• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Urazy kości i stawów

    Przeczytaj także...
    Złamanie (łac. fractura) – całkowite przerwanie ciągłości kości (gdy dochodzi do przerwania niecałkowitego określa się je jako nadłamanie, łac. infractio).Stłuczenie, kontuzja (łac. contusio) – uraz tkanek i stawów okołotkankowych. Do najczęstszych następstw stłuczenia należą: krwawe wylewy i wysięki podskórne, obrzęk oraz częściowe upośledzenie ruchomości stawu objętego stłuczeniem.
    Złamanie "zielonej gałązki", złamanie podokostnowe (ang. greenstick fracture) - złamanie częściowe kości charakterystyczne dla wieku dziecięcego, w którym albo nie dochodzi do przerwania relatywnie grubej w tym wieku okostnej (złamanie podokostnowe, częste u najmłodszych dzieci) albo dochodzi do niego tylko z jednej strony (typowe "złamanie zielonej gałązki"). Nazwa zaczerpnięta została ze sposobu niecałkowitego przerwania kości przypominającego dosłownie złamanie młodej, giętkiej gałązki krzewu. Znamienny dla tego typu urazów jest brak przemieszczenia odłamów albo jego niewielki stopień, a to z powodu "szynującej" roli silnej okostnej.


    Urazy kości i stawów – urazy mechaniczne aparatu ruchu. Dotyczą one zarówno kości, jak i stawów. Jednym z najczęstszych urazów jest skręcenie, czyli naciągnięcie lub rozerwanie torebki stawowej, czy ścięgien np. więzadeł. Nie bezpieczniejsze jest także zwichnięcie, które polega na nieprawidłowym ułożeniu się powierzchni stawowych tj. panewki i nasady kości wobec siebie. Najgroźniejszym urazem mechanicznym szkieletu jest złamanie kości, lecz występują także pęknięcia kości.

    Skręcenie, dystorsja (łac. distorsio) – uraz polegający na przekroczeniu fizjologicznego zakresu ruchu w stawie. Na skutek skręcenia może dojść do uszkodzenia torebki stawowej, więzadeł, chrząstki stawowej, a niekiedy także uszkodzenia fragmentów kostnych.Zwichnięcie (łac. luxatio) - uszkodzenie, w którym dochodzi do chwilowej bądź trwałej utraty kontaktu powierzchni stawowych, przemieszczenie kości w torebce stawowej lub całkowite wyciągnięcie z niej kości. Zwichnięciu może towarzyszyć uszkodzenie struktur wewnątrzstawowych (więzadeł, chrząstki, łąkotek) oraz naciągnięcie bądź rozerwanie torebki stawowej. Staw jest niestabilny, a dodatkowo może dojść do uciskania tętnic lub nerwów. U noworodków spotyka się wrodzone podwichnięcie lub zwichniecie biodra, w przebiegu choroby zwanej dysplazja stawu biodrowego.

    Klasyfikacja[]

    ]

  • ze względu na miejsce wystąpienia w ustroju: zamknięte, otwarte
  • ze względu na przyczynę: bezpośrednie, pośrednie
  • ze względu na stopień komplikacji: proste, powikłane
  • ze względu na ilość: pojedyncze, mnogie
  • ze względu na liczbę miejsc, w których kość została uszkodzona: jednokrotne (jednoodłamowe), wielokrotne (wieloodłamowe)
  • ze względu na powierzchnie złamania: całkowite, częściowe (pęknięcia, nadłamania, wgniecenia)
  • inne: śródstawowe, podokostnowe (tzw. „złamanie zielonej gałązki”)
  • ]

  • ze względu na miejsce wystąpienia w ustroju: zamknięte, otwarte
  • ze względu na stopień przemieszczenia powierzchni stawowych: całkowite, częściowe
  • ]

  • ze względu na stopień uszkodzeń torebki stawowej: z naciągnięciem torebki, z naderwaniem torebki, z przerwaniem torebki
  • ]

  • ze względu na miejsce wystąpienia w układzie kostno-stawowym: kostne, stawowe
  • Bibliografia[]

  • T. Żuk, A. Dziak, A. Gusta: Podstawy ortopedii i traumatologii. Warszawa: PZWL, 1980, s. 206-211. ISBN 8320001463.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.005 sek.