• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Uporczywa terapia

    Przeczytaj także...
    Polska Grupa Robocza ds. Problemów Etycznych Końca Życia – stały zespół specjalistów z zakresu etyki, medycyny i prawa, który zawiązał się w dniu 22 października 2008 roku w Warszawie podczas konferencji naukowej pt. Granice terapii medycznych, w ramach współpracy pomiędzy Centrum Ekologii Człowieka i Bioetyki Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz Katedrą i Zakładem Opieki Paliatywnej Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, do których dołączył Wydział Lekarski Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Grupie przewodniczą Wojciech Bołoz, Małgorzata Krajnik i Tomasz Grodzicki.Medycyna Paliatywna w Praktyce – to kwartalnik o charakterze edukacyjnym wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest dr Małgorzata Krajnik. Zastępcami redaktora naczelnego są: prof. Ewa Jassem, dr hab. Roman Makarewicz oraz dr Zbigniew Zylicz.
    Hospicjum (łac. hospitium) – instytucja funkcjonująca w ramach systemu opieki zdrowotnej, stosująca metody opieki paliatywnej i dedykowana pacjentom przewlekle oraz nieuleczalnie chorym. Pomoc medyczna udzielana przez hospicjum skoncentrowana jest na leczeniu objawowym, mającym na celu łagodzenie skutków choroby, a nie usuwanie jej przyczyn. Jest to przeciwwagą często spotykanego leczenia uporczywego, przynoszącego pacjentowi cierpienie, w sytuacji w której wiadomo jest, że medycyna nie zna sposobów na wyleczenie. Leczenie stosowane w ramach opieki paliatywnej obejmuje uśmierzanie przewlekłego bólu i usuwanie dolegliwości towarzyszących długotrwałej chorobie takich jak: osłabienie, duszności, odleżyny, nudności, zaparcia i ogólna utrata sprawności. Drugą cechą medycyny paliatywnej jest stosowanie form opieki wykraczającej poza metody czysto medyczne. Obejmują one przede wszystkim pomoc psychologiczną, duchową oraz socjalną sprawowaną nad pacjentem i jego rodziną w czasie przeżywania długotrwałej choroby i odchodzenia bliskiej osoby. Działanie hospicjum wykracza często poza okres choroby i obejmuje również opiekę nad rodziną i bliskimi po śmierci pacjenta.

    Uporczywa terapia – stosowanie procedur medycznych w celu podtrzymywania funkcji życiowych nieuleczalnie chorego, które przedłuża jego umieranie, wiążąc się z nadmiernym cierpieniem lub naruszeniem godności pacjenta. Uporczywa terapia nie obejmuje podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych, łagodzenia bólu i innych objawów oraz karmienia i nawadniania, o ile służą dobru pacjenta.

    Osoba chora – osoba znajdująca się w stanie przejściowej lub stałej utraty zdrowia, zdefiniowanego przez WHO jako stan pełnego dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i socjalnego. Chory zdany jest na możliwości obronne organizmu oraz na pomoc medyczną. W przypadku niektórych chorób psychicznych, osoba chora posiada ograniczoną odpowiedzialność karną.Śmierć (łac. mors, exitus letalis) – stan charakteryzujący się ustaniem oznak życia, spowodowany nieodwracalnym zachwianiem równowagi funkcjonalnej i załamaniem wewnętrznej organizacji ustroju.

    Historia[ | edytuj kod]

    Definicję uporczywej terapii wypracowała w dniu 29 czerwca 2008 roku w formie konsensusu Polska Grupa Robocza ds. Problemów Etycznych Końca Życia podczas II Seminarium Ekspertów. Prace nad definicją były prowadzone w ramach projektu naukowego pt. "Granice terapii medycznych. Medyczne, psychologiczne, prawne, etyczne i teologiczne uwarunkowania rezygnacji z uporczywej terapii", zrealizowanego w latach 2005-2008 przez Centrum Ekologii Człowieka i Bioetyki UKSW oraz Katedrę i Zakład Opieki Paliatywnej Collegium Medicum.

    Pacjent – osoba korzystająca ze świadczeń opieki zdrowotnej, niezależnie od tego czy jest zdrowa, czy chora (definicja Światowej Organizacji Zdrowia). Inna definicja za pacjenta uznaje:Cierpienie – ból, doznanie braku lub straty doświadczane przez osobę. Cierpienie jest jednym z głównych problemów, na który dają odpowiedź religie. Dla religii monoteistycznych, jak judaizm czy chrześcijaństwo obecność cierpienia w świecie jest podstawowym pytaniem o pojęcie wszechmocnego dobrego Boga, który dopuszcza cierpienie swoich stworzeń. Również w buddyzmie, określane w języku pali jako duhkha, cierpienie jest kluczowym zagadnieniem. Do szeroko rozumianego motywu cierpienia niejednokrotnie sięga również literatura (np. Cierpienia młodego Wertera). Jako uczucie jest ono również opisywane przez psychologię.

    Pierwsza publikacja[ | edytuj kod]

    Po raz pierwszy powyższa definicja została opublikowana w języku angielskim w czasopiśmie Advances in Palliative Medicine w artykule pt. "The definition of overzealous therapy. The consensus of the Polish Working Group on End-of-Life Ethics".

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • hospicjum
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. W. Bołoz, M. Krajnik, et al. The definition of overzealous therapy. The consensus of the Polish Working Group on End-of-Life Ethics. „Advances in Palliative Medicine”. 7(3), 2008. Sprawdź autora:1.
    2. W. Bołoz, M. Krajnik, et al. Definicja Uporczywej Terapii. Konsensus Polskiej Grupy Roboczej ds. Problemów Etycznych Końca Życia. „Medycyna Paliatywna w Praktyce”. 2(3), s. 77, 2008. 
    3. W. Sinkiewicz, M. Krajnik, R. Grabowski (red.): Dylematy etyczne końca życia – problemy uporczywej terapii. Bydgoszcz: Bydgoska Izba Lekarska, 2013.Sprawdź autora:1.
    4. R. Krajewski. Komentarz do definicji. „Medycyna Paliatywna w Praktyce”. 2(3), s. 78, 2008. 
    5. W. Bołoz. Etyczne warunki rezygnacji z uporczywej terapii. „Studia Ecologiae et Bioethicae UKSW”. 11(3), s. 159-171, 2013. 
    6. W. Wróbel. Rezygnacja z uporczywej terapii w świetle polskiego prawa. „Medycyna Praktyczna”, 15.10.2009. 

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Granice terapii medycznych. Medyczne, psychologiczne, prawne, etyczne i teologiczne uwarunkowania rezygnacji z uporczywej terapii.] (pol.). Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego. [dostęp 2016-06-08].




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.