• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Układ bodźcotwórczo-przewodzący serca



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Depolaryzacja – zmniejszenie ujemnego potencjału elektrycznego błony komórkowej spowodowane napływem przez kanały jonowe w błonie komórkowej jonów sodu do cytoplazmy komórki (potencjał zmienia się średnio od −80 mV do +10 mV). Prowadzi ona do pobudzenia komórki nerwowej lub mięśniowej. Jeżeli wartość potencjału przekroczy wartość progową to dojdzie do przekazania informacji.Błona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna błona biologiczna oddzielająca wnętrze komórki od świata zewnętrznego. Jest ona złożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz białek, z których niektóre są luźno związane z powierzchnią błony (białka peryferyjne), a inne przebijają błonę lub są w niej mocno osadzone białkowym lub niebiałkowym motywem (białka błonowe).
    Propagacja impulsów w układzie bodźcotwórczo-przewodzącym oraz powstawanie zapisu EKG
    Układ bodźcotwórczo-przewodzący:
    1. węzeł zatokowo-przedsionkowy
    2. węzeł przedsionkowo-komorowy
    3. pęczek Hisa
    4. lewa odnoga pęczka Hisa
    5. wiązka tylna lewej odnogi
    6. wiązka przednia lewej odnogi
    7. lewa komora
    8. przegroda międzykomorowa
    9. prawa komora
    10. prawa odnoga pęczka Hisa
    Wypreparowany układ bodźcotwórczo-przewodzący (nie należy mylić żółto oznaczonych włókien na rysunku z zazwyczaj oznaczanymi na żółto nerwami, gdyż układ bodźcotwórczo-przewodzący składa się ze zmienionych kardiomiocytów):
    1. węzeł zatokowo-przedsionkowy
    2. pęczek Bachmana
    3. przedni szlak międzywęzłowy
    4. środkowy szlak międzywęzłowy
    5. tylny szlak międzywęzłowy
    6. węzeł przedsionkowo-komorowy
    7. pęczek Hisa
    8. prawa odnoga pęczka Hisa
    9. lewa odnoga pęczka Hisa
    10. tylna wiązka lewej odnogi
    11. przednia wiązka lewej odnogi
    12. włókna Purkiniego

    Układ bodźcotwórczo-przewodzący (układ bodźco-przewodzący serca; układ bodźcowo-przewodzący) – określona grupa komórek serca, która ma zdolność do wytwarzania oraz rozprowadzania rytmicznych impulsów elektrycznych wywołujących skurcz serca.

    Zespół preekscytacji (ang. Pre-excitation syndrome) – wrodzona choroba serca polegająca na istnieniu w sercu dodatkowej drogi przewodzenia umożliwiającej pobudzenie elektryczne (depolaryzację) części lub całej komory szybciej, niż gdyby bodziec był przewodzony tylko poprzez fizjologiczny układ bodźcoprzewodzący – węzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa i jego odnogi. Istnieją różne typy dróg dodatkowych, łączących różne struktury serca i powodujące powstanie różnych zespołów klinicznych.Zaburzenie rytmu serca, arytmia, dysrytmia, niemiarowość serca – stan, w którym skurcze mięśnia sercowego są nieregularne, a ich częstotliwość wychodzi poza bezpieczny zakres 60-100 uderzeń na minutę. Stan taki często stanowić może zagrożenie dla życia, chociaż nie jest to regułą.

    Automatyzm serca to termin stosowany w fizjologii, oznaczający zdolność serca do samoistnego i rytmicznego samopobudzania się.

    Spis treści

  • 1 Budowa
  • 1.1 Histologia
  • 1.2 Anatomia
  • 2 Czynność układu
  • 2.1 Prędkość przenoszenia się depolaryzacji
  • 2.2 Regulacja pracy układu
  • 3 Zaburzenia rytmu pracy układu
  • 3.1 Blok prawej odnogi pęczka Hisa
  • 3.2 Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia
  • 3.3 Zespół Wolffa-Parkinsona-White'a
  • 4 Podstawy do badania EKG
  • 5 Bibliografia
  • 6 Linki zewnętrzne
  • Fizjologia (gr. φυσιολογία, od φύσις - natura + λόγος - nauka) – nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów.Neuron, komórka nerwowa – rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji w postaci sygnału elektrycznego. Neurony są podstawowym elementem układu nerwowego zwierząt. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym w skład którego wchodzi mózgowie oraz rdzeń kręgowy.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Glikogen – polisacharyd (wielocukier), którego cząsteczki zbudowane są z połączonych ok. 100 000 reszt D-glukozy. W organizmach zwierzęcych jest gromadzony w wątrobie, w mniejszym stężeniu występuje też w tkance mięśni poprzecznie prążkowanych (szkieletowych).
    Włókna Purkiniego, włókna podwsierdziowe – tkanka odpowiedzialna za rozprowadzanie pobudzenia w ścianach komór serca. Układ włókien powstaje na skutek rozwidlenia się pęczka Hisa.
    Węzeł zatokowo-przedsionkowy, węzeł Keitha-Flacka, węzeł SA (łac. nodus sinuatrialis, ang. sinoatrial node) – nadrzędny ośrodek układu bodźco-przewodzącego serca, znajdujący się w ścianie prawego przedsionka, pomiędzy ujściem żyły głównej górnej a grzebieniem granicznym (crista terminalis) pod nasierdziem. Węzeł zatokowy posiada wyspecjalizowane komórki posiadające zdolność do spontanicznych wyładowań, które rozpoczynają każdy cykl pracy serca.
    Elektrokardiografia (EKG) – zabieg diagnostyczny wykorzystywany w medycynie przede wszystkim w celu rozpoznawania chorób serca.
    Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.
    Elektroda – końcowy element niektórych układów lub urządzeń elektrycznych, przewodnik elektryczny wysyłający ładunek elektryczny lub przyjmujący go z otoczenia, albo kształtujący pole elektrostatyczne w swoim otoczeniu.
    Noradrenalina, norepinefryna (łac. Norepinephrinum) – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin, hormon zwierzęcy, neuroprzekaźnik wydzielany w części rdzeniowej nadnerczy oraz w miejscu sinawym, zwykle razem z adrenaliną w sytuacjach powodujących stres.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.04 sek.