• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Umowa przewozu



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Przewoźnik – przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, w Polsce na podstawie potwierdzenia zgłoszenia przewozu, a w transporcie kolejowym – na podstawie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.Posiadacz zależny – osoba, która faktycznie włada cudzą rzeczą jak użytkownik, najemca, dzierżawca, zastawnik itp. i jest podporządkowana właścicielowi lub posiadaczowi samoistnemu na podstawie stosunku prawnego uprawniającego go do władania rzeczą. Posiadacz zależny włada rzeczą zarówno we własnym imieniu i interesie (na podstawie np. umowy dzierżawy, najmu, itd.), ale także w interesie właściciela lub posiadacza samoistnego. Posiadaczowi zależnemu przysługuje roszczenia posesoryjne oraz ochrona własna i obrona konieczna z art. 343 kodeksu cywilnego. Posiadanie zależne nie może prowadzić do zasiedzenia.

    Umowa przewozuumowa polegająca na tym, że jedna z jej stron – przewoźnik – zobowiązuje się do przewiezienia osób lub rzeczy w ramach działalności własnego przedsiębiorstwa, druga strona – do zapłaty w zamian za to wynagrodzenia.

    Należy do kategorii umów o świadczenie usług; jej celem jest dowiezienie osoby lub rzeczy do miejsca przeznaczenia w określonym czasie.

    W sytuacjach, gdy przewóz jest dodatkiem do innego świadczenia, mającego charakter zasadniczy, może być tylko dodatkowym zastrzeżeniem w ramach umowy podstawowej.

    Przedsiębiorstwo (lub inaczej jednostka gospodarcza) – wyodrębniona prawnie, organizacyjnie i ekonomicznie jednostka, prowadząca działalność gospodarczą. Najczęściej definiowanym celem działalności przedsiębiorstwa jest osiąganie zysku poprzez zaspokajanie potrzeb konsumentów. W jego skład mogą wchodzić mniej lub bardziej odrębne jednostki gospodarcze, nazywane zakładami. Nieco inne znaczenie ma przedsiębiorstwo w języku prawnym.Przewoźnik lotniczy – podmiot posiadający ważny certyfikat (koncesję, licencję) upoważniający do prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu przewozu lotniczego pasażerów, bagażu, towarów lub poczty za wynagrodzeniem.

    Charakter prawny[ | edytuj kod]

    Umowa przewozu jest umową dwustronnie zobowiązującą, kauzalną, wzajemną i odpłatną. Umowa, na podstawie której czynności przewozowe są wykonane przez przewoźnika bezpłatnie, nie jest umową przewozu, jednak w myśl ustawy Prawo przewozowe stosuje się jej przepisy odpowiednio. Przy przewozie nieodpłatnym wykonanym przez osobę niemającą statusu przewoźnika stosuje się wówczas odpowiednio przepisy o umowie zlecenia.

    Starosta – urząd związany z zarządzaniem jednostką administracyjną. W Polsce urząd starosty został wprowadzony podczas panowania króla Wacława II (1291-1305) z czeskiej dynastii Przemyślidów w celu sprawniejszego zarządzania krajem. Stanowisko to na przestrzeni lat zmieniało swoje znaczenie i funkcje, znane jest też w sąsiednich krajach. Obecnie w Polsce funkcja starosty oznacza osobę kierującą powiatem. Towar – produkt pracy ludzkiej, który jest przeznaczony do sprzedaży. Pojęcie to obejmuje dobra konsumpcyjne i produkcyjne oraz usługi.

    Jest przykładem kontraktu typowego i adhezyjnego (masowy charakter, brak możliwości indywidualnego kształtowania umowy). Ograniczenia swobody kształtowania treści umowy przewozu spowodowały rozwój m.in. umowy czarteru.

    Przewoźnik może wydawać regulaminy – w razie jednak sprzeczności umowy z regulaminem strony są związane umową. Wspomniane regulaminy:

  • wydawane przez przewoźnika określają warunki obsługi podróżnych, odprawy oraz przewozu osób i rzeczy,
  • wydawane przez przewoźnika lotniczego określają typowe warunki przewozu lotniczego pasażerów, bagażu i towarów.
  • Operator pocztowy wydaje regulaminy świadczenia usług pocztowych oraz świadczenia powszechnych usług pocztowych.

    Burmistrz (śrwniem. burc-meister lub burger-meister „zwierzchnik gminy miejskiej lub wiejskiej”) – w wielu krajach najwyższy rangą urzędnik władz lokalnych np. miasta lub gminy. Umowa, kontrakt (łac. contractus) – w prawie cywilnym zgodne porozumienie dwóch lub więcej stron ustalające ich wzajemne prawa lub obowiązki. Według bardziej szczegółowej definicji umowa to stan faktyczny polegający na złożeniu dwóch lub więcej zgodnych oświadczeń woli (konsens) zmierzających do powstania, uchylenia lub zmiany uprawnień i obowiązków podmiotów składających te oświadczenia woli. Umowy są zawsze co najmniej dwustronnymi czynnościami prawnymi.

    W świetle przepisów Kodeksu cywilnego umowa przewozu ma charakter konsensualny; w wyniku nowelizacji Prawa przewozowego w 1994 roku przesądzono realny charakter kontraktu przy przesyłkach towarowych i bagażowych, przesądzając realny charakter kontraktu. Umowa przesyłki pocztowej w Prawie pocztowym została uregulowana jako umowa realna.

    Kodeks cywilny (skrót k.c. lub w języku prawniczym kc) – usystematyzowany według określonych reguł (nawiązujących do systematyki pandektowej) zbiór przepisów prawnych z zakresu prawa cywilnego obejmujący przynajmniej podstawowy zestaw instytucji z tej dziedziny.Oferta – jeden ze sposobów zawarcia umowy, polegający na złożeniu przez oferenta oświadczenia woli drugiej stronie, zwanej tradycyjnie oblatem.

    Dawniej uważano umowy przewozu za umowy formalne (miały charakteryzować się koniecznością umieszczenia w dokumencie wymaganych przy jej zawarciu wszystkich postanowień umowy). W Kodeksie cywilnym (art. 780 § 1) wystawienie listu przewozowego ma charakter fakultatywny; obowiązek wystawienia listu przewozowego przewidziany w ustawie Prawo przewozowe z 1984 roku został zniesiony nowelizacją z 1994, która zobowiązywała nadawcę do dostarczenia przewoźnikowi informacji niezbędnych do prawidłowego wykonania przewozu albo w formie listu przewozowego, albo w inny przyjęty sposób.

    List przewozowy zawiera fizyczny spis inwentarza przesyłanego przy pomocy transportu lądowego, wodnego i powietrznego, a także transportu multimodalnego. List przewozowy zawiera zwykle adres sprzedawcy, adres docelowy, numery referencyjne odbiorcy i dostawcy (np. numer zamówienia czy kod kontraktu), rodzaj przewożonego towaru oraz ilość i cenę jednostkową. W niektórych przypadkach jest potwierdzony certyfikatem zgodności (certificate of confirmity), wystawionym przez wewnętrzną lub zewnętrzną jednostkę sprawdzającą/audytującą.Bagaż – rzeczy osobiste spakowane do walizek, kufrów, plecaków itp., przeznaczone do przewożenia środkami transportu.

    W umowie przewozu występuje czasami osoba trzecia, na rzecz której świadczenie przewozowe jest wykonywane:

  • w transporcie osobowym – gdy stroną umowy jest organizator przewozu (np. biuro podróży), a pasażer bezpośrednio korzysta z usług przewozowych,
  • w transporcie towarowym – gdy nadawca przy zawieraniu umowy wskazuje adresata do rąk którego przewoźnik zobowiązany jest po dokonaniu przewozu dostarczyć przesyłkę.
  • W doktrynie ten rodzaj kontraktu uważa się za specyficzny rodzaj umowy na rzecz osoby trzeciej. Jest specyficzny, gdyż:

    Czarter – umowa, na podstawie której odbywa się przewóz ładunków bądź osób w żegludze, transporcie kolejowym lub lotnictwie, cechująca się nieregularnością lub wręcz jednorazowością. Także wynajęcie statku, jachtu, samolotu z załogą lub bez na określony czas w celu samodzielnej organizacji transportu, podróży.Klęska żywiołowa (kataklizm) – ekstremalne zjawisko naturalne powodujące znaczne szkody na terenie objętym tym zjawiskiem, pozostawiające po sobie często zmieniony obraz powierzchni ziemi. Powoduje ono również wysokie straty w gospodarce człowieka, może przemodelować stan przyrody, a nawet zagrażać życiu ludzkiemu.
  • powstanie prawa odbiorcy do odbioru przesyłki powstaje z chwilą przybycia jej do miejsca przeznaczenia,
  • istnieje możliwość nałożenia na odbiorcę pewnych obowiązków w sytuacji, gdy wstąpi w umowę przewozu,
  • istnieje konkretny adresat (przewoźnik) oświadczenia woli o skorzystaniu z prawa do odbioru przesyłki.
  • Z tego powodu nie ma potrzeby odwoływania się do uregulowań regulacji umowy na rzecz osoby trzeciej ujętej w Kodeksie cywilnym.

    Marszałek województwa – przewodniczący zarządu województwa, organu wykonawczego samorządu województwa. Stanowisko marszałka województwa utworzono 1 stycznia 1999 ustawą z 1998 w ramach reformy administracyjnej.Poczta Polska Spółka Akcyjna – jednoosobowa spółka skarbu państwa, zajmująca się świadczeniem usług pocztowych (doręczanie przesyłek, przekazów pocztowych, druków bezadresowych itp.), usług pieniężnych (wpłaty na rachunki, operacje oszczędnościowo-czekowe itp.), usług bankowych (na rzecz Banku Pocztowego SA), usług ubezpieczeniowych i usług kurierskich (Pocztex).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Przedsiębiorstwa turystyczne – jednostki organizacyjne prowadzące działalność gospodarczą, świadczące odpłatnie usługi uczestnikom różnych rodzajów i form turystyki.
    Siła wyższa (łac. vis maior, ang. Act of God - "Wola boska", fr. force majeure) - ogólne określenie przyczyny sprawczej zdarzenia o charakterze przypadkowym lub naturalnym (żywiołowym), nie do uniknięcia, takiego, nad którym człowiek nie panuje (vis maior, quae humana infirmitas resistere non potest).
    Pasażer – osoba korzystająca ze środka transportu, która nie kieruje pojazdem. Pasażerem jest zarówno osoba, która jedzie publicznym środkiem transportu (np. metra), jak i np. samochodu.
    Negocjacje – dwustronny proces komunikowania się, którego celem jest osiągnięcie porozumienia, gdy przynajmniej jedna strona nie zgadza się z daną opinią lub z danym rozwiązaniem sytuacji. Negocjacje to sposób porozumienia się w celu rozwiązania konfliktu oraz dojścia do porozumienia obydwu stron, proces wzajemnego poszukiwania takiego rozwiązania, które satysfakcjonowałoby zaangażowane w konflikt strony.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.