaris), uzupełniających najstarszy szlak przerzutowy Via Egnatia. W źródłach odnotowano obecność Septymiusza Sewera podążającego tamtędy ze swymi wojskami na zachód.

    Viminacium (łac. Dioecesis Viminaciensis) – stolica historycznej diecezji w rzymskiej prowincji Mezja Górna (Moesia Superior), istniejącej w III-VI wieku.Historia Augusta jest zbiorem biografii cesarzy, następców i uzurpatorów od Hadriana, który władał od 117 r. n.e. do śmierci Numeriana w 284 r. n.e. Określenie Scriptores Historiae Augustae nie zostało stworzone przez autora czy autorów dzieła. Stworzył je najprawdopodobniej na początku XVII w. n.e. Isaac Casaubon. Obecnie w skróconej wersji pisze się o Historia Augusta.

    Przypuszczenie, że w 251 zmarł tam na zarazę młody cesarz Hostylian (być może wraz ze swą matką Herennią Etruscillą), oparte jest głównie na spekulacjach wynikających z odnalezienia na miejscowej nekropolii okazałego mauzoleum z bogatym wyposażeniem (→Badania i wykopaliska). Wiosną 285 r. w pobliżu rozegrała się bitwa nad Margus (Morawą), decydująca dla Dioklecjana, który pokonał tam liczniejsze wojska Karynusa. Na początku swych rządów Dioklecjan w nowym podziale administracyjnym państwa wyznaczył Viminacium stolicą prowincji Moesia Superior Margensis, przynależnej do diecezji Dacja. Brak jednak przekonujących dowodów na to, iż później było ono miejscem historycznych spotkań cesarzy, m.in. synów Konstantyna decydujących o podziale jego imperium (337), czy Teodozjusza Wielkiego i Gracjana podczas wojen z Gotami w 382.

    Ratiaria (łac. Dioecesis Ratiarensis) – stolica historycznej diecezji w Dacji Ripense istniejącej w czasach rzymskich.Canabae legionis – cywilne osiedle rzemieślniczo - handlowe położone w bezpośrednim sąsiedztwie, lecz poza obrębem Castra Romana - umocnionego rzymskiego obozu wojskowego. Zamieszkiwane przez osoby świadczące usługi wojsku, rodziny żołnierzy oraz byłych legionistów po odbyciu służby wojskowej.

    Miasto uległo zniszczeniu przez Hunów Attyli w 441 r. i choć ponownie zaludnione przez germańskich osadników (Ostrogotów), odtąd już podupadało. Odbudowane za Justyniana, który przeznaczył mu rolę wysuniętej placówki granicznej cesarstwa, później w VI stuleciu zdobyte zostało przez Awarów (584) i ostatecznie zajęte przez Słowian.

    Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. "ludzie stepu") – jedno z plemion germańskich. W 378 r. n.e. Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola.Antoninian (łac. antoninianus) – moneta bita w cesarstwie rzymskim, wprowadzona przez Karakallę na początku III w. jako moneta srebrna o wartości 2 denarów.

    Historyczną kontynuacją osadnictwa był powstały w VIII wieku na rzymskich ruinach słowiański gród Braniczewo – przypuszczalnie główny ośrodek plemienia Braniczewców, a następnie miasto odgrywające istotną rolę w dziejach średniowiecznej Bułgarii i Serbii..

    Od III wieku Viminacium było też stolicą chrześcijańskiej metropolii kościelnej istniejącej aż do najazdów w VI w.; obecnie biskupstwo tytularne Kościoła rzymskokatolickiego.

    Nisz (serb. Ниш/Niš, łac. Naissus) – trzecie co do wielkości miasto w Serbii, nad rzeką Niszawą, ok. 240 tys. mieszkańców.Emisja pieniądza – polega na wprowadzaniu i wycofywaniu z obiegu pieniądza gotówkowego a także bezgotówkowego przede wszystkim przez banki centralne i komercyjne.
     Osobny artykuł: Viminacium (stolica tytularna).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Publiusz Eliusz Hadrian (Publius Aelius Hadrianus; ur. 24 stycznia 76 w Itálice lub Rzymie, zm. 10 lipca 138 w Bajach) – w latach 117-138 cesarz rzymski. Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.
    Braniczewo – gród słowiański położony na lewym brzegu rzeki Mławy przy jej ujściu do Dunaju w pobliżu wsi Kostolac (okręg Pożarewac)
    Kostolac (serb.-cyrylica Костолац) - miasto w Serbii, w okręgu braničevskim; 9 300 mieszkańców (2006). Przemysł spożywczy, włókienniczy.
    Kolonia (łac. colonia), miasto zdobyte lub zakładane przez Rzymian na podbitych terenach. Część ludności kolonii stanowili przesiedleni rzymscy obywatele (bezrolni chłopi, weterani legionowi), dotychczasowi mieszkańcy miasta zazwyczaj również otrzymywali rzymskie obywatelstwo, jednak bez wszystkich praw przysługujących napływowym Rzymianom.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Serbia, Republika Serbii (serb. Република Србија/ Republika Srbija – państwo w południowej Europie, powstałe 5 czerwca 2006 roku po rozpadzie federacji Serbii i Czarnogóry. Stolicą jest Belgrad. Serbia graniczy z Węgrami na północy, Rumunią i Bułgarią na wschodzie, Macedonią i Albanią na południu oraz z Czarnogórą, Chorwacją i Bośnią i Hercegowiną na zachodzie. De facto na południu Serbia graniczy z Kosowem, którego jednostronnie ogłoszoną niepodległość uznała część państw świata. Od 29 lutego 2012 r. kraj ten posiada status oficjalnego kandydata do Unii Europejskiej, a w czerwcu 2013 UE wyraziła zgodę na rozpoczęcie rozmów akcesyjnych w styczniu 2014.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.052 sek.