• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Umiarkowana Partia Koalicyjna

    Przeczytaj także...
    Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis. Anna Maria Kinberg Batra (ur. 14 kwietnia 1970 w Skärholmen) – szwedzka polityk, parlamentarzystka, przewodnicząca Umiarkowanej Partii Koalicyjnej.
    Gösta Bohman (ur. 15 stycznia 1911 w Sztokholmie, zm. 12 sierpnia 1997 tamże) – szwedzki prawnik i polityk, w latach 1970–1981 przewodniczący Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, były minister i deputowany.

    Umiarkowana Partia Koalicyjna (szw. Moderata Samlingspartiet, w skrócie Moderaterna; Moderaci) – szwedzka partia liberalno-konserwatywna. Powstała w 1904 roku, będąc początkowo ugrupowaniem bardzo konserwatywnym i nacjonalistycznym. Była przeciwna powszechności prawa wyborczego, prawom pracowniczym i wydatkom socjalnym. Jej członkowie chcieli zapewnienia przywilejów wyższym klasom społecznym. W tym czasie dwukrotnie premierem był Arvid Lindman (lata 1905–1911 i 1928–1930). W 1928 roku partia uzyskała najwyższy jak dotąd wynik wyborczy – 28%. Od 1934 roku była to główna partia opozycyjna, od 1938 jako Narodowa Organizacja Prawicy, pomagała socjaldemokratom w rządzeniu w czasie wojny. Od 1952 roku jako Partia Prawicowa, główne ugrupowanie opozycyjne, a od 1969 pod obecną nazwą.

    Nacjonalizm (z łac. natio – naród) – postawa społeczno-polityczna, uznająca naród za najwyższe dobro w sferze polityki. Nacjonalizm uznaje sprawy własnego narodu za najważniejsze (egoizm narodowy), jednak istnieją grupy, które szanują także racje i poglądy innych narodów. Nacjonalizm przejawia się głoszeniem poglądów o zabarwieniu narodowym, szerzeniem myśli narodowej i pamięci o bohaterach danego narodu. Głosi solidarność wszystkich grup i klas społecznych danego narodu. Wyróżniamy dwa typy nacjonalizmu: pozytywny i negatywny (szowinistyczny).Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.

    Od 1970 (lider – Gösta Bohman, 1911–1977) partia zaczęła zmieniać swoją orientację z klasycznie konserwatywnej na bardziej liberalną. Od 1976 roku uczestniczyła w pierwszym powojennym rządzie niesocjaldemokratycznym (który przetrwał do 1982, przewodziła w nim Partia Centrum).

    Język szwedzki (szw. svenska språket, svenska) – język północnogermański wschodni (wschodnioskandynawski), używany głównie w Szwecji i częściach Finlandii, przez ok. 9 mln ludzi. W Finlandii język szwedzki jest, obok fińskiego, językiem urzędowym, z uwagi na 5% szwedzkojęzycznych obywateli Finlandii zamieszkałych głównie na wybrzeżach tego kraju. Szwedzki jest dość dobrze zrozumiały dla Norwegów i w mniejszym stopniu także dla Duńczyków. Język standardowy w Szwecji, tzw. rikssvenska (szwedzki państwowy) oparty jest na dialektach regionu sztokholmskiego.Ulf Adelsohn (ur. 4 października 1941 w Sztokholmie) – szwedzki prawnik i polityk, w latach 1981–1986 przewodniczący Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, były minister i deputowany.

    W 1991 roku nowy przywódca Carl Bildt poprowadził partię do zwycięstwa, zostając premierem i tworząc nie-socjalistyczną koalicję rządową do 1994. Rząd ten obciął wydatki socjalne, zredukował podatki i zakończył negocjacje z UE. Potem jednak koalicja utraciła większość, pomimo zwiększenia poparcia dla samej partii w wyborach 1994 i 1998 roku. Nowy lider, Bo Lundgren poprowadził jednak partię do klęski w 2002 roku, po czym zastąpił go Fredrik Reinfeldt. Po rządach, które Umiarkowani sprawowali w latach 2006–2015 nadeszła porażka wyborcza, po której do dymisji podał się ustępujący premier i lider partii Fredrik Reinfeldt. Zastąpiła go Anna Kinberg Batra. Jest pierwszą kobietą, która objęła stanowisko lidera partii.

    Socjaldemokracja – lewicowy ruch społeczny wywodzący się z ruchu robotniczego, który za główny cel stawia sobie budowę ustroju i społeczeństwa socjalistycznego drogą demokratycznych reform.Liberalizm (łac. liberalis – wolnościowy, od łac. liber – wolny) – ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością, ma charakter indywidualistyczny i przeciwstawia się kolektywizmowi. Innymi wartościami cenionymi przez liberałów są wartości demokratyczne, wolności i prawa obywatelskie czy własność prywatna i wolny rynek.

    Liderzy partyjni[ | edytuj kod]

  • Gustaf Fredrik Östberg (1904–1905)
  • Axel Svedelius (1905–1906)
  • Hugo Tamm (1907)
  • Gustaf Fredrik Östberg (1908–1912)
  • Arvid Lindman (1912–1917)
  • Olof Jönsson i Hov (1917)
  • Arvid Lindman (1917–1935)
  • Gösta Bagge (1935–1944)
  • Fritiof Domö (1944–1950)
  • Jarl Hjalmarson (1950–1961)
  • Gunnar Heckscher (1961–1965)
  • Yngve Holmberg (1965–1970)
  • Gösta Bohman (19701981)
  • Ulf Adelsohn (19811986)
  • Carl Bildt (19861999)
  • Bo Lundgren (19992003)
  • Fredrik Reinfeldt (20032015)
  • Anna Kinberg Batra (20152017)
  • Ulf Kristersson (2017)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Ulf Kristersson formally named new Moderate Party leader (ang.). sverigesradio.se, 2 października 2017. [dostęp 2018-07-14].
    Ulf Kristersson (ur. 29 grudnia 1963 w Lund) – szwedzki polityk, urzędnik samorządowy, deputowany, od 2010 do 2014 minister.Konserwatyzm ((łac.) conservare – zachowywać, dochować zmian) − ideologia, która bazuje na hasłach obrony porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o ewolucyjnym charakterze zmian społecznych. Konserwatyzm zrodził się na przełomie XVIII i XIX w., był próbą przeciwstawienia się racjonalistycznej myśli oświeceniowej. Nowoczesny konserwatyzm stanowił reakcję na wydarzenia rewolucji francuskiej. Za twórcę podstaw ideologicznych nurtu uważany jest Edmund Burke. Jako idea polityczna termin ten po raz pierwszy użyty został w 1820 r. przez zwolennika restauracji dynastii Burbonów, François-René de Chateaubriand (1768–1848), który wydawał pismo „Konserwatysta”.




    Warto wiedzieć że... beta

    Salomon Arvid Achates Lindman (ur. 19 września 1862 w Österbybruk w regionie Uppsala, zm. 9 grudnia 1936 w Londynie) − szwedzki kontradmirał, premier kraju, minister spraw zagranicznych i przemysłowiec.
    Nils Daniel Carl Bildt (ur. 15 lipca 1949 w Halmstad) – szwedzki polityk, premier Szwecji w latach 1991–1994, były przewodniczący centroprawicowej Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, od 2006 minister spraw zagranicznych.
    Bo Axel Magnus Lundgren (ur. 11 lipca 1947 w Kristianstadzie) – szwedzki polityk i urzędnik państwowy, długoletni deputowany, w latach 1999–2003 przewodniczący Umiarkowanej Partii Koalicyjnej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.