• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ulica Oboźna w Warszawie

    Przeczytaj także...
    Śródmieście – dzielnica Warszawy o granicach ustalonych w 1960 roku (przed wojną obejmowała także wschodnie rejony MSI dzisiejszej Woli i Ochoty: zachodnia część Muranowa - rejon MSI Nowolipki, zachodnia część Śródmieścia Północnego - w tym część Mirowa, część Śródmieścia Południowego - dzisiejszy fragment rejonu MSI Filtry). Obejmuje najstarszą część miasta (Stare Miasto i Nowe Miasto), a także zabudowę powstałą po II wojnie światowej w miejscu zniszczonych dzielnic.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    Bogusław Ernest Denhoff (zm. 1734) – wnuk Ernesta Magnusa, dowódca regimentu gwardii pieszej koronnej 1699 r., podkomorzy wielki litewski 1702 r., generał lejtnant wojsk koronnych 1705 r., generał artylerii litewskiej 1710-1725 r., dowódca regimentu pieszego i dragonów litewskich 1711 r., starosta sokolnicki.

    Ulica Oboźna – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia, stromo wspinająca się na skarpę warszawską.

    Na całej długości jest ulicą jednokierunkową, od Powiśla w stronę centrum. W przeszłości możliwy był skręt z ul. Oboźnej w ul. Krakowskie Przedmieście, jednak od czasu jego remontu w 2005−2006 połączono ją z północnym odcinkiem ul. Kopernika.

    Klasycyzm (z łac. classicus – doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony) – styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. "powrót do źródeł" (klasycznych) pojawił się już w renesansie - jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.Pomnik Mikołaja Kopernika w Warszawie – pomnik dłuta duńskiego rzeźbiarza Bertela Thorvaldsena, wykonany w 1822. 2,8-metrowa rzeźba z brązu przedstawia siedzącego Mikołaja Kopernika z cyrklem w prawej dłoni i sferą armilarną w lewej dłoni. Wierne kopie tego pomnika znajdują się w Montrealu i Chicago.

    Historia[]

    Ulica prowadziła do dworu oboźnego królewskiego Bogusława Ernesta Denhoffa, z czym związana jest jej nazwa nadana w 1771.

    W 1896 przy ulicy wybudowano rotundę, w której umieszczono panoramę Tatr, przebudową ok. 1911 na Teatr Żydowski im. A. Kamińskiego. W 1935 budynek przebudowano na garaż.

    Większość zabudowy ulicy uległa zniszczeniu w czasie II wojny światowej.

    Oboźny – urząd, funkcja związana z zakładaniem obozów wojskowych, harcerskich itp., ich zaopatrzeniem oraz utrzymywaniem w nich porządku.Rotunda (łac. rotundus - okrągły) – budowla w układzie centralnym, wzniesiona na planie koła. Składa się z jednego pomieszczenia przykrytego często kopułą, czasem z dobudowanymi apsydami. Rotunda może stanowić budynek zamknięty, czasem okolony kolumnadą (tolos). Budowle tego typu znane są od starożytności.

    Ważniejsze obiekty[]

  • Klasycystyczny zdrój z 1837 w miejscu dawnego źródła skarpowego wykonany według projektu Edwarda de Klopmanna (obecnie zasilany wodą z wodociągów miejskich).
  • Otoczenie[]

  • Pomnik Mikołaja Kopernika
  • Teatr Polski (ul. Karasia 2)
  • Przypisy

    1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 170. ISBN 978-83-62189-08-3.
    2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 556. ISBN 83-01-08836-2.
    Powiśle – osiedle Warszawy, będące częścią dzielnicy Śródmieście, i zarazem rejon Miejskiego Systemu Informacji. Od południa graniczy z Ujazdowem, od północy ze Starym Miastem, od zachodu ze Śródmieściem Północnym i Południowym a wschodnią granicę wyznacza Wisła.Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie – teatr otwarty 29 stycznia 1913 z inicjatywy Arnolda Szyfmana jako jego prywatne przedsięwzięcie. Pierwszym przedstawieniem w nowo wybudowanym gmachu przy ulicy Karasia był Irydion Krasińskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Krakowskie Przedmieście – jedna z najbardziej reprezentacyjnych ulic w Warszawie, stanowiąca północny odcinek Traktu Królewskiego, biegnący od Zamku Królewskiego na południe w kierunku Łazienek. Administracyjnie znajduje się w dzielnicy Śródmieście.
    Skarpa warszawska – potoczna nazwa wysokiej (zachodniej) skarpy wiślanej na terenie Warszawy. Skarpa ta jest najbardziej charakterystycznym naturalnym elementem ukształtowania terenu Warszawy – jednym z tych, które kształtują krajobraz i strukturę przestrzenną miasta. Inne formy rzeźby terenu nie odznaczają się tak silnie w krajobrazie miasta.
    Edward de Klopmann (właściwie: von Klopmann, ur. 22 listopada 1801, Warszawa - zm. 6 września 1878, Ciechocinek) – warszawski inżynier wodny i budowlany, baron kurlandzki i Imperium Rosyjskiego.

    Reklama