• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ulica Mokotowska w Warszawie



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk mieści się przy ul. Śniadeckich 8 w Warszawie. Powstał 20 listopada 1948 roku jako Państwowy Instytut Matematyczny. W 1952 roku został włączony do Polskiej Akademii Nauk. Jest instytucją ogólnopolską i poza Warszawą posiada ośrodki w Krakowie, Gdańsku, Katowicach, Łodzi, Poznaniu, Toruniu i Wrocławiu. Prowadzi studia doktoranckie w zakresie matematyki.Aleja Armii Ludowej w Warszawie – ulica warszawskiej dzielnicy Śródmieście, wchodząca w skład Trasy Łazienkowskiej.
    Obiekty[ | edytuj kod]
  • nr 1, zbudowany w latach 2008-2010 siedemnastopiętrowy budynek biurowy Zebra Tower
  • nr 3, na początku XX wieku mieściła się tu fabryka wyrobów żelaznych Władysław Gostyński i S-ka
  • nr 4/6, w nieistniejącym kompleksie budynków w latach 1895–1939 mieściła się Szkoła Mechaniczno-Techniczna Wawelberga i Rotwanda. Został on zniszczony w 1944, w 1949 budynek główny szkoły został odbudowany w zmienionej formie przez Związek Zawodowy Pracowników Budownictwa Ceramiki i Pokrewnych Zawodów na siedzibę zarządu.
  • nr 8, kamienica „Pod Niedźwiedziem” z 1904, projektu Leona Wolskiego
  • nr 12, kamienica Antoniego Jabłońskiego-Jasieńczyka, później Metodystów, wybudowana w 1910, w tym czasie była najwyższym budynkiem mieszkalnym w Warszawie, wpisana do rejestru zabytków pod nr 1628. Wykupiona przez dr Williama Beniamina Beuchampa na rzecz kościoła metodystycznego w Polsce, od 1922 stała się jego siedzibą oraz instytucji z nim związanych - seminarium teologicznego, Towarzystwa „Oświata i Kultura” oraz szkoły językowej English Language College
  • nr 13, budynek dawnego domu parafialnego przy Kościele Zbawiciela projektu Konstantego Jakimowicza, od 1949 mieści się tu Teatr Współczesny
  • nr 14, kamienica Antoniego Jabłońskiego-Jasieńczyka i W. Krzymulskiego z 1913, siedziba Biura Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża.
  • Zakład Rehabilitacji Leczniczej Warszawa Śródmieście nr 15
  • Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Warszawskiego nr 16/20
  • nr 19, kamienica Michaliny i Bronisława Pawłowiczów, jej przebudowa w latach 2002-2005 wywołała kontrowersje wynikające ze znacznego wyburzenia (pozostawiono wyłącznie część oryginalnej fasady) oraz nadbudowy dwóch pięter. Obecnie budynek nosi nazwę Renaissance Building.
  • nr 21, kamienica Michaliny i Bronisława Pawłowiczów, zbudowana w latach 1895-1896 w stylu neorenesansowym według projektu Teofila Lembke. Pawłowicz, mistrz cechu murarzy, przekazał budynek w 1928 roku Zgromadzaniu Mistrzów Mularskich na cele kształcenia młodzieży murarskiej - gest ten upamiętnia tablica znajdująca się na fasadzie, na wysokości pierwszego piętra, przy prawym balkonie.
  • nr 24, kamienica Bonieckich-Barańskich projektu Juliusza Nagórskiego, wzniesiona w latach 1911–1914, w 1965 wpisana do rejestru zabytków
  • nr 25, pałacyk Cukrowników, pałacyk zbudowany w 1877 dla Kazimiery z Kaczyńskich Ćwierciakiewiczowej, w 1907 zaadaptowany przez Mieczysława Kaczyńskiego na siedzibę zakładu litografii, drukarni i wytwórni toreb. Po wykupieniu w 1922 i przebudowie (według projektu Tadeusza Zielińskiego) stał się siedzibą przedstawicielstwa zarządu lubelskich fabryk cukru (Zjednoczenia Cukrowników), z czym związana jest jego potoczna nazwa „pałacyk cukrowników”. Po wojnie siedziba m.in. Centralnego Ośrodka Szkolenia Partyjnego PZPR, Instytutu Matematycznego PAN, obecnie mieści się tam Instytut Adama Mickiewicza. Wpisany do rejestru zabytków pod nr 919.
  • nr 39, kamienica z 1902 projektu Juliusza Dzierżanowskiego
  • nr 41, secesyjna kamienica z 1911 projektu Wacława Heppena i Józefa Napoleona Czerwińskiego
  • kamienica nr 43, siedziba Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, w przeszłości siedziba Zjednoczonych Zespołów Gospodarczych, następnie spółki Inco-Veritas
  • nr 45, kamienica Hermana Knothe z 1910, obecnie na parterze mieści się restauracja Słodki Słony
  • skwer batalionu Ruczaj
  • nr 46A, kamienica Juliana Glassa z 1938 projektu Romana Sigalina i Jerzego Gelbarda
  • nr 48, wyróżniający się w zabudowie ulicy, niski, jednopiętrowy dom z 1860, zaprojektowany przez Franciszka Marię Lanciego i sfinansowany przez Leopolda Kronenberga. W domu mieszkali m.in. Józef Ignacy Kraszewski oraz Tytus Chałubiński. Wpisany do rejestru zabytków pod nr 313 jest najstarszym zachowanym budynkiem przy ulicy Mokotowskiej. W latach 60. XX w. mieścił się tu Klub Hybrydy
  • Piękna 18 róg Mokotowskiej, róg Kruczej, dziewięciopiętrowy budynek biurowo-handlowo-usługowy wybudowany w latach 2004-2005
  • nr 49, w 1939 w miejscu wyburzonych jednopiętrowych domów w tym miejscu miał powstać dziewięciopiętrowy gmach Państwowego Banku Rolnego według projektu Juliusza Żurawskiego, z powodu wojny jego budowa nie doszła skutku. W 1950 rozpoczęto w tym miejscu budowę biurowca Centrali Handlu Zagranicznego „Metalexport” według projektu Zbigniewa Karpińskiego i Tadeusza Bogdana Zielińskiego. W 1956 biurowiec został rozbudowany o dodatkowe piętro, a w latach siedemdziesiątych XX w. wprawiono charakterystyczne pomarańczowe szyby. W latach 2010-2011 nowy właściciel dokonał istotnej przebudowy budynku z zachowaniem formy i funkcji. Obecna nazwa biurowca, to Mokotowska Square.
  • restauracja Bukieteria Roma nr 49A
  • nr 50, kamienica z 1900, w której mieszkał Józef Piłsudski, wpisana do rejestru zabytków pod nr 1460
  • nr 51/53, kamienica projektu Mariana Lalewicza, powstała w latach 1925-1927, wpisana do rejestru zabytków pod nr A-666, w latach 1927-1933 w kamienicy mieszkał i działał profesor Karol Adamiecki, jeden z twórców Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa
  • nr 52, kamienica wzniesiona w latach 1936-1937 według projektu Stanisława Płoskiego
  • Passe Partout Galeria Przedmiotów i Usług Artystycznych nr 52
  • nr 55, kamienica Warszawskiego Chrześcijańskiego Towarzystwa Ochrony Kobiet, powstała w latach 1913-1930
  • nr 56, kamienica z 1887 projektu Jana Kacpra Heuricha
  • nr 57, eklektyczna kamienica Rodryga Mroczkowskiego „Krakowiacy i górale” według projektu Zygmunta Binduchowskiego, powstała w latach 1900-1904 wpisana do rejestru zabytków pod nr 711. Charakterystyczne dla kamienicy są cztery posągi krakowiaków i górali podtrzymujących balkony, dębowy bruk oraz żeliwne odbojniki w formie krasnali w bramie.
  • nr 58, kamienica Monkiewicza z 1878, projektu Józefa Hussa
  • nr 59, w miejscu zniszczonej podczas wojny kamienicy w latach sześćdziesiątych powstał pod tym adresem budynek drukarni, który w latach 2007-2008 został przebudowany (w tym dokonano dwupiętrowej nadbudowy) na luksusowy apartamentowiec
  • nr 60, kamienica firmy Ericsson (z podwójnym adresem Al. Ujazdowskie 47)
  • kamienica nr 61, w latach 1916-1939 mieściło się tu żeńskie gimnazjum im. Narcyzy Żmichowskiej,
  • nr 64, dawna oficyna Destylarni Wódek K. Schneidera, obecnie adres stał się częścią kompleksu usługowo-biurowego „Dom Dochodowy” pod adresem pl. Trzech Krzyży 3
  • restauracja Adler nr 69
  • nr 73, kamienica Bertholda Hirscha z 1896 projektu Władysława Karola Rittendorfa, w której w latach 30. XX w. mieściło się kino Wanda oraz kabarety warszawskie: Kabaret Banda, Teatr 8.30, Teatr Buffo.
  • Ulica w kulturze masowej[ | edytuj kod]

    Ulica wykorzystywana jest w produkcjach kultury masowej, m.in. w serialach - Stawka większa niż życie, 07 zgłoś się, Prawo Agaty, jak również teledyskach - Sokół „Reset” oraz Pezet „Co mam powiedzieć”. Mokotowska jest również uznawana za warszawską ulicę mody, znajdują się tu zarówno butiki międzynarodowych i krajowych marek masowych, multibutiki, jak również butiki i atelier polskich projektantów - przy ulicy swoje pracownie i sklepy lokowali m.in. Maciej Zień, Robert Kupisz, Arkadiusz Weremczuk, Anna Kuczyńska, Kamil Owczarek i Michał Gilbert Lach, Izabela Łapińska, Justyna Żmijewska, Paulina Ada Kalińska i Joanna Trepka, Tomasz Ossoliński, Krzysztof Pliszczyński, Krzysztof Stróżyna, Anna Kruk.

    Wyższe Seminarium Teologiczne im. Jana Łaskiego w Warszawie – protestanckie seminarium teologiczne należące do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego, budynek szkoły znajduje się przy ul. Słonecznej 12 B w Konstancinie-Jeziornie, zaś biura szkoły przy ul. Mokotowskiej 12 w Warszawie.Agora Spółka Akcyjna – polska, publiczna spółka prawa handlowego, notowana na giełdzie w Warszawie, prowadząca działalność mediową. Nazwa spółki pochodzi od greckiego określenia miejsca spotkań.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Teatr Współczesny w Warszawie - warszawski teatr, zlokalizowany w dzielnicy Śródmieście przy ul. Mokotowskiej 13 w rejonie placu Zbawiciela.
    Śródmieście – dzielnica Warszawy o granicach ustalonych w 1960 roku (przed wojną obejmowała także wschodnie rejony MSI dzisiejszej Woli i Ochoty: zachodnia część Muranowa - rejon MSI Nowolipki, zachodnia część Śródmieścia Północnego - w tym część Mirowa, część Śródmieścia Południowego - dzisiejszy fragment rejonu MSI Filtry). Obejmuje najstarszą część miasta (Stare Miasto i Nowe Miasto), a także zabudowę powstałą po II wojnie światowej w miejscu zniszczonych dzielnic.
    Franciszek Maria Lanci (ur. 1799 w Fano, zm. 12 listopada 1875 w Warszawie) – polski architekt pochodzenia włoskiego; ojciec Witolda.
    Instytut Adama Mickiewicza (kiedyś Centrum Międzynarodowej Współpracy Kulturalnej Instytut Adama Mickiewicza) – agenda rządowa, instytucja kultury powstała 1 marca 2000 roku. Jej celem jest popularyzowanie polskiej kultury na świecie oraz współpraca kulturalna z innymi krajami.
    Robert Kupisz (ur. 1967 roku w Gackach) – polski projektant mody, tancerz oraz stylista fryzur. Laureat wielu konkursów tanecznych, wielokrotnie wyróżniony w branży modowej: otrzymał tytuł najlepiej ubranego mężczyzny roku, a w 2012 roku tytuł Projektanta Roku.
    Kabaret Banda - otwarty 1 października 1931 r. przy Placu Trzech Krzyży (ul. Mokotowska 73) w Warszawie "kabaret komików". Jego twórcami byli Fryderyk Jarosy, Julian Tuwim i Marian Hemar.
    Roman Sigalin (1901 – 1940) – polski architekt pochodzenia żydowskiego, członek znanej rodziny architektów, działacz Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP). W okresie XX-lecia międzywojennego wraz z Jerzym Gelbardem prowadził biuro architektoniczne pod nazwą „Biuro Projektów Jerzy Gelbard i Roman Sigalin – Architekci SARP”. Wspólnie z Gelbardem, a także młodszym bratem Grzegorzem i Witoldem Woyniewiczem stworzył kilkadziesiąt projektów gmachów użyteczności publicznej i prywatnych kamienic w Warszawie. Jego młodszym bratem był także Józef Sigalin, architekt i urbanista, jedna z postaci kluczowych dla powojennej odbudowy Warszawy. Zamordowany przez NKWD w toku zbrodni katyńskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.