• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Vân Phong

    Przeczytaj także...
    Vô Ngôn Thông (chiń.: 無言通; pinyin: Wúyán Tōng; ur. 759?, zm. 826) – chiński, a następnie wietnamski mistrz chan (thiền), założyciel linii przekazu (szkoły) "vô ngôn thông."Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.
    Khuông Việt (ur. 933, zm. 1011) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn Thông. Znany wcześniej jako Chân Lưu.

    Vân Phong (zm. 956) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông. Znany także jako Chủ Phong.

    Biografia[]

    Pochodził z Từ Liêm w prefekturze Vinh Khang. Jego nazwisko to Nguyễn. Jego brzemienna matka odrzuciła jedzenie mięsa i często śpiewała sutry; gdy się urodził duchowe światło wypełniło pokój. Jego rodzice tak byli tym poruszeni, że później łatwo zgodzili się jego mnisią ordynację.

    Hongzhou zong (chiń. 洪州宗, pinyin hóngzhōuzōng) – szkoła hongzhou - szkoła (linia przekazu Dharmy) chan, która prowadzona przez mistrza chan Mazu Daoyi (709-188) i jego uczniów, zastąpiła różnorodne tradycje wczesnego chanu i zdominowała ruch chan w okresie 100 lat, od okresu po rebelii Ana Lushana (755-763) do okresu po prześladowaniu buddyzmu przez cesarza Huichanga (會昌, pan. 841-846). Mistrz Mazu i jego uczniowie do dziś zajmują główne pozycje w panteonie chan, a szkoła wyznaczyła nową ortodoksję chanu. Jej spadkobierczynią była dominująca później szkoła linji, której założyciel mistrz chan Linji Yixuan (zm. 866) był w trzecim pokoleniu spadkobiercą Mazu. Szkoła hongzhou wpłynęła w decydujący sposób na późniejszy rozwój chanu, sŏnu i zenu.Nanyue Huairang (南嶽懐譲) (ur. 677, zm. 744) (kor. Namak Hweyang (남악 회양); jap. Nangaku Ejō ( ); wiet. Nam Nhạc Hoài Nhượng) – chiński mistrz chan.

    Kiedy podrósł został służącym mistrza thiền Thiện Hội i jego głównym uczniem, co przyspieszyło jego duchowy rozwój.

    Mistrz Thiện Hội często mu mówił: "Narodziny i śmierć są ważną sprawą. Powinieneś dążyć do tego, aby całkowicie to pojąć. Vân Phong spytał: "Kiedy przychodzą narodziny i śmierć, to jak możemy tego uniknąć?" Thiện Hội powiedział: "Gdy nie ma narodzin i śmierci, z pewnością możemy ich uniknąć." Vân Phong spytał: "Czym jest miejsce, gdzie nie ma narodzin i śmierci?" Thiện Hội powiedział: "Powinieneś to pojąć w samym środku narodzin i śmierci."

    Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.Thiền - wietnamska wersja chińskiej szkoły chan. W przeciwieństwie do Korei i Japonii buddyzm wietnamski nie zdefiniował jasno poszczególnych szkół buddyjskich, dlatego wyodrębniona tradycja thiền zasadniczo nigdy nie istniała, chociaż pewne elementy jej nauk przejawiły się w literaturze, filozofii, sentymentach artystycznych i etyce.

    Vân Phong powiedział: "Jak mogę to rozumieć?" Thiện Hội powiedział: "Odejdź na chwilę i wróć wieczorem." Vân Phong powrócił o ustalonym czasie, ale Thiện Hội powiedział: "Poczekaj do jutrzejszego poranka, a zgromadzenie udowodni ci to." Vân Phong nagle stał się pusty dzięki oświeceniu i pokłonił się oddając hołd. Thiện Hội powiedział: "Jaką prawdę zobaczyłeś?" Vân Phong powiedział: "Pojąłem." Thiện Hội powiedział: "Jak to więc jest?" Vân Phong podniósł pięść i powiedział: "Nie warte tego." Thiện Hội po tych słowach odpuścił.

    Baizhang Huaihai (百丈懷海; ur. 749, zm. 10 lutego 814) (kor. Paekchang Hwehae 백장회해; (jap. Haykujō Ekai ヒャクジョウエカイ; wiet. Bách Trượng Hoài Hải) – chiński mistrz chan (jap. zen), uczeń Mazu Daoyi.Sutra (sans. सूत्र, sūtra; pali sutta, co znaczy księga lub pismo; chiń. jing 經; kor. kyǒng 경; jap. kyō; wiet. kinh; tyb. མདོ, Wylie mdo) – to nazwa religijnych ksiąg buddyjskich lub hinduskich. W buddyzmie sutry zawierają nauki Buddy: jego wykłady, dyskusje z uczniami i słuchaczami. W hinduizmie termin sutra oznacza mniej więcej aforyzm i odnosi się do mądrości wyrażonej w zwięzły sposób.

    Następnie przebywał i nauczał w swojej świątyni Khai Quốc w stolicy Thăng Long (Hoa Lư).

    Vân Phong zmarł w trzecim roku, bính thìn, okresu Xiande Późniejszej dynastii Zhou, czyli w roku 956.

    Linia przekazu Dharmy[]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

    Mazu Daoyi (właściwie Jiangxi Daoyi; ur. 709, zm. 13 marca 788) (chiń. 馬祖道一); (kor. Majo Toil (마조 도일) | jap. Baso Dōitsu ( ) | wiet. Mã Tổ Đạo Nhất) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły hongzhou, jeden z najbardziej wpływowych i poważanych mistrzów w historii zenu.

    Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

  • 33/6. Huineng (638-713)
  • 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou
  • 35/8. Mazu Daoyi (707-788)
  • 36/9. Baizhang Huaihai (720-814)
  • 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông
  • 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860)
  • 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900)
  • 40/13/4. Vân Phong (zm. 956)
  • 41/14/5. Khuông Việt (933-1011)
  • 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028)
  • 43/16/7. Định Hương (zm. 1051)
  • 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090)
  • 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134)
  • 46/19/10. Biện Tâi (bd)
  • 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173)
  • 47/20/11. Tịnh Lực (1112-1175)
  • 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190)
  • 47/20/11. Trường Nguyên (1110-1165)
  • 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196)
  • 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122-1190
  • 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203)
  • 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik
  • 51/24/15. Tức Lự (bd)
  • 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik
  • 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216)
  • 51/24/15.. Ẩn Không (bd)
  • 47/20/11. Tín Học (zm. 1190)
  • 47/20/11. Tịnh Không (1091-1170)
  • 47/20/11. Dại Xả (1120-1180)
  • 44/17/8. Cứu Chỉ
  • 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034)
  • 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034)
  • 43/16/7. Thiền Lão
  • 44/17/8. Quảng Trí
  • 45/18/9. Mãn Giác (1052-1096)
  • 46/19/10. Bổn Tịnh (1100-1176)
  • 45/18/9. Ngộ Ấn (1020-1088)
  • Bibliografia[]

  • Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481. ISBN 0-8248-1948-9
  • Przypisy

    1. Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'., ss. 110, 111



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.