• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • US Sassuolo Calcio



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Massimiliano Allegri (ur. 11 sierpnia 1967 w Livorno) – włoski trener piłkarski i były piłkarz występujący na pozycji pomocnika, a obecnie trener włoskiego Milanu, gdzie zastąpił Brazylijczyka Leonardo.Empoli FC, włoski klub piłkarski z siedzibą w niewielkim mieście Empoli (44 tys. mieszkańców). Został założony w 1920, a swój pierwszy oficjalny mecz rozegrał rok później. Kilka ostatnich sezonów zespół "Azzuri" spędził na pograniczu Serie A i Serie B. W 2004 drużyna ta spadła do drugiej ligi, jednak szybko powróciła do najwyższej klasy rozgrywek we Włoszech, zajmując najpierw drugie, a po relegowaniu Genoi pierwsze miejsce w Serie B. Dla Empoli sezon 2007/08 jest ósmym w gronie najlepszych włoskich zespołów.

    Unione Sportiva Sassuolo Calciowłoski klub piłkarski założony w roku 1920 z siedzibą w mieście Sassuolo. Od sezonu 2013/2014, po raz pierwszy w swojej historii, rozgrywa swoje mecze w Serie A.

    Drużyna swoje mecze aktualnie rozgrywa na stadionie Mapei Stadium - Citta del Tricolore w Reggio Emilia.

    Historia[ | edytuj kod]

    Od początku do lat 70.[ | edytuj kod]

    Klub został ufundowany 17 lipca 1920. W początkowej fazie rozwoju klubu używane barwy były takie same jak barwy miejskiego herbu - a więc żółty i czerwony. Drużyna na początkach swojego istnienia występowała głównie w amatorskich turniejach piłkarskich w swoim regionie Emilia-Romania. Już na początkach istnienia klubu drużyna zaczęła silną rywalizację z drużynami z innych miast – Carpi, Roteglia, Vignola, Guastalla, Mirandolese, Baracca Lugo.

    Modena (w dialekcie modeńskim Mòdna) – miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Modena. Leży w dolinie Padu; przepływają przez nią dwie rzeki: Secchia i Panaro. 10 kilometrów na południe od miasta zaczynają się pierwsze wzniesienia Apeninów, a konkretnie Apeniny Toskańsko-Emiliańskie (Appennino Tosco-emiliano).Serie C2, jest czwartą po (Serie A, Serie B i Serie C1) w kolejności ligą piłkarską we Włoszech. Grają w niej 54 zespoły. Z każdej grupy (A, B, C) bezpośrednio do Serie C1 awansują dwa pierwsze zespoły. Drużyny zajmujące w swojej grupie miejsca 3 lub 4 grają o awans w barażach. Drużyny zajmujące trzy ostatnie miejsca w grupie spadają bezpośrednio (zespół czwarty od końca gra w barażach o utrzymanie) do Serie D (5 Liga).

    Pierwsze poważne sukcesy sportowe klub odnotował w sezonie 1968-69 kiedy to brał udział w rozgrywkach grupie B Serie D, z drużynami z Lombardii oraz Emilii-Romani: (Carpi oraz Mirandolese). W debiutanckim sezonie w tej klasie rozgrywkowej drużyna utrzymała się. W następnym roku drużyna w tej samej lidze (rywalizując z niej z zespołem Parmense, czyli aktualnej drużyny Serie A Parma F.C., Cremonese a także Gallaratese, drużyna ulokowała się w środku tabeli z 33 punktami zdobytymi. Od sezonu 1970-1971 w którym to w dalszym ciągu drużyna występowała w rozgrywkach Serie D postanowiono zmienić barwy klubu na czarno-zielone, oraz nazwę na F.C. Sassuolo. Siedziba klubu ulokowana była na via Mazzini, niedaleko miejskiego boiska, w okresie tym stanowiącego jedną trybunę drewnianą. Prezydentem w tym okresie był Primo Costi zaś trenerem Angelo Ottani, który z wielkim trudem wywalczył z drużyną utrzymanie; z jedynie dwoma punktami przewagi nad lokalnym rywalem z Carpi, który to spadł do niższej klasy rozgrywkowej. W sezonie 1971-1972 klub ponownie zmienił nazwę, stając się teraz F.C. Sassuolo Sportiva (utrzymując za to czarno-zieloną kolorystykę) cały czas z Costim jako prezydentem. W sezonie tym Angelo Ottani utrzymał swoją posadę tylko na pięć spotkań, po czym został zmieniony przez Augusto Vaccari. W sezonie 1972-1973, klub nadal grający w Serie D, rywalizowały dwie drużyny z Sassuolo - drugą było San Giorgio Sassuolo, która do tego okresu partycypowała w mniej profesjonalnych rozgrywkach piłkarskich. Ku zaskoczeniu większości mieszkańców regionu, drużyna ta utrzymała się w lidze. Spadło zaś Sassuolo dzieląc los razem z drużynami Cisanese oraz Guastalla.

    Mapei – międzynarodowa firma zajmująca się produkowaniem klejów i innych produktów chemii budowlanej. Firma powstała w 1937 roku z główną siedzibą w Mediolanie. Obecnie grupa Mapei liczy 68 oddziałów w 27 państwach na 5 kontynentach. W strukturach firmy funkcjonuje 18 laboratoriów badawczo-rozwojowych oraz 58 zakładów produkcyjnych, z których każdy wyposażony jest we własne laboratorium kontroli jakości.Ankona (wł. Ancona) – miasto i gmina w środkowych Włoszech nad Adriatykiem. Nazwa pochodzi od greckiego słowa ankon, oznaczającego łokieć. Jest stolicą prowincji o tej samej nazwie i regionu Marche. Miasto położone jest amfiteatralnie na nadmorskich wzgórzach (m.in. Monte Conero 572 m n.p.m.), 180 km na wsch. od Florencji.

    W lecie roku 1973, pod kierownictwem Prezydenta Cantelli, postanowiły połączyć siły. Powstała wtedy nowa drużyna – Sassolese, która przybrała barwy czerwono-niebiesko-białe, prawdopodobnie chcąc upodobnić się do piłkarzy bardzo popularnej wtedy Bologny, wraz ze zmianą nazwy oraz barw do drużyny przeszedł także w roli trenera Ezio Pascutti – były reprezentant kraju, a zarazem były piłkarz właśnie Bolonii. Sassolese, występująca w grupie D Serie D, uzyskała w tym sezonie 9. pozycję lokując się za zwycięzcami ligi - wiecznymi rywalami z Carpi.

    Klub piłkarski – klub sportowy, którego głównym - i najczęściej jedynym - celem jest udział w rozgrywkach piłkarskich, organizowanych pod egidą konkretnej federacji (krajowej, bądź kontynentalnej - rzadziej światowej) w stosownej kategorii wiekowej, płci i statusie zrzeszonych w nim osób. Obecnie, kluby piłkarskie są najczęściej klubami jednosekcyjnymi (typowo piłkarskimi), choć mogą również stanowić jedną z sekcji klubu wielosekcyjnego (sekcję piłkarską). Systematyka klubów piłkarskich ze względu na status zrzeszonych w nim osób:Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    W przerwie między sezonowej1974 roku, Sassolese znowu zmieniło nazwę na U.S. Sassuolo Calcio. Siedziba oraz stadion drużyny mieścił się w niedalekiej miejscowości Fiorano. Prezydentem był w tym okresie Carlo Alberto Giovanardi podczas gdy stanowisko trenera w dalszym ciągu dzierżył były napastnik Bologni. W sezonie 1974/75 drużyna z Sassuolo ulokowała się na 7. pozycji, zdobywając razem z drużyną Maceratese 33 punkty. W następnym sezonie stanowisko trenera wróciło do dobrze znanego w klubie Angelo Ottani wraz z Igino Guazzi jako prezydentem. Sezon ten nie był zbyt udany, i drużyna z powrotem wróciła do ligi amatorskiej, po zaciętej walce o utrzymanie z Boca San Lazzaro oraz Baracca Lugo, która to utrzymała się jedynie dzięki lepszej różnicy bramek. Już po roku drużyna wróciła do Serie D. W pierwszym sezonie po powrocie do tej klasy rozgrywek szczęście odwróciło się na korzyść Sassuolo, i tym razem to właśnie ta drużyna utrzymała się w Serie D, mając jedynie jeden punkt przewagi nad strefą spadkową. Drużyna jednak spadła ponownie do niższej ligi już w drugim sezonie po powrocie.

    Richmond Yiadom Boakye (ur. 29 stycznia 1993 roku w Agogo) – ghański piłkarz występujący na pozycji napastnika. Obecnie jest zawodnikiem Elche. Wcześniej występował w klubie Genoa CFC. W reprezentacji Ghany zadebiutował w 2012 roku. W kadrze rozegrał do tej pory siedem spotkań i strzelił dwa gole (stan na 16 czerwca 2013).Michael Agazzi (ur. 3 lipca 1984 w Ponte San Pietro) – włoski piłkarz występujący na pozycji bramkarza we włoskim klubie Chievo. 1 lipca 2014 roku zostanie zawodnikiem Milanu. W trakcie swojej kariery reprezentował także barwy Atalanty, Südtirolu, Triestiny, Sassuolo, Foggii oraz Cagliari.

    Lata osiemdziesiąte[ | edytuj kod]

    U.S. Sassuolo calcio po reformie rozgrywek występowało w lidze regionalnej oraz o jeden stopień rozgrywkowy wyżej - w Interregionalnej. Prezydentem przez cały ten okres był Prati, zaś trenerem Franco Martinelli biorąc udział w lidze regionu Emilia-Romania, uzyskała 1981/82 6. miejsce w Lidze Regionalnej, zaś napastnik zespołu Maini zdobył puchar króla strzelców. W następnym sezonie strzelec powtórzył swój wyczyn, zaś klub wywalczył tym razem 8. miejsce. Sezon ten oznaczał dla klubu także nowego właściciela - został nim Claudio Sassi.

    Serie A – najwyższa liga piłkarska we Włoszech. Oficjalna nazwa rozgrywek to Serie A TIM – od nazwy głównego sponsora ligi Telecom Italia Mobile. Od sezonu 2004/2005 w Serie A gra 20 zespołów, które rozgrywają łącznie po 38 spotkań.Domenico Berardi (ur. 1 sierpnia 1994) – włoski piłkarz grający na pozycji napastnika. Obecnie jest zawodnikiem Sassuolo, do którego wypożyczony jest z Juventusu.

    Sezon 1983/84 uznaje się za jeden z najważniejszych w historii klubu. Klub wygrał Grupę D swoich rozgrywek i awansował po raz pierwszy w swojej historii do Serie C2. Warto odnotować, że drużyna odniosła we wspomnianym sezonie jedynie trzy porażki. Gwiazdą zespołu był wtedy w dalszym ciągu napastnik Maini - tym razem kończąc sezon z 15 bramkami. Drużyna występująca w Serie C2 zbudowana była głównie z tych samych piłkarzy co rok wcześniej. Także sztab szkoleniowy zachował swoją pozycję. Pod wodzą Aurelio Dottiego, drużyna którą tworzyli niemal wyłącznie piłkarze z regionu zdołała wywalczyć świetną, szóstą pozycję w końcowym rozrachunku. W drużynie nadal brylował Maini, strzelając tym razem 11 bramek. W następnym sezonie, Sassuolo bez większych zmian w składzie zmuszone było do walki o utrzymanie, ostatecznie jednak wygranej.

    Unione Sportiva Grosseto Football Club – włoski klub piłkarski z miasta Grosseto w Toskanii. Klub został założony w 1912 roku.Unione Sportiva Pro Vercelli Calcio – włoski klub piłkarski, grający obecnie w Serie B, mający siedzibę w mieście Vercelli, leżącym w Piemoncie.

    W sezonie 1987/88 stanowisko prezydenta zajmował nadal Sassi, podczas gdy na ławce zasiadł w roli trenera Ezio Galbiati, który mógł liczyć na kilku dobrych piłkarzy występujących wtedy w drużynie w szczególności stopera Malaguti, a także pomocników Residoriego oraz Alessandro Pane, który przeszedł z drużyny z Empoli Football Club. Z drużyny Galbiati wrócił także Ezio Pascutti, który miał pomóc drużynie w utrzymaniu się w lidze.

    Serie C1, jest trzecią po (Serie A i Serie B) w kolejności ligą piłkarską we Włoszech. Gra w niej 36 zespołów. Z każdej grupy (A i B) bezpośrednio do Serie B awansują dwa pierwsze zespoły. Drużyny zajmujące w swojej grupie miejsca 3 lub 4 grają o awans w barażach. Drużyny zajmujące trzy ostatnie miejsca w grupie spadają bezpośrednio (zespół czwarty od końca gra w barażach o utrzymanie) do Serie C2 (4 Liga).Parma FC (właśc. Parma Football Club SpA) – włoski klub piłkarski, grający obecnie w Serie A i mający siedzibę w Parmie.

    W sezonie tym drużyna zyskała bardzo ważnego sponsora: Mapei. Firma zdecydowała się zmienić dyrektora generalnego klubu, i postawiła na byłego skrzydłowego Giorgio Mariani, podczas gdy posadę trenera otrzymał Giancarlo Magrin.

    Klub opuścił także historyczną siedzibę przy via Fossetta 1, aby przenieść się na Piazza Risorgimento 47, gdzie znajduje się także stadion Ricci. Wśród gwiazd drużyny mieliśmy piłkarzy takich jak Residori, Montanini, Cosimo Francioso czy Schenardi. Dla tego ostatniego niespełna dwudziestoletniego wtedy pomocnika, sezon zakończył się pomyślnie - z 33 spotkaniami rozegranymi oraz 2 bramkami. Drużyna ulokowała się na trzeciej pozycji od końca i w konsekwencji spadła do niższej ligi razem z Suzzarą oraz Pro Patrią. I tym razem szczęście sprzyjało Sassuolo, gdyż federacja mimo spadku w walce sportowej postanowiła przywrócić drużynę do ligi.
    W następnym sezonie szkoleniowcem został Guido Mammi. Drużyna była oparta na piłkarzach takich jak Aloise, Paraluppi, Zuccheri w obronie, a także Schenardi, Liset, Residori i Lagrasta w pomocy, jak również dwie gwiazdy Paraluppi oraz D’Agostino w napadzie. Drużyna mimo zmiany na stanowisku szkoleniowca w trakcie sezonu na Adelmo Capelliego, zdobyła w końcowym rozrachunku 5. pozycję.

    Udinese Calcio – włoski klub piłkarski z siedzibą w mieście Udine w północnej części kraju. Obecnie występuje w rozgrywkach Serie A. Swoje mecze rozgrywa na Stadio Friuli liczącym 41 652 miejsc siedzących. Drużyna do tej pory nie odnosiła żadnych większych sukcesów, ich najważniejsze osiągnięcia to wygranie rozgrywek Serie B w 1925, 1956 i 1979 roku oraz zwycięstwo w Pucharze Intertoto w 2000 roku. Wcześniej klub wywalczył kilka krajowych trofeów, jednak żadne z nich nie było organizowane przez Włoski Związek Piłki Nożnej i nie jest uważane za oficjalne osiągnięcie.Emilia-Romania (wł. Emilia-Romagna) – region administracyjny w północnych Włoszech, położony nad Morzem Adriatyckim. Region graniczy na północy z Lombardią i Wenecją Euganejską, na zachodzie z Ligurią i Piemontem, a na południu z Toskanią, Marche i San Marino. Stolicą regionu jest Bolonia.

    W sezonie 89-90, drużyna ta w dalszym ciągu występowała w grupie C Serie C2. Z drużyny odszedł mocny punkt Liset, który postanowił dołączyć do Solbiatese. Symbolem Sassuolo w dalszym ciągu był Schenardi (w dalszej fazie swojej kariery grający m.in. w Brescii czy Bolognii). Sezon ten dla drużyny Sassuolo nie zakończył się pozytywnie, i drużyna spadła wraz z JuveDomo oraz Orceaną do ligi Interregionale.

    Lombardia – kraina historyczna i region administracyjny w północnych Włoszech, między Szwajcarią na północy a rzekami: Pad na południu, Ticino na zachodzie, Mincio na wschodzie. Jej nazwa pochodzi od germańskiego plemienia Longobardów, którzy w VI wieku podbili północne Włochy i założyli swoje królestwo z ośrodkiem w lombardzkim mieście Pawia – początkowo słowo „Lombardia” oznaczało wszystkie części Italii pod panowaniem Longobardów, następnie znaczenie słowa zostało zawężone się do obszarów wokół ich stolicy (zob. Romania). Od północy graniczy ze Szwajcarią, od wschodu z regionami Trydent-Górna Adyga i Wenecja Euganejska, od południa z Emilią-Romanią a od zachodu z Piemontem.Carpi FC – włoski klub piłkarski założony w 1909 roku w Carpi. W sezonie 2012/13 awansował do Serie B. 28 kwietnia 2015, awansował do Serie A. 1 lipca 2015 piłkarzem Carpi FC został król strzelców sezonu 2014/15 polskiej ekstraklasy Kamil Wilczek.

    Lata 90.[ | edytuj kod]

    Powrót do rozgrywek amatorskich spowodował opuszczenie klubu przez dotychczasowego właściciela – Squinziego. Postanowił on się poświęcić innym sportom- w tym kolarstwu. Sprzedane zostać musiały być również najważniejsze elementy – w tym Schenardiego, który to dołączył do drużyny Bologni. W rozgrywkach regionalnych drużyna musiała rywalizować z przeciwnikami z dawnych lat – Virtus Roteglia, il Fanfulla, Reggiolo, Vogherese, Crema oraz Brescello. Pierwszy sezon po spadku nie był zbyt pozytywny – drużyna ulokowała się w środku tabeli. Także dwa kolejne sezony zakończyły się podobnymi rezultatami. W sezonie 1993/1994 drużynie udało się osiągnąć 5. miejsce. Na uwagę zasługuje dobra dyspozycja snajpera Spezia – z 16 bramkami zajął on drugie miejsce w klasyfikacji strzelców. W następnych dwóch sezonach drużyna zajmowała kolejno 7. oraz 6. miejsce. Ówczesnymi gwiazdami drużyny byli bez wątpienia napastnicy - Luconi oraz Mollica.
    Kolejny sezon oznaczał dla Sassuolo ciężką walkę o utrzymanie w lidze Interregionale. Z jednym punktem przewagi nad strefą spadkową udało się jednak drużynie utrzymać w tych rozgrywkach. Jak się później okazało ten ciężki sezon oznaczał zapowiedź nowej lepszej ery dla Sassuolo. Do drużyny wrócił bowiem stary patron - Squinzi, a także stary sponsor Mappei. Przez cały kolejny sezon drużyna z Sassuolo walczyła jak równy z równym z Trento o zwycięstwo w lidze i w konsekwencji o awans. W końcowym rozrachunku o awansie musiał zdecydować mecz bezpośredni - obydwie drużyny zdobyły bowiem tyle samo punktów. Mecz o awans – rozegrany w Varese, po konkursie rzutów karnych zwyciężyła drużyna z Trento, i to ona awansowała do wyższej ligi.

    Eusebio Di Francesco (ur. 8 września 1969 w Pescarze), były piłkarz włoski grający na pozycji pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 177 cm wzrostu, ważył 71 kg.Serie D jest piątą po Serie C2 w kolejności ligą piłkarską we Włoszech. Jest podzielona na dziewięć grup regionalnych.

    Sassuolo zostało jednak decyzją władz piłkarskich przesunięte do Serie C2 z powodu problemów finansowych innych drużyn. W sezonie po długo oczekiwanym awansie gwiazdami drużyny byli bramkarz Bizzari, obrońca Rosario Biondo, pomocnik Andrea Cuicchi a także napastnik Ramacciotti. Sezon nie rozpoczął się najlepiej – spowodowało to zmianę trenera Gerutiego na Roberto Busiego, który zdołał wywalczyć z drużyną 10. pozycję. W następnym sezonie główny cel jakim było utrzymanie udało się wywalczyć głównie dzięki trenerowi Gianni Baluganiemu, a także bramkarzowi Graziano Vintiemu (były piłkarz Perugii).

    Reggio nell’Emilia (mniej oficjalnie: Reggio Emilia) – miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, na Nizinie Padańskiej, główny ośrodek administracyjny i siedziba władz prowincji Reggio Emilia.Parma FC (właśc. Parma Football Club SpA) – włoski klub piłkarski, grający obecnie w Serie A i mający siedzibę w Parmie.

    Nowy wiek[ | edytuj kod]

    Także w sezonie 2000/01 drużyna ta musiała zmagać się z walką o utrzymanie. W dużej mierze dzięki świetnej grze skrzydłowego - Emanuele Pennacchioniego autora 8 bramek udało się jednak ten rezultat osiągnąć (z jednym punktem przewagi nad strefą play-off). Kolejny sezon nie był już tak udany, i drużyna musiała rywalizować z Faenzą w play-offach. Sztuka ta udała się jednak, i po dwóch zaciętych spotkaniach (0-0 i 1-0) Sassuolo utrzymało się w lidze. Gwiazdami Sassuolo w tamtym okresie byli Vinti, Di Cintio (uznawany za jedną z najbardziej niespełnionych nadziei włoskiego futbolu), Battafarano oraz Dal Compare.
    W sezonie tym właściciel Squinzi oraz firma Mapei zbliżyła się ze swoim wsparciem finansowym. Liczono więc, iż następny sezon będzie przełomowy, jednak w konsekwencji okazał się katastrofą. Po przejściu do klubu uznawanych za dobrych piłkarzy Terrery, Lambrughiego e Leoniego, a także kilku młodych piłkarzy z lepszych drużyn, oraz zatrudnieniu na pozycji trenera Cesare Maestroniego, liczono nawet na awans. Drużyna jednak zupełnie nie funkcjonowała, i zdobywając tylko 32 punkty, i po przegranych play offach z Imolese spadła do niższej ligi. W przerwie między sezonowej okazało się jednak, iż w wyniku problemów finansowych wielu drużyn drużyna zostaje utrzymana decyzją władz w Serie C2.

    Serie B jest drugą po Serie A w kolejności ligą piłkarską we Włoszech. Grają w niej 22 zespoły. Pierwsze trzy zespoły awansują do Serie A, natomiast zespoły z miejsc 19-22 spadają do Serie C1.Andy Selva (ur. 23 maja 1976 w Rzymie) – piłkarz, napastnik reprezentacji San Marino. Piłkarz SS Cosmos. Grający w chwili obecnej w amatorskiej drużynie angielskiej Dynamo ASA.

    Po przedsezonowych wzmocnieniach spowodowanych inwestycjami firmy Mapei, do klubu zawitali klasowi obrońcy (Ardenghi, Santunione), napastnicy (Sforzini, Semprini oraz Federici) oraz kilku młodych piłkarzy wypożyczonych z wyższych lig. I tym razem drużyna nie funkcjonowała jak należy. Świadczy o tym jedynie 12 punktowa zdobycz po pierwszej rundzie sezonu. W przerwie między-rundowej do klubu przeszedł były piłkarz S.S. Lazio – Cristiano Bergodi. I tym razem drużyna w końcowym rozrachunku (po zdobyciu jedynie 27 punktów) zmuszona była rozgrywać Playoffy o utrzymanie. Przeciwnikiem było Pro Vercelli. Pierwszy mecz u siebie Sassuolo wygrało 2-1, zaś w rewanżu padł wynik 1-1, co skutkowało utrzymaniem się zespołu w lidze.

    Società Sportiva Lazio – włoski klub sportowy ze stolicy Włoch. Lazio jest największym klubem sportowym w Europie, klub ma aż 41 sekcji sportowych.Associazione Calcio Ancona (znany także jako Ancona Calcio) – włoski klub piłkarski, założony w 1905 roku, mający siedzibę w mieście Ancona. Obecnie gra w Serie B, gdzie awansował w sezonie 2007/2008.

    Przed sezonem 2004/2005 właściciel Squinzi postanowił raz jeszcze spróbować awansować do wyższej ligi. Posada dyrektora sportowego powierzona została Nereo Bonato. Pozycję trenera objął Giuseppe Brucato, który to miał za sobą udaną karierę w mniejszych klubach z Piemontu. Drużyna została solidnie wzmocniona zawodnikami takimi jak były piłkarz Monzy, pomocnik Filippo Pensalfini, Benetti, Pagani oraz Piccioni, z drużyny Udinese przeszedł Margheriti zaś z Verony raz jeszcze na wypożyczenie przeszedł młody Sforzini. Pierwsza część sezonu zakończyła się dosyć kiepsko - drużyna Sassuolo zdobyła bowiem jedynie 21 punktów. W zimowym okienku transferowym zdecydowano się więc dokonać kilku wzmocnień. Do drużyny przeszli Serrapica oraz napastnik Andreini. Dzięki temu drużyna zdołała zdobyć 31 punktów w rundzie rewanżowej i zdobyła miejsce w play-off. W półfinale na Sassuolo czekała drużyna Pizzighettone. Okazała się ona jednak dla drużyny czarno-zielonych za silna, i w konsekwencji marzenia o awansie należało przełożyć na następny sezon.

    Juventus Football Club SpA (znany jako Juventus lub Juve) – włoski klub piłkarski założony 1 listopada 1897 roku jako FC Juventus przez grupę uczniów, z liceum Massimo d’Azeglio. Zespół ma siedzibę w Turynie. Często jest przez to niepoprawnie nazywany Juventusem Turyn.Unione Sportiva Sassuolo Calcio – włoski klub piłkarski założony w roku 1920 z siedzibą w mieście Sassuolo. Po raz pierwszy w swojej historii w sezonie 2013/14 rozgrywać będzie swoje mecze w Serie A.

    Przed sezonem 2005/06 postawiono na nowego trenera - Gianmarco Remondine. Nowemu szkoleniowcowi powierzona została w zasadzie ta sama grupa piłkarzy co w sezonie poprzednim - z trzema jedynie wzmocnieniami. Głównymi rywalami Sassuolo były drużyny Ancony, SPAL, Reggiany, a także Benevento oraz Cavese.
    Jedenastka Remondiny od początku rozgrywek prezentowała konkretny futbol podobający się publiczności. Przez większość sezonu dzierżyła ona pozycję lidera, jednak w końcowym rozrachunku ulokowała się na drugiej pozycji za Cavese. W półfinale play-offów Sassuolo skojarzone zostało z Ankoną. W pierwszym meczu na wyjeździe udało się czarno-zielonym odnieść zwycięstwo 2-3. Wywołało to furię kibiców drużyny z Ankony. Przewagę z pierwszego meczu udało się utrzymać w rewanżu - i po porażce 0-1 to Sassuolo awansowało do finału fazy play-off dzięki lepszemu stosunkowi bramek na wyjeździe. W finale Sassuolo grało z Sansovino. W Toskanii pierwszy mecz zakończył się rezultatem 2-2, zaś w drugim meczu Pensalfini w 26 minucie dał gospodarzom prowadzenie nie oddane już do końca spotkania. W konsekwencji drużyna wywalczyła upragniony awans do Serie C1.

    W sezonie 2006/2007 drużyna Squinziego, dzięki bardzo dobrej grze piłkarzy takich jak Michael Agazzi, pomocnik Erpen, Gambadori, Giardina, Jiday, Tarozzi a także Selva stanęła przed możliwością historycznego awansu do Serie B. Przez większość sezonu drużyna Sassuolo utrzymywała się w czołówce. Drużyna trenera Remondiny awansowała do play-off. Podczas przerwy między sezonowej trener Gian Marco Remondina postanowił opuścić oraz dołączyć do Piacenzy.

    Co nie udało się Remondinie - udało się nowemu trenerowi - Massimiliano Allegriemu. Jego drużyna wywalczyła historyczny wynik - awans do Serie B już jedną kolejkę przed końcem. Kibice Sassuolo świętowali awans po spotkaniu z Manfredonią - zakończonym zwycięskim golem kapitana Piccioniego w 22 minucie spotkania.

    W pierwszym roku gry za zapleczu elity trenerem został Andrea Mandorlini. Już od początku sezonu drużyna z małego miasteczka zadziwiała swoją grą, i po pierwszej części sezonu znajdowała się na czele tabeli. Druga część sezonu nie okazała się tak dobra, i po serii 8 spotkań bez zwycięstwa Sassuolo skończyło sezon na 7. pozycji (1. pozycję za miejscem premiowanym awansem do fazy play-off). Najważniejszymi piłkarzami tamtej drużyny byli Walter Bressan, Emiliano Salvetti oraz Alessandro Noselli.

    Cel, jakim był awans do play-offów, został osiągnięty w kolejnym sezonie. Drużyna po niezbyt udanym początku finiszowała na czwartej pozycji w ligowej tabeli. W półfinale jednak lepsze okazało się Torino Football Club i marzenia o Serie A należało przełożyć na rok później. Sezon jednak uznano za bardzo udany. Szczególnie pozytywnie zaprezentował się w nim zaś najlepszy strzelec drużyny – Noselli.

    Od 2011 do dzisiaj[ | edytuj kod]

    Kolejny sezon nie był tak udany. Drużyna Sassuolo zanotowała 16. pozycję. W sezonie 2011/2012 Sassuolo wróciło jednak do dyspozycji z poprzedniego. Osiągnięty został wtedy też najlepszy wynik w historii – 3. miejsce. I tym razem jednak play-offy nie udały się drużynie Sassuolo – i po porażce 1-2 w Genoi oraz 1-1 u siebie drużyna została wyeliminowana przez Sampdorię już w półfinałach.

    Przed sezonem 2012/13 przeprowadzono kilka zmian które w konsekwencji okazały się genialnymi posunięciami. Ławkę trenerską zajął Eusebio Di Francesco, zaś drużynę wzmocniło kilka młodych piłkarzy. Gwiazdami sezonu okazali się Domenico Berardi, wypożyczony z Juventusu Richmond Boakye a także wypożyczony z Parmy Raman Chibsah. Ten pierwszy przykuł uwagę największych włoskich klubów dzięki swoim występom w tym sezonie – 18-latek zaliczył bowiem 11 bramek oraz 6 asyst występując zazwyczaj jako boczny napastnik.

    W sobotę 18 maja 2013 roku dzięki bramce Simone Missiroliego zwyciężyła w ostatniej minucie meczu z Livorno, zdobywając w ten sposób pierwszy w historii klubu awans do Serie A.

    Obiekty sportowe[ | edytuj kod]

    Stadion[ | edytuj kod]

    Podczas gdy Neroverdi rozgrywali swoje spotkania jeszcze w Serie C1, stadionem używanym przez drużynę było Stadio Enzo Ricci, mały stadion posiadający jedynie jedną zakrytą trybunę. Stadion ten z uwagi na zbyt małe rozmiary, a także niespełnianie wymagań licencyjnych nie został dopuszczony do rozgrywek Serie B. W czasie, gdy Sassuolo rozgrywało swoje mecze na Stadio Alberto Braglia w Modenie, stadion w Sassuolo używany był przez młodzieżowców.

    W związku z niespełnianiem wymagań licencyjnych na rozgrywanie meczów Serie A przez stadion w Modenie, Sassuolo wybrało Stadio Giglio w Reggio Emilia, używany przez drużynę Reggiany.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.046 sek.