• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tymon - uczeń apostolski

    Przeczytaj także...
    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Męczennik (gr. μάρτυς, mártus, łac. martyr: „świadek” – osoba, która zginęła lub cierpiała w obronie swoich wierzeń lub przekonań.
    Ado z Vienne (Adon z Vienne) (ur. ok. 800, zm. 16 grudnia 875) – święty katolicki, francuski hagiograf, arcybiskup Vienne.

    Tymon, cs. Apostoł Timon, diakon (zm. w 1.połowie I wieku w Koryncie) – postać biblijna, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, diakon, uczeń apostolski.

    Życie[]

    Żył w I wieku, a źródłem informacji o tej postaci w jest Pismo Święte gdzie wymieniony jest jako piąty w grupie siedmiu wybranych do wspomagania w posłudze apostołów Jezusa Chrystusa obok Szczepana, Prochora, Filipa, Nikanora, Parmenasa i Mikołaja prozelity (Dz 6, 2-5 BT). Tymon jako jeden z cieszących się dobrą sławą, pełnych ducha mądrości (Dz 6, 3 BT) zgodnie z tradycją uważany jest za jednego z pierwszych diakonów, po tym jak apostołowie modląc się włożyli na nich ręce (Dz 6, 6 BT).

    Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

    Według Pseudo-Doroteusza był biskupem Bosra i jednym z siedemdziesięciu dwóch uczniów Pańskich. Pseudo-Doroteusz przypisał mu też męczeńską śmierć w płomieniach.

    Do martyrologiów, Tymon trafił za sprawą św. Ado, który wymienił go w swoim De festivitatibus apostolorum, a wspomnienie wyznaczył na 19 kwietnia. Na podstawie tego tekstu do Martyrologium Rzymskiego wpisał Tymona Cezary Baroniusz. Nowe Martyrologium wspomina świętego Tymona razem z czterema innymi diakonami, 28 lipca.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Prochor, scs. Apostoł Prochor, diakon, – postać biblijna, diakon, święty Kościoła katolickiego, ormiańskiego, koptyjskiego i prawosławnego.

    Cerkiew prawosławna wspomina apostoła Tymona trzykrotnie:

  • 4/17 stycznia, tj. 17 stycznia według kalendarza gregoriańskiego (Sobór siedemdziesięciu apostołów),
  • 28 lipca/10 sierpnia, tj. 10 sierpnia,
  • 30 grudnia/12 stycznia, tj. 12 stycznia.
  • Zobacz też[]

  • kult świętych
  • święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
  • święci prawosławni
  • modlitwa za pośrednictwem świętego
  • Uwagi

    1. liturgia katolicka
    2. Sobór siedemdziesięciu apostołów
    3. prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego
    4. kategorie i tytuły świętych prawosławnych
    5. podwójne datowanie

    Bibliografia[]

  • Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych.. T. 5. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2004. ISBN 83-7318-376-0.
  • ap. Tymon na cerkiew.pl (opr. Jarosław Charkiewicz)
  • Linki zewnętrzne[]

  • Dz 6,1-6
  • St. Timon i [1] - Leksykon świętych (niem.)
  • Święty Szczepan, właśc. Stefan, gr. Στέφανος, Stephanos (korona, wieniec), cs. Apostoł pierwomuczenik i archidiakon Stiefan – święty katolicki oraz apostoł Kościoła prawosławnego, zwany: pierwomuczenikiem, Pierwszym Męczennikiem (Protomartyr). Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.Korynt (nowogr.: Κόρινθος, Korinthos; łac.: Corinthus) – miasto portowe w środkowej Grecji, na półwyspie Peloponez, na Przesmyku Korynckim, stolica nomosu Koryntia i demosu Korynt. Liczba mieszkańców: 36 555 (2001). Ponadto od strony północnej Korynt graniczy z dużym kurortem Lutraki, liczącym ok. 16 520 stałych mieszkańców, przygotowanym na przyjęcie kilkakrotnie większej liczby odwiedzających i stanowiącym zaplecze rekreacyjne także dla samego Koryntu. Współczesny Korynt oddalony jest o kilka kilometrów od starożytnych ruin miasta – znajdują się one we wsi Stary Korynt, u stóp góry – twierdzy.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Liturgia (gr. λειτουργια – działanie na rzecz ludu) – w starożytnej Grecji działania konkretnej osoby lub społeczności na rzecz obywateli, obecnie – publiczna forma kultu religijnego, dotycząca całokształtu zrytualizowanych, zbiorowych i ściśle określonych czynności sakralnych, ustalonych przez kapłanów danej religii.
    Bosra, Bostra (arab. بصرى الشام, Busra asz-Szam) – miasto w południowej Syrii, 140 km na południe od Damaszku.
    Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.
    Kalendarz gregoriański – kalendarz słoneczny wprowadzony w 1582 przez papieża Grzegorza XIII bullą Inter gravissimas; kalendarz juliański zreformowany przez Luigiego Lilio; w Polsce stosowany od roku wprowadzenia.
    Dzieje Apostolskie – księga historyczna Nowego Testamentu, zajmująca w kanonie miejsce piąte. Oryginalny tytuł grecki, Πραξεις(Prakseis) (dosł. czyny), znajdujemy już w Kodeksie Synaickim z IV stulecia, później będzie on rozszerzony do formy dziś używanej, Πραξεις <των> Αποστολων (Prakseis <ton> Apostolon) - Czyny Apostołów. Księga opisuje dzieje uczniów Chrystusa, formowanie się pierwszych wspólnot i rozprzestrzenianie chrześcijaństwa aż do panowania cesarza Nerona. Bohaterem (zbiorowym) pierwszych dwunastu rozdziałów jest wspólnota uczniów Chrystusa w Jerozolimie, kierowana przez Dwunastu Apostołów, wśród których wyróżnia się aktywnością i znaczeniem Szymon Piotr. Począwszy od r. 8 nowa nauka przekracza granice Jeruzalemu i Judei, docierając min. do Samarii i Antiochii Syryjskiej; od r. 13 głównym bohaterem Dziejów staje się Szaweł z Tarsu, dotąd prześladowca, a teraz świeżo pozyskany żarliwy wyznawca, który pod rzymskim imieniem Paweł (łac. Paulus) będzie przodującym apostołem chrystianizmu. Rozdziały 13 - 28 opisują kolejno trzy podróże misyjne Pawła z towarzyszami oraz czwartą podróż - przymusową, jako więźnia przed sąd cesarski w Rzymie. Księga kończy się opisem pobytu Pawła Apostoła w areszcie domowym w Rzymie w oczekiwaniu na proces sądowy przed cesarzem.
    Siedemdziesięciu dwóch, również Sobór siedemdziesięciu apostołów, cs. Sobor semidiesiati apostołow – grupa wysłańców określanych też mianem uczniów lub apostołów, wyznaczonych przez Jezusa Chrystusa by głosić Dobrą Nowinę do miejsc, które zamierzał nawiedzić (Łk 10, 1-12 BT).
    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.