• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Uranometria

    Przeczytaj także...
    Złota Ryba (łac. Dorado, dop. Doradus, skrót Dor) – niewyraźny gwiazdozbiór nieba południowego. Jest mimo to istotny, ponieważ w południowej części gwiazdozbioru znajduje się 2/3 Wielkiego Obłoku Magellana, jednej z dwóch galaktyk satelitarnych naszej Galaktyki. W obrębie tego gwiazdozbioru znajduje się również południowy biegun ekliptyczny. W Polsce niewidoczny. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. Gwiazdozbiór ten został wprowadzony przez nawigatorów holenderskich Petera Dirksza Keysera oraz Fridericka de Houtmana, a po raz pierwszy opisana w ′′Uranometrii′′ Johanna Bayera w 1603 roku.Kameleon (łac. Chamaeleon, dop. Chamaeleontis, skrót Cha) – jedna z mniej wyraźnych konstelacji nieba południowego. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny.
    Żuraw (łac. Grus, dop. Gruis, skrót Gru) – jedna z ptasich konstelacji nieba równikowego i południowego (tylko częściowo widoczna w Polsce), oznaczona w 1595 roku przez Pietra Dirksza Keysera i Fredericka de Houtmana. Konstelacja ta została wprowadzona i opisana w Uranometrii Johann Bayer w 1603 roku. Wcześniej w tym miejscu wyobrażano flaminga. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 30.
    Strona tytułowa Uranometrii

    Uranometria (pełny tytuł łac. Uranometria: omnium asterismorum continens schemata, nova methodo delineata, aereis laminis expressa) – atlas nieba przygotowany przez niemieckiego astronoma Johanna Bayera i wydany w 1603 roku w Augsburgu przez Christophorusa Mangusa. Był to pierwszy atlas nieba, który obejmował całą sferę niebieską. Zawierał 51 map, po jednej dla każdej z 48 konstelacji Ptolemeusza, jedną zawierającej 12 konstelacji nieznanych Ptolemeuszowi nieba południowego oraz dwie planisfery z opisami Synopsis coeli superioris borea (Przegląd półkuli północnej) i Synopsis coeli inferioris austrina (Przegląd półkuli południowej).

    Trójkąt Południowy (łac. Triangulum Australe, dop. Tranguli Australis, skrót TrA) to mała, lecz wyraźna konstelacja nieba południowego. Nazwa wzięła się z faktu, że gwiazdy tej konstelacji układają się w kształt prawie równobocznego trójkąta. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny. Mimo że jest mniejszy od swojego odpowiednika na półkuli północnej, to zawiera jaśniejsze gwiazdy. Jest łatwo rozpoznawalnym układem trzech gwiazd. Leży w obrębie Drogi Mlecznej, niedaleko jasnych gwiazd: alfa (α) I beta (β) Centauri.Paw (łac. Pavo, dop. Pavonis, Pav) – wyraźna, choć w większości składająca się ze słabych gwiazd, konstelacja nieba południowego. Leży na skraju Drogi Mlecznej, na południe od Strzelca i obok Tukana. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 45. Niewidoczna w szerokości geograficznej Polski.

    Uwagi

    Linki zewnętrzne[]

  • Uranometria, Johannes Kepler
  • Augsburg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, siedziba rejencji Szwabia, regionu Augsburg oraz powiatu Augsburg, chociaż do niego nie należy. Leży nad rzekami Lech i Wertach, na przedgórzu alpejskim na wysokości 494 m n.p.m.Mucha (łac. Musca, dop. Muscae, skrót Mus) – mały gwiazdozbiór nieba południowego, położony w pobliżu bieguna południowego. Ten skromny gwiazdozbiór można znaleźć w Drodze Mlecznej, na południe od Centaura i Krzyża Południa. Z tym ostatnim konstelacja połączona jest ciemną mgławicą Worek Węgla. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wąż Wodny (łac. Hydrus, dop. Hydri, skrót Hyi, inne nazwy: Wąż Morski, Wąż Wodny Mały – w odróżnieniu od Hydry, zwanej czasem również Wężem Morskim) – niewielki gwiazdozbiór nieba południowego. Został wprowadzony przez holenderskich nawigatorów i astronomów: Pietera Dirkszoona Keysera i Fredericka de Houtmana. Gwiazdozbiór znajduje się w pobliżu południowego bieguna nieba, między Wielkim Obłokiem Magellana a Małym Obłokiem Magellana. Pierwszą wzmiankę o nim można znaleźć w Uranometrii Johanna Bayera. Liczna gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem wynosi około 20. W Polsce jest niewidoczny.
    Klaudiusz Ptolemeusz, Ptolemeusz Klaudiusz lub po prostu Ptolemeusz (łac. Claudius Ptolemaeus, stgr. Κλαύδιος Πτολεμαῖος Klaudios Ptolemaios; ur. ok. 100, zm. ok. 168) – astronom, matematyk i geograf greckiego pochodzenia. Urodzony w Tebaidzie, kształcił się i działał w Aleksandrii należącej wówczas do Imperium rzymskiego około II wieku n.e.
    Indianin (łac. Indus, dop. Indi, skrót Ind) – mało wyraźny gwiazdozbiór nieba południowego. Przedstawia człowieka trzymającego włócznię i strzały. Nie wiadomo, czy jest to rdzenny mieszkaniec Indii Wschodnich (odkrytych przez holenderskich badaczy podczas ich wypraw) czy postać Indianina z Ameryki Północnej. Konstelacja składa się z niewielu słabych gwiazd, więc jedynie osoby z bogatą wyobraźnią mogą dostrzec w niej sylwetkę człowieka. W Polsce niewidoczna.
    Ryba Latająca (łac. Volans, dop. Volantis, skrót Vol) – mały gwiazdozbiór nieba południowego. Leży między Kilem a Wielkim Obłokiem Magellana. Jest 76 gwiazdozbiorem co do wielkości. W Polsce niewidoczny. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem; około 20.
    Ptak Rajski (łac. Apus, dop. Apodis, skrót Aps) – mało wyraźny gwiazdozbiór znajdujący się w pobliżu południowego bieguna niebieskiego, oznaczony w 1595 roku przez Keysera i de Houtmana. Należy do grupy pięciu sąsiadujących ze sobą gwiazdozbiorów nieba południowego wyobrażających ptaki. Konstelacja ta została po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w 1603 roku. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny.
    Feniks (łac. Phoenix, dop. Phoenicis, skrót Phe) – niezbyt jasna konstelacja nieba południowego. W szerokości geograficznej Polski niewidoczna (w południowej Polsce (Opołonek) granica gwiazdozbioru wznosi się na około 2 stopnie ponad horyzont). Jest to największy z 12 gwiazdozbiorów wprowadzonych pod koniec XVI wieku przez holenderskich nawigatorów Pietra Dirkszoona Keysera oraz Fredericka de Houtmana. Opisany w dziele Uranometria Johanna Bayera w 1603 roku. W czasach wcześniejszych, gwiazdy Feniksa należały do gwiazdozbioru Erydanu. Liczba gwiazd widocznych nieuzbrojonym okiem: około 40.
    Tukan (łac. Tucana, dop. Tucanae, skrót Tuc) to jeden z gwiazdozbiorów południowej półkuli nieba. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem wynosi około 25. W Polsce niewidoczny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.