• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tyłozgryz

    Przeczytaj także...
    Zgryz – pojęcie dynamiczne określające stosunek łuków zębowych szczęki i żuchwy w każdej pozycji żuchwy, jest indywidualny dla każdego osobnika.Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.
    Chirurgia szczękowo-twarzowa – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej, części twarzowej głowy – aż po dół przedni czaszki włącznie – oraz szyi. Ze względu na zasięg, coraz częściej specjalność ta określana jest jako chirurgia czaszkowo-szczękowo-twarzowa. Jest podspecjalnością stomatologii oraz chirurgii. Wyłoniła się na przełomie XIX i XX w. z chirurgii ogólnej. Obejmuje chirurgię stomatologiczną, onkologię, traumatologię i chirurgię plastyczną części twarzowej czaszki. W większości krajów Unii Europejskiej do uzyskania tej specjalności wymaga się dyplomu lekarza i lekarza dentysty. W Polsce jest to jedna z trzech specjalności (obok epidemiologii i zdrowia publicznego), w których kształcić się mogą zarówno lekarze jak i lekarze dentyści. Dla lekarzy posiadających oba dyplomy istnieje odrębny, skrócony program specjalizacji.

    Tyłozgryz – wada zgryzu polegająca na dotylnym przesunięciu dolnego łuku zębowego względem górnego. Do tyłozgryzów zaliczamy także tyłożuchwie.

    Charakterystycznymi cechami tyłozgryzu są:

  • jako konsekwencja powyższego pierwsze trzonowce ułożone w odwrotnej triadzie (dolne cofnięte względem górnych o połowę ich długości dystalno-mezjalnej – w normalnych warunkach dolne pierwsze trzonowce są wysunięte o połowę ich długości dystalno-mezjalnej),
  • brak kontaktu zębów siecznych (zwiększony nagryz poziomy – mniej przy protruzji, bardziej przy retruzji siekaczy szczęki),
  • brak triad.
  • Protruzja (tholoid) – forma wulkaniczna powstała w wyniku wciskania się zastygłej magmy w otaczające skały pod wpływem nacisków tektonicznych; również korek lawy (forma walca lub iglicy) wypychany z krateru pod wpływem ciśnienia magmy. Protruzje mogą rozpadać się eksplozywnie na gruz.Leczenie chirurgiczne – wykonywanie zabiegów, mających na celu naprawę uszkodzeń lub leczenie chorób. W leczeniu chirurgicznym uwzględnia się okres przygotowania do operacji, operację oraz okres pooperacyjny. Leczenie chirurgiczne obejmuje także zabiegi bezkrwawe takie jak: nastawianie złamań i zwichnięć, czy leczenie stanów zapalnych.

    Podział[]

    Klasa Angla II grupa 1
    Klasa Angla II grupa 2

    Wady dotylne dzielimy na:

    1. tyłozgryz
    2. tyłozgryz częściowy – cofnięcie lub przechylenie dolnych siekaczy; I klasa Angle'a, II klasa kłowa, w rysach twarzy cofnięcie lub wywinięcie wargi dolnej, pogłębienie bruzdy wargowo-bródkowej;
    3. tyłozgryz całkowity – cofnięcie całego łuku dolnego; II klasa Angle'a, II klasa kłowa, w rysach twarzy j.w.;
    4. tyłozgryz rzekomy – zwiększony doprzedni wzrost kości szczęk względem kości mózgoczaszki (zwiększenie kąta twarzowego F według Schwarza = kąta SNA); I lub II klasa Angle'a, II klasa kłowa, w rysach twarzy wysunięcie wargi górnej;
    5. tyłożuchwie
    6. tyłożuchwie czynnościowe – cofnięcie żuchwy bez zmian w jej budowie; II klasa Angle'a, II klasa kłowa, w rysach twarzy cofnięcie wargi dolnej i bródki; test czynnościowy dodatni (poprawiają się i warunku zgryzowe i rysy twarzy);
    7. tyłożuchwie morfologiczne (retrogenia) – zahamowanie doprzedniego wzrostu żuchwy; objawy mogą sugerować tyłożuchwie czynnościowe ale test czynnościowy jest ujemny;

    Patogeneza[]

    Tyłozgryz może być spowodowany podobnie jak inne wady zgryzu przez wiele czynników. Głównymi przyczynami występowania tyłozgryzu są:

    Siekacz (łac. dens incisivus, l. mn. dentes incisivi) – jeden z zębów charakterystycznych dla uzębienia heterodontycznego. Jest zębem jednokorzeniowym o koronie jedno-, dwu- lub trójguzkowej. Siekacze znajdują się w przednim odcinku szczęki lub na kości siekaczowej bądź żuchwy. Służą do chwytania i odcinania kawałków pożywienia. Mają kształt stożkowaty lub dłutowaty. U niektórych zwierząt (gryzonie, słoniowate i świniowate) rosną przez całe życie (tzw. zęby hypselodontyczne). U przeżuwaczy siekacze górne nie występują. Ciosy słoni są zmodyfikowanymi siekaczami.Przodozgryz – jako odstępstwo od zgryzu prawidłowego może dotyczyć zarówno samych zębów jak i całych szczęk. Ważne jest ustalenie, czy szczęka i żuchwa są normalnie rozwinięte, czy też występują odstępstwa od normy (np. połączenie makrogenii – zbyt dużej żuchwy z mikrognacją – niedorozwiniętą szczęką górną). Prawie we wszystkich przypadkach przodozgryz wymaga leczenia, gdyż zaburza funkcje gryzienia i życia, może przyczynić się do wystąpienia chorób przyzębia i zaburzeń czynności stawu skroniowo-żuchwowego, a także dlatego, że od osiągnięcia pewnego wieku można go korygować już tylko chirurgicznie.
  • dziedziczność,
  • krzywica,
  • nieprawidłowe leczenie ortodontyczne w dzieciństwie (np. nieprawidłowe ekstrakcje),
  • parafunkcje (ssanie palca, oddychanie przez usta).
  • Diagnostyka[]

    Diagnozowaniem tyłozgryzu zajmuje się ortodonta wykorzystując do tego celu analizę zgryzu i rysów twarzy z profilu oraz analizę cefalometryczną, którą sporządza na podstawie zdjęcia cefalometrycznego (rodzaj zdjęcie rentgenowskiego) twarzy pacjenta.

    Nagryz poziomy (ang. overjet) – poziome zachodzenie zębów siecznych w zwarciu centrycznym, wartość mierzona w ortodoncji jako miara prawidłowości zgryzu u pacjenta. Prawidłowo zęby górnego łuku zębowego pokrywają częściowo powierzchnie przedsionkowe (wargowe) zębów dolnych, a brzeg sieczny siekaczy dolnych kontaktuje się z powierzchnią podniebienną siekaczy górnych na guzkach podniebiennych.Retrogenia, czyli tyłożuchwie morfologiczne – wada z grupy dotylnych wad zgryzu, związana z zahamowaniem doprzedniego wzrostu żuchwy oraz ze zmianami w budowie tej kości. W wadzie tej skrócony trzon żuchwy jest przegięty w kierunku tylnym. Palpacyjnie wyczuć można zagłębienie na dolnym brzegu trzonu kości, a kąt żuchwy jest zauważalnie powiększony. Guzowatość bródkowa nie jest wykształcona. W większości przypadków zmianom tym towarzyszy skrócenie gałęzi żuchwy.

    Leczenie[]

    Tyłożuchwie czynnościowe leczy się różnego rodzaju aparatami czynnościowymi oraz wyciągami.

    Tyłożuchwie morfologiczne polega na zaburzeniu długości kości żuchwy - zwykle w wyniku wykształcenia zbyt krótkiej kości trzonu żuchwy. Tego typu zaburzenie jest wadą skomplikowaną wymagającą często leczenia chirurgicznego. Leczenie ortodontyczne najczęściej oznacza zastosowanie tzw. kamuflażu ortodontycznego, który polega na usunięciu przedtrzonowców (pierwszych lub drugich) w obu łukach, lecz nie jest to regułą (każdy przypadek powinien być rozważany indywidualnie). Leczenie chirurgiczne polega na wydłużeniu najczęściej trzonu żuchwy (w różnych przypadkach może być wymagana zmiana długości także gałęzi żuchwy).

    Leczenie chirurgiczne prowadzone jest przy współpracy ortodonty i chirurga szczękowo-twarzowego – obaj lekarze planują operację wspólnie i decydują o zmianie długości kości, natomiast przeprowadza ją chirurg. Leczeniem chirurgicznym wad gnatycznych zajmuje się chirurgia ortognatyczna.

    Przypisy[]

    1. Irena Karłowska: Zarys współczesnej ortodoncji. Podręcznik dla studentów i lekarzy stomatologów.. Wyd. 1. Warszawa: PZWL, 2001, s. 78-79. ISBN 83-200-2527-3.
    2. Dentysta.eu - diagnostyka wad zgryzu
    3. Test czynnościowy – próba ustawienia żuchwy w prawidłowej pozycji.

    Zobacz też[]

  • przodozgryz



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.