• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ulica św. Sebastiana w Krakowie

    Przeczytaj także...
    Michał Rożek (ur. 19 sierpnia 1946 w Krakowie) – historyk sztuki, autor licznych publikacji poświęconych głównie sztuce i historii Krakowa.Muzeum Przyrodnicze w Krakowie (pełna oficjalna nazwa: Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN) – muzeum z siedzibą w Krakowie przy ul. św. Sebastiana 9. Znajduje się tutaj spreparowany, zachowany w idealnym stanie, prehistoryczny nosorożec włochaty, jedyny na świecie zachowany w całości okaz tego wymarłego ponad 12 tys. lat temu zwierzęcia. Od października 2012 roku wznowiło swoją działalność.
    Nosorożec włochaty (†Coelodonta antiquitatis) - wymarły ssak nieparzystokopytny z rodziny nosorożców, żyjący w plejstocenie, od 500 000 lat temu. Należał do plejstocenskiej megafauny, występował w północnych stepach Eurazji.

    Ulica św. Sebastiana w Krakowie – łączy ulicę św. Gertrudy z Dietla. Wytyczono ją pod koniec lat 70. XIX wieku w ramach porządkowania terenu po likwidowanym korycie Starej Wisły. Swą nazwę (wziętą od kościoła św. Sebastiana) oficjalnie otrzymała w roku 1878, ale funkcjonowało ona już wcześniej. Zabudowa ulicy pochodzi z końca XIX wieku, a tworzą ją czynszowe kamienice i kilka willi. Pod numerami 9-11 znajduje się modernistyczny zespół dawnej Łaźni Rzymskiej (wzniesiona w 1912, projekt (J. Pakisa i W. Krzyżanowskiego).

    Ulica św. Gertrudy – ulica w Krakowie, która prowadzi wzdłuż Plant, od Poczty Głównej do Wawelu. Została wytyczona w latach 70. XIX wieku w miejscu drogi, która niegdyś prowadziła wzdłuż murów miejskich. Stanowi fragment I obwodnicy Krakowa.Nieistniejący kościół pod wezwaniem św. św. Sebastiana i Rocha (w źródłach pojawia się wzmianka o pierwotnym wezwaniu śś. Fabiana i Sebastiana) – znajdował się w Krakowie, w pobliżu dzisiejszej ulicy św. Sebastiana. Wzniesiony został z inicjatywy rajców krakowskich w 1528 na wyspie pośród rozlewisk nieopodal murów miejskich. Otaczający wzniesienie zarybiony staw z czasem wysechł i już ok. 1688 r. świątynia stała wśród bagien. Na obsadzoną drzewami owocowymi wysepkę prowadził mostek, który został naprawiony w 1702 r. Wiemy o tym z protokołu wizytacyjnego, sporządzonego na polecenie biskupa Kazimierza Łubieńskiego. Obok umieszczono szpital dla cierpiących na choroby weneryczne (święci patroni mieli jakoby chronić przed zarazami). Mały i drewniany, spłonął podczas obrony miasta w 1655. Szybko został odbudowany. Nadal pozostawał drewniany, był jednonawowy, z nieco zwężonym w stosunku do nawy prezbiterium. Kościół posiadał trzy ołtarze. Ołtarz główny ozdabiał obraz przedstawiający św. Sebastiana. W ołtarzu bocznym prawym znajdował się wizerunek Zbawiciela na krzyżu, a w ołtarzu bocznym lewym - przedstawienie Trzech Króli. W środku świątyni na tęczy umieszczony był rzeżbiony krucyfiks. Obok ołtarza głównego wisiało dziewięć obrazów (m.in.: Zdjęcie z krzyża, Wszyscy Święci, Święty Krzyż, Wieczerza Pańska). Na stopniach ołtarza leżały trzy tureckie kilimy. Spośród antepediów wyróżniało się jedno z zielonej skóry ze złotymi kwiatami. W 1793 został zniszczony przez huragan. Ostatecznie kościołek zlikwidowano w 1821, wówczas też przeniesiono chorych do szpitala św. Ducha.

    Pod numerem 9 mieści się Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN. W zbiorach posiada m.in. jedyny na świecie kompletnie zachowany okaz nosorożca włochatego z epoki plejstocenu, odnaleziony w I połowie XX w. w Staruni na Podkarpaciu.

    Na tyłach kamienic południowej pierzei, w kwartale między ulicami Stradomską, św. Gertrudy, św. Sebastiana i J. Dietla znajduje się Ogród Księży Misjonarzy.

    Wacław Krzyżanowski (ur. 22 stycznia 1881 w Warszawie, zm. 12 marca 1954 w Krakowie) – profesor, polski architekt okresu międzywojennego, autor projektów licznych gmachów użyteczności publicznej, w tym obiektów sakralnych, także rezydencji prywatnych. Nauczyciel, członek RGO, YMCA, mason (loża masońska: Przesąd zwyciężony). Syn Mikołaja Krzyżanowskiego i Teofili Kamieńskiej. Córka Helena.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Bibliografia[]

  • Encyklopedia Krakowa, wyd. PWN, Warszawa-Kraków 2000.
  • Przypisy

    1. Michał Rożek: Zwiedzamy Kraków w trzy dni. Kraków: WAM, 2008, s. 184. ISBN 978-83-7505-090-5.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ulica Stradomska (potocznie: Stradom) – ulica w Krakowie, wyznaczająca główną oś dawnego przedmieścia Stradom. Istniała już w XIV wieku. Prowadziła od Bramy Grodzkiej do koryta Starej Wisły, gdzie na jej przedłużeniu stał Most Królewski prowadzący do Kazimierza. Ulica w obecnym kształcie powstała po zasypaniu Starej Wisły. Początkowo nazywana była Kazimierską. Obecna nazwa funkcjonuje od początku XX wieku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.