• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Uniwersytet w Lipsku



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Samuel Bogumił Linde (ur. 11 (24) kwietnia 1771 w Toruniu, zm. 8 sierpnia 1847 w Warszawie) – polski leksykograf, językoznawca, tłumacz, bibliograf, pedagog i bibliotekarz.Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium „ogół nauczycieli i uczniów”) – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników.

    Uniwersytet w Lipsku, Uniwersytet Lipski (niem. Universität Leipzig) – niemiecki uniwersytet publiczny w Lipsku, założony w 1409 roku (jeden z najstarszych w Europie).

    Historia[ | edytuj kod]

    Uniwersytet powstał z fundacji książąt saskich Fryderyka I Kłótnika i Wilhelma II Bogatego w oparciu o bullę antypapieża Aleksandra V. Założenie uczelni wiązało się z migracją z Uniwersytetu Praskiego profesorów i studentów nacji niemieckich i polskiej, sprzeciwiających się dominacji czeskiej i naukom Jana Husa.

    Friedrich Wilhelm Nietzsche (ur. 15 października 1844 w Röcken w okolicach Naumburg (Saale), zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) – filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata - esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Istotny jest także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.Uczelnia publiczna – uczelnia utworzona przez państwo reprezentowane przez właściwy organ władzy lub administracji publicznej.

    Wzorem Pragi, w charakterystyczny dla wielu średniowiecznych uniwersytetów sposób, studenci w Lipsku zorganizowani byli w cztery nacje: Misniensium (Miśnia), Saxorum (Saksonia), Bavarorum (Bawaria) i Polonorum (Polska).

    Wśród studentów Uniwersytetu w Lipsku byli na przestrzeni wieków: Felix Bloch, Peter Debye, Paul Ehrlich, Werner Heisenberg, Gottfried Wilhelm von Leibniz, Gotthold Ephraim Lessing, Friedrich Nietzsche, Johann Wolfgang von Goethe, Angela Merkel.

    Polacy na uczelni[ | edytuj kod]

    W XV wieku kształcił się tu pierwszy polski drukarz Kasper Elyan. W 1556 naukę na uczelni podjął kartograf Wacław Grodziecki. W latach 1567–1569 studiował tu działacz kontrreformacyjny Kasper Cichocki, a w 1571 teolog i historyk Jan Łasicki. W 1592 na uniwersytet zapisał się późniejszy urzędnik publiczny, Krzysztof Palczowski. W 1629 studia rozpoczął tu przyszły hetman wielki litewski Janusz Radziwiłł. W 1698 studia tu podjął Jerzy Piotr Schultz. W 1768 ukończył tu studia lekarskie Jerzy Chrystian Arnold. Od 1789 teologię i filologię studiował na uczelni autor pierwszego słownika języka polskiego, Samuel Linde, który w 1791 został na niej lektorem języka polskiego i literatury polskiej. Na początku XIX wieku odbywał tu studia prawnicze polski poeta i urzędnik Tomasz Kantorbery Tymowski. W 1871 stopień doktora filozofii na Uniwersytecie w Lipsku otrzymał Marian Baraniecki, a w 1874 stopień doktora nauk filozoficznych uzyskał psycholog Julian Ochorowicz. Na przełomie XIX i XX wieku na uczelni studiowali: Seweryn Tymieniecki, Antoni Danysz, Franciszek Czerny-Schwarzenberg, Stanisław Waryński, Stefan Łaszewski, Tadeusz Zieliński, Jan Biziel, Leon Sternbach, Stefan Jentys, Michał Wolski, Wacław Anczyc, Andrzej Mielęcki, Mieczysław Pańkowski, Konstanty Janicki, Kazimierz Filip Wize, Władysław Witwicki, Marceli Barciński, Henryk Ułaszyn, Kazimierz Fajans, Andrzej Gawroński, Marian Górski, Stefan Ehrenkreutz, Zdzisław Ludkiewicz, Czesław Znamierowski i Ireneusz Wierzejewski. W latach 60. XX wieku na uniwersytecie studiował Zdzisław Kazimierz Wawrzyniak, a w latach 90. Dariusz Chwastek. W XXI wieku psychologię ukończyła tu piłkarka ręczna Karolina Kudłacz-Gloc.

    Jan Hus (ur. 1370 w Husincu, spalony na stosie 6 lipca 1415 w Konstancji) – czeski duchowny i bohater narodowy, filozof, reformator Kościoła, prekursor protestantyzmu, profesor Uniwersytetu Praskiego. Działalność Husa, inspirowana myślą Johna Wycliffe’a, była zapowiedzią podobnego wystąpienia Marcina Lutra sto lat później.Lipsk (niem. Leipzig; górnołuż. Lipsk; czes. Lipsko; łac. Lipsia) – miasto na prawach powiatu, najliczniejszy ośrodek Saksonii i drugi, po Berlinie, Niemiec wschodnich. Miasto należy do aglomeracji Lipsk-Halle, która liczy ok. 996 100 mieszkańców (2009).

    Po II wojnie światowej wykładowcami Uniwersytetu w Lipsku byli historyk medycyny Stanisław Schwann i filolog Józef Rurawski.

    W 1992 na uczelni zostało reaktywowane Towarzystwo Naukowe Jabłonowskich, założone pierwotnie w Lipsku w roku 1768 przez księcia Józefa Aleksandra Jabłonowskiego.

    Towarzystwo Naukowe Jabłonowskich (łac. Societas Jablonoviana, niem. Fürstlich Jablonowskische Gesellschaft d. Wissenschaften) – założone w Lipsku w roku 1768 przez księcia Józefa Aleksandra Jabłonowskiego. Gremium oficjalnie zostało erygowane aktem fundacyjnym z 9 listopada 1774 roku, a zatwierdzone edyktem z 17 listopada 1774 przez elektora saskiego Fryderyka Augusta; miało ono na celu pracę nad rozwojem wiedzy ogólnej, w szczególności nad dziejami Polski i Słowiańszczyzny płn. Do celu tego służyć miały corocznie ogłaszane konkursy i przyznawanie autorom nagród za najlepsze opracowanie, pisane wyłącznie w języku łacińskim lub francuskim. Towarzystwo, składające się z dziesięciu uczonych, miało przyznawać nagrody (medale) za prace z trzech dziedzin: matematyki, ekonomii i historii. Kolejność z matematyki określił Jabłonowski ściśle: w pierwszym roku miały być nagradzane rozprawy matematyczne, w drugim fizyczne, w trzecim z zakresu hydrauliki, w czwartym z ekonomii. W tej ostatniej dziedzinie miała być zachowana następująca kolejność: handel, fabryki (budowle), sadownictwo i ogrodnictwo. Zdecydowanie największą wagę Jabłonowski przywiązywał jednak do prac historycznych. Wyróżnione rozprawy były publikowane w "Acta Societatis Jablonovianae".Marian Górski (ur. 11 marca 1886 w Warszawie, zm. 25 sierpnia 1961) - polski chemik rolny i gleboznawca, doktor filozofii, rektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW).


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Józef Aleksander Jabłonowski herbu Prus III, krypt.: I. A. X. z P. I. S. Z. X. L. B. K. W. Z. D. O. L. R. S.; X. J. J. P. W. N., (ur. 4 lutego 1711 w Tychomlu na Wołyniu, zm. 1 marca 1777 w Lipsku ) – książę, wojewoda nowogródzki od 1755 roku, stolnik wielki litewski od 1744, starosta buski w latach 1723-1755, starosta korsuński, ławaryski, rakanciski, historyk, bibliograf, heraldyk, mecenas sztuki, tłumacz i poeta.
    Wilhelm II Bogaty (ur. 23 kwietnia 1371; zm. 13 marca 1425) – drugi syn landgrafa Turyngii i margrabiego Miśni Fryderyka III i Katarzyny z Hennenbergu.
    Georg Peter Schultz (pol. Jerzy Piotr Schultz, ur. 1680 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 1748 prawdopodobnie w Lubawie) – toruński uczony, redaktor czasopism. Należał do najważniejszych przedstawicieli wczesnego Oświecenia w Polsce, jako czołowy organizator i reprezentant życia naukowego Rzeczypospolitej pierwszej połowy XVIII wieku.
    Czesław Gabriel Stanisław Znamierowski (ur. 8 maja 1888 w Warszawie, zm. 26 września 1967 w Poznaniu) - polski filozof, etyk i prawnik, profesor Uniwersytetu Poznańskiego, członek szeregu prestiżowych gremiów naukowych (m.in. Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Międzynarodowego Instytutu Filozofii Prawa i Socjologii Prawniczej), tłumacz.
    Stefan Łaszewski (ur. 8 stycznia 1862 w Brąchnówku, zm. 20 marca 1924 w Warszawie) – polski prawnik i sędzia, działacz niepodległościowy.
    Peter Debye, właściwie Petrus Josephus Wilhelmus Debije (potem zmienił na Peter Joseph William Debye), (ur. 24 marca 1884 w Maastricht, Holandia, zm. 2 listopada 1966 w Ithaca, Nowy Jork, USA) – holenderski chemik zajmujący się chemią fizyczną, laureat nagrody Nobla w 1936 w dziedzinie chemii.
    Hetman wielki litewski – dowódca wojsk zaciężnych, potem komputowych Wielkiego Księstwa Litewskiego, czyli armii litewskiej. Z urzędu minister Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jeden z dwóch od czasów unii Polski z Litwą najwyższych zwierzchników wojskowych na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów – drugim był hetman wielki koronny, który był dowódcą wojsk zaciężnych, potem komputowych Korony Królestwa Polskiego, czyli armii polskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.052 sek.