• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Umowa ubezpieczenia

    Przeczytaj także...
    Umowa nazwana – umowa posiadająca szczególną regulację ustawową - do umowy takiej odnosi się grupa przepisów prawa, gdzie określone są wzajemne uprawnienia i obowiązki stron właściwe dla stosunku prawnego danego rodzaju. Regulacji umowy nazwanej poświęcony jest zwykle osobny rozdział ustawy. Przykładami umów nazwanych są: umowa sprzedaży, umowa zlecenia, umowa o dzieło, umowa przewozu. Zdecydowana większość umów nazwanych opisana jest w części szczególnej księgi trzeciej Kodeksu cywilnego.Umowa, kontrakt (łac. contractus) – w prawie cywilnym zgodne porozumienie dwóch lub więcej stron ustalające ich wzajemne prawa lub obowiązki. Według bardziej szczegółowej definicji umowa to stan faktyczny polegający na złożeniu dwóch lub więcej zgodnych oświadczeń woli (konsens) zmierzających do powstania, uchylenia lub zmiany uprawnień i obowiązków podmiotów składających te oświadczenia woli. Umowy są zawsze co najmniej dwustronnymi czynnościami prawnymi.
    Kodeks cywilny (skrót k.c. lub w języku prawniczym kc) – usystematyzowany według określonych reguł (nawiązujących do systematyki pandektowej) zbiór przepisów prawnych z zakresu prawa cywilnego obejmujący przynajmniej podstawowy zestaw instytucji z tej dziedziny.

    Umowa ubezpieczenia – uregulowana w Kodeksie cywilnym umowa, na podstawie której ubezpieczyciel, w zakresie działania swojego przedsiębiorstwa, zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

    Szkoda – pojęcie szkody (w prawie cywilnym) nie zostało ustawowo zdefiniowane. Szkoda uznawana jest za podstawową przesłankę odpowiedzialności. Dlatego też, posługując się poglądami nauki prawa cywilnego stwierdzić można, iż określenie to odnosi się do wszelkich uszczerbków w dobrach lub interesach prawnie chronionych, których poszkodowany doznał wbrew swej woli. Zastrzeżenie takie zostało dodane, żeby odróżnić szkodę od uszczerbków, które zostały spowodowane na mocy decyzji samego zainteresowanego podmiotu. W takim przypadku szkodą nie będzie np. wyzbycie się rzeczy lub jej zużycie przez uprawnionego.Odszkodowanie ubezpieczeniowe – to w ramach ubezpieczeń gospodarczych (na zasadzie gwarancyjno-repartycyjnej) odszkodowanie, którego obowiązek świadczenia spoczywa na ubezpieczycielu. Podstawą wypłaty odszkodowania będzie umowa ubezpieczenia określona w art. 805 kodeksu cywilnego zawarta dobrowolnie lub wykonaniu nakazu ustawowego (zob. np. Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych).

    Świadczenie zakładu ubezpieczeń może polegać na zapłacie:

  • przy ubezpieczeniu majątkowym – określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku,
  • przy ubezpieczeniu osobowym – umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.
  • Składka ubezpieczeniowa – kwota pieniędzy, jaką ubezpieczający płaci firmie ubezpieczeniowej w zamian za udzieloną przez nią ochronę. Wysokość tej kwoty uzależniona jest od rodzaju ubezpieczenia, wartości sumy ubezpieczenia, długości jego trwania, a także od płci, wieku i aktualnego stanu zdrowia. Składkę można wpłacić w całości jednorazowo w chwili zawarcia umowy ubezpieczenia lub rozłożyć ją na raty w cyklu rocznym, kwartalnym lub miesięcznym.Umowa losowa - jej treść, rozmiar świadczenia, a nawet samo jego istnienie są zależne od zaistnienia pewnego zdarzenia określonego np. w umowie ubezpieczenia, umowie gry lub zakładu.

    Charakter prawny umowy ubezpieczenia[]

    Umowa ubezpieczenia jest umową nazwaną, należąca do grona umów kwalifikowanych, dwustronnie zobowiązujących i odpłatnych. Rozbieżności w doktrynie wywołuje losowość i wzajemność umowy ubezpieczenia. Judykatura polska stoi na stanowisku, że umowa ubezpieczenia jest umową losową, której nie można przypisać charakteru wzajemności.

    Świadczenie - zachowanie się dłużnika zgodne z treścią zobowiązania zadośćczyniące godnemu ochrony interesowi wierzyciela.Rzecznik Ubezpieczonych (RU) – polski urząd państwowy, którego zadaniem jest reprezentowanie interesów ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków otwartych funduszy emerytalnych i uczestników pracowniczych programów emerytalnych (PPE). Rzecznik współpracuje z krajowymi i zagranicznymi organizacjami konsumenckimi oraz Rzecznikiem Praw Obywatelskich.

    Treść umowy ubezpieczenia[]

    Na treść umowy składają się jej essentialia negotti oraz główne świadczenie stron. Do essentialium negotii umowy ubezpieczenia zalicza się postanowienia określające zdarzenie losowe oraz interes ubezpieczonego, któremu zdarzenie owo zagraża. Głównym świadczeniem ubezpieczającego jest zapłata składki ubezpieczeniowej, natomiast głównym świadczeniem zakładu ubezpieczeń – zapłata umówionego odszkodowania lub świadczenia.

    Zakład ubezpieczeń (towarzystwo ubezpieczeniowe, ubezpieczyciel) – przedsiębiorstwo prowadzące działalność gospodarczą za zezwoleniem w zakresie ubezpieczeń osobowych, majątkowych reasekuracji na podstawie umowy, które zobowiązuje się do świadczenia w razie wystąpienia skutków zdarzeń losowych.

    Teorie świadczenia ubezpieczyciela[]

    W doktrynie występują jednak dwie teorie opisujące charakter świadczenia ubezpieczyciela:

  • Część przedstawicieli nauki uważa, że świadczeniem zakładu ubezpieczeń jest ponoszenie ryzyka nastąpienia negatywnych skutków, wskutek ziszczenia się zdefiniowanego umową zdarzenia losowego. Świadczenie to utożsamiają z ochroną ubezpieczeniową.
  • Inni opowiadają się za pieniężnym charakterem świadczenia ubezpieczyciela, które polega na zapłacie umówionego odszkodowania lub świadczenia. Ochrona ubezpieczeniowa nie mieści się bowiem w prawnym pojęciu świadczenia.
  • Przypisy

    1. Art. 805 kc i nast.
    2. Umowa ubezpieczenia. W: Encyklopedia ubezpieczeń [on-line]. Rzecznik Ubezpieczonych. [dostęp 2014-07-04].
    3. Wyrok SN z 6 listopada 2006 r. sygn. akt. IV CSK 125/06, za: Gazeta Prawna nr 215, s. 26.
    4. Zob. przypis nr 1.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.