• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Typy klimatów

    Przeczytaj także...
    Klimat kontynentalny – jeden z podstawowych rodzajów klimatu. Kształtuje się w głębi lądu. Wyróżnia się największą dobową oraz roczną amplitudą temperatury powietrza. Lata są upalne, a zimy surowe, mroźne. Wraz ze zwiększaniem się odległości od morza maleje wilgotność powietrza, przeciętne zachmurzenie nieba oraz ilość opadów. Zwiększone jest za to zapylenie powietrza.Wiechlinowate, trawy (Poaceae (R. Br.) Barnh., Gramineae Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców. Liczy ok. 11 tys. gatunków. Stanowi ona główny komponent roślinności stepowej, łąkowej i pastwiskowej. Należą do niej również ważne rośliny uprawne, w tym zboża. W Polsce występuje ponad 150 gatunków traw.
    Klimat śródziemnomorski – rodzaj klimatu podzwrotnikowego, występujący nad Morzem Śródziemnym (stąd jego nazwa), w Kalifornii, RPA, na południu Australii oraz u wybrzeży Chile w Ameryce Południowej. Jego charakterystyczną cechą są ciepłe i suche lata powyżej 20°C oraz łagodne zimy powyżej 0°C, a także fakt, że występuje głównie bezpośrednio nad morzem lub oceanem, zazwyczaj na zachodnim wybrzeżu, a bardzo rzadko w głębi lądu. Klimat ten sprzyja rolnictwu i turystyce masowej.
    Typy klimatów w klasyfikacji Köppena

    Typy klimatów – jednostki stosowane w klasyfikacji klimatu. Odznaczają się charakterystycznymi cechami przebiegu elementów klimatu odmiennymi od innych typów; ten sam typ klimatu może występować w różnych obszarach geograficznych, w przeciwieństwie do regionów klimatycznych. Pojęcie "Typ klimatu" zostało wprowadzone do klimatologii pod koniec XIX wieku przez Wladimira Köppena, niezależnie od stref klimatycznych.

    Drzewa – grupa roślin, do której zaliczają się największe rośliny lądowe. Grupa ta nie jest taksonem – grupuje tylko organizmy roślinne podobne morfologicznie i funkcjonalnie. Drzewa są roślinami wieloletnimi o zdrewniałych łodygach (i zwykle też korzeniach). Od innych roślin drzewiastych (krzewów i krzewinek) różnią się posiadaniem łodygi głównej (pnia) rozgałęziającej się dopiero od pewnej wysokości. Liczne rozgałęzienia wraz z listowiem tworzą koronę drzewa. Do drzew zalicza się niekiedy rośliny posiadające kłodzinę zamiast pnia zakończoną pękiem liści tj. paprocie drzewiaste, sagowcowe, palmy, pandany, juki i draceny. Bardziej zawężone definicje wyłączają wieloletnie rośliny o zdrewniałych łodygach, które nie posiadają zdolności przyrostu na grubość i nie tworzą korony ze zdrewniałych rozgałęzień łodygi. Dział botaniki zajmujący się drzewami to dendrologia (gr. δένδρον – drzewo). W Polsce kilkadziesiąt tysięcy najstarszych i najbardziej okazałych drzew podlega ochronie prawnej jako pomniki przyrody. W leksykonach lub spisach gatunków roślin drzewa bywają oznaczane symbolem przypominającym symbol Saturna lub alchemiczny symbol ołowiu, tj. podwójnie kreślone h. (Pojedynczo kreślone h, czyli ħ, oznacza krzew)Wladimir Peter Köppen (ros.: Владимир Петрович Кёппен) (ur. 25 września 1846 w Petersburgu, zm. 22 czerwca 1940 w Grazu) – rosyjski geograf, meteorolog, klimatolog i botanik niemieckiego pochodzenia, badający oświetlenie słońca w różnych częściach Ziemi. Syn Piotra Köppena, rosyjskiego etnografa i statystyka. Młodszy brat Fryderyka Teodora.

    Podstawowe typy klimatu wyróżnia się, biorąc pod uwagę wyniesienie terenu, odległość od oceanów i położenie w stosunku do nich, roczną zmienność temperatury i opadów. Są to klimaty:

  • górski – kształtujący się pod wpływem wysokości, z charakterystycznym piętrowym zróżnicowaniem temperatury i opadów
  • morski – o niewielkich wahaniach temperatury, dużych opadach zwłaszcza w porze zimowej; występuje głównie w strefie umiarkowanej.
  • kontynentalny – o dużych rocznych wahaniach temperatury i stosunkowo małych opadach z maksimum w lecie.
  • śródziemnomorski – ciepły, z suchym latem i deszczową zimą; charakterystyczny dla strefy podzwrotnikowej.
  • monsunowy – o regularnej zmienności sezonowej, z suchą zimą i deszczowym latem; występuje w strefie międzyzwrotnikowej, podzwrotnikowej i umiarkowanej.
  • stepowy – o skąpych opadach niewystarczających do wegetacji drzew, ale dostatecznych dla wzrostu traw.
  • pustynny – skrajnie suchy; występuje zarówno w strefie zwrotnikowej, jak i w głębi kontynentów strefy podzwrotnikowej i umiarkowanej.
  • W podziale Okołowicza zmodyfikowanym przez D. Martyn zostały wydzielone 34 typy klimatów. Spośród nich najczęściej spotyka się klimat wybitnie wilgotny lub wilgotny, suchy lub wybitnie suchy, pośredni między wilgotnym a suchym, wybitnie morski lub morski, przejściowy, kontynentalny, wybitnie i skrajnie kontynentalny. Wyróżniono także monsunową odmianę klimatu.

    Monsun, (z grec. μουσώνες - zmienny) układ wiatrów, które zmieniają swój kierunek na przeciwny w zależności od pory roku. Są to wiatry sezonowe między oceanem a lądem.Wzrost i rozwój roślin – proces wzrostu i rozwoju zachodzące jednocześnie lub oddzielnie w organizmie rośliny. Przez wzrost w fizjologii rozwoju rozumie się proces nieodwracalnego powiększania ciała rośliny. Wzrost zachodzi w określonych strefach rośliny w wyniku podziałów komórek i zwiększania ich objętości. Rozwój rozumiany szeroko obejmuje zarówno wzrost, jak i różnicowanie, tworzenie wzorca i morfogenezę. W sensie wąskim rozwój obejmuje różnicowanie, a morfogeneza jest efektem wzrostu i różnicowania.

    Zobacz też[]

  • Strefy klimatyczno-roślinne
  • Przypisy

    1. Michael Pidwirny: Köppen Climate Classification System (ang.). The Encyclopedia of Earth. [dostęp 16-11-2014].
    2. A. John Arnfield: Köppen climate classification (ang.). Encyclopædia Britannica, 1-9-2014. [dostęp 16-11-2014].
    Strefa klimatyczna – obszar kuli ziemskiej, przyjmujący zazwyczaj postać równoleżnikowego pasa, w obrębie którego podobny przebieg mają elementy klimatu wybrane jako podstawa wydzielenia strefy (najczęściej temperatura powietrza, opad, ciśnienia atmosferyczne).Klasyfikacja klimatów Köppena – system klasyfikacji klimatów Ziemi opracowany przez niemieckiego klimatologa Wladimira Köppena. Twórca oparł swój podział na średnich miesięcznych temperaturach oraz wielkości i rozkładzie opadów rocznych, w nawiązaniu do szerokości geograficznej. Jest to najpowszechniej stosowany system klasyfikacji. Köppen opublikował swój pierwszy schemat w 1900 roku, wersję poprawioną w 1918 roku i nanosił korekty systemu klasyfikacji aż do śmierci w roku 1940. Inni klimatolodzy zmodyfikowali elementy klasyfikacji Köppena jeszcze wielokrotnie na podstawie własnych doświadczeń w różnych częściach świata jednak podstawowa część pozostała bez zmian do czasów współczesnych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wincenty Okołowicz (ur. 26 czerwca 1906 we wsi Boków k. Podhajec, zm. 3 września 1979 w Warszawie) - polski geograf, specjalista w zakresie geomorfologii i klimatologii, autor najpopularniejszej polskiej klasyfikacji klimatów świata pt. Strefy klimatyczne świata (1965) znanych jako klasyfikacja Okołowicza
    Strefy klimatyczno-roślinne – równoleżnikowy układ typów klimatów obszarów niegórskich Ziemi i związanych z nimi głównie biomów roślinnych:
    Opad atmosferyczny – ogół ciekłych lub stałych produktów kondensacji pary wodnej spadających z chmur na powierzchnię Ziemi, unoszących się w powietrzu oraz osiadających na powierzchni Ziemi i przedmiotach. Dzieli się je na opady pionowe i poziome (osady atmosferyczne). Do opadów pionowych zalicza się: deszcz, mżawkę, śnieg, krupy oraz grad. Opad, który nie dociera do powierzchni Ziemi, nazywa się virgą.
    Klimat (z gr. klíma - strefa) – ogół zjawisk pogodowych na danym obszarze w okresie wieloletnim. Ustalany jest na podstawie wieloletnich obserwacji różnorodnych składników, najczęściej pomiarów temperatury, opadów atmosferycznych i wiatru. Standardowy okres to około trzydzieści lat.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.