• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • VHS



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Licencja (z łac. licet, „jest dozwolone“; Imiesłów przymiotnikowy czynny: licens, „wolny“) - dokument prawny lub umowa, określająca warunki korzystania z utworu, którego dana licencja dotyczy. Właściciel praw autorskich, znaku handlowego lub patentu może (i często to robi) wymagać od innych posiadania licencji jako warunku użytkowania lub reprodukowania licencjonowanego utworu.Promocja jest to oddziaływanie na odbiorców produktów danej firmy, polegające na przekazaniu im informacji, które mają w odpowiednim stopniu zwiększyć wiedzę na temat produktów lub usług oraz samej firmy w celu stworzenia dla nich preferencji na rynku.
    Dane techniczne[]

    Rozdzielczość pozioma obrazu w formacie VHS wynosi około 240 linii (dla obrazu kolorowego) i wynika z ograniczonego pasma dla sygnału koloru. Pod koniec lat 80 wprowadzono "ulepszoną" wersję VHS HQ - przy czym poprawiono w tej wersji głównie odczyt poprzez wprowadzenie systemu redukcji zakłóceń związanych z błędami odczytu taśmy (dropout's). Pozostałe parametry obrazu pozostały bez zmian.

    DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – rozpowszechniony w roku 1995 standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.Luminancja – wielkość fotometryczna będąca miarą natężenia oświetlenia padającego w danym kierunku. Opisuje ilość światła, które przechodzi lub jest emitowane przez określoną powierzchnię i mieści się w zadanym kącie bryłowym. Jest to miara wrażenia wzrokowego, które odbiera oko ze świecącej powierzchni.

    Wymiary kasety w mm 188 × 104 × 25, czas zapisu maks. 300 minut (w wersji Long Play długość zapisu się podwaja). Produkuje się lub produkowano czyste (nienagrane) kasety o długości 30, 45, 60, 90, 120, 135, 180, 195, 240, 300 minut. Wersje kaset tzw. duplikacyjne - mogły posiadać dowolną długość - zazwyczaj dostosowaną do długości materiału filmowego - były przeznaczone jedynie dla wydawców.

    Sony – japońskie przedsiębiorstwo założone 7 maja 1946 roku przez Masaru Ibukę i Akio Moritę w Tokio jako Tokyo Telecommunications Engineering Company, obecnie jeden z największych światowych producentów elektroniki użytkowej. Spółka publiczna notowana na giełdach tokijskiej (TSE) i nowojorskiej (NYSE) (NYSE: SNE).Częstotliwość (częstość) – wielkość fizyczna określająca liczbę cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu. W układzie SI jednostką częstotliwości jest herc (Hz). Częstotliwość 1 herca odpowiada występowaniu jednego zdarzenia (cyklu) w ciągu 1 sekundy. Najczęściej rozważa się częstotliwość w ruchu obrotowym, częstotliwość drgań, napięcia, fali.

    Ciekawostką jest to że wszystkie kasety nagrywane w standardzie PAL pozwalały na dokonanie dłuższego nagrania niż nominalny czas podany na kasecie (zwykle było to o około 7% więcej). W przypadku takiego samego nagrania w formacie NTSC deklarowana wartość była zgodna z faktycznym czasem nagrania.

    W formacie VHS fonia zapisywana jest wzdłuż taśmy przy krawędzi; przy przesuwie 2,34 cm/sek uzyskuje pasmo 80 Hz—10 kHz. Mimo takich parametrów niektóre firmy produkujące magnetowidy VHS lansowały wersję stereofoniczną zapisu wzdłużnego - aby poprawić dynamikę oraz stosunek sygnał/szum używane były popularne systemy redukcji szumu, takie jak Dolby B i C. Wobec rosnących wymagań co do jakości dźwięku opracowano w latach 80. metodę zapisu na poziomie hi-fi dodatkowymi głowicami wirującymi w głębszej warstwie taśmy tzw. multipleks głębokościowy. Sygnał wideo zapisywany jest "na" sygnale audio. Skos głowic audio jest inny od skosu ścieżek video, co znacząco niweluje zakłócenia między nimi. Osiągnięte pasmo: 20 Hz—20 kHz, dynamika około 90 dB. Magnetowidy tego typu oznaczone są VHS hi-fi, mają minimum 4 głowice na bębnie wizyjnym (2 video + 2 audio).

    Dolby NR (skrót od ang. Noise Reduction) – system redukcji szumów stosowany w magnetofonach analogowych, opracowany przez firmę Dolby Laboratories. Zadaniem systemu Dolby NR jest zmniejszenie poziomu szumów samej taśmy, które są głównym czynnikiem ograniczającym dynamikę magnetofonów kasetowych.NTSC – amerykański system telewizji analogowej. Nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwy organu, który zatwierdził system - National Television System Committee (pl. Krajowy Komitet ds. Systemu Telewizyjnego).

    Przyjmuje się, że dla zachowania jakości obrazu nagranej na kasecie VHS przy konwersji do formatu cyfrowego należy zastosować rozdzielczość poziomą równą przynajmniej 240x4/3*2^0,5=~451 pikseli i rozdzielczość pionową równą dokładnie 576 (dla PAL B/G lub PAL D/K) lub 480/486 (dla NTSC) pikseli.

    Pokrewne formaty[]

    ]

    Istnieje także format S-VHS (Super-VHS) opracowany na bazie VHS, zapisujący jednak sygnał wideo na wyższej częstotliwości, a więc kompatybilny z VHS tylko w jedną stronę. Oznacza to, kasety nagrane w S-VHS można odtwarzać jedynie na magnetowidach S-VHS, lub specjalnie w tym celu zaprojektowanych magnetowidach VHS, natomiast kasety VHS można odtwarzać na wszystkich magnetowidach i odtwarzaczach VHS i S-VHS. Sygnał w magnetowidach S-VHS na wyjściu rozdzielony jest na dwie składowe: luminancję (informacja o jasności) i chrominancję (informacja o kolorze), dzięki czemu barwy są lepiej reprodukowane a rozdzielczość przewyższa 400 linii. W formacie S-VHS standardowo dźwięk zapisywany jest na poziomie hi-fi. Najwyższej klasy modele 7-głowicowe posiadają dodatkową głowicę kasującą (4 video + 2 audio + 1 flying erase head).

    PVR (ang. personal video recorder), zwany także DVR (digital video recorder), to elektroniczne urządzenie powszechnego użytku służące do nagrywania programów telewizyjnych na dysk twardy w formacie cyfrowym. PVR został po raz pierwszy zaprezentowany przez firmę TiVo w 1999 roku. Od tego czasu dodano do PVR wiele nowych funkcji, jak na przykład możliwość nagrywania programów na płytach DVD.Technologia – metoda przygotowania i prowadzenia procesu wytworzenia lub przetwarzania jakiegoś dobra (także informacji). Technologia może oznaczać konkretny proces (np. technologia klejenia, technologia malowania).

    VHS-C[]

    Kompatybilny ze standardowym VHS jest mikro format VHS-C, który po załadowaniu do kasety matki jest odtwarzany w standardowym magnetowidzie VHS. Pracująca na mniejszych kasetach pochodna VHS znalazła zastosowanie w domowych kamerach video. Analogicznie opracowano kamery S-VHS-C.

    D-VHS[]

    Istnieje także odmiana D-VHS (Digital VHS, początkowo Data VHS), oparta o kasety o takich samych właściwościach jak S-VHS, jednak od czasu ekspansji DVD jest produktem kolekcjonerskim. Format ten zapewnia dobrą jakość obrazu cyfrowego na poziomie 500 linii przy bardzo długim czasie nagrywania na kasecie: nawet do kilkunastu godzin obrazu cyfrowego przyzwoitej jakości, lub kilkudziesięciu godzin przy jakości VHS (ok. 250 linii).

    Blu-ray Disc (BD) – format zapisu optycznego, opracowany przez Blu-ray Disc Association (BDA). Następca formatu DVD, od którego odróżnia się większą pojemnością płyt, co jest możliwe dzięki zastosowaniu niebieskiego lasera. Konkurencyjny dla HD DVD.HDTV (ang. High Definition TV) – telewizja wysokiej rozdzielczości. Jest ogólnym określeniem sygnału telewizyjnego o rozdzielczości większej niż standardowa (PAL lub NTSC).

    Fenomen tych magnetowidów to także jakość nagrań analogowych VHS na poziomie 300 linii oraz możliwość rejestracji cyfrowo w formacie HDTV (High Definition TV) w rozdzielczości 1080 linii - jeżeli strumień danych nie przekracza 14,1 Mbit/s na jednej czterogodzinnej kasecie E-240 S-VHS mieści się ok. 5,75 godziny video w jakości wielokrotnie przekraczającej standard DVD. To wszystko przy możliwości bezstratnego kopiowania i zgrywania, którą zapewnia technologia cyfrowa. System wręcz idealny, jednak mniej wygodny od płyty DVD, co prawdopodobnie zdecydowało o jego rynkowej przegranej.

    Magnetowid – urządzenie do magnetycznego rejestrowania i odtwarzania obrazu z taśmy magnetycznej, działające na podobnej zasadzie jak magnetofon.Multipleks głębokościowy – to format zapisu dźwięku HiFi w magnetowidach VHS oraz S-VHS. Zapis stereofoniczny HiFi dokonywany jest za pomocą niezależnych od wizyjnych, głowic umieszczonych na bębnie wizyjnym. Sygnały obu kanałów o częstotliwościach 1,3 MHz oraz 1,7 MHz, są zapisane głębiej w warstwie magnetycznej niż sygnały wizyjne. Przesłuch między zapisem dźwięku a zapisem wizji wyeliminowano poprzez wprowadzenie różnych kątów nachylenia szczelin poszczególnych głowic. Dodatkowe ścieżki HiFi w praktyce nie zakłócają obrazu. Uzyskane pasmo przenoszenia: 20Hz-20000Hz, zakres dynamiki powyżej 90dB. Wady tego zapisu to chwilowe zaniki fonii HiFi przy zagiętej taśmie lub na kasetach typu standard (preferowane do zapisu HiFi są kasety oznaczone High Grade lub HiFi). Taśmy zapisane w HiFi są kompatybilne ze standardowym VHS mono; dźwięk mono liniowy zapisywany jest zawsze. W systemie S-VHS stosowany zapis HiFi standardowo.

    Następca standardu[]

    VHS został wyparty przez standardy zapisu w technice cyfrowej – m.in. DVD, Blu-ray, dyski twarde (stosowane we współczesnych kamkorderach i urządzeniach PVR).

    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kamera wideo - urządzenie elektroniczne, służące do nagrywania (rejestrowania) obrazu na taśmie wideo (analogowy nośnik danych, np. VHS, w przeciwieństwie do kamer cyfrowych, zapisujących cyfrowe dane) poprzez zamianę sygnałów optycznych na sygnały elektryczne.
    Betamax (Beta, Betacord) – jeden z pierwszych amatorskich formatów kaset wideo do magnetowidów, powstały w 1975 r. w którym zastosowano zapis ścieżek bez odstępów (japońskie oznaczenie beta) firmy Sony. System Beta (Betamax - oznaczenie Sony, Betacord - oznaczenie Sanyo) konkurował przez lata z gorszym technologicznie VHS; ostatecznie wysoka cena BETY i brak promocji ze strony Sony zdecydowały o klęsce tego formatu.
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    S-VHS – system zapisu taśm video przeznaczony na rynek konsumencki, będący nowocześniejszą wersją formatu VHS. Twórca formatu, firma JVC produkowała też profesjonalne kamkordery i magnetowidy studyjne S-VHS, z powodzeniem wykorzystywane w latach 90. np. przez TVP, do mniej ważnych zadań jak np. program "Kurier województw" (technologia ta częściowo wyparła taśmę 16mm, i zmniejszyła ekipę realizacyjną z 5-6 do 2 osób).
    Kamkorder (ang. camcorder, od video CAM'era re'CORDER) – urządzenie wideo zawierające zintegrowaną kamerę i magnetowid.
    Royal Philips Electronics (Koninklijke Philips Electronics N.V.), szerzej znany jako Philips – jest jednym z największych producentów elektroniki użytkowej na świecie. W 2003 przedsiębiorstwo zatrudniało 164 000 pracowników w ponad 60 krajach, a jego obroty wyniosły 29 miliardów €. Spółka publiczna, notowana na giełdach w Amsterdamie (na platformie EURONEXT; skrót PHIA) oraz nowojorskiej (tzw. "Wall Street"; (NYSE: PHG)). W obrębie koncernu działają spółki: Philips Consumer Lifestyle, Philips Lighting, Philips Healthcare.
    JVC (Victor Company of Japan, Limited), przedsiębiorstwo założone w 1927 roku w Japonii, początkowo jako producent płyt i gramofonów. W ciągu swojej ponad osiemdziesięcioletniej historii, technologia JVC wielokrotnie wytyczała i wciąż wytycza nowe kierunki w rozwoju światowej elektroniki. Istotnym przełomem był rok 1976, kiedy firma JVC wprowadziła na rynek domowy magnetowid, nagrywający na taśmie 1/2-cala VHS (Video Home System).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.