• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unia walutowa

    Przeczytaj także...
    Integracja gospodarcza – jest to proces polegający na zacieśnianiu współpracy gospodarczej przez co najmniej dwa państwa, poprzez stopniową eliminację barier ograniczających współpracę gospodarczą. Proces prowadzi do scalania gospodarek narodowych poszczególnych krajów i powstania jednego organizmu gospodarczego.Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis.
    Polityka pieniężna (inaczej polityka monetarna) – systematyczne działania mające na celu zapewnienie stabilności cen. Politykę pieniężną państwa prowadzi bank centralny lub inna instytucja rządowa upoważniona do realizacji tej funkcji. Oddziałuje ona na poziom podaży pieniądza oraz na kursy walutowe.

    Unia walutowa, unia monetarna – system, w którym kraje nim objęte rezygnują ze swoich walut narodowych na rzecz wspólnej waluty. Kraje objęte unią walutową nie prowadzą niezależnych polityk pieniężnych (prowadzona jest jedna polityka realizowana przez wspólnie powołany bank centralny).

    Frank CFA, XOF, XAF (fr. franc de la Coopération Financière en Afrique Centrale) - jednostka monetarna używana w niektórych krajach centralnej Afryki od 1974 r., obecnie w 14 państwach. Dzieli się na 100 centymów. Jest to najczęściej używana waluta Afryki. Instytucjami odpowiedzialnymi za emisję pieniądza i politykę pieniężną w zachodniej i środkowej Afryce są odpowiednio Centralny Bank Państw Afryki Zachodniej (BCEAO) i Bank Państw Afryki Środkowej (BEAC).Unia gospodarcza i walutowa (UGiW), unia gospodarczo-walutowa (UGW) – jeden z elementów współpracy w ramach Unii Europejskiej, ustanowiony w grudniu 1991 roku traktatem z Maastricht. Jej głównym przedsięwzięciem jest utworzenie wspólnej waluty europejskiej oraz przeniesienie polityki pieniężnej na szczebel wspólnotowy.

    Zgodnie z inną definicją unia walutowa to forma wspólnego rynku wnosząca dodatkowo dwa zasadnicze elementy: wspólny rynek kapitałowy (w tym finansowy), integrujących się krajów oraz unię kursową (unię tę można zrealizować przez wprowadzenie pełnej wymienialności walut tych krajów lub przez stosowanie we wzajemnych rozliczeniach wspólnej waluty).

    Czynniki produkcji (nakłady) – wszystkie zasoby materialne lub usługi wykorzystywane w procesie produkcji dóbr. W klasycznym ujęciu wyróżnia się następujące czynniki produkcji: praca, kapitał, ziemia. Lista czynników produkcji czasami jest rozszerzana lub skracana w zależności od sposobu opisywania zjawisk ekonomicznych przez danego teoretyka ekonomii. Przykładowo, ekonomista angielski, A. Marshall, za czwarty czynnik uznawał organizację. Ekonomista austriacki, J. Schumpeter, za czwarty czynnik uznawał przedsiębiorczość. We współczesnych analizach ekonomicznych czasami operuje się tylko dwoma czynnikami produkcji - pracą ludzką i kapitałem. Do pojęcia kapitału zalicza się wtedy również ziemię jako jedno z aktyw trwałych.Rynek finansowy – miejsce, gdzie dokonuje się transakcji środkami pieniężnymi. Przedmiotem rynku finansowego są walory finansowe występujące w postaci zmaterializowanej lub zdematerializowanej.
    Mapa przedstawiająca unie walutowe i państwa jednostronnie przyjmujące cudzą walutę.

    Głównymi elementami tej formy integracji gospodarczej są:

  • pełna liberalizacja przepływu kapitału między tworzącymi ja państwami;
  • integracja usług bankowych i finansowych;
  • zamrożenie kursów walut tworzących ja państw;
  • wprowadzenie wspólnej waluty.
  • Prawidłowe funkcjonowanie unii monetarnej wymaga:

  • znacznego stopnia zbieżności cykli koniunkturalnych pomiędzy integrującymi się krajami;
  • mobilności czynników produkcji, w tym kapitału i pracy, pomiędzy tymi krajami;
  • istnienia mechanizmu umożliwiającego zminimalizowanie ryzyka występowania szoków asymetrycznych, w tym poprzez stworzenie unii fiskalnej pomiędzy integrującymi się krajami;
  • dążenia do ograniczenia ryzyka poprzez stosowanie narzędzi polityki makroostrożnościowej.
  • Pierwszą podstawą teoretyczną funkcjonowania unii walutowej była teoria optymalnego obszaru walutowego.

    Kapitał, to pojęcie z dziedziny ekonomii i finansów, oznaczające dobra (bogactwa, środki, aktywa) finansowe, szczególnie, gdy służą one rozpoczęciu lub kontynuacji działalności gospodarczej. Jest jednym ze środków wytwórczych, obok: pracy, przedsiębiorczości i ziemi, które są potrzebne do rozpoczęcia produkcji.Optymalny obszar walutowy - największy pod względem zasięgu geograficznego obszar, w którym efektywność ekonomiczna byłaby zmaksymalizowana, gdyby na tym obszarze obowiązywała jedna waluta.

    Współcześnie przykładami unii walutowych są: unia gospodarcza i walutowa (w ramach Unii Europejskiej), dolar wschodniokaraibski oraz frank CFA.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. I. D. Tymoczko: Analiza porównawcza systemów kursu walutowego, Warszawa: Materiały i studia NBP, 2013, ISSN 2084-6258.
    2. P. Coffey, J.R. Presley: European Monetary Integration, London: Macmillan Press, 1976 (cyt. za L. Oręziak, Integracja Europejska w ramach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, Warszawa: Monografie i Opracowania nr 330, SGPiS, 1991).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jakub Borowski, Integracja monetarna. Wyzwania dla Polski, Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2011, ISBN 978-83-208-1963-2, OCLC 802131687.
  • J. Borowiec: Unia ekonomiczna i monetarna. Historia, podstawy teoretyczne, polityka, Wrocław: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu, 2001, ​ISBN 83-7011-488-1​.
  • D. Niedziółka (red): Unia gospodarczo-walutowa i jej pieniądz euro, Warszawa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Cła i Logistyki, 2008, ​ISBN 978-83-89226-51-8​.
  • Paul de Grauwe: Economics of monetary union, Oxford: Oxford University Press, 2012, ​ISBN 978-0-19-960557-6​.

  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Kurs walutowy – cena danej waluty wyrażona w innej walucie. Miejscem transakcji, na którym przedmiotem są waluty krajowe jest rynek walutowy; sprzedaje się jedną walutę w zamian za inną. Mowa jest o rynku, aby podkreślić, że występuje na nim: podaż, popyt i cena. Na ogół o relacjach wymiany walut, czyli o kursach walut, decyduje podstawowe prawo rynku tworzące kurs (cenę) równowagi przy zrównaniu popytu z podażą danej waluty.




    Warto wiedzieć że... beta

    Dolar wschodniokaraibski to oficjalna waluta następujących państw Karaibów: Antigui i Barbudy, Dominiki, Grenady, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia i Saint Vincent i Grenadyny, a także Anguilli i Montserratu, wchodzących w skład Brytyjskich terytoriów zamorskich. Jeden dolar wschodniokaraibski dzieli się na sto centów wschodniokaraibskich.
    Sojusz – porozumienie o wspólnym działaniu mającym doprowadzić do osiągnięcia określonego celu. W zależności od liczby sojuszników możemy mówić o sojuszach dwustronnych lub trójstronnych. W przypadku większej niż trzech liczby sojuszników mówimy po prostu o sojuszu. Jako synonimy używane są pojęcia: koalicja, przymierze, pakt, alians.
    Waluta (jednostka monetarna) – nazwa pieniądza obowiązującego w danym państwie. Nazwę tę stosuje się przede wszystkim w kontekście wymiany międzynarodowej. Waluta jest wtedy środkiem rozliczeniowym (czyli miernikiem wartości) oraz środkiem regulowania płatności (należności i zobowiązań) w transakcjach międzynarodowych. Skrótowe oznaczenie waluty (np. GBP), to ustandaryzowany, trzyliterowy kod przyjęty przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Dwie pierwsze litery oznaczają kraj w którym dana waluta obowiązuje (np. GB - Great Britain), a trzecia to zazwyczaj inicjał danej waluty (P - Pound)
    Cykl koniunkturalny – zjawisko występowania w gospodarce wahań różnych mierników ekonomicznych charakteryzujących poziom koniunktury wokół rosnącego trendu wzrostu gospodarczego, analizowanego w długim okresie. Współcześnie najszerzej rozpowszechnioną teorią powstania cykli jest Teoria realnego cyklu koniunkturalnego.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Rynek kapitałowy – segment rynku finansowego, na którym dokonywane są emisje średnio- i długoterminowych instrumentów finansowych takich jak akcje i obligacje, przeznaczone na finansowanie inwestycji. Zwyczajowo (ale też w przepisach prawnych wielu krajów), cezurą czasową oddzielającą rynek pieniężny od kapitałowego jest termin zapadalności instrumentu finansowego wynoszący jeden rok.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.