• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tyro



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Hera (gr. Ἥρα Hēra, łac. Hera, Iuno, Juno, Junona) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa. Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również Zeusową siostrą, królową Olimpu, boginią niebios, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa i rodziny.Enipeus (gr. Ἐνιπεύς Enipeús, łac. Enipeus) – w mitologii greckiej bóg rzeki w Tesalii o tej samej nazwie. Zakochała się w nim córka Salmoneusa, Tyro, jednakże Enipeus nie odwzajemniał tego uczucia. Wówczas Posejdon przyjął kształt Enipeusa i uwiódł niewiastę. Niektóre mity podają, iż kąpiel w wodzie Enipeusa odbierała dziewictwo.

    Tyro (Τυρώ) – w mitologii greckiej królewna, córka Salmoneusa i Alkidike.

    W mitologii greckiej[ | edytuj kod]

    Mitologia grecka podaje jako rodziców Tyro Salmoneusa i Alkidike. Salmoneus, wywodzący się z Tesalii albo też z Elidy, był synem albo i wnukiem Ajolosa, pochodzącego od Hellena i Prometeusza, protoplasty Eolów.

    Syzyf (gr. Σίσυφος Sísyphos, Sisyphos Aiolides, łac. Sisyphus) – w mitologii greckiej założyciel i król miasta Efyra (późniejszy Korynt), syn Eola. Postać tragiczna. Archetyp. Miał być ojcem Odyseusza i Glaukosa późniejszego króla Koryntu. Bogowie lubili Syzyfa i zapraszali go na swoje uczty, skąd Syzyf zawsze podkradał trochę ambrozji i puszczał pogłoski o tym co się dzieje w świecie bogów na co bogowie przymykali oko. Syzyfa zgubiła jego próżność: chwalił się ludziom tym, że był na ucztach bogów, a ponieważ był nieostrożny zdradził tajemnicę Zeusa. Bogowie nie mogli za karę uśmiercić Syzyfa, gdyż ten uwięził Tanatosa, został więc wtrącony do Tartaru, skąd uciekł podstępem. Wtedy został ukarany wieczną i bezużyteczną pracą. Syzyf ma za zadanie wtoczyć na górę wielki głaz, który jednak przed wierzchołkiem zawsze wymyka mu się z rąk i stacza się na sam dół zbocza. Syzyf w późniejszym czasie miał też wnuka Bellerofonta, który zabił przez nieostrożność swojego brata.Elida, również Eleia, Elea, (nowogr. Ήλιδα a. Ηλεία, starogr. Ἤλις /dialekt attycki/ a. Ἄλις /dialekt dorycki/) inaczej Elis – nomos i górzysta kraina historyczna w starożytnej Grecji położona w zachodniej części Półwyspu Peloponeskiego.

    Po śmierci matki Tyro, Alkidike, Salmoneus ożenił się z Sydero; niestety dla Tyro macocha była wobec niej okrutna.

    Potem Tyro została oddana do domu Kreteusa, brata Salmoneusa, wedle jednej z wersji mitu założyciela miasta Jolkos. Przebywając u swego wuja, zakochała się nieszczęśliwie w rzecznym bogu Enipeusie (chodzi tutaj o jedną z tesalskich rzek, wypływającą z gór Otrys). Tyro często przychodziła na brzeg rzeki, gdzie płakała nad swym nieodwzajemnionym uczuciem. Wykorzystał to Posejdon, który przybrał postać Enipeusa, by posiąść Tyro. Wynurzywszy się z wody, uwiódł Tyro jako Enipeus, która zaszła w ciążę i urodziła bliźniaków Neleusa i Peliasa. Choć ukryła poród, okrutna Sydero, dowiedziawszy się jednak o nim, wydała rozkaz porzucenia chłopców. Zostali oni znalezieni i uratowani przez wieśniaków, pasterzy. Dopiero w późniejszym czasie poznali prawdę o swym pochodzeniu.

    Heros (stgr. ἥρως "bohater") – w mitologii greckiej postać zrodzona ze związku człowieka i boga. Herosi mieli nadzwyczajne zdolności, jak wielka siła, spryt lub inne przymioty. Byli dowodem przenikania się świata bogów i ludzi.Poród (również rozwiązanie, narodziny) – u samic ssaków łożyskowych oraz torbaczy wydalenie płodu i łożyska z macicy samicy kończące ciążę.

    Chłopcy dorastali z dala od matki. Osiągnąwszy wiek męski, powrócili do niej i uwolnili Tyro od okrucieństwa Sydero, zabijając macochę matki przed ołtarzem Hery. Następnie Tyro wyszła ze swojego wuja Kreteusa, z którym miała synów Ajzona, Amytaona i Feresa (wedle innej wersji Kreteus adoptował dzieci Tyro spłodzone z Posejdonem). Ajzon został w przyszłości królem Jolkos i był ojcem Jazona, tesalskiego herosa, wodza wyprawy Argonautów po złote runo. Pelias również władał Jolkos, po tym, gdy odebrał władzę swemu bratu. Neleus, ojciec Nestora, pokłócił się z bratem za sprawą mściwej Hery i wyjechał zakładając Pylos.

    Ajzon (gr. Αἴσων Aisōn, łac. Aeson) – w mitologii greckiej syn Tyro i Kreteusa, założyciela miasta Jolkos. Ajzon miał dwóch przyrodnich braci: Peliasa i Neleusa. Po śmierci ojca bracia stoczyli walkę o tron, którą wygrał Pelias. Neleus musiał udać się na wygnanie, a Ajzon został uwięziony w pałacu i zmuszony do zrzeczenia się tronu. Ajzon poślubił Polimele, która urodziła mu syna Diomedesa, którego dla bezpieczeństwa porzucono go w górach, nazwanego przez przybranych wychowawców Jazonem, późniejszego Argonauty. Gdy, już w czasie wyprawy Argo, Pelias chciał zabić Ajzona, ten poprosił o możliwość śmierci samobójczej. Zmarł wypiwszy byczą krew. Samobójstwo popełniła również Polimele.Hellen (Ἕλλην) - mityczny protoplasta Greków, syn Deukaliona (lub czasami Zeusa) i Pyrry, brat Amfiktiona i ojciec Eola, Ksutosa i Dorosa. Z jego imieniem wiąże się nazwa Greków (Hellenowie).

    Istnieje także mit, podawany po części przez Hyginusa, mówiący o tym, jakoby Syzyf, skłócony ze swym bratem Salmoneusem, udał się do wyroczni i uzyskał informację, że jeśli zdoła spłodzić potomka ze swą bratanicą Tyro, to uda mu się zemścić na bracie. Syzyf uwiódł więc Tyro; owocem jego postępku mieli zostać dwaj chłopcy, którzy zaraz po urodzeniu zostali pozbawieni życia przez własną matkę, bowiem Tyro poznała, jaki los jest im pisany w przyszłości. Nieznana jest reakcja Syzyfa na tę zbrodnię. Jednakże w podziemiu doznał kary za swój postępek.

    Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” - wydawnictwo o profilu humanistyczno-literackim założone z inicjatywy Jerzego Borejszy w 1944 w Lublinie.The Cantos – cykl pieśni autorstwa Ezry Pounda, cechujący się chaotyczną numeracją. Napisał je w większości między 1915 a 1962. Utwór nie jest skończony. liczy 120 cząstek. Polski wybór: Pieśni, oprac. Andrzej Sosnowski, przeł. Leszek Engelking, Kuba Kozioł, Andrzej Sosnowski, Andrzej Szuba, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1996). Pieśni tłumaczyli też m.in. Jerzy Niemojowski i Halina Poświatowska.
    Potomkowie Tyro

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Dzieciobójstwo – potoczna nazwa uśmiercenia własnego dziecka, a w szerszym, zoologicznym znaczeniu - zabicie młodych, które nie osiągnęły jeszcze dojrzałości pozwalającej na podjęcie samodzielnego życia. W wielu społeczeństwach dzieciobójstwo traktowane było jako dopuszczalna, kulturowa metoda kontroli populacji, przyjmująca często rytualne formy eliminowania dzieci niepełnosprawnych lub chorych, poświęcania dzieci bogom w ofierze. Współcześnie dzieciobójstwo jest traktowane jako przestępstwo polegające na zabiciu dziecka przez matkę lub ojca. Dzieciobójstwo jest powszechnie spotykane wśród ludzi i zwierząt. Wśród ludzi występuje unikalna, niespotykana u zwierząt forma selektywnego dzieciobójstwa w zależności od płci noworodka, przy czym częściej dotyczy to dzieci płci żeńskiej.
    Posejdon (gr. Ποσειδῶν Poseidōn, łac. Neptunus) – w mitologii greckiej bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków.
    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
    Pelias w mitologii greckiej syn Posejdona i Tyro − król miasta Jolkos w Tesalii, z którego usunął przyrodniego brata Ajzona. Na krótko przed tym wypadkiem Ajzonowi urodził się syn Jazon. Pelias postanowił zamordować niemowlę, ale dawny niewolnik Ajzona dowiedział się o tym i ostrzegł matkę, która rozgłosiła, że dziecko zmarło, po czym zaniosła owiniętego w purpurę Jazona do pieczary centaura Chejrona, który wychowywał chłopca. Gdy ten osiągnął wiek męski podzękował Chejronowi za gościnę i ruszył w świat.
    Kreteus (gr. Κρηθεύς Krētheús, łac. Cretheus) – w mitologii greckiej królewicz, założyciel i król miasta Jolkos w Tesalii.
    Nestor – w mitologii greckiej najstarszy wódz walczący podczas wojny trojańskiej, mityczny król miasta Pylos. On jeden ocalał z synów Neleusa i Chloris, zamordowanych przez Heraklesa. Już za młodu bohater uczestniczył w wyprawie Argonautów. Brał udział w łowach na dzika kalidońskiego i licznych walkach przeciw centaurom. Nie wziął udziału w kradzieży wołów Geriona. Jako starzec poszedł przeciw Troi, gdzie wsławił się jako dobry doradca, znany z ogromnego doświadczenia i wiedzy. Po zdobyciu grodu wrócił szczęśliwie do ojczyzny. Nestor przeżył 3 pokolenia ludzkie.
    Neleus (gr. Νηλεύς) – w mitologii greckiej syn Posejdona i Tyro, bliźniaczy brat Peliasa. Jego żoną była Chloris, z którą miał synów: Pero, Alastora i Nestora.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.