• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ucho zewnętrzne

    Przeczytaj także...
    Ucho środkowe – niewielka przestrzeń w czaszce wypełniona powietrzem, wchodząca w skład ucha. Jego zadaniem jest mechaniczne wzmocnienie i doprowadzenie fal dźwiękowych do ucha wewnętrznego (poprzez okienko owalne). Część drgań przechodzi też bezpośrednio na okienko okrągłe. W skład ucha środkowego wchodzi błona bębenkowa, jama bębenkowa z trzema kosteczkami słuchowymi oraz trąbka Eustachiusza, a także powierzchnia zewnętrzna okienka owalnego.Błona bębenkowa (łac. membrana tympani; tympanon - bęben; typto - biję lub myrinx) – błona koloru perłowoszarego oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego. Znajduje się ona w kości skroniowej. Grubość błony bębenkowej wynosi 0,1 mm. Jest kształtu eliptycznego o wymiarach 10-11x9 mm. Barwa prawidłowej błony bębenkowej jest perłowoszara, lekko połyskująca i nieco przezroczysta. U płodu błona bębenkowa jest położona prawie pionowo. Po urodzeniu przyjmuje położenie skośne. Kąt jej nachylenia do płaszczyzny poziomej wynosi 40-60° i jest otwarty ku przodowi (kąt inklinacji), z płaszczyzną pionową tworzy kąt 50° otwarty do tyłu (kąt deklinacji). Składa się ona z 2 części: - część napięta (łac. pars tensa) - większa część błony bębenkowej. Przymocowana jest ona do części bębenkowej kości skroniowej pierścieniem włóknisto-chrząstkowym (łac. anulus fibrocartilagineus);
    Chrząstka, tkanka chrzęstna (łac. textus cartilagineus), rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.
    Małżowina uszna, powierzchnia boczna

    Ucho zewnętrzne (łac. auris externa) składa się z małżowiny usznej (łac. auricula) i przewodu słuchowego zewnętrznego (łac. meatus acusticus externus) oddzielonego od ucha środkowego przez błonę bębenkową.

    Małżowina uszna[edytuj kod]

     Osobny artykuł: Małżowina uszna.

    Małżowina uszna zbudowana jest z chrząstki otoczonej ochrzęstną, tkanki podskórnej i skóry.

    Przewód słuchowy zewnętrzny (łac. meatus acusticus externus) – część ucha zewnętrznego odpowiedzialna za przekazywanie dźwięków pobranych z otoczenia przez małżowinę uszną. Rozpoczyna się otworem słuchowym zewnętrznym a kończy błoną bębenkową. Składa się z części chrzęstnej (początkowej) zawierającej włosy (łac. tragi) oraz gruczoły woszczynowe i części kostnej (pozbawionej włosów), która kończy się pierścieniem włóknistym błony bębenkowej. W skórze przewodu słuchowego są umieszczone gruczoły łojowe, produkujące woskowinę.Małżowina uszna (łac. auricula) – część ucha zewnętrznego odpowiedzialna za pobieranie bodźców akustycznych ze środowiska zewnętrznego. Pobrane dźwięki przekazuje dalej do przewodu słuchowego zewnętrznego. Występuje u ssaków.

    Do poszczególnych składowych małżowiny zalicza się:

  • obrąbek (łac. helix) – zaokrąglona zewnętrzna część chrząstki;
  • czółenko (łac. scapha) – wewnętrzna, wklęsła część obrąbka;
  • grobelka (łac. antihelix) – wewnętrzna krawędź małżowiny;
  • muszla małżowiny (łac. concha auriculae) – zagłębienie zbudowane z tkanki łącznej, położone tuż za przewodem słuchowym zewnętrznym;
  • dół trójkątny (łac. fossa triangularis) – zagłębienie położone od przodu pomiędzy odnogami grobelki;
  • skrawek (łac. tragus) – mały, pokryty włosami występ chrząstki zlokalizowany tuż przed ujściem przewodu słuchowego zewnętrznego;
  • przeciwskrawek (łac. antitragus) – wyniosły fałd chrząstki leżący nad płatkiem.
  • Jedynie dolna część małżowiny nie posiada chrząstki; luźno zwisająca część małżowiny tworzy płatek małżowiny usznej (łac. lobulus auriculae).

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.Ochrzęstna (łac. perichondrium) jest warstwą nieregularnej błony, która okrywa i służy regeneracji chrząstki. Pełni również funkcje odżywczą ponieważ tkanka chrzęstna nie jest unaczyniona. Zbudowana jest z tkanki łącznej zbitej o utkaniu nieregularnym.

    Przewód słuchowy zewnętrzny[edytuj kod]

    Przewód słuchowy zewnętrzny ma około 3,5 cm długości, jest wygięty w kształt litery "S". Przewód słuchowy zewnętrzny składa się z przyśrodkowej części kostnej i bocznej części chrzęstnej.

    Bibliografia[edytuj kod]

  • Anatomia kliniczna głowy i szyi. red. Ryszard Aleksandrowicz, Bogdan Ciszek. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007. ISBN 9788320032437.
  • Płatek małżowiny usznej (łac. lobulus auriculae (singularis), lobuli auricularum (pluralis)) – dolna, miękka część ucha zewnętrznego (małżowiny usznej).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama