• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ulica Długa w Gdańsku


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Długi Targ – reprezentacyjny plac w Gdańsku, w dzielnicy Śródmieście, na Głównym Mieście. Pełni funkcję rynku, jest przedłużeniem ul. Długiej, z którą tworzy tzw. Drogę Królewską.Droga Królewska – nieoficjalna nazwa, określająca główną trasę turystyczną w Gdańsku od Bramy Wyżynnej i zespołu przedbramia, przez ulicę Długą na Długi Targ. Nazwa ta ma podobno nawiązywać do uroczystych wjazdów monarchów do miasta, zapoczątkowanych w 1457, przez Kazimierza Jagiellończyka.
    Kupiec – dawna nazwa wędrownego handlarza, który przemieszczał się pomiędzy różnymi miastami i sprzedawał (ewentualnie kupował) towar. W średniowieczu kupcy wraz z innymi rzemieślnikami tworzyli mieszczaństwo, w tym samym czasie zrzeszali się również w organizacjach zwanych cechami. Jednym z obowiązków, który mieli spełniać w określonych przez króla miastach, było prawo składu. W Polsce okresu międzywojennego pojęcie kupca oznaczało podmiot, który we własnym imieniu prowadził przedsiębiorstwo zarobkowe (art.2§1 Kodeksu handlowego). W roku 1965 zgodnie z art. VI Przepisów wprowadzających Kodeks cywilny,art.2 KH został uchylony, w związku z czym zniknęło pojęcie kupca z prawa polskiego, a zamiast niego pojawiło się pojęcie jednostka gospodarki uspołecznionej i jednostka gospodarki nieuspołecznionej. W roku 1988 ustawa o działalności gospodarczej wprowadza pojęcie "podmiot gospodarczy", które w 1999 roku zostaje zastąpione pojęciem "przedsiębiorca".

    Ulica Długa – reprezentacyjna ulica Gdańska, biegnąca przez Główne Miasto w dzielnicy Śródmieście. Jej przedłużeniem jest Długi Targ, z którym stanowi tzw. Drogę Królewską.

    Historia[]

    W XIII wieku pełniła funkcję traktu kupieckiego, z przedłużeniem w postaci owalnego placu targowego. Był to wtedy prawdopodobnie główny ciąg drożny Gdańska.

    Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.

    Po zajęciu Gdańska przez Zakon krzyżacki, trakt ten stał się najważniejszy na całym Głównym Mieście. Od 1331 bywa określana w dokumentach miejskich jako Longa Platea. W średniowieczu cały odcinek od ówczesnej Bramy Długoulicznej (dziś Brama Złota) aż do Bramy Kogi (dzisiejsza Brama Zielona) był uznawany jako jedna ulica.

    Tramwaje w Gdańsku – system komunikacji tramwajowej w Gdańsku obsługiwany przez Zakład Komunikacji Miejskiej na zlecenie Zarządu Transportu Miejskiego.Brama Długouliczna – nieistniejąca, gotycka, XIII-wieczna brama zamykająca ulicę Długą w Gdańsku. Zbudowana została około 1364 roku na rzucie prostokąta, potem kilkakrotnie przebudowywana. W 1611 roku rozebrana, a w jej miejsce wybudowano w latach 1612-1614 nową bramę (Złota Brama).

    Od zawsze Długa i Długi Targ były częścią miasta zamieszkiwaną przez najzamożniejszych. Kamienice należały do najzacniejszych patrycjuszy, kupców i ludzi piastujących wysokie urzędy. Z powodu uroczystych parad, przeprowadzanych nią w latach 1457-1552, wzięła się jej nazwa Droga Królewska. Tu właśnie wynajmowano królom polskim obszerne kwatery, a z okazji świąt rodziny królewskiej wyprawiano huczne fajerwerki.

    Dom Schumannów – renesansowa kamienica z 1560 roku stojąca się w Gdańsku przy ulicy Długiej 45 i jednocześnie ostatni dom w południowej pierzei tejże ulicy. Ufundowana przez Hansa Connerta, na przestrzeni dziejów wielokrotnie zmieniała właścicieli. Nazwę przyjęła od gdańskiej patrycjuszowskiej rodziny Schumannów. Na początku XX wieku mieściła się tu kawiarnia, a w podziemiach sklep tytoniowy.Złota Brama w Gdańsku (właśc. Brama Długouliczna lub Brama ulicy Długiej, niem. Langgasser Tor) – została wzniesiona w roku 1612 na miejscu czternastowiecznej bramy gotyckiej (Brama Długouliczna).

    Wygląd ulicy zmieniał się przez wieki. W XIX w. zaczęły z niej znikać przedproża (ostatnie usunięto w 1872). Sama ulica i Targ zostały wybrukowane w 1882 kostkami importowanymi ze Skandynawii (wcześniej była pokryta kamieniami polnymi). W okresie późniejszym przez ulicę poprowadzono linię tramwajową. Przed 1945 ulica nosiła nazwę Langgasse.

    Dom Uphagena – gdańska kamienica, powstała w latach 70. i 80. XVIII wieku jako siedziba rajcy gdańskiego Jana Uphagena. Zachowała swój pierwotny charakter. Stało się tak dzięki zapisowi Uphagena, który zabronił swym spadkobiercom zmian w wystroju domu. Dzięki temu można było w początkach XX w. utworzyć tu muzeum wnętrz. W 1944 jego wyposażenie zostało zdemontowane i ewakuowane, dzięki czemu znaczna jego część przetrwała wojnę i w latach 1993-98 została na powrót umieszczona w odbudowanej kamienicy.Dom Ferberów (zwany Adam i Ewa) – kamienica zbudowana w 1560 w stylu renesansowym w Gdańsku na Głównym Mieście przy ul. Długiej, jest zwieńczona herbami Polski, Gdańska i Prus Królewskich, zdobiona pilastrami, posągami i medalionem. Budynek jest udekorowany fryzem z motywami niderlandzkimi.

    Po II wojnie światowej[]

    W 1945 ulica Długa została całkowicie zniszczona, a dziś, po odbudowie, stanowi atrakcją turystyczną. Usunięto szyny tramwajów (kursujących tędy do 1959), a na miejscu starych kostek brukowych pojawił się szlifowany granit. Obecnie na ulicy odbywa się wyłącznie ruch pieszy.

    Kamienica Czirenbergów (Czirenbergów-Frederów) – barokowa kamienica, znajdująca się w Gdańsku przy ulicy Długiej 29.Główne Miasto (niem. Rechtsstadt) – reprezentacyjna część gdańskiej dzielnicy Śródmieście, tworząca zwarty zespół zabytkowy. Znajduje się tu większość zabytków miasta; Bazylika Mariacka Wniebowzięcia NMP, Złota Brama czy Ratusz Głównego Miasta oraz zabytkowa oś Drogi Królewskiej składająca się z ul. Długiej i Długiego Targu.

    W 1953 otwarto przy ulicy kino "Leningrad" na 1200 miejsc - przez szereg lat największe kino w mieście (obecnie nieczynne; w l. 2015-2017 przewidywana przebudowa na hotel Hampton by Hilton Gdansk Old Town; koszt 70 mln zł; w podziemiu planowane kino studyjne na 50 miejsc). Zdobiąca boczną elewację dawnego kina Neptun mozaika Anny Fiszer zostanie zdemontowana i złożona w składnicy konserwatorskiej.

    Brama Zielona Głównego Miasta (niem. Grünes Tor, dawniej Brama Kogi) – prawdopodobnie najstarsza z bram wodnych Gdańska, wzmiankowana w roku 1357.Gdańsk (łac. Dantiscum, Dantis, Gedanum, niem. Danzig) – miasto na prawach powiatu w północnej Polsce, położone nad Morzem Bałtyckim, u ujścia Motławy do Wisły, nad Zatoką Gdańską, na Pobrzeżu Gdańskim. Centrum kulturalne, naukowe i gospodarcze oraz węzeł komunikacyjny północnej Polski, stolica województwa pomorskiego. Ośrodek gospodarki morskiej z dużym portem handlowym.

    Kamieniczki przy ulicy Długiej[]

  • Dom Ferberów
  • Dom Uphagena
  • Dom Schumannów
  • Kamienica Czirenbergów
  • Lwi Zamek
  • Budynek Urzędu Pocztowego Gdańsk 50
  • Dom Uphagena
    przy ul. Długiej 12
    Dom Ferberów
    przy ul. Długiej 28
    Lwi Zamek
    przy ul. Długiej 35
    Dom Schumannów
    przy ul. Długiej 45
    Ozdobna tabliczka z nazwą ulicy
    ul. Długa 49

    Bibliografia[]

  • Jerzy Samp: Bedeker Gdański, Gdańsk 1994
  • Przypisy

    1. W plebiscycie gazety "Głos Wybrzeża" czytelnicy wybrali nazwę "Artus" (drugą proponowaną nazwą był "Neptun"), ale ostateczną decyzję co do nazwy podjął Komitet Wojewódzki PZPR.
    2. Dorota Karaś "Leningrad", kultowe kino PRL-u. Z największą salą w Polsce
    3. /Tych sal już nie ma. Trójmiejskie kina na dawnych zdjęciach [dostęp 03.08.2014]
    4. Kolejny Hilton w centrum Gdańska. Zamiast kina Neptun
    5. Aleksandra Kozłowska Mozaika Anny Fiszer ma nowego właściciela
    Patrycjat – najbogatsza warstwa mieszczan sprawująca w miastach władzę ekonomiczną i polityczną, członkowie rady miejskiej, najbogatsi kupcy, bogaci rzemieślnicy. Członkowie patrycjatu chcieli dorównać szlachcie i dołączyć do jej grona. Prowadzili wystawny tryb życia i często starali się uzyskać nobilitację. Jeśli było to niemożliwe drogą oficjalną, bogaci mieszczanie chwytali się różnych nielegalnych sposobów. Na przykład, przekupstwem pozyskiwali fałszywych świadków, chcąc dowieść przynależności swoich przodków do rodów szlacheckich. Patrycjat jako kategorię społeczną wyodrębnia się poczynając od XII, aż do XVIII wieku. Sama nazwa została wprowadzona w historiografii w XVIII wieku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.