• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ulica Krupnicza w Krakowie



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Neobarok – nurt w architekturze historyzmu, nawiązujący formalnie do baroku, szczególnie w dekoracji elewacji, rozpowszechniony w końcu XIX wieku (od 1880).Rudawa – rzeka w województwie małopolskim, lewy dopływ Wisły, do której uchodzi w 75,4 km biegu Wisły, na Bulwarze Rodła. Powstaje z połączenia Krzeszówki i Rudawki, wypływających z Wyżyny Olkuskiej na południowo zachodnich krańcach wsi Rudawa, następnie płynie przez Rów Krzeszowicki, przedziera się przez Grzbiet Tenczyński i uchodzi w Krakowie między Półwsiem Zwierzynieckim a Zwierzyńcem koło klasztoru Norbertanek.
    Zabudowa[ | edytuj kod]

    Do godnych uwagi budynków należą:

  • kamienica nr 3 z 1906 o cechach historyzmu i modernizmuWyższa Szkoła Bezpieczeństwa Publicznego i Indywidualnego „Apeiron”.
  • kamienica nr 5 – Pod Matką Boską z 1899 o cechach historyzmu.
  • dom nr 7 w stylu neorenesansowym z 1871, stanowi siedzibę Kościoła Ewangelicznego Misja Łaski i Chrześcijańskiego Instytutu Biblijnego i Misyjnego.
  • budynek nr 8 z lat 1873-74, w stylu neorenesansowym.
  • dom nr 9 w stylu neorenesansowym, z 1871. W latach 1889-1919 mieszkał tu namiestnik Galicji Michał Bobrzyński (tablica pamiątkowa).
  • budynek nr 10 w stylu neorenesansowym, z lat 1873-74.
  • budynek nr 11 – Dom Ordynacji Mieroszewskich o cechach neorenesansowych, z 1864. Pałacyk Mieroszewskich został wzniesiony według projektu architekta Filipa Romana Pokutyńskiego dla hr. Jana Stanisława Mieroszewskiego. Jednopiętrowy budynek pałacu założony jest na planie wydłużonego prostokąta. Od strony dziedzińca wyraźnie występuje wysunięty ryzalit szybu kuchennej klatki schodowej. Wykonana w cegle fasada domu u swojej podstawy posiada cokół ułożony z płyt piaskowcowych i składa się z trzech podstawowych części: Pięcioosiowej części środkowej z balkonikiem na wysokości pierwszego piętra oraz dwóch płytkich, jednoosiowych ryzalitów. Na osi prawego ryzalitu umieszczona jest prostokątna brama wjazdowa. Dodatkowym elementem dekoracyjnym są zdobiące nadproża bramy i okien parteru kamienne kartusze herbowe z herbami Mieroszewskich i rodzin z nimi spokrewnionych. Ułożenie wszystkich pomieszczeń w amfiladzie powoduje, że kubatura budynku wykorzystana jest niezwykle funkcjonalnie. Na szczególną uwagę zasługuje dawny salon na parterze, będący największym pomieszczeniem pałacu. Jest on ozdobiony boazerią oraz dekoracją stiukową. W narożach plafonu umieszczone są kryształowe lustra ujęte w stiukowe ramy ornamentowane wolutami i stylizowanymi liśćmi oraz kwiatami. Na tyłach budowli znajduje się niewielki ogród. W swojej rezydencji Mieroszewski zgromadził bogaty i wartościowy księgozbiór, obszerne archiwum i cenną kolekcję dzieł sztuki. W latach 1939 – 1945 zniszczeniu uległ strop nad pomieszczeniami parteru oraz usunięto tarczę herbową Mieroszewskich, która znajdowała się na klatce schodowej między kondygnacjami. Po II wojnie światowej pałac został adaptowany dla potrzeb Okręgowego Urzędu Jakości i Miar w Krakowie. Przebudowano wówczas obszerne wnętrza piętra na mniejsze i liczniejsze pokoje biurowe. Pomimo tych zmian, pałacyk Mieroszewskich jest ciągle wartościowym przykładem architektury rezydencjalnej w Krakowie drugiej połowy XIX wieku.
  • kamienica o numerze 12 na rogu z ul. Loretańską 2, w stylu neobarokowym, z 1895.
  • kamienica nr 14 na rogu z ul. Loretańską 1, o cechach modernistycznych, z lat 1910-11.
  • budynek nr 15 na rogu z ul. Szujskiego 2, o cechach historyzmu, z 1867, dawna Powszechna Szkoła Żeńska im. Józefa Szujskiego, obecnie Zasadnicza Szkoła Zawodowa.
  • willa nr 16 posiadająca cechy eklektyczne, z lat 1860-70, Pałacyk Pod Orłem.
  • budynek nr 18 o formach historyzujących, pochodzący z 1880, z nadbudówką w stylu funkcjonalistycznym z 1931.
  • budynek nr 21 na rogu z ul. Dolnych Młynów 1, o skromnych formach historyzujących, pochodzący z 1871.
  • dom nr 22Dom Literatów.
  • dom nr 26Dom Józefa Mehoffera.
  • dom nr 28 z lat 1906-08, w stylu modernistycznym, z bogatymi malowidłami na klatce schodowej.
  • dom nr 30 z lat 1906-08, w stylu modernistycznym, z dekoracjami w tynku na fasadzie.
  • dom nr 31Dom Weissów.
  • budynek nr 33Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  • dom nr 38 w stylu modernistycznym, z 1912, dawny zakład św. Jadwigi, obecnie siedziba Centrum Młodzieży im. Henryka Jordana oraz Aktywnej Małej Szkoły.
  • budynek nr 42 z lat 1923-25, w stylu neobarokowym z elementami modernistycznymi; Willa Marii Lewalskiej, b. siedziba konsulatu generalnego Austrii, obecnie siedziba Austriackiego Forum Kultury w Krakowie.
  • budynek nr 44 – Zespół Szkół Chemicznych i XXVI Liceum Ogólnokształcące.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Krupnicza. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 513. ISBN 83-01-13325-2.
    2. Okręgowy Urząd Miar w Krakowie. W: Strona internetowa OUM [on-line]. urzadmiar.krakow.pl. [dostęp 2014-12-10].
    3. Marek Żukow-Karczewski, Pałace Krakowa. Pałac Mieroszewskich, "Echo Krakowa", 72 (13133) 1990.
    Mieroszewscy (także jako Mieroszowscy) – ród przybyły na Górny Śląsk i do Małopolski z Miroszewic koło Łęczycy. Pieczętowali się herbem Ślepowron.Auditorium Maximum – budynek Uniwersytetu Jagiellońskiego przy ulicy Krupniczej 33 w Krakowie, w bezpośrednim sąsiedztwie pochodzącego z lat 60. XX wieku Collegium Paderevianum. Wchodzi w skład tzw. II Kampusu UJ. Budynek stanowi zespół sal wykładowych, z których największa, sala amfiteatralna, może pomieścić 1200 osób. Decyzję o budowie podjęto w 2001, a budynek został oddany do użytku we wrześniu 2005. Łączny koszt budowy Auditorium Maximum wyniósł 43 mln zł, z czego 29 mln zł pochodzi z funduszy unijnych, 1 mln zł ze środków MENiS, a 13 mln zł ze środków własnych uczelni.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wyższa Szkoła Bezpieczeństwa Publicznego i Indywidualnego w Krakowie „Apeiron” – krakowska wyższa uczelnia niepubliczna, kształcąca przyszłych pracowników administracji publicznej, między innymi pracowników służb mundurowych.
    Plafon – sufit lub podniebienna część sklepienia ozdobiona sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym na zamocowanym odpowiednio przy suficie płótnie. Bywa otoczony dekoracyjnym obramieniem, które jest wykonane z materiału o innej fakturze i pokryte inną techniką niż właściwa kompozycja.
    Amfilada (fr. enfilade) – szereg pomieszczeń (pokoi, sal) połączonych ze sobą drzwiami umieszczonymi w jednej linii.
    Historyzm – nurt w XIX-wiecznej architekturze światowej, polegający na naśladownictwie stylistyki minionych epok. Kierunek nietwórczy i eklektyczny, polegający na zaniechaniu dążenia do stworzenia stylu, odpowiadającego aktualnym warunkom historyczno-społecznym, na rzecz naśladowaniu przeszłych wielkich stylów w sztuce i architekturze.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.