• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unifikacja - fizyka

    Przeczytaj także...
    Nazwą magnetyzm określa się zespół zjawisk fizycznych związanych z polem magnetycznym, które może być wytwarzane zarówno przez prąd elektryczny jak i przez materiały magnetyczne.Teorie wielkiej unifikacji (GUT z ang. Grand Unification Theory) – teorie łączące chromodynamikę kwantową i teorię oddziaływań elektrosłabych. Przedstawiają one oddziaływanie silne, słabe i elektromagnetyczne jako przejaw jednego, zunifikowanego oddziaływania. Żadna z dotychczasowych teorii wielkiej unifikacji nie została potwierdzona doświadczalnie.
    Poziom energetyczny - energia stanu dostępnego dla cząstki. Poziom może być zdegenerowany, jeśli dana wartość energii cechuje więcej niż jeden stan kwantowy.

    Unifikacja w fizyce ma dwa znaczenia:

    Unifikacja opisu[]

    Unifikacja opisu polega na takim opisie pewnej klasy zjawisk, w wyniku którego zjawiska wcześniej postrzegane jako niezależne zostają opisane w spójny sposób jako aspekty tego samego szerzej rozumianego zjawiska. Typowym przykładem takiej sytuacji jest unifikacja opisu oddziaływań magnetycznych i elektrycznych w jedno oddziaływanie elektromagnetyczne. Mniej trywialnym przykładem jest unifikacja opisu oddziaływań elektromagnetycznych i słabych. Przykład ten jest ciekawy, gdyż zawiera dwie cechy:

    Ładunek elektryczny ciała (lub układu ciał) – fundamentalna właściwość materii przejawiająca się w oddziaływaniu elektromagnetycznym ciał obdarzonych tym ładunkiem. Ciała obdarzone ładunkiem mają zdolność wytwarzania pola elektromagnetycznego oraz oddziaływania z tym polem. Oddziaływanie ładunku z polem elektromagnetycznym jest określone przez siłę Lorentza i jest jednym z oddziaływań podstawowych.Oddziaływanie słabe jest jednym z czterech oddziaływań uznanych za podstawowe. Przenoszone jest za pomocą jednej z trzech masywnych cząstek: bozonów naładowanych (W i W) oraz bozonu neutralnego (Z). Jest odpowiedzialne za rozpad beta i związaną z nim radioaktywność oraz za rozpad np. mionu i cząstek dziwnych. Siła oddziaływania słabego jest 10 razy mniejsza niż siła oddziaływania silnego. Jest zbyt słabe, by połączyć leptony w większe cząstki, tak jak oddziaływania silne łączą w hadronach kwarki.
  • unifikacja opisu: teoria oddziaływań elektrosłabych opisuje w spójny sposób zarówno oddziaływania elektromagnetyczne jak i oddziaływania słabe;
  • unifikacja opisu nie oznacza unifikacji oddziaływań (w sensie obserwacji jednego oddziaływania), gdyż właśnie z unifikacji opisu wynika, że unifikacja oddziaływań elektromagnetycznych, czyli ich zlanie się w jedno oddziaływanie, zachodzi powyżej pewnego poziomu energetycznego, wyższego niż obserwowany na co dzień.
  • Unifikacja oddziaływań[]

    Zjawisko fizyczne polegające na nabyciu w pewnych warunkach przez oddziaływania cech, które pozwalają oddziaływania obserwacyjnie różne w innych warunkach uważać za jedno oddziaływanie posiadające specyficzne własności. Jako przykład można podać oddziaływania magnetyczne i elektryczne, których spójny opis wymusza uznanie ich za przejawy wspólnego oddziaływania elektromagnetycznego, o ile mamy do czynienia z ruchem ładunków lub zmianami pola magnetycznego (zatem specyficzne warunki dotyczą tu prędkości ruchu nośników pola, przy czym prędkości mogą być dowolnie małe). Mniej trywialnym przykładem jest unifikacja oddziaływań silnych i elektromagnetycznych, która zachodzi powyżej pewnego poziomu energii układów biorących udział w oddziaływaniu.

    Zjawisko, fenomen (gr. phainomenon obserwowany) – pojęcie filozoficzne oznaczające to, co dane jest w poznaniu zmysłowym, a więc obrazy, dźwięki, zapachy, smaki itd.Oddziaływanie silne jest jednym z czterech oddziaływań uznanych za podstawowe. Spośród cząstek elementarnych Modelu Standardowego silnie oddziałują tylko kwarki, antykwarki i gluony. Oddziaływanie to wiąże kwarki w obrębie hadronów (a więc i np. w obrębie protonu i neutronu).

    Zobacz też[]

  • teorie wielkiej unifikacji



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pole magnetyczne – stan przestrzeni, w której siły działają na poruszające się ładunki elektryczne, a także na ciała mające moment magnetyczny niezależnie od ich ruchu. Pole magnetyczne, obok pola elektrycznego, jest przejawem pola elektromagnetycznego. W zależności od układu odniesienia, w jakim znajduje się obserwator, to samo zjawisko może być opisywane jako objaw pola elektrycznego, magnetycznego albo obu.
    Fizyka (z stgr. φύσις physis – "natura") – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem właściwości i przemian materii i energii oraz oddziaływań między nimi. Do opisu zjawisk fizycznych używają wielkości fizycznych, wyrażonych za pomocą pojęć matematycznych, takich jak liczba, wektor, tensor. Tworząc hipotezy i teorie fizyki, budują relacje pomiędzy wielkościami fizycznymi.
    Oddziaływanie elektromagnetyczne to jedno z czterech znanych fizyce oddziaływań elementarnych. Odpowiada za siły działające między cząstkami posiadającymi ładunek elektryczny. Jego odkrywcą był Duńczyk Hans Christian Ørsted.
    Elektryczność (od gr. ήλεκτρον (elektron) – bursztyn) – ogólna nazwa zjawisk związanych z oddziaływaniem ciał mających ładunek elektryczny (na przykład elektronów i protonów) oraz z przepływem tych ładunków (prądem elektrycznym). W fizyce elektryczność obejmuje elektrostatykę, elektrodynamikę i prąd elektryczny. Można wyróżnić elektryczność naturalną, np. atmosferyczną oraz elektryczność związaną z techniką.

    Reklama