Ustawa o cukrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawa o cukrze (ang. Sugar Act) – ustawa uchwalona przez parlament brytyjski 5 kwietnia 1764 roku, która zmniejszyła podatek na melasę, wprowadzony przez Ustawę o melasie, z 6 do 3 pensów za każdy galon melasy importowanej na kontynent amerykański z niebrytyjskich wysp cukrowych.

Nowa Szkocja (ang. Nova Scotia, fr. Nouvelle-Écosse) – prowincja Kanady leżąca nad Atlantykiem. Prowincja zajmuje całość półwyspu o tej samej nazwie, wyspę Cape Breton oraz szereg drobnych wysp. Nowa Szkocja graniczy od zachodu z Nowym Brunszwikiem. Prowincja ma połączenia promowe z Nową Fundlandią, Wyspą Księcia Edwarda, z Wyspami Magdaleny oraz ze stanem Maine. Stolicą, a zarazem największym miastem prowincji, jest Halifax.Ustawa – akt prawny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej). W porządkach prawnych różnych państw występują ustawy: zasadnicze (konstytucje), organiczne i zwykłe.

Kontrowersje wokół ustawy[ | edytuj kod]

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że koloniści nie powinni mieć do tej ustawy zastrzeżeń. W rzeczywistości jednak powszechną praktyką był przemyt melasy z brytyjskiej Jamajki w cenie 1 pensa za galon. W dodatku Wielka Brytania tym razem zdecydowała się egzekwować nałożony podatek. Realnie Ustawa o cukrze podnosiła więc podatek o 2 pensy za galon.

Ustawa o melasie (ang. Molasses Act), uchwalona przez parlament brytyjski w 1733 roku, wprowadziła podatek w wysokości 9 pensów za każdy galon melasy importowanej na kontynent amerykański z niebrytyjskich wysp cukrowych w Indiach Zachodnich.

Royal Navy otrzymała rozkaz patrolowania wybrzeża i likwidacji przemytu. Ponadto dowódcy okrętów oraz urzędnicy królewscy w koloniach mieli od tej pory prawo przeprowadzania rewizji w celu przechwycenia melasy pochodzącej z przemytu. Nie potrzebowali każdorazowo ubiegać się o stosowne nakazy, ani nie ponosili odpowiedzialności za ewentualne zniszczenia powstałe na skutek tych rewizji.

Osoby oskarżone o przemyt miały od tej pory odpowiadać przed sądem admiralskim w Halifaksie, w Nowej Szkocji, a nie przed lokalnymi sądami wiceadmiralskimi. Również to postanowienie ustawy budziło sprzeciw kolonistów, ponieważ przed sądem admiralskim zasada domniemania niewinności nie obowiązywała. Był to sąd fachowy, gdzie, w przeciwieństwie do sądów wiceadmiralskich, oskarżony nie był sądzony przez ławę przysięgłych, której członkowie nieraz postępowali podobnie. W tej sytuacji przemyt okazał się ryzykowny.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Lewicki Z., Historia cywilizacji amerykańskiej. Era tworzenia 1607-1789, Wyd. Naukowe SCHOLAR, Warszawa 2009, s. 490.
  2. Brogan H., Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki, Ossolineum, Wrocław 2004, s. 141.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Brogan H., Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki, Ossolineum, Wrocław 2004
  • Lewicki Z., Historia cywilizacji amerykańskiej. Era tworzenia 1607-1789, Wyd. Naukowe SCHOLAR, Warszawa 2009




  • Reklama