• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Psychoza (gr. psyche – dusza i osis – szaleństwo) – zaburzenie psychiczne definiowane w psychiatrii jako stan umysłu, w którym doznaje się silnych zakłóceń w percepcji (postrzeganiu) rzeczywistości. Osoby, które doznają stanu psychozy, doświadczają zaburzeń świadomości, spostrzegania, a ich sposób myślenia ulega zwykle całkowitej dezorganizacji. Osoba znajdująca się w stanie psychozy ma przekonanie o realności swoich przeżyć i wydaje się jej, że funkcjonuje normalnie. Istotą psychozy jest brak krytycyzmu wobec własnych, nieprawidłowych spostrzeżeń i osądów, przy czym należy tu rozróżnić psychozy z prawidłowo zachowaną świadomością, od psychoz z towarzyszącymi zaburzeniami świadomości.Psychiatria – jedna z podstawowych specjalizacji medycznych zajmująca się badaniem, zapobieganiem i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Bada ich uwarunkowania biologiczne, psychologiczne, rodzinno-genetyczne, społeczne, konstytucjonalne – sposoby powstawania i skutecznego zapobiegania.
    Przyjęcie, leczenie i wypisanie ze szpitala psychiatrycznego[ | edytuj kod]

    Przyjęcie do szpitala psychiatrycznego odbywa się za pisemną zgodą danej osoby lub za zgodą sądu opiekuńczego, jeśli osoba jest niezdolna do wyrażenia zgody. W przypadkach nagłych procedura jest uproszczona. Osoba może być przyjęta do szpitala bez jej zgody, jeśli jej dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że z powodu choroby zagraża bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób (art. 23). Jeśli zachodzą wątpliwości czy dana osoba ma zaburzenia psychiczne możliwe jest jej przyjęcie do szpitala bez jej zgody na okres do 10 dni. Sąd opiekuńczy wszczyna postępowanie (na podstawie zawiadomienia szpitala oraz na wniosek) w przedmiocie istnienia lub braku podstaw do przyjęcia osoby do szpitala bez jej zgody.

    Ubezwłasnowolnienie – częściowe lub całkowite pozbawienie osoby fizycznej zdolności do czynności prawnych. Ubezwłasnowolnienie następuje w formie orzeczenia sądowego.Prawo medyczne – zespół norm prawnych z zakresu prawa cywilnego, administracyjnego, karnego oraz procedur regulujących prawa i obowiązki pacjenta, lekarza (w tym lekarza dentysty), pielęgniarki, diagnosty laboratoryjnego i innych pracowników ochrony zdrowia oraz sposób funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej i innych podmiotów świadczących usługi medyczne.

    Do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez jej zgody, osoba chora psychicznie:

  • jeśli jej zachowanie wskazuje, że poza szpitalem stan jej zdrowia psychicznego się pogorszy lub
  • jeśli jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i zasadne jest przewidywać, że pobyt w szpitalu przyniesie poprawę jej stanu zdrowia
  • Ustawa dozwala leczenie przymusowe osoby przyjętej bez zgody w celu usunięcia zaburzenia, które spowodowało przyjęcie do szpitala. Lekarz ma obowiązek w takim przypadku informowania pacjenta o planowanym postępowaniu. Leczenie o podwyższonym ryzyku wymaga jednak zawsze zgody pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego.

    Opieka – dawanie oparcia, wsparcia, zaspokajanie potrzeb (właściwości ludzkich, będących potrzebą), których jednostka nie umie, nie może lub nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić, żeby zachować równowagę biologiczną i psychiczną, przeżyć, zachować zdrowie, jakość życia, zapewnić prawidłowy rozwój (doprowadzić jednostkę do dojrzałości) i ciągłość gatunku.Rozprawa sądowa – porządek zasadniczych czynności podejmowanych na sesji sądowej w celu rozpoznania sprawy, to jest orzeczenia o prawach i obowiązkach zainteresowanych.

    O wypisaniu ze szpitala osoby leczonej bez zgody decyduje ordynator, jeśli uzna, że ustały przyczyny przyjęcia. Osoba leczona dobrowolnie w szpitalu może złożyć wniosek o nakaz wypisania jej w dowolnej formie. Po 30 dniach od prawomocnego postanowienia sądu o umieszczeniu w szpitalu żądanie wypisania może złożyć do ordynatora lub lekarza prowadzącego osoba leczona bez swojej zgody, jej przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewni w linii prostej oraz faktyczny opiekun. W razie odmowy jest możliwe odwołanie do sądu.

    Samorząd województwa - wyodrębniony (zasiedlający określone terytorium) w strukturze państwa związek społeczności regionalnej funkcjonujący w randze województwa, który z mocy prawa powołany jest do samodzielnego wykonywania zadań administracji publicznej, a także wyposażony w materialne środki umożliwiające realizację nałożonych na niego zadań. Samorząd województwa posiada możliwość kształtowania własnej wewnętrznej organizacji, m. in. wyboru organów samorządu wojewódzkiego (sejmik województwa, zarząd województwa), a także stanowienia poprzez te organy prawa miejscowego.Gmina (od niem. Gemeinde – komuna, społeczność) – wspólnota samorządowa osób zamieszkujących określone terytorium.

    Przyjęcie do domu pomocy społecznej[ | edytuj kod]

    Do domu pomocy społecznej (skrót: DPS) z własnej woli lub za zgodą przedstawiciela ustawowego przyjęta może być osoba, która łącznie spełnia poniższe warunki:

  • jest chora psychicznie lub upośledzona umysłowo
  • nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych
  • nie ma możliwości korzystania z opieki innych osób
  • potrzebuje stałej opieki i pielęgnacji
  • nie wymaga leczenia szpitalnego
  • O przymusowe przyjęcie do DPS wnioskuje do sądu miejscowy organ pomocy społecznej lub kierownik szpitala psychiatrycznego, jeśli według wnioskującego brak opieki zagraża życiu takiej osoby. Jeśli osoba nie jest zdolna do wyrażenia zgody na przyjęcie do DPS, wówczas o przyjęciu postanawia sąd a wykonanie tej decyzji leży w gestii starosty miejsca zamieszkania osoby. Możliwe jest przymusowe doprowadzenie przez policję i stosowanie przymusu bezpośredniego w celu zatrzymania w DPS. O zmianę decyzji sądu może wnioskować: osoba umieszczona w DPS, małżonek, przedstawiciel ustawowy, rodzeństwo, krewni w linii prostej, opiekun faktyczny oraz kierownik DPS.

    Kaftan bezpieczeństwa − specjalny typ ubioru wykonany z mocnej i wytrzymałej tkaniny z rozpięciem z tyłu oraz długimi rękawami (o wiele dłuższymi niż ręce "użytkownika"), które zawija się wokół osoby krępowanej i wiąże z tyłu w supeł (lub mocuje za pomocą specjalnych pasów). Jest to jeden ze środków przymusu bezpośredniego.Dobra osobiste – chronione prawem dobra o charakterze niemajątkowym przysługujące każdemu człowiekowi (osobie fizycznej) a także osobom prawnym.

    Postępowanie przed sądem opiekuńczym[ | edytuj kod]

    W postępowaniu przed sądem opiekuńczym stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym. Sędzia może o każdej porze kontrolować szpital psychiatryczny i DPS pod względem legalności pobytu osób z zaburzeniami oraz przestrzegania ich praw i oceny warunków pobytu.

    Opiekun (opiekun prawny) – osoba powołana do ochrony interesów osobistych i majątkowych innej osoby, gdy ta takiej opieki potrzebuje (małoletni, osoba całkowicie ubezwłasnowolniona). Opiekun powinien zadbać o potrzeby życiowe osoby oddanej mu pod opiekę, powinien dbać także o jej majątek. Opiekun jest również przedstawicielem ustawowym swojego podopiecznego, czyli może dokonywać czynności prawnych w jego imieniu.Prokurator – funkcjonariusz publiczny prokuratury uprawniony do samodzielnego wykonywania czynności prokuratorskich. Jako funkcjonariusz prokuratury strzeże praworządności oraz czuwa nad ściganiem przestępstw.

    Na wniosek osoby leczonej w szpitalu psychiatrycznym lub przebywającej w DPS sąd ustanawia i określa uprawnienia kuratora dla tej osoby do prowadzenia jej spraw. Sąd może także ustanowić kuratora z urzędu (bez wniosku). W sprawach o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego lub DPS oraz o nakazanie wypisania ze szpitala – sąd orzeka po przeprowadzeniu rozprawy. Rozprawa może odbyć się w szpitalu. W sprawie o przyjęcie lub wypisanie uczestnikiem postępowania jest z mocy prawa osoba, której sprawa dotyczy oraz jej przedstawiciel ustawowy. Sąd przed wydaniem postanowienia jest zobowiązany zasięgnąć opinii biegłego lekarza psychiatry. Na rozprawę, badanie biegłego lub przyjęcie do szpitala można zastosować przymusowe doprowadzenie z asystą medyczną. Sąd może ustanowić dla osoby, której postępowanie dotyczy, adwokata z urzędu. Pisma procesowe odwoławcze wnoszone przez osobę z zaburzeniami psychicznymi we własnej sprawie nie muszą spełniać wymogów formalnych określonych dla apelacji w kodeksie postępowania cywilnego.

    Lech Wałęsa (ur. 29 września 1943 w Popowie) – polski polityk i działacz związkowy. Współzałożyciel i pierwszy przewodniczący „Solidarności”, opozycjonista w okresie PRL. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1990–1995.Zaburzenia psychiczne - utrudnienia funkcjonowania społecznego lub psychicznego jednostki, noszące znamiona cierpienia, zlokalizowane wokół objawu osiowego. Posiadają określoną dynamikę, etiologię, patogenezę, symptomatykę.

    Ustawa wprowadza zasadę zachowania tajemnicy w postępowaniu z osobą z zaburzeniami psychicznymi. W dokumentacji medycznej nie zapisuje się oświadczeń pacjenta, jeśli przyznaje się do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary. Zakazane jest przesłuchiwanie osoby zobowiązanej do zachowania tajemnicy jako świadka na okoliczność istnienia wypowiedzi osoby z zaburzeniami psychicznymi, że popełniła czyn zabroniony pod groźbą kary.

    Niepełnosprawność intelektualna (obniżenie poziomu rozwoju intelektualnego) – zaburzenie rozwojowe polegające na znacznym obniżeniu ogólnego poziomu funkcjonowania intelektualnego, któremu towarzyszy deficyt w zakresie zachowań adaptacyjnych (w szczególności niezależności i odpowiedzialności).Rzecznik Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego – polska instytucja powołana w celu zapewnienia realizacji praw osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez szpitale psychiatryczne, a także przeciwdziałania nadużyciom wobec tych osób. Instytucja Rzecznika została wprowadzona 13 sierpnia 2005 nowelizacją ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. Jednak rozporządzenie określające szczegółowy zakres działania Rzecznika zostało wydane dopiero 13 stycznia 2006.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ministerstwo Zdrowia (MZ) – polskie ministerstwo kierowane przez ministra właściwego do spraw zdrowia publicznego; od 2018 ministrem zdrowia jest Łukasz Szumowski.
    Dom pomocy społecznej – instytucja świadcząca na poziomie obowiązującego standardu, osobom wymagającym całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności usługi: bytowe, opiekuńcze, wspomagające, edukacyjne w formach i zakresie wynikających z indywidualnych potrzeb.
    Środowiskowy dom samopomocy – jednostka organizacyjna resortu pomocy społecznej, działająca na zasadach zadania zleconego samorządom, fundacjom, stowarzyszeniom.
    Zdrowie psychiczne – przyjęta w 1948 konstytucja Światowej Organizacji Zdrowia określa je jako pełny dobrostan fizyczny, psychiczny i społeczny człowieka. Ze względu na wieloznaczność i ogólnikowość terminu, pojęcie zdrowia psychicznego jest w różny sposób kategoryzowane i uściślane, choć przeważa pogląd, iż nie istnieje jedna i bezwzględnie uniwersalna definicja zdrowia psychicznego, nie ma jednej, „oficjalnej” definicji, ponieważ (według WHO) różnice kulturowe, subiektywne odczucia oraz rywalizujące ze sobą profesjonalne teorie wpływają na to, jak termin ten jest rozumiany. Jedynym aspektem z którym zgadza się większość ekspertów jest to, że zdrowie psychiczne i zaburzenie psychiczne nie są do siebie przeciwstawne, czyli brak rozpoznanej choroby psychicznej nie musi oznaczać zdrowia psychicznego.
    Prawa pacjenta – określenie powszechnie używane zarówno w polskim języku prawnym, jak i języku prawniczym. Podobnie jest również w innych krajach członkowskich Unii Europejskiej i krajach spoza UE. Celem koncepcji praw pacjenta jest ochrona autonomii (wolności) pacjenta przed ingerencją ze strony innych podmiotów (aspekt negatywny), ale również prawo domagania się słusznie przynależnych warunków realizacji tych praw (aspekt pozytywny).
    Antypsychiatria to ruch społeczny i intelektualny, który wyłonił się w latach 60 XX wieku, podważający podstawowe ówczesne założenia i praktyki zachodniej psychiatrii i poszukujący możliwości rozwoju innych metod, jego aktywność obecnie się zmniejszyła, jednakże co pewien czas pojawiają się informacje o eksperymentach będących w duchu tego ruchu. Terminu tego po raz pierwszy użył psychiatra David Cooper w roku 1967.
    Przymus bezpośredni – określone w Ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 1994 r. Nr 111, poz. 535) możliwości postępowania wobec pacjentów psychiatrycznych, którzy (art. 18 pkt 1 Ustawy):

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.