• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Uniwersytet w Heidelbergu

    Przeczytaj także...
    Ludwig Karl Martin Leonhard Albrecht Kossel (ur. 16 września 1853 w Rostocku, zm. 5 lipca 1927 w Heidelbergu) – niemiecki biochemik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny w 1910 roku.Otto Fritz Meyerhof (ur. 12 kwietnia 1884 w Hanowerze w Niemczech, zm. 6 października 1951 w Filadelfii w USA) – fizjolog i biochemik niemiecki, laureat Nagrody Nobla w 1922 roku.
    Philipp Eduard Anton von Lenard (ur. 7 czerwca 1862 w Bratysławie (wówczas Austro-Węgry), zm. 20 maja 1947 w Messelhausen) – fizyk urodzony w węgierskiej części Austro-Węgier, ale w swej postawie skrajnie proniemiecki; laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizyki z 1905 roku za pracę nad promieniowaniem katodowym.
    Fragment budynku Biblioteki Uniwersyteckiej

    Uniwersytet Ruprechta-Karola w Heidelbergu (Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg) – najstarsza niemiecka uczelnia z siedzibą w Heidelbergu. Uczelnia rokrocznie zajmuje wysokie pozycje w międzynarodowych rankingach. Według QS World University Rankings 2011/2012 Uniwersytet w Heidelbergu był najlepszym niemieckim uniwersytetem, natomiast na świecie zajmował 53. miejsce. Szczególnie dobrą reputacją cieszy się Fakultet Fizyki i Astronomii (26. miejsce). Od 15 lipca 2012 roku Uniwersytet Ruprechta-Karola w Heidelbergu należy ponownie do elitarnych uniwersytetów w Niemczech i w ramach Inicjatywy Doskonałości niem. Exzellenzinitiative będzie dalej wspierany finansowo przez rząd.

    Praga (czes. i słow. Praha, niem. Prag) – stolica i największe miasto Czech, położone w środkowej części kraju, nad Wełtawą. Jest miastem wydzielonym na prawach kraju, będąc jednocześnie stolicą kraju środkowoczeskiego.Święte Cesarstwo Rzymskie (łac. Sacrum Romanum Imperium lub Sacrum Imperium Romanum (S.I.R.) od 1254, niem. Heiliges Römisches Reich, potocznie (od 1441) łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, niem. Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation) – nazwa państwa stanowiącego kontynuację cesarstwa zachodniorzymskiego, odwołująca się zarówno do idei jak i kształtu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy. Składało się formalnie z rdzenia którym było Królestwo Niemieckie oraz z równoprawnych mu formalnie Królestwa Włoch (de facto do 1648) i Królestwa Burgundii (od 1032, de facto do 1378).

    Historia[]

    Uniwersytet powstał w czasie wielkiej schizmy. Został ufundowany w 1386 przez elektora Palatynatu Ruprechta na mocy bulli papieża Urbana VI wydanej 23 października 1385. Był trzecim uniwersytetem Świętego Cesarstwa Rzymskiego (po uniwersytetach w Wiedniu i Pradze). Celem powstania uniwersytetu było nauczanie filozofii, teologii, prawoznawstwa oraz medycyny. Pierwszym rektorem był, sprowadzony z Sorbony, nominalista Marsyliusz z Inghen. Jednym z kolejnych rektorów był Mateusz z Krakowa.

    Palatynat, Palatynat Reński (niem. Pfalzgrafschaft, łac. palatium – pałac) – kraina historyczna w zachodnich Niemczech na zachód od Renu. Obecnie wchodzi w skład kraju związkowego Nadrenia-Palatynat i części Badenii-Wirtembergii (Heidelberg).Carl Josef Bayer (także: Karl Bayer; ur. 4 marca 1847 w Bielsku, zm. 22 października 1904 w Rečicy nad Paką) – austriacki chemik, znany przede jako wynalazca tzw. procesu Bayera wykorzystywanego do wytwarzania metalicznego glinu.

    Reformacja wywarła duży wpływ na uniwersytet, stał się on wówczas centrum kalwinizmu. Wydany w 1563 roku Katechizm Heidelberski był, w dużym stopniu, opracowany przez osoby związane z uczelnią.

    W czasie wojny trzydziestoletniej intelektualne i finansowe znaczenie uniwersytetu uległo osłabieniu. W 1622, po zdobyciu Palatynatu przez wojska Ligi Katolickiej, zbiory Bibliotheca Palatina zostały wywiezione do Rzymu.

    W 1693 roku, w trakcie wojny z Francją uniwersytet został zniszczony i czasowo zamknięty. W XVIII wieku, na skutek działań kontrreformacji uczelnia straciła swój protestancki charakter. W 1802 została zreorganizowana i przekształcona w instytucję państwową przez Karola Badeńskiego. Od tego czasu nosi ona nazwę Uniwersytetu Ruprechta-Karola.

    Marsyliusz z Inghen (ur. ok. 1340, zm. w 1396) – średniowieczny filozof, jeden z czołowych przedstawicieli nominalizmu. Pierwszy rektor Uniwersytetu w Heidelbergu.Georg Wittig (ur. 16 czerwca 1897 w Berlinie, zm. 26 sierpnia 1987 w Heidelbergu) – chemik niemiecki, laureat Nagrody Nobla w 1979 roku.

    Laureaci nagrody Nobla[]

    Wykładowcy i pracownicy naukowi[]

  • Philipp Lenard – w 1866 uzyskał stopień doktora, a od 1896 był profesorem fizyki teoretycznej w Heidelbergu
  • Albrecht Kossel – dyrektor Instytutu Fizjologii
  • Otto Meyerhof – studiował w Heidelbergu, latach 1929–1938 pracował w Instytucie Badań Medycznych
  • Karl Volkmar Stoy – kierownik Katedry Pedagogiki w latach 1865–1874
  • Richard Kuhn
  • Walther Bothe
  • Georg Wittig
  • Bert Sakmann
  • J. Hans D. Jensen
  • Fritz Lipmann
  • André Michel Lwoff – odbył staż u Otto Meyerhofa w latach 1932-1933
  • Severo Ochoa de Albornoz
  • George Wald – odbył staż u Otto Meyerhofa
  • Rudolf Mößbauer
  • Studenci[]

  • Carl Josef Bayer
  • Adolf von Baeyer
  • Auguste Beernaert
  • Max Born
  • James Franck
  • Charles-Albert Gobat
  • Fritz Haber
  • Heike Kamerlingh Onnes
  • Wolfgang Ketterle
  • Hans Spemann
  • Carl Spitteler
  • Otto Heinrich Warburg
  • Inni absolwenci[]

     Osobna strona: Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Heidelbergu.
  • Joseph Goebbels
  • Ludwik Karol Teichmann
  • Heidelberg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Rhein-Neckar, nad Neckarem. Siedziba powiatu Rhein-Neckar, jednak do niego nie należy. Liczba mieszkańców wynosi 147 312 (31 grudnia 2010), a powierzchnia miasta 108,83 km².Fritz Albert Lipmann (ur. 12 czerwca 1899 w Królewcu, zm. 24 lipca 1986 w Poughkeepsie) – amerykański biochemik pochodzenia niemieckiego, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizjologii lub medycyny w 1953. Nagrodę uzyskał za odkrycie koenzymu A.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kontrreformacja – nurt w Kościele katolickim, który był okresem odnowy zapoczątkowanym soborem trydenckim oraz zakończonym wraz z wojną trzydziestoletnią. Czasami jest on uznawany jako odpowiedź na reformację.
    Ruprecht I Wittelsbach ( ur. 9 czerwca 1309 Wolfratshausen – zm. 16 lutego 1390 Neustadt an der Weinstraße ) – hrabia Palatynatu Reńskiego, od 1356 roku elektor Palatynatu Reńskiego .
    Johannes Hans Daniel Jensen (ur. 25 czerwca 1907 w Hamburgu, zm. 11 lutego 1973 w Heidelbergu) – niemiecki fizyk, laureat nagrody Nobla.
    Ludwik Karol Teichmann (także: Teichmann-Stawiarski; ur. 1823 w Lublinie, zm. w 1895) – polski lekarz anatom, kalwinista, odkrywca nowej drogi badań w medycynie sądowej - kryształków heminy (tzw. "kryształki Taichmanna").
    Fritz Haber (ur. 9 grudnia 1868 we Wrocławiu, zm. 29 stycznia 1934 w Bazylei) – chemik niemiecki pochodzenia żydowskiego, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1918 roku za syntezę amoniaku z azotu i wodoru.
    James Franck (ur. 26 sierpnia 1882 w Hamburgu, zm. 21 maja 1964 w Getyndze) – niemiecki fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1925 za badania nad jonizacją atomów w wyniku zderzeń z elektronami, w tym przeprowadzony eksperyment (eksperyment Francka-Hertza). Wyniki tych badań potwierdziły istnienie dyskretnych poziomów energetycznych. Nagrodę tę otrzymał wspólnie z Gustawem Hertzem.
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.053 sek.